Οι πρόσφατες εμφανίσεις κρουσμάτων πανώλης σε ζώα στις περιοχές της Ροδόπης και της Δράμας έχουν προκαλέσει ανησυχία στις τοπικές κοινότητες και στους κτηνοτρόφους. Ο Σωτήρης Παπαδόπουλος, Γενικός Διευθυντής Αγροτικής Ανάπτυξης και Κτηνιατρικής, μιλάει για την τρέχουσα κατάσταση, τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της κρίσης και τις προσπάθειες για την προστασία της δημόσιας υγείας και της ζωικής παραγωγής.

Σ.Π: Πράγματι, τις τελευταίες εβδομάδες έχουν καταγραφεί κρούσματα πανώλης στις περιοχές της Ροδόπης και της Δράμας.  Η κατάσταση είναι σοβαρή, και εργαζόμαστε εντατικά για να την αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά.

Δ: Πόσα κρούσματα έχουν επιβεβαιωθεί μέχρι στιγμής και ποια είναι τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τον έλεγχο της εξάπλωσης;

ΣΠ: Μέχρι στιγμής, έχουν βρεθεί θετικά κρούσματα σε κτηνοτροφικές μονάδες και εκτροφεία σε Ροδόπη και Δράμα και έτσι έχουν θανατωθεί πάνω από 600 αιγοπρόβατα. Έχουμε εφαρμόσει αυστηρά μέτρα βιοασφάλειας στις πληγείσες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης μετακίνησης ζώων και της εφαρμογής ζωνών καραντίνας. Επίσης, ενισχύσαμε τους ελέγχους στις εκμεταλλεύσεις και ενημερώσαμε τους κτηνοτρόφους για τα απαραίτητα μέτρα προφύλαξης. Μεταξύ άλλων ο Περιφερειάρχης ΑΜ-Θ Χριστόδουλος Τοψίδης δρομολογεί ειδική σύσκεψη την ερχόμενη εβδομάδα, προκειμένου να σχεδιαστεί αρτιότερα η πρόληψη και η καταστολή της νόσου.

Δ: Υπάρχει κίνδυνος για τον άνθρωπο από αυτά τα κρούσματα;

ΣΠ: Η πανώλη των προβάτων, ευτυχώς, δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο. Ωστόσο, η ασθένεια έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για την κτηνοτροφία, καθώς επηρεάζει την παραγωγή και την εμπορία ζωικών προϊόντων. Για αυτόν τον λόγο, η προστασία της υγείας των ζώων είναι κρίσιμη.

Δ: Ποιο είναι το επόμενο βήμα στη διαχείριση της κρίσης;

ΣΠ: Συνεχίζουμε με εντατικούς ελέγχους και παρακολούθηση της κατάστασης. Ταυτόχρονα, προωθούμε την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των κτηνοτρόφων και του ευρύτερου κοινού. Στόχος μας είναι να περιορίσουμε την εξάπλωση της πανώλης και να προστατεύσουμε τη ζωική παραγωγή. Επίσης, εργαζόμαστε για την ανασυγκρότηση των εκμεταλλεύσεων που έχουν πληγεί και την αποζημίωση των πληγέντων κτηνοτρόφων.

Με τεράστια επιτυχία ολοκληρώθηκε το «Τourism Festival» που διοργανώθηκε για δεύτερη
συνεχόμενη χρονιά από τον όμιλο εταιρειών Κουρτίδη, με στόχο την ανάδειξη σημαντικών
σημείων ενδιαφέροντος που βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή της Καβάλας, της Δράμας,
των Σερρών και της Θάσου. Ένα φεστιβάλ αφιερωμένο σε προορισμούς που μπορεί να
εξερευνήσει και να απολαύσει ο επισκέπτης κάθε εποχή του χρόνου.
Το φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε και φέτος στους ειδικά διαμορφωμένους κήπους των
κεντρικών γραφείων της Kourtidis Group στην Παραλία Οφρυνίου από την Πέμπτη 4 Ιουλίου
έως και το Σάββατο 6 Ιουλίου, με δωρεάν είσοδο για όλους. Ήταν τρεις υπέροχες
καλοκαιρινές βραδιές για τους εκατοντάδες επισκέπτες, που μέσα από καλαίσθητα περίπτερα
με εικόνες, προβολές, αφίσες και έντυπο υλικό, ανακάλυπταν τα μεγάλα «κρυμμένα μυστικά»
του τόπου και της ευρύτερης περιοχής.
Βασική φιλοσοφία αυτής της πρωτοβουλίας είναι η ανάπτυξη, η προώθηση και η ανάδειξη
του τόπου, μέσα από ένα φεστιβάλ με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Στόχος του ομίλου
εταιρειών Κουρτίδη είναι να γνωρίσουν όλοι τα σπουδαία σημεία ενδιαφέροντος που
υπάρχουν στους Νομούς Καβάλας, Δράμας και Σερρών και ταυτόχρονα να δημιουργηθούν
ελκυστικοί προορισμοί που θα αποτελέσουν σημαντική ανερχόμενη δύναμη στον τουρισμό.
Το φεστιβάλ έχει διοργανωθεί για να υποστηρίξει και να ενισχύσει τις μεγάλες προσπάθειες
που καταβάλλουν οι θεσμικοί φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την ανάδειξη αυτού του
τόπου και έχει αποτελέσει πλέον έναν σπουδαίο θεσμό.
Στη λαμπερή τελετή έναρξης, μία όμορφη έκπληξη περίμενε τους παρευρισκόμενους.
Παρουσιαστής της βραδιάς ήταν ο μοναδικός Ευτύχης Μπλέτσας, ένας άνθρωπος που έγινε
γνωστός μέσα από τις ξεχωριστές τουριστικές εκπομπές του και το όνομά του είναι άμεσα
συνδεδεμένο με τον τουρισμό και την εξερεύνηση προορισμών. Παρόντες ήταν επίσης ο
Βουλευτής Καβάλας Μακάριος Λαζαρίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού Παναγιώτης
Αρχοντής, ο Αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης, Επιχειρηματικότητας, Καινοτομίας και
Κοινωνικής Οικονομίας Αλέξανδρος Ιωσηφίδης, ο Δήμαρχος Παγγαίου Φίλιππος
Αναστασιάδης, ο Δήμαρχος Δράμας Γιώργος Παπαδόπουλος, ο Δήμαρχος Αμφίπολης
Στέργιος Φραστανλής, ο Δήμαρχος Νέας Ζίχνης Παντελής Μπόζης, ο Αντιδήμαρχος
τουρισμού του Δήμου Θάσου Ιωάννης Μαρκιανός, ο Αντιδήμαρχος τουρισμού του Δήμου
Δράμας Ιωάννης Γεωργιάδης, ο Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας και υπεύθυνος της
Ονειρούπολης Χρήστος Μαυρίδης, ο Αντιδήμαρχος Παρανεστίου Γιώργος Γιαϊλόγλου, η
Αντιδήμαρχος τουρισμού του Δήμου Νευροκοπίου Ελένη Αμβροσιάδου καθώς και ο
Πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Καβάλας Μάρκος Δέμπας.

«Εμείς θεωρούμε χρέος μας στο τόπο που φιλοξένει τη δραστηριότητά μας, να αναζητούμε
τους τρόπους να του πούμε “ευχαριστώ” και να επιστρέφουμε με θετικές πρωτοβουλίες όλα
τα καλά που μας προσφέρει. Είναι υποχρέωσή μας να ανταποδώσουμε κι έτσι βρίσκουμε
τρόπους και κάνουμε ενέργειες που δίνουν ικανοποίηση σε όλους τους ανθρώπους που
διαμένουν ή επισκέπτονται τον τόπο μας» ανέφερε ο πρόεδρος της Kourtidis Group κ. Νίκος
Κουρτίδης.
Η αντιπρόεδρος της Kourtidis Group κα Κωνσταντίνα Δημητρόβα, εξέφρασε τη συγκίνησή
της, τονίζοντας: «Αυτός ο τόπος που όλοι αγαπάμε και πλέον έχουμε σταθερό ραντεβού μαζί
του κάθε χρόνο, δεν έχει μόνο καταπληκτική θάλασσα και υπέροχες παραλίες. Αυτός ο τόπος
έχει πολλές ανεξερεύνητες ομορφιές που μπορούν -όχι μόνο να γεμίσουν τις μέρες των
τουριστών, αλλά να κάνουν κάθε επίσκεψη ξεχωριστή εμπειρία και στο τέλος είναι οι
ομορφιές που θα κάνουν τους επισκέπτες μας να αγαπήσουν ακόμη περισσότερο την περιοχή
μας».
Οι παράλληλες εκδηλώσεις
Μια από τις πολλές εκπλήξεις του Φεστιβάλ ήταν η παράλληλη λειτουργία ενός μοναδικού
Ινσταγκραμικού Θεματικού Πάρκου, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Τρισδιάστατες
κατασκευές αποτέλεσαν ένα ξεχωριστό κάδρο καλοκαιρινών φωτογραφιών για μικρούς και
μεγάλους. Επιπλέον, οι επισκέπτες είχαν τη δυνατότητα στο χώρο του Φεστιβάλ να
απολαύσουν μια ξεχωριστή ξενάγηση σε ένα θερινό Cine History, με θέμα τη μοναδική
ιστορία της Αμφίπολης και του Λόφου Καστά.
Ο όμιλος εταιρειών Κουρτίδη ευχαριστεί θερμά όσους παρευρέθηκαν και συμμετείχαν σε
αυτό το πολύ σημαντικό για όλους Τουριστικό Φεστιβάλ. Συμμετέχοντες του «Tourism
Festival» ήταν η Αντιπεριφέρεια Καβάλας, η Αντιπεριφέρεια Σερρών, ο Δήμος Καβάλας, ο
Δήμος Σερρών, ο Δήμος Δράμας, ο Δήμος Θάσου, ο Δήμος Παγγαίου, ο Δήμος Αμφίπολης, ο
Δήμος Νέστου, ο Δήμος Ν. Ζίχνης, ο Δήμος Κάτω Νευροκοπίου, ο Δήμος Προσοτσάνης, ο
Δήμος Παρανεστίου, τα Αρχαία Στάγειρα Χαλκιδικής, το Θεματικό Πάρκο – Μουσείο
Παγωτού Κρι Κρι στις Σέρρες, το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνη (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.), το
Σπήλαιο Αλιστράτης, το Σπήλαιο Πηγών Αγγίτη Ποταμού, το Εθνικό Πάρκο Νέστου –
Βιστωνίδας & Ροδόπης (Ο.ΦΥ.ΠΕ.Κ.Α.), το επισκέψιμο ελαιοτριβείο PSARELI στις Σέρρες,
το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων Θεόδωρου Κοκκινίδη στα Κηπιά Καβάλας, το Μουσείο
Σύγχρονης Τέχνης – Πινακοθήκη Κωνσταντίνος Ξενάκης στις Σέρρες, το Μουσείο Φυσικής
Ιστορίας Σερρών, το Μουσείο Καπνού Καβάλας, το Λαογραφικό Μουσείο Τέχνης Χαγιάτι
Λαδιά στην Πρώτη Σερρών, το Οχυρό Λίσσε, το Πάρκο Αρπακτικών – Ημερόβιων &
Νυκτόβιων Πτηνών Δράμας, το Ναυτικό Μουσείο Καβάλας, η Ονειρούπολη Δράμας και τα
Οινοποιεία Βιβλία Χώρα, Τσικρικώνη, Nico Lazaridi, Μανωλεσάκη και Χατζηγεωργίου.

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 22ο Πανελλαδικό συνέδριο της RE/MAX Greece
Με τεράστια συμμετοχή και σε κλίμα ενθουσιασμού ολοκληρώθηκε το 22 ο Πανελλαδικό
συνέδριο της RE/MAX Ελλάς στη Θεσσαλονίκη, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 31
Μάιου και το Σάββατο 1 Ιουνίου στο Συνεδριακό Κέντρο «Ιωάννης Βελλίδης» της ΔΕΘ –
HELEXPO. Ήταν ένα διήμερο με εξαιρετικές εισηγήσεις και σπουδαίους ομιλητές, στο οποίο
έδωσαν το παρών περισσότερα από 500 μέλη του δικτύου από κάθε σημείο της Ελλάδας.
Ανάμεσά τους και όλη η ομάδα συνεργατών της RE/MAX Choice, η οποία γιόρτασε τις νέες
σπουδαίες επιτυχίες της προηγούμενης χρονιάς, στην εντυπωσιακή βραδιά απονομής
βραβείων που διοργανώθηκε στο πλαίσιο του συνεδρίου.
Στη λαμπερή εκδήλωση «Night of the Stars Gala», παρέλαβαν τα βραβεία τους όλα τα μέλη
και τα γραφεία του δικτύου της RE/MAX Ελλάς που ξεχώρισαν το 2023. Για την RE/MAX
Choice η βραδιά έκλεισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το γραφείο της Παραλίας
Οφρυνίου κατέκτησε την «1 η θέση σε Παραγωγή» στην Ελλάδα για δεύτερη συνεχόμενη
χρονιά, ενώ παράλληλα, για πρώτη φορά, έφτασε στην κορυφή και στην κατηγορία των
Πράξεων. Εξίσου σημαντικές ήταν και οι υπόλοιπες διακρίσεις που έλαβε με τα γραφεία, τις
ομάδες και τους συνεργάτες να παραλαμβάνουν τα βραβεία τους για όλα όσα κατάφεραν.
 Το γραφείο της RE/MAX Choice Καβάλας κατέκτησε την 3 η θέση Πανελλαδικά
 Η RE/MAX Choice Δράμας κατέκτησε την 13 η θέση
 Η RE/MAX Choice Σερρών κατέκτησε την 14 η θέση
Στην κατηγορία των Team Leaders κατέκτησε μια σπουδαία πρωτιά για τη χώρα, καθώς
ομάδα της RE/MAX Choice στην Παραλία Οφρυνίου είναι η πρώτη ομάδα συνεργατών στην
Ελλάδα που κατάφερε να λάβει το παγκόσμιο βραβείο της RE/MAX, «Diamond».
Παράλληλα, με πολύ υψηλές θέσεις διακρίθηκαν και οι υπόλοιποι Σύμβουλοι Ακινήτων της.
Οι μεγάλες αυτές διακρίσεις είναι ακόμη μια απόδειξη του κορυφαίου επιπέδου υπηρεσιών
της RE/MAX Choice. Η πολυβραβευμένη κτηματομεσιτική εταιρεία της Kourtidis Group,
διαθέτει 6 γραφεία σε Παραλία Οφρυνίου, Καβάλα, Ν. Ηρακλείτσα, Σέρρες, Δράμα και στο
νησί της Θάσου και κατέχει ισχυρή παρουσία στον χώρο των αγοραπωλησιών για
περισσότερο από μια δεκαετία.
Το διήμερο συνέδριο της RE/MAX Ελλάς αποτέλεσε μία μοναδική ευκαιρία για όλα τα μέλη
του δικτύου να συναντηθούν για ακόμη μία φορά, να μοιραστούν σκέψεις, δυνατές

εμπειρίες αλλά και ιδέες. Το πρόγραμμα ήταν γεμάτο εισηγήσεις που ενέπνευσαν όλους
τους συμμετέχοντες. Ο κ. Στέλιος Σαμολαδάς, Regional Director της RE/MAX Ελλάς, ο κ. Gil
Li-ran Coach και Trainer από την RE/MAX Israel, ο κ. Dario Castiglia Regional Owner της
RE/MAX Italy και ο κ. Alfonso Cassarino Team Leader της RE/MAX Class 5 από την Ιταλία,
εξέφρασαν το επιχειρηματικό τους πνεύμα και όραμα και μίλησαν για τις δυνατές εμπειρίες
που προσφέρει η οικογένεια της RE/MAX. Στη συνέχεια, οι κορυφαίοι Σύμβουλοι Ακινήτων
του δικτύου μίλησαν για τις σπουδαίες εμπειρίες που τους προσφέρει η δουλειά τους αλλά
και για τα μυστικά της επιτυχίας τους. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και η Team Kariani από
την RE/MAX Choice, που κρατά σταθερά τη θέση της στην κορυφή. Τέλος, το συνέδριο
ολοκληρώθηκε με τον σπουδαίο ομιλητή και Deputy Director της Regeneration κ.
Κωνσταντίνο Κίντζιο, ο οποίος ευαισθητοποίησε το κοινό σε έναν πραγματικά εξαιρετικό
και πρωτότυπο διάλογο με τον κ. Σαμολαδά.
Ο Broker/Owner της RE/MAX Choice κ. Νίκος Κουρτίδης, με δηλώσεις του εξέφρασε τη
συγκίνησή του αναφέροντας: «Ζούμε πραγματικά μοναδικές στιγμές με όλους τους
συνεργάτες μας, που με σκληρή δουλειά και ομαδικότητα καταφέραμε να φτάσουμε την
RE/MAX Choice για ακόμη μία χρονιά στην κορυφή. Ευχαριστούμε την RE/MAX Ελλάς για
την φιλοξενία και για όλη αυτή τη σπουδαία διοργάνωση».
Η κ. Κωνσταντίνα Δημητρόβα, Broker/Owner της RE/MAX Choice, συμπλήρωσε από την
πλευρά της: «Το διήμερο αυτό νιώσαμε όλοι, ακόμη μία φορά πόσο ισχυρή και ενωμένη
είναι η μεγάλη οικογένεια της RE/MAX. Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι που η ομάδα μας,
μετά από κόπο κατορθώνει τέτοιες πρωτιές. Ευχαριστούμε την RE/MAX Ελλάς για όλα όσα
συνεχίζει να μας προσφέρει».

Συνέντευξη στην εκπομπή Αναλυτής του ENA Channel παραχώρησε ο ηθοποιός με καταγωγή από την Καβάλα και υποψήφιος ευρωβουλευτής με το κόμμα “Δημοκράτες” Γιάννης Βούρος.

Δημοσιογράφος: Κύριε Βούρο, καλησπέρα σας και ευχαριστώ που δεχθήκατε να μιλήσουμε για την υποψηφιότητά σας στις επερχόμενες Ευρωεκλογές. Τι σας οδήγησε να αποφασίσετε να ασχοληθείτε με την πολιτική;

Γιάννης Βούρος: Καλησπέρα και σε εσάς. Η απόφαση να ασχοληθώ με την πολιτική ήταν αποτέλεσμα πολλών σκέψεων και συζητήσεων με φίλους και συναδέλφους. Η πολιτική είναι ένας τομέας όπου πιστεύω ότι μπορώ να προσφέρω σημαντικά, ειδικά σε μια εποχή που η χώρα μας χρειάζεται δυναμικές φωνές και νέες ιδέες. Η υποψηφιότητά μου με το κόμμα “Δημοκράτες” του Ανδρέα Λοβέρδου ήρθε φυσικά, καθώς μοιραζόμαστε κοινές αξίες και όραμα για την Ευρώπη και την Ελλάδα.

Δημοσιογράφος: Ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι σας εάν εκλεγείτε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο;

Γιάννης Βούρος: Ο βασικός μου στόχος είναι να προωθήσω θέματα που αφορούν τον πολιτισμό και την παιδεία, δύο τομείς που θεωρώ κρίσιμους για την ανάπτυξη της κοινωνίας μας. Επίσης, θέλω να εργαστώ για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων πολιτών και να προωθήσω την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. Θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να γίνει πιο ανθρώπινη και πιο κοντά στους πολίτες της, καθώς επίσης και να εστιάσει στο κέντρο, και αυτό είναι κάτι που θα παλέψω να επιτύχω.

Δημοσιογράφος: Πώς κρίνετε το έργο του κόμματος “Δημοκράτες” μέχρι τώρα και πώς βλέπετε τη συνεργασία σας με τον Ανδρέα Λοβέρδο;

Γιάννης Βούρος: Το κόμμα “Δημοκράτες” είναι ένα νεοσύστατο κόμμα και μέχρι στιγμής ωστόσο έχει επιδείξει έναν συνεπή και σοβαρό πολιτικό λόγο, προτείνοντας ρεαλιστικές λύσεις για τα προβλήματα της χώρας. Ο Ανδρέας Λοβέρδος είναι ένας πολιτικός με μεγάλη εμπειρία και γνώση, και πιστεύω ότι μαζί μπορούμε να φέρουμε θετικές αλλαγές. Η συνεργασία μας βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και την κοινή μας επιθυμία να δούμε την Ελλάδα να προοδεύει.

Δημοσιογράφος: Πώς αντιμετωπίζετε την πρόκληση της πολιτικής σας καριέρας σε συνδυασμό με την ήδη επιτυχημένη καριέρα σας ως ηθοποιός;

Γιάννης Βούρος: Η αλήθεια είναι ότι η πρόκληση είναι μεγάλη, αλλά πιστεύω ότι μπορώ να ισορροπήσω και τα δύο. Η υποκριτική μου έχει διδάξει την αξία της επικοινωνίας και της κατανόησης των ανθρώπων, κάτι που είναι εξίσου σημαντικό και στην πολιτική. Θα συνεχίσω να εργάζομαι σκληρά σε ό,τι κάνω, με την ελπίδα να συμβάλλω θετικά τόσο στον πολιτισμό όσο και στην πολιτική.

Την Κυριακή 2 Ιουνίου  2024, στην κεντρική αίθουσα της “Μεγάλης Λέσχης”  και ώρα έναρξης 10:00, θα πραγματοποιηθεί επιστημονική ημερίδα για τους φαρμακοποιούς της Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης (Έβρος, Ροδόπη, Ξάνθη, Καβάλα, Δράμα & Σέρρες).

Την εκδήλωση διοργανώνει ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Καβάλας, υπό τη αιγίδα του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου και του ΙΔΕΕΑΦ, στα πλαίσια συνέχισης του εκπαιδευτικού προγράμματος με θέμα: “Παχυσαρκία & Συνενώσεις Φαρμακείων”.

Παρόντες στην ομιλία, θα είναι: ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακείου Συλλόγου κ. Απόστολος Βαλτάς και ο Πρόεδρος  του ΙΔΕΕΑΦ  και ο Α’ Αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου κ. Σεραφείμ Ζήκας

Από το Δελτίο Τύπου

Εξαιρετικά σημαντική υπήρξε η συμβολή του ομίλου εταιρειών Κουρτίδη στο να φιγουράρει ο Δήμος Παγγαίου Καβάλας στην πρώτη δεκάδα των περιοχών της χώρας, με τις περισσότερες οικοδομικές άδειες για το 2023.

Σύμφωνα λοιπόν με την πρόσφατη δημοσιοποίηση στοιχείων από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ), ο Δήμος Παγγαίου βρέθηκε στην 9η θέση πανελλαδικά, με 160 οικοδομικές άδειες και 64.475 τετραγωνικά μέτρα, γεγονός που αντικατοπτρίζει ένα ισχυρό επίπεδο δραστηριότητας και ανάπτυξης.

Από το σύνολο των οικοδομικών αδειών, στην Kourtidis Group χορηγήθηκε το 20,6% των αδειών και με την οικοδομική δραστηριότητα του σε τετραγωνικά μέτρα να αγγίζει το 30,5%. Τα εντυπωσιακά αυτά ποσοστά αντιπροσωπεύουν την έκδοση 33 οικοδομικών αδειών για τον όμιλο Κουρτίδη, από τις 160 συνολικά, με συνολική οικοδομική δραστηριότητα 19.680 τετραγωνικών μέτρων.

Παρά το γεγονός ότι τα αποτελέσματα του Δήμου Παγγαίου αποτελούν μία «έκπληξη» καθώς αποτελεί μία σχετικά «άγνωστη» περιοχή για τα ελληνικά δεδομένα, η δραστηριότητα της Kourtidis Group, με έδρα την Παραλία Οφρυνίου και με μια πορεία στον χώρο των κατασκευών από το 1996, έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην τοπική οικοδομική ανάπτυξη. Με την πάροδο των ετών, επεκτείνει και εξελίσσει σταθερά την παρουσία του:

• 20 άδειες το 2021
• 25 άδειες το 2022
• 33 άδειες το 2023

Η αύξηση των οικοδομικών αδειών από τον όμιλο Κουρτίδη αντανακλά τη δέσμευσή του να επενδύσει στην ευρύτερη περιοχή και να συμβάλει ενεργά στην οικονομική ευημερία. Κάθε νέα άδεια δεν αντιπροσωπεύει απλώς ένα οικοδομικό έργο, αλλά μια ευκαιρία για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την τόνωση των τοπικών επιχειρήσεων και την προώθηση της συνολικής ανάπτυξης του τόπου.

Με μεγάλη επιτυχία και ουσιαστικά αποτελέσματα για τη Β. Ελλάδα, ολοκληρώθηκε το τρίτο επιχειρηματικό ταξίδι της Kourtidis Group στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Σκοπός του ταξιδιού ήταν η ενημέρωση των Ελληνοαμερικανών για όλες τις επενδυτικές ευκαιρίες που υπάρχουν στην ελληνική αγορά. Συγκεκριμένα, η Διοίκηση και Στελέχη του ομίλου βρέθηκαν το προηγούμενο διάστημα στο Σαν Φρανσίσκο και στη Νέα Υόρκη, όπου και πραγματοποιήθηκαν οι πολύ σημαντικές επιχειρηματικές τους συναντήσεις.

«Το τρίτο επιχειρηματικό ταξίδι είναι μόνο η αρχή καθώς το πιο σημαντικό για εμάς είναι να χτίσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης» αναφέρει ο Νίκος Κουρτίδης, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Kourtidis Group. Σημαντικοί Έλληνες της Ομογένειας και Αμερικανοί επιχειρηματίες ενημερώθηκαν για τη διαδρομή του βραβευμένου στο ελληνικό επιχειρείν ομίλου εταιρειών Κουρτίδη. Πληροφορήθηκαν για το πλούσιο χαρτοφυλάκιο του, που διαθέτει περισσότερα από 56 οικιστικά συγκροτήματα και 1.333 κατοικίες αυτή τη στιγμή υπό κατασκευή. Μεταξύ των άλλων, μέσα από τις συναντήσεις αναδείχθηκαν και η μοναδικές περιοχές στις οποίες δραστηριοποιείται ο όμιλος (Παραλία Οφρυνίου, Καβάλα, Νέα Ηρακλείτσα, Δράμα, Σέρρες, Θάσος, Ασπροβάλτα, Κεραμωτή) και τα συγκριτικά πλεονεκτήματά τους. Τα αποτελέσματα της επιχειρηματικής αποστολής ήταν άμεσα και θετικά, καθώς τα Στελέχη προχώρησαν σε συμφωνίες και μεγάλες συνεργασίες που θα εμφανιστούν το επόμενο διάστημα.

Κατά τη διάρκεια της επιχειρηματικής αποστολής, ο κ. Νίκος Κουρτίδης και η αντιπρόεδρος του ομίλου, κα Κωνσταντίνα Δημητρόβα βρέθηκαν στην Times Square της Νέας Υόρκης, όπου ο όμιλος εντυπωσίασε για ακόμη μία φορά. Εκεί, μαζί με χιλιάδες επισκέπτες, στο κορυφαίο τοπόσημο της αμερικανικής μητρόπολης, είχαν την ευκαιρία να αντικρίσουν μέρος διαφημιστικής καμπάνιας της εταιρείας στις περίφημες οθόνες των Billboards.

«Με την ολοκλήρωση της επιχειρηματικής αποστολής νιώθω ότι η περιοχή μας έχει ήδη κερδίσει πολλά. Η χώρα μας έχει σπουδαία πράγματα να προσφέρει, γεγονός που αντιλαμβάνονται κι οι ίδιοι οι επενδυτές κι αυτό αποτελεί κίνητρο να τη γνωρίσουν» αναφέρει ο κ. Κουρτίδης. Από την πλευρά της, η κα Δημητρόβα δηλώνει «Νιώθουμε μεγάλη χαρά και ικανοποίηση για τη δυνατότητα που είχαμε ώστε να  ενημερώσουμε τους Έλληνες Ομογενείς και τους Αμερικανούς πελάτες μας για τις επενδυτικές ευκαιρίες που υπάρχουν στην Ελλάδα. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η δραστηριότητά μας είναι ήδη γνωστή στους επιχειρηματικούς κύκλους της Αμερικής. Στην Kourtidis Group έχουμε δημιουργήσει ένα ασφαλές περιβάλλον συνεργασίας και εμπιστοσύνης και είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε κάθε επιχειρηματική και επενδυτική προσπάθεια».

Ως γυναικοκτονία μπορούμε να πούμε ότι είναι ότι χειρότερο μπορεί να λάβει χώρα, ως βία κατά των γυναικών.  Η γενική έννοια της γυναικοκτονίας παραπέμπει στη δολοφονία μιας γυναίκας ή ενός κοριτσιού εξαιτίας του φύλου τους. Με τη Διακήρυξη της Βιέννης για τις Γυναικοκτονίες  ο ΟΗΕ, αναγνώρισε διαφορετικά είδη γυναικοκτονίας, όπως: η δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα συντροφικής βίας, ο βασανισμός και η δολοφονία γυναίκας ως αποτέλεσμα μισογυνισμού,  η δολοφονία γυναικών και κοριτσιών εξαιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού τους και της ταυτότητας φύλου, και άλλες περιπτώσεις  γυναικοκτονίας οι οποίες συνδέονται με  το οργανωμένο έγκλημα, εμπόρους ναρκωτικών, ή την εμπορία γυναικών και κοριτσιών.

Ο όρος γυναικοκτονία, έρχεται από παλιά, όταν το 1976 τον κατέγραψε η κοινωνιολόγος Diana E. H. Russel, ορίζοντας έτσι το εγκληματολογικό και ανθρωπολογικό αυτό φαινόμενο. Ο όρος «γυναικοκτονία» έγινε ευρέως γνωστός και υιοθετήθηκε από την εγκληματολογία μετά το 1992, έπειτα από μία συλλογή δεδομένων  που επιμελήθηκαν από κοινού η εγκληματολόγος Jill Radford,  και η κοινωνιολόγος  Diana. H. Russel.

Τα συστήματα συλλογής δεδομένων, ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό από το ένα κράτος μέλος της ΕΕ στο άλλο, καθώς βασίζονται σε διάφορες πηγές. Για την Ελλάδα τα δεδομένα τα έχουμε από την Ελληνική Αστυνομία και εφόσον αυτά δημοσιοποιούνται. Έτσι υπολογίζεται ότι στην Ευρώπη το 30% των γυναικών ή / και κοριτσιών, που έχουν πέσει θύμα ανθρωποκτονίας, δολοφονούνται από πρόθεση από τον ερωτικό σύντροφο.

‘Όταν μιλάμε για ερωτικό σύντροφο, εννοούμε  τον  πρώην ή νυν σύζυγος ή σύντροφος, ανεξάρτητα από το αν ο δράστης μοιράζεται ή μοιραζόταν κατά το παρελθόν την ίδια στέγη με το θύμα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας στην Ελλάδα,  το 2017,  το 35 % ήταν θύματα ανθρωποκτονίας που σχετιζόταν με ενδοοικογενειακή βία.

Ένα σημαντικό θέμα που έχει προκύψει, ώστε να επανασχεδιαστεί η νομοθεσία για να υπάρχει σημαντική αντιμετώπιση του προβλήματος, είναι η κατανόηση του προβλήματος ως προς την φύση του και την συχνότητά του, όπως επίσης και το κίνητρο της δολοφονίας.

Εάν γυρίσουμε λίγο το χρόνο προς τα πίσω, θα θυμόμαστε τα στυγερά εγκλήματα – γυναικοκτονίες  που διαπράχτηκαν στην Ελλάδα,  στο τέλος του 2018 και στην αρχή του 2019, και συγκεκριμένα  για το βιασμό και την γυναικοκτονία της Ελένης Τοπαλούδη στη Ρόδο, από δύο νεαρούς άντρες με τους οποίους αρνήθηκε να συνευρεθεί ερωτικά, και τη δολοφονία της Αγγελικής Πέτρου στην Κέρκυρα, από τον πατέρα της, ο οποίος δεν ενέκρινε  τη σχέση που είχε με άνδρα από το Αφγανιστάν.

Συνοπτικά τα τελευταία 5 έτη, έχουμε αντίστοιχα από το έτος 2019, μέχρι και σήμερα, κατά έτος αντίστοιχα: 17, 19, 31, 26, 15, 6, με τελευταία την περίπτωση,  της 28ης έξω από το Αστυνομικό Τμήμα των Αγίων Αναργύρων και την στυγερή δολοφονίας της από τον πρώην σύντροφό της.

Παγκοσμίως,  κάθε  μέρα, σε όλο τον κόσμο, δολοφονούνται 137 γυναίκες, κατά μέσο όρο, από (πρώην ή νυν) συζύγους ή συντρόφους ή από κάποιο μέλος της οικογένειας τους, ενώ το 2017,  ένα ποσοστό  58% διαπράχθηκε από (πρώην ή νυν) συζύγους ή συντρόφους ή μέλη της οικογένειας τους, με βάση τα στοιχεία  του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τα Ναρκωτικά και το Έγκλημα (UNODC).

Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ το 22% των γυναικών, έχει πέσει θύμα, σωματικής ή / και σεξουαλικής βίας. Οι χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστό  γυναικοκτονιών,  είναι η Αργεντινή, το Ελ Σαλβαδόρ, η Ινδία, η Ονδούρα και το Μεξικό, ενώ υψηλά ποσοστά καταγράφονται και στη Γουατεμάλα, την Κολομβία, τη Βραζιλία, τη Ρωσία και τη Νότια Αφρική.  Επιπλέον, με βάση τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων, EIGE:

• Στην Βρετανία, κάθε τρεις μέρες δολοφονείται μία γυναίκα
• Στη Σουηδία, κάθε δέκα μέρες κακοποιείται μέχρι θανάτου από το σύζυγο ή σύντροφό της
• Στην Ισπανία, μία γυναίκα δολοφονείται κάθε τέσσερεις μέρες, περίπου 100 τον χρόνο
• Στην Γαλλία, μία γυναίκα δολοφονείται κάθε πέντε μέρες εξαιτίας κακοποίησης στο σπίτι
• Στην Ελλάδα, την Πέμπτη 11/04/2024, καταγράφηκαν 103 περιστατικά, έγιναν 43 συλλήψεις με αυτόφωρη διαδικασία, ενώ 3 θύματα ζήτησαν να μεταφερθούν σε κατάλυμα, με την πλειονότητα των περιστατικών να έγιναν στη Αττική, και συγκεκριμένα έγιναν 47 καταγγελίες και 17 συλλήψεις.
• Επίσης δημιουργήθηκε νέα πλατφόρμα, με το όνομα stop-bulling.gov.gr,  για την δημιουργία καταγγελιών φαινομένων bulling στα σχολεία, όπου γονείς και μαθητές, μπορούν να καταγράψουν τα φαινόμενα βίας όπου πέφτουν στην αντίληψή τους, ή είναι οι ίδιοι θύματα σχολικού εκφοβισμού
• Επίσης με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ. κάθε 45 λεπτά η αστυνομία δέχεται μία καταγγελία για ενδοοικογενειακή βία, ενώ 270 γυναίκες χρησιμοποίησαν το panic button

Βέβαια δεν θα πρέπει να παραλείπουμε και την δημιουργία  ειδικών διαμορφωμένων χώρων  που θα λειτουργούν ως safe houses, για την βραχυπρόθεσμη ασφαλή φιλοξενία γυναικών – θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και μελών της οικογένειάς  τους, σε όλη την επικράτεια. Χώροι οι οποίοι θα φυλάσσονται από την ΕΛ.ΑΣ., ενώ σε συνεργασία με τις δομές του Υπουργείου Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και άλλους φορείς, θα παρέχεται κάθε είδους βοήθεια και στήριξη.

Πολλές φορές έχουμε ακούσει σε συνομιλίες, να αποκαλούν τον συνομιλητή σε μια συζήτηση σεξιστή. Αυτοί όμως που χρησιμοποιούν αυτήν την λέξη , γνωρίζουν την έννοια αυτής, ή πολύ περισσότερο, ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός ατόμου με σεξιστική συμπεριφορά, πιο άτομο είναι πραγματικά σεξιστής και τη συνεπάγεται άραγε αυτή η συμπεριφορά στο άτομο – θύμα που είναι αποδέκτης αυτής της συμπεριφοράς. Τη να εννοούμε άραγε όταν αναφέρουμε αυτή την λέξη;  Γνωρίζουμε άραγε  τις προεκτάσεις αυτής, αλλά και της επιπτώσεις που μπορεί να έχει η αβίαστη χρήση αυτής της λέξης

Με τον όρο Σεξισμό, εννοούμε,  κάθε έκφραση ή πράξη, λέξη, ή χειρονομία,  η οποία βασίζεται στην ιδέα ότι κάποια άτομα, πιο συχνά γυναίκες, είναι κατώτερα από άλλα. Αυτό προκύπτει  στην πεποίθηση ότι κάποια  άτομα, εξαιτίας του φύλου τους, ή της κοινωνικότητάς τους,  είναι διαφορετικά και συνήθως είναι τα ποιο ευάλωτα και τα πιο αδύναμα άτομα. Σε περισσότερο βαθμό επηρεάζονται οι γυναίκες και τα κορίτσια. Άρα αναφερόμαστε στην διαφορετικότητα του ατόμου τόσο ως προς το φύλλο, είτε αναφερόμαστε στην βιολογική του υπόσταση, είτε αναφερόμαστε στην κοινωνική υπόσταση. Συνδέεται άμεσα με τα στερεότυπα και τους ρόλους των φύλλων και αφορά στην πεποίθηση ότι το ένα φύλλο είναι ανώτερο από το άλλο. Η έννοια του φαινομένου αυτού περικλείει την έννοια ότι οι άνδρες είναι πιο σημαντικοί από τις γυναίκες και ότι οι γυναίκες είναι για να βοηθούν τους άνδρες.

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μία μικρή παρένθεση και να αναφερθούμε στον καλοήθη σεξισμό, κατά τον οποίο το ένα φύλο και ιδιαίτερα το γυναικείο, έχει ρόλους στερεότυπους και περιοριστικούς, οι οποίοι επιφανειακά φαίνονται θετικοί. Υπάρχει ένα κύμα ευγένειας προς το γυναικείο φύλλο, όμως στην πραγματικότητα οι εκφράσεις αυτές υπομονεύουν την ανωτερότητα του άνδρα. Οι υποτιθέμενες αρετές που αποδίδονται στη γυναίκα είναι πάντα αυτές που η πατριαρχία τις θέλει να έχουν, ήτοι υπομονή, αντοχή, ενσυναίσθηση, έτσι ώστε να μπορούν να επιτελούν την συναισθηματική εργασία για όλους τους άλλους, ενώ τα δικά της συναισθήματα αγνοούνται παντελώς.

Σοβαρές και βλαβερές συνέπειες, έχει το φαινόμενο του σεξισμού, τόσο σε γυναίκες, όσο και σε άνδρες, όταν αυτά τα φαινόμενα έχουν να κάνουν με εθνικότητα, ηλικία, σεξουαλικό προσανατολισμό, αναπηρία, θρησκεία ή άλλους παράγοντες.

Φαινόμενα σεξισμού συναντούμαι σε κάθε μορφή δημόσιας και ιδιωτικής δραστηριότητας. Στον χώρο της δημοσιογραφίας ένα ποσοστό 63% έχει υποστεί λεκτική βία, ενώ για τις οικιακές εργασίες οι γυναίκες αφιερώνουν διπλάσιο χρόνο από τους άνδρες. Ενώ όλες σχεδόν οι γυναίκες έχουν δεχτεί

το  φαινόμενο του mansplaining & του manterrupting,  στον χώρο εργασίας.

Ο σεξισμός βασικά ξεκινά βασικά, από την χρήση του αρσενικού γένους,  στην ομιλία. Έτσι από την ομιλία μπορούμε να συμπεράνουμε και να αναγνωρίσουμε την συγκεκριμένη συμπεριφορά, αφού εκφράζει τον τρόπο σκέψης  και τις πράξεις μας. Σημαντικό επίσης είναι και το φαινόμενο του σεξισμού στους χώρους εργασίας. Το φαινόμενο εμφανίζεται τόσο σε άνδρες όσο και σε γυναίκες, και έχει να κάνει με την εξωτερική εμφάνιση ή τον τρόπο ντυσίματος. Ο σεξισμός στο εργασιακό περιβάλλον έχει να κάνει με την υπομονεύει  την αποτελεσματικότητα των θυμάτων.

Υπομονετικά σχόλια δημιουργούν εκφοβιστική & καταπιεστική ατμόσφαιρα για αυτούς που τα αντιμετωπίζουν και μπορούν να μετατραπούν σε βία ή παρενόχληση. Τα θύματα εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα άγχους και κατάθλιψη.

Σε πολλούς τομείς εμφανίζονται φαινόμενα σεξισμού, όπως, όταν γίνονται συνεντεύξεις σε αθλήτριες, δεν αναφερόμαστε στο κατόρθωμα των αθλητριών, στην δεξιότητα και δύναμη των αθλητριών,  αλλά στον οικογενειακό τους ρόλο. Άλλο παράδειγμα αποτελεί η εμφάνιση των γυναικών σε πολιτιστικές ή αθλητικές εκδηλώσεις, όπου οι γυναίκες εμφανίζονται με σέξι ενδυμασία και έχουν διακοσμητικό ρόλο. Τα σεξιστικά αστεία μπορούν να εκφοβίσουν και να κάνουν τους ανθρώπους να σωπάσουν και να υπoβαθμίσουν την σεξιστική συμπεριφορά.

Στην Ελλάδα του σήμερα,  το νομοθετικό πλαίσιο για την ισότητα των φύλων και την καταστολή κάθε μορφής διάκρισης σε βάρος των γυναικών περιγράφεται στο  άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά τα σεξιστικά σχόλια εις βάρος των γυναικών δεν σταματούν. Όταν λέμε ισότητα των φύλων σημαίνει ίση προβολή, ενδυνάμωση, ευθύνη και συμμετοχή γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής, καθώς και ισότιμη πρόσβαση και διανομή πόρων μεταξύ τους. Βασικός λόγος είναι η αλλαγή των δομών τις κοινωνίας, οι οποίες θα συμβάλλουν στη διατήρηση των ανισοτήτων σχέσεων εξουσίας μεταξύ γυναικών και ανδρών. Η επίτευξη αυτού του στόχου έχει σκοπό, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη λειτουργία της δημοκρατίας, τον σεβασμό του κράτους δικαίου και την οικονομική ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα.

Όμως προκύπτει ένα δίλλημα εάν η ισότητα είναι τυπική ή εάν μπορεί να γίνει ουσιαστική. Είναι δύσκολο να διακρίνουμε την διαφορετικότητα των φύλων, πέρα από την παραμόρφωση που προκαλεί η ιεραρχική κατηγοριοποίηση των πολιτών και η βάναυση καταπίεση των γυναικών.  Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι βασικά θα πρέπει να αλλάξουν και οι κοινωνικές συμπεριφορές και οι νοοτροπίες των ίδιων των γυναικών. Βέβαια, αναγνωρίζοντας ότι οι γυναίκες,  λόγω του φύλου τους (ανεξάρτητα από την κοινωνική τάξη και τη φυλή τους) εμποδίζονται να αναπτυχθούν ελεύθερα, τους παρέχονται προνόμια ως αντιστάθμισμα, ωθώντας τες να υπερπηδήσουν τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν στο μέλλον.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το νομικό και θεσμικό πλαίσιο που αφορά την εξάλειψη του σεξισμού γενικότερα, ακολουθείται από ένα πλήθος δράσεων και κανονισμών. Βασικοί κανονισμοί για την ισότητα των φύλων και την εξάλειψη του σεξισμού περιλαμβάνονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Έτσι  στις 28 Μαρτίου 2019, το Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενέκρινε τον  ορισμό του σεξισμού σε διεθνή κλίμακα σε μια προσπάθεια που γίνεται για να  εξαλειφθεί το φαινόμενο. Το κείμενο, που απευθύνεται στις 47 χώρες μέλη του πανευρωπαϊκού οργανισμού, και εγκρίθηκε από την Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ορίζει τον σεξισμό ως μια εκδήλωση των ιστορικά άνισων σχέσεων δύναμης ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες, που οδηγεί στη διάκριση. Έτσι λοιπόν ο σεξισμός και η βία απέναντι στις γυναίκες συνδέονται, δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου, αποκλεισμού και ανασφάλειας. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι στην καταπολέμηση του φαινομένου του σεξισμού σημαντικό ρόλο παίζει η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση του κοινού, που πρέπει να πραγματοποιηθεί με στοχευόμενη καμπάνια.

Ωστόσο, μπορεί το νομικό πλαίσιο να έχει βελτιωθεί, όμως η αποτελεσματική ισότητα  δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η βία και ο σεξισμός,  εξακολουθούν να υφίστανται, διατηρώντας τις γυναίκες και τους άνδρες στους παραδοσιακούς τους ρόλους και εμποδίζοντας την πλήρη υλοποίηση των δικαιωμάτων των γυναικών. Στην κοινωνία, όπου η ευαισθητοποίηση γύρω από τα εγκλήματα σε βάρος των γυναικών είναι αρκετά μεγαλύτερη, οι διακρίσεις και οι  σχολιασμοί κυρίως μέσω των social media δεν πρέπει να υφίστανται. Δεν πρέπει να ξεχνάμε και να παραλείπουμε, ότι έχουμε, για την αντιμετώπιση του προβλήματος, και το  ζήτημα της ατομικής ευθύνης του κάθε πολίτη, σε περιπτώσεις διαπίστωσης της ύπαρξης σεξιστικής συμπεριφοράς στον περίγυρο, και τον κατάλληλο τρόπο που θα πρέπει  να αντιδράσει  και να παρέχει την βοήθεια του στο θύμα,  αλλά και παράλληλα αποτελεί και ζήτημα της Πολιτείας να λάβει μέτρα στήριξης της ισότητας καθώς και μέτρα ενδυνάμωσης και προστασίας των γυναικών και όχι μόνο. Το τελικό στάδιο μιας σεξιστικής κουλτούρας, αποτελούν διάφορα εγκλήματα κατά των γυναικών, όπως η γυναικοκτονία. Πριν όμως φτάσουμε σε αυτές τις ακραίες καταστάσεις, θα πρέπει να ελέγχουμε όλες τις συμπεριφορές που συμβαίνουν από όλα τα φύλα (άνδρες και γυναίκες) γιατί τα φαινόμενα που συμβαίνουν βασίζονται στην εξουσία που επιβάλλεται πάνω στο άλλο φύλο.

Όπως έχουμε αναφέρει, λέγοντας έμφυλη βία, εννοούμε την οποιαδήποτε διάκριση μπορεί να συμβεί ή επιβλαβής πράξη, η οποία επικεντρώνεται στο φύλο του ατόμου, ή στον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Η βία πάντα υπήρχε, δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο των καιρών, απλά εκδηλώνεται με περισσότερες και συχνότερες εμφανίσεις, σε ποικίλες μορφές, διαστάσεις, και με πιο επώδυνα αποτελέσματα για τον θύτη, αλλά άρχισε και η καταγγελία των φαινομένων αυτών. Στην σημερινή εποχή συναντούμαι στα φαινόμενα βίας, την έννοια του μιμητισμού, όπου με την εξέλιξη της τεχνολογίας, της τηλεόρασης και του διαδικτύου, οι ευάλωτοι και πιο επιρρεπείς συναισθηματικά και ψυχικά – ψυχολογικά, κάνουν πράξη και μιμούνται αυτά τα οποία βλέπουν.

Την έμφυλη βία την συναντάμε με διάφορες μορφές, όπως: ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική βία, σωματική βία, ψυχολογική βία, λεκτική βία. Την βία την συναντούμε σε διάφορες δραστηριότητες της κοινωνίας, όπως την οικογένεια (ενδοοικογενειακή βία), βία στο χώρο της εργασίας, βία στο σχολείο (σχολικός εκφοβισμός). Την βία την συναντούμε σε δημόσιο ή σε ιδιωτικό χώρο, στα σπίτια, στους χώρους εργασίας, αλλά και στο διαδίκτυο.

Η βία μπορεί να είναι ήπια, ή με βαριές σωματικές επιθέσεις, με προσωρινές ή μόνιμες βλάβες. Εάν αναφερόμαστε στην συναισθηματική βία, μιλάμε για συμπεριφορές με υποτιμητικό τρόπο, απειλητικό ύφος, τόνο και συμπεριφορά, με κύριο σκοπό που αποσκοπεί στην περιφρόνηση του θύματος με στόχο, την αποδυνάμωσή του και την υποταγή του. Όταν αναφερόμαστε στην ψυχολογική βία, μιλάμε για την βία που σκοπό έχει τον έλεγχο της ζωής του άλλου – θύματος, την απομόνωσή του από την εργασία και την κοινωνική ζωή και τις κοινωνικές συναναστροφές και εκδηλώνεται συνήθως με την παθολογική ζήλια προς το θύμα, και με την έννοια σεξουαλική βία την συναντάμε με τις μορφές της εκπόρνευσης, του βιασμού, της αιμομιξίας, της σεξουαλικής παρενόχλησης και της έκθεσης πορνογραφικού υλικού.

Οι εκφράσεις της βίας είναι πολλαπλές και δεν τις ξεχωρίζουμε εάν είναι απλές πράξεις βίας ή σκηνές και πράξεις κακοποίησης. Όταν έχουμε κακοποίηση, οποιαδήποτε μορφής,  το θύμα δέχεται ισχυρό σοκ στον οργανισμό σε πολλαπλά επίπεδα. Αποτέλεσμα αυτού του σοκ, είναι το μπλοκάρισμα των γνωστικών δεξιοτήτων του ατόμου – θύματος, αλλά και το σωματικά , όπως: σοκ, μούδιασμα, αίσθημα αγωνίας, φόβου και ντροπής.

Αν υποψιαστούμε ότι συμβαίνει να έχουμε τέτοιου είδους σωματικές εκδηλώσεις ή αν αισθανθούμε ότι έχουμε κάποια υπόνοια κακοποίησης, θα πρέπει να δούμε τις αντιδράσεις στο σώμα μας και να απαντήσουμε στα εξής ερωτήματα: τη νιώθουμε μες την ημέρα, γιατί κυκλοφορούμε με σκυφτό το κεφάλι, γιατί νιώθουμε να έχουμε συνέχεια αγωνία…..

Ένα σημαντικό θέμα που προκύπτει στα κακοποιημένα άτομα – θύματα, είναι ως απόρροια της συνεχόμενης έκθεσης στην κακοποιητική συμπεριφορά του θύτη, να φτάνουμε σε ένα σημείο να αγνοούμε τον πόνο και να προσπερνάμε αυτό το οποίο μας συμβαίνει. Οι επιθέσεις από τον θύτη, είτε ήπιας μορφής, είτε πιο βίαιες, μας δημιουργούν το αίσθημα της ανελευθερίας, και δημιουργούν την πεποίθηση στο θύμα, ότι είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, που δεν ξέρει γιατί συμβαίνει αλλά όμως πρέπει να γίνεται.

Υπάρχει όμως και η λεκτική  & η  ψυχολογική βία, μορφές βίας που δύσκολα το θύμα θα καταλάβει. Το θύμα, σε αντίθεση με τον θύτη, δεν μπορεί να καταλάβει πότε εκδηλώνεται, γιατί ίσως δεν αφήνει εμφανή σημάδια στο θύμα και ίσως το θύμα να μην μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Οι μορφές αυτές τις βίας είναι διάχυτες παντού, είτε είναι στην οικογένεια, είτε είναι στην εργασία, ή και στην κοινωνία   και εμφανίζονται σε πολλά στάδια της προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο ή την οπτική γωνία, που το θύμα κατανοεί τα μηνύματα αυτών των μορφών της βίας, και εξαρτάται από την συναισθηματική και ευαίσθητη πλευρά του θύματος.

Θα πρέπει να ισχύει το εξής: δεν μπορεί ο άλλος να σε κάνει σκουπίδι, να σε εξευτελίζει, να σε εκβιάζει ψυχολογικά, να σε πιέζει και εσύ να είσαι με το χαμόγελο στα χείλη. Θα είσαι ευγενικός μόνο με όσους είναι ευγενικοί μαζί σου.

Τα ειδησεογραφικά κείμενα ή απλά ο λόγος και οι απόψεις που εκφράζουν οι δημοσιογράφοι έχει σοβαρό αντίκτυπο μεταξύ των αναγνωστών / στριών και της πραγματικότητας. Οι δημοσιογράφοι πλαισιώνουν γεγονότα και όψεις του γίγνεσθαι, ώστε να ενημερωθεί η κοινή γνώμη με τρόπο γλαφυρό και αντικειμενικό. Εδώ θα πρέπει να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή στην μετάδοση των ειδήσεων που μεταφέρονται, να είναι μελετημένα σωστά και να μεταφέρουν αντικειμενικά την είδηση χωρίς υπερβολή και σκληρά λόγια και εικόνες, προστατεύοντας όχι μόνο το κοινωνικό σύνολο, αλλά και το θύμα.

Ο δημοσιογραφικός λόγος πρέπει να είναι πληροφοριακός, το ύφος απρόσωπο και ουδέτερο, με αποστασιοποίηση του δημοσιογράφου από τα γεγονότα, ώστε να αποδίδεται αντικειμενικότητα, χωρίς υπερβολές και προσωπικές απόψεις, που θα βλάψουν όχι μόνο το θύμα, αλλά και την κοινωνία, ώστε να αποτελούν μέρος του προβλήματος και να συμβάλλουν στην λύση του προβλήματος.

Η αναπαράσταση της έμφυλη βίας από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, παρουσιάζεται με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που περιλαμβάνει ή την παρουσίαση ειδεχθών εγκλημάτων, ή εστιάζει στην διαφορετικότητα μεταξύ θύτη – θύματος, ή υπό την επήρεια διαφόρων άλλων παραγόντων, ή στο ασταθές οικογενειακό περιβάλλον του θύτη, εστιάζοντας οπτικά στο προσωπικό επίπεδο του θύτη και όχι στην κοινωνική διάσταση του προβλήματος.

Η αναπαράσταση των μορφών της βίας, θα πρέπει να γίνεται και να επικεντρώνεται στον αποτρεπτικό και προστατευτικό τρόπο αντιμετώπισης του συμβάντος από το θύμα, να μην εστιάζεται στο κάθε αυτό γεγονός αλλά να συνδυάζεται με πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση  της βίας.

Δεν θα πρέπει να αναφερόμαστε μόνο σε φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας, με θύματα γυναίκες ( αν και κατέχουν ποσοστό 85% φαινομένων ενδοοικογενειακής βίας ), αλλά και σε περιπτώσεις που υπάρχουν θύματα άνδρες ή παιδία.

Παρουσιάζοντας φαινόμενα έμφυλης βίας, θα πρέπει να επικεντρωθούμε στα εξής:

• Πως δομούνται και αναπαριστάνονται οι μορφές έμφυλης βίας;
• Πως οι τρόποι αναπαράστασης της έμφυλης βίας συμβάλλουν στην διαιώνιση ή στην αντίσταση του φαινομένου της βίας;
• Στερεότυπα που υποβόσκουν ή γεννούν αυτές τις συμπεριφορές;
• Ευαισθητοποίηση και αντιμετώπιση των ακραίων κοινωνικών φαινομένων,
• Υποστήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων
• Εκστρατείες ευαισθητοποίησης σχετικά με τις ανισότητες των φύλων και τις διακρίσεις,
• Προστασία προσωπικών δεδομένων, με εξασφάλιση συγκατάθεσης (όπου είναι εφικτό), με ιδιαίτερη προσοχή στις ευαίσθητες προσωπικές πληροφορίες τόσο του θύματος όσο και του θύτη, με σεβασμό των δικαιωμάτων και των δύο μερών,
• Τα φαινόμενα έμφυλης βίας θα πρέπει να τυγχάνουν χειρισμού άμεσα με ταχύτητα, σοβαρότητα και εμπιστευτικότητα

Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και ειδικότερα η βελτίωση της γνώσης σχετικά με το θέμα αυτό αποτελεί προτεραιότητα. Όμως δεν υπάρχουν συγκρίσιμα και αξιόπιστα δεδομένα, πέραν των περιστατικών που καθημερινά συμβαίνουν και καταγράφονται από την αστυνομία, γιατί υπάρχουν και περιστατικά που λόγω ιδιαίτερων δεδομένων και συνθηκών δεν βλέπουν ποτέ το φώς της δημοσιότητας, με άμεσο αποτέλεσμα να εμποδίζεται η λήψη μέτρων πολιτικής.

Τα τελευταία έτη, ιδίως μετά την πανδημία του COVID, έχουν γίνει μελέτες τόσο σε Ευρωπαϊκό, όσο και σε  διεθνές επίπεδο, ώστε να βελτιωθεί η γνώση για αυτή την μάστιγα. Σε αυτό συνέβαλε και η  συνάντηση που έγινε στις 10 Μαρτίου 2016, όπου η Ομάδα Εργασίας για την Στατιστική του Εγκλήματος και της Ποινικής Δικαιοσύνης αποφάσισε να οργανώσει μια ειδική επιτροπή στο πλαίσιο της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης,  η οποία αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη διεθνή συνθήκη για την καταπολέμηση και την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας.

Βέβαια δεν θα πρέπει να παραλείπουμε και να ξεχνάμε ταυτόχρονα, ότι όλα τα άτομα  είναι εν δυνάμει ή μπορεί να γίνουν θύματα, αλλά και θύτες, κάποιας από όλες τις μορφές της βίας. Όμως οι  γυναίκες και τα κορίτσια όλων των ηλικιών, είναι πιο ευάλωτα και  θίγονται περισσότερο σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα. Ορθή λοιπόν αντιμετώπιση του προβλήματος, αντικειμενικότητα στην λήψη  και μετάδοση πληροφοριών, αναλυτική και εμπεριστατωμένη μελέτη όλων των εν δυνάμει δεδομένων, για την ορθή μετάδοση της πληροφορίας, χωρίς λογοκρισία και τετελεσμένη απόφαση, χωρίς  γνώση των  πραγματικών συμβάντων, όπως επίσης σημαντικό είναι να  λαμβάνουμε  σοβαρή υπόψη  και την ιστορική αναδρομή των γεγονότων, που οδηγούν σε αποτρόπαιες και καταδικαστικές από όλους συμπεριφορές τέτοιου είδους, όσο ήπιας μορφής και εάν είναι.

Θύμα  είναι το άτομο που έχει βιώσει βία. Η σχέση μεταξύ του θύματος και του θύτη είναι ο κύριος παράγοντας για την κατανόηση των πιθανών κινήτρων της βίας και για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων και των συνεπειών της τόσο για το θύμα όσο και για την κοινωνία. Το φύλο του δράστη είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ του θύματος και του δράστη. Με βάση αυτό το δεδομένο, κάθε τύπος πρέπει να ταξινομείται διακριτά ως άνδρας και γυναίκα. Ωστόσο, ο κανόνας αυτός ισχύει μόνο για τους μη συντρόφους δράστες, καθώς οι πληροφορίες σχετικά με το φύλο του στενού συντρόφου ζητούνται χωριστά. Η σημασία της χρονικής αναφοράς στον ορισμό της σχέσης θύματος-θύτη είναι σημαντική διότι καθορίζεται από διάφορες πτυχές. Καταρχάς, στην περίπτωση των στενών συντρόφων, λαμβάνεται υπόψη η τωρινή κατάσταση. Για παράδειγμα, εάν ένα θύμα έχει σήμερα μη βίαιο σύντροφο, αλλά ο πρώην σύντροφός της ήταν βίαιος, τότε ο δράστης είναι «πρώην σύντροφος», ανεξάρτητα από το αν ο εν λόγω σύντροφος ήταν νυν ή πρώην όταν συνέβη το βίαιο περιστατικό (ή τα βίαια περιστατικά).  Αντίθετα, κατά τον ορισμό της σχέσης μεταξύ του θύματος και του μη συντρόφου δράστη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σχέση που υπήρχε κατά τη στιγμή του βίαιου περιστατικού.

Παράλληλα πρέπει να γίνεται  και αξιολόγηση των περιστατικών αυτών σε συνάρτηση με ορισμένα χαρακτηριστικά όπως η σοβαρότητα τους, η συχνότητα, τυχόν επιπτώσεις στην υγεία και ενέργειες στις οποίες τυχόν προέβησαν τα θύματα στη συνέχεια. Η έννοια της συχνότητας εγείρει κάποια ζητήματα, καθώς δεν είναι πάντα εύκολο να καθοριστεί το είδος της βίας (π.χ. ψυχολογική βία) καθώς δεν είμαστε σε θέση να βρούμε  με ακρίβεια τη συχνότητα των περιστατικών ή τη χρονική τους διάρκεια.

Ένα σημαντικό ζήτημα είναι οι  επιπτώσεις της βίας τόσο για το θύμα όσο και για την κοινωνία. Διακρίνονται σε βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες. Ενδεικτικά, οι συνέπειες αυτές ποικίλλουν από μικρά κοψίματα και μώλωπες έως αποβολή κατά την κύηση ή μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Κατά δεύτερον, οι συνέπειες μπορεί να είναι τόσο σωματικές όσο και οικονομικές.  Η έννοια της σοβαρότητας της βίας είναι πολυδιάστατη και η εκτίμηση της μη καταγεγραμμένης βίας αποτελεί σημαντική πτυχή για τον καθορισμό στοχευόμενων πολιτικών εξάλειψης της βίας, όπως η καταγγελία του περιστατικού, οι λόγοι της  μη-καταγγελίας, η αναζήτηση βοήθειας από φορείς υγείας καθώς και η ενημέρωση της οικογένειας και της κοινωνίας.

Οι κοινωνικές ιεραρχήσεις, όπως η μόρφωση, η τάξη, το φύλλο, ή η ηλικία αντανακλώνται και ασκούν επίδραση στην γλωσσική και σωματική συμπεριφορά του ατόμου. Όλες οι ανισότητες και οι αναπαραγωγές αυτών των καταστάσεων συνάγονται από τα ανωτέρων με σοβαρό αντίκτυπο στο θύμα. Αυτή  βέβαια η αναπαραγωγή και ρητορική του μίσους όχι μόνο προς τις γυναίκες, αλλά γενικώς η βία σε όλες της μορφές της και της προεκτάσεις,  βλάπτουν το θύμα σωματικά, ψυχικά, οικονομικά και σεξουαλικά. Αυτό διατηρείται από το γεγονός ότι ο θύτης θέλει να αισθάνεται αλλά και νιώθει ότι έχει ή ότι θέλει να αποκτήσει κυριαρχία έναντι του αδύναμου – θύματος. Έτσι συναντάμε φαινόμενα, όπως: γυναικοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, εκδικητική πορνογραφία, σεξουαλική παρενόχληση, βιασμούς, αλλά και μορφές βίας κατά των ανδρών, βία κατά των παιδιών.

Η έμφυλη βία, όπως έχουμε ξανά αναφέρει, ορίζεται ως η βία που ασκείται εναντίον ενός ατόμου λόγω του φύλου του (συμπεριλαμβανομένης της ταυτότητας ή έκφρασης φύλου) ή ως βία που πλήττει δυσανάλογα τα άτομα ενός συγκεκριμένου φύλου. Παρόλο που την βία την βιώνουν άτομα κάθε φύλου, οι γυναίκες και τα κορίτσια, κάθε ηλικίας και προέλευσης, υφίστανται περισσότερο την έμφυλη βία, η οποία μπορεί να είναι σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή οικονομική.  Εννοώντας την λέξη φύλο αναφερόμαστε σε κοινωνικούς  ρόλους, συμπεριφορές, δραστηριότητες και χαρακτηριστικά που μια δεδομένη κοινωνία θεωρεί αντιπροσωπευτικά για τις γυναίκες και τους άνδρες.

Η διαπροσωπική βία αναφέρεται στη βία μεταξύ ατόμων και διακρίνεται σε ενδοοικογενειακή βία, βία μεταξύ συντρόφων και την βία στην ευρύτερη κοινωνία.

Ως ενδοοικογενειακή βία θεωρείται κάθε πράξη σωματικής, σεξουαλικής, ψυχολογικής ή οικονομικής βίας η οποία συντελείται στο πλαίσιο της οικογένειας συμπεριλαμβανομένης της βίας μεταξύ συντρόφων ερωτικών ή μη συντρόφων, και των μελών της οικογένειας, ανεξάρτητα από το αν ο/η δράστης μοιράζεται ή είχε μοιραστεί την ίδια κατοικία με το θύμα.  Ως μέλη της οικογένειας ορίζονται οι γονείς, τα παιδιά και όσοι μπορεί να συμβιώνουν ή να μη συμβιώνουν, καθώς και άλλα μέλη του νοικοκυριού ή συγγενείς λόγω γάμου ή υιοθεσίας.

Άλλης μορφής βία είναι η ψυχολογική βία, που μπορούμε να την ορίσουμε ως την  συμπεριφορά που προκαλεί βλάβη, στην ψυχολογική ακεραιότητα του ατόμου μέσω καταναγκασμού ή απειλών (Σύμβαση Κωνσταντινούπολης, Άρθρο 33). Αυτή η μορφή βίας περιλαμβάνει ένα εύρος συμπεριφορών που αφορούν επεισόδια συναισθηματικής κακοποίησης και ελεγκτικής συμπεριφοράς, επεκτείνοντας την με την έννοια της «οικονομικής βλάβης», η οποία μπορεί να συνδέεται με την ψυχολογική βία.

Στην ανωτέρω Σύμβαση, η σωματική βία ορίζεται ως «η εκ προθέσεως συμπεριφορά η οποία κατατείνει στην διάπραξη πράξεων σωματικής βίας κατά άλλου προσώπου» (Άρθρο 35). Διευκρινίζεται ότι η σωματική βία αναφέρεται σε «σωματική βλάβη που υφίσταται ως αποτέλεσμα της εφαρμογής άμεσης και παράνομης σωματικής βίας» (παράγραφος 188).

Επίσης ως σεξουαλική βία ορίζεται ένα σύνολο γεγονότων – συμπεριφορών που περιλαμβάνουν:

• διάπραξη μη συναινετικής κολπικής, πρωκτικής ή στοματικής διείσδυσης σεξουαλικού χαρακτήρα στο σώμα άλλου ατόμου με τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε σωματικού μέρους ή αντικειμένου,
• διάπραξη άλλων μη συναινετικών πράξεων σεξουαλικού χαρακτήρα με άτομο,
• εξαναγκασμό άλλου ατόμου να συνευρεθεί μη-συναινετικά με τρίτο πρόσωπο.

Ως σεξουαλική βία δηλαδή χαρακτηρίζεται κάθε είδους επιβλαβής ή ανεπιθύμητη σεξουαλική συμπεριφορά που επιβάλλεται σε κάποιον, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, της απόπειρας βιασμού και άλλων σεξουαλικών πράξεων

Σύμφωνα με την οδηγία της Ε.Ε. 2006 / 54 / EC, η σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία περιλαμβάνει οποιαδήποτε μορφή ανεπιθύμητης λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός ατόμου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος.

Σίγουρα, ένα από τα θέματα του φαινομένου της έμφυλης βίας, αποτελούν, ναι μεν οι στατιστικές μελέτες  που μπορούμε να μελετήσουμε την έκταση του φαινομένου, αλλά και τις μορφές και τις διαστάσεις που αυτό παίρνει, αλλά και πως μπορούμε αυτό το φαινόμενο να το περιορίσουμε και να κάνουμε όλες αυτές τις δράσεις ενημέρωσης ώστε να είναι ενήμερα τα εμπλεκόμενα μέρη, για τα δικαιώματα και  τις υποχρεώσεις που έχουν, αλλά και τις επιπτώσεις που έχουν όσοι χρησιμοποιούν την βία, ως μέσω εκδίκησης, αλλά και επιβολής προς το άλλο άτομο, σε όποια κατηγορία και εάν αυτό ανήκει.

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με απόφασή της στις 17 Δεκεμβρίου 1999, ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών. Η Ημέρα αυτή είχε καθιερωθεί ήδη από το 1981 από γυναικείες οργανώσεις, σε ανάμνηση της φρικτής δολοφονίας των τριών αδελφών Μιραμπάλ, πολιτικών αγωνιστριών από την Δομινικανή Δημοκρατία, με διαταγή του δικτάτορα Τρουχίλο στις 25 Νοεμβρίου 1960.

Η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών αποτελεί σοβαρή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και συνιστά εκδήλωση των ιστορικά άνισων σχέσεων ισχύος μεταξύ των γυναικών και των ανδρών, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε επικυριαρχία και διακρίσεις κατά των γυναικών από τους άνδρες και στην παρακώλυση της πλήρους προόδου των γυναικών . Αποτελεί επίσης έναν από τους ζωτικής σημασίας κοινωνικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων οι γυναίκες εξαναγκάζονται σε υποδεέστερη θέση σε σύγκριση με τους άνδρες.

Σύμφωνα με την έρευνα που διεξήχθη από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων (FRA,2014), περίπου 13 εκατομμύρια γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας, ήτοι ποσοστό 7 % των γυναικών ηλικίας 18–74 ετών, 3,7 περίπου εκατομμύρια γυναίκες έχουν υποστεί σεξουαλική βία ήτοι ποσοστό 2 % των γυναικών ηλικίας 18–74 ετών. Μία στις 20 γυναίκες, ποσοστό  5 % έχει πέσει θύμα βιασμού από την ηλικία των 15 ετών και άνω και 18 % των γυναικών έχουν πέσει θύματα εξακολουθητικής παρενόχλησης από την ηλικία των 15 ετών και άνω. Επίσης, περίπου το 12 % των γυναικών έχουν βιώσει κάποια μορφή σεξουαλικής κακοποίησης ή κάποιο συναφές περιστατικό από κάποιον ενήλικα πριν από την ηλικία των 15 ετών. Και τέλος, το ήμισυ όλων των γυναικών στην ΕΕ που αντιστοιχεί σε ποσοστό 53 % αυτοπεριορίζουν τις μετακινήσεις τους στον δημόσιο χώρο από φόβο μήπως υποστούν σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση.

Εδώ θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη, χωρίς να παραλείπουμε, ότι εκτός από τη σωματική και λεκτική κακοποίηση, είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση και στις πιο «αθόρυβες» και δυσδιάκριτες μορφές βίας, όπως είναι η ψυχολογική βία και η συναισθηματική χειραγώγηση, αλλά και η κυβερνοφοβία, η οποία είναι εξίσου διαδεδομένη και αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις. Περιστατικά βίας που λαμβάνουν χώρα στον κυβερνοχώρο αφορούν, μεταξύ άλλων, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, την ανάρτηση προσβλητικών ή εχθρικών μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σκοπό τη δυσφήμηση και τον εξευτελισμό, την εκδικητική πορνογραφία και την αποστολή ανεπιθύμητου σεξουαλικού περιεχομένου χωρίς συγκατάθεση.