Quantcast
Connect with us

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Πιερρακάκης: Το IRIS είναι success story της ψηφιακής οικονομίας

Κυριάκος Πιερρακάκης-ομιλία για το IRIS και τις ψηφιακές πληρωμές-2026
image_print

Στον ρόλο του IRIS ως χαρακτηριστικού παραδείγματος της μετάβασης της ελληνικής οικονομίας στις άμεσες ψηφιακές πληρωμές αναφέρθηκε ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στο συνέδριο «Payments 360 Conference 2026, powered by DIAS».

Ο κ. Πιερρακάκης χαρακτήρισε το IRIS «success story της ελληνικής ψηφιακής οικονομίας», επισημαίνοντας ότι περισσότεροι από 4,6 εκατομμύρια πολίτες το χρησιμοποιούν για άμεσες μεταφορές χρημάτων, ενώ το 2025 η αξία των συναλλαγών μέσω IRIS έφτασε τα 10,9 δισεκατομμύρια ευρώ.

Παράλληλα, τόνισε την ανάγκη για μεγαλύτερη ορατότητα του IRIS στα σημεία πληρωμής, καλύτερη ενημέρωση των πολιτών, ισχυρότερα κίνητρα για τους εμπόρους και μηχανισμούς επιβράβευσης από τις τράπεζες και τους acquirers.

Ακολουθεί η ομιλία του Κυριάκου Πιερρακάκη:

«Φίλες και φίλοι,

Βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου οι πληρωμές αλλάζουν ριζικά και μαζί τους αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η οικονομία, οργανώνεται το εμπόριο, κινείται το χρήμα και δημιουργείται αξία. 

Αυτό που μέχρι πριν από λίγα χρόνια αντιμετωπιζόταν κυρίως ως μια τεχνική λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, έχει πλέον εξελιχθεί σε μία κρίσιμη υποδομή εμπιστοσύνης, αποτελεσματικότητας και σίγουρα ανταγωνιστικότητας. Επηρεάζει όχι μόνο την ταχύτητα και το κόστος των συναλλαγών, αλλά και την παραγωγικότητα των επιχειρήσεων, την εμπειρία του πολίτη και, ολοένα και περισσότερο τη στρατηγική θέση μιας χώρας στο διεθνές περιβάλλον.

Γι’ αυτό και το 4ο Συνέδριο 360 Payments της ΔΙΑΣ αποκτά σήμερα ιδιαίτερη σημασία. Οι άμεσες ψηφιακές πληρωμές δεν αλλάζουν μόνο τον τρόπο με τον οποίο συναλλασσόμαστε, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί η οικονομία στο μέλλον.

Στην Ελλάδα, το IRIS αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της μετάβασης. 

Μέσα σε λίγα μόλις χρόνια, πέρασε από τη φάση της τεχνολογικής δυνατότητας στη φάση της πραγματικής, καθημερινής χρήσης, αποδεικνύοντας κάτι εξαιρετικά σημαντικό: ότι στην ψηφιακή οικονομία, η επιτυχία δεν κρίνεται από το πόσο προηγμένη είναι μια τεχνολογία, αλλά από το πώς η τεχνολογία αυτή ενσωματώνεται οργανικά στην καθημερινότητα του πολίτη και της επιχείρησης.

Εκτιμώ εδώ ότι τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.

  • Σήμερα περισσότεροι από 4,6 εκατομμύρια πολίτες χρησιμοποιούν το IRIS για άμεσες μεταφορές χρημάτων μεταξύ φυσικών προσώπων,  αριθμός  αυξημένος κατά 760.000 σε σχέση με πριν από έναν χρόνο.
  • Επίσης, 600.000 ελεύθεροι επαγγελματίες και ατομικές επιχειρήσεις έχουν πλέον τη δυνατότητα να εισπράττουν άμεσα μέσω κινητού τηλεφώνου και ΑΦΜ.
  • Και το 2025 η αξία των συναλλαγών μέσω IRIS έφτασε στα 10,9 δισεκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 70% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Αυτό, όμως, που αποτυπώνουν οι αριθμοί είναι κάτι βαθύτερο από μια εντυπωσιακή στατιστική αύξηση. Καταγράφουν μια ουσιαστική αλλαγή συμπεριφοράς. Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν στην πράξη τα πλεονεκτήματα των άμεσων πληρωμών: συναλλαγές χωρίς χρέωση για τον πολίτη, με πολύ χαμηλή επιβάρυνση για τον επαγγελματία, αλλά και με ταχύτητα και απλότητα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της σύγχρονης οικονομίας. Έτσι, η οικονομία μετακινείται σταδιακά προς ένα μοντέλο άμεσο, διαφανές και αποτελεσματικό.

Αν μάλιστα δούμε τη συνολική εικόνα, αντιλαμβανόμαστε ακόμη καλύτερα το μέγεθος αυτής της μεταβολής. Μέσω ΔΙΑΣ δρομολογήθηκαν και εκκαθαρίστηκαν το 2025 διατραπεζικές συναλλαγές συνολικής αξίας 544,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε 2,2 φορές το ελληνικό ΑΕΠ, μέγεθος που αναδεικνύει με τον πιο καθαρό τρόπο ότι οι υποδομές πληρωμών δεν λειτουργούν στο περιθώριο της οικονομίας αλλά, αντίθετα, αποτελούν μεγάλο κομμάτι του πυρήνα της.

Η πρόοδος αυτή δεν έχει προκύψει τυχαία. Είναι αποτέλεσμα συντονισμένης προσπάθειας:

  • της Πολιτείας, η οποία διαμόρφωσε το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο,
  • της ΔΙΑΣ, που ανέπτυξε και ενίσχυσε την κρίσιμη αυτή υποδομή, αλλά
  • και των τραπεζών, των acquirers και των παρόχων τεχνολογικών λύσεων, που μετέφεραν αυτή τη δυνατότητα στην πραγματική αγορά.

Αυτή ακριβώς η σύμπραξη είναι που μας επιτρέπει σήμερα να μιλάμε για ένα πραγματικό success story της ελληνικής ψηφιακής οικονομίας.

Ωστόσο, η πρόοδος αυτή δεν επιτρέπει τον οποιοδήποτε εφησυχασμό. Αντιθέτως, μας φέρνει μπροστά σε μια νέα πρόκληση. Το πρώτο μεγάλο στοίχημα ήταν η διαθεσιμότητα της τεχνολογίας. Το επόμενο, και ίσως σημαντικότερο, είναι η καθολική καθημερινή χρήση της. Η υποχρεωτικότητα υπήρξε αναγκαία σε αυτήν τη διαδρομή, αλλά από μόνη της η υποχρεωτικότητα δεν αρκεί. Η πραγματική υιοθέτηση κερδίζεται στην πράξη, όταν η εμπειρία γίνεται απλή, γρήγορη, θα πω σχεδόν αόρατη για τον χρήστη.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται σήμερα η μεγαλύτερη πρόκληση. Παρά τη σημαντική τεχνική ετοιμότητα, η χρήση του IRIS στα φυσικά σημεία πώλησης παραμένει ακόμη περιορισμένη, με περίπου 55.000 συναλλαγές τον μήνα. Αυτό σημαίνει ότι η πρόκληση δεν βρίσκεται πλέον τόσο στην τεχνολογία, όσο στη μετατροπή αυτής της δυνατότητας σε καθημερινή συνήθεια.

Ο ρόλος των τραπεζών, των acquirers και συνολικά της αγοράς γίνεται απολύτως καθοριστικός. Το γεγονός ότι η Πολιτεία νομοθέτησε τη χρήση του IRIS είναι ένα μόνο κομμάτι του παζλ. Το δεύτερο είναι να συμβάλουν οι τράπεζες και οι acquirers περαιτέρω, δίνοντας κίνητρα ώστε να ενισχυθεί η χρήση του.

Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ορατότητα του IRIS στο σημείο πληρωμής, καλύτερη ενημέρωση των πολιτών, ισχυρότερα κίνητρα για τους εμπόρους, αλλά και μηχανισμούς επιβράβευσης που θα ενθαρρύνουν τη χρήση. Πιο συγκεκριμένα, ανάμεσα σε άλλα, θα μπορούσαν να γίνουν:

  • Διαφημιστικές καμπάνιες προς τους πελάτες, με στόχο την ενημέρωση τόσο του κοινού όσο και των εμπόρων.
  • Ένταξη σχημάτων επιβράβευσης, όπως ισχύει ήδη στη χρήση των χρεωστικών καρτών, όπου ανάλογα με τη χρήση υπάρχει επιστροφή χρημάτων, ώστε να μην υπάρχει οποιοδήποτε αντικίνητρο, εντός εισαγωγικών, στις χρήσεις του IRIS.
  • Και το κυριότερο, βελτίωση της εμπειρίας πληρωμής. Αυτό μπορεί να γίνει με την υιοθέτηση της τεχνολογίας, τύπου Tap & Pay, όπου πολύ εύκολα ο συναλλασσόμενος θα μπορεί να πληρώνει με μια εφαρμογή NFC, πλησιάζοντας απλώς το κινητό του, όπως ακριβώς κάνει σήμερα το Apple Pay ή το Google Pay μέσω της πιστωτικής κάρτας.

Ο πολίτης συγκρίνει εμπειρίες στις πληρωμές. Αν έχει συνηθίσει στην αμεσότητα των ανέπαφων πληρωμών, στην ευκολία των ψηφιακών πορτοφολιών, στην εμπειρία των σύγχρονων συναλλαγών, τότε κάθε νέο σύστημα κρίνεται με βάση το ίδιο μέτρο. Όσο λιγότερη προσπάθεια απαιτεί μια πληρωμή, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η υιοθέτησή της.

Η συζήτηση αυτή, όμως, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Μας οδηγεί φυσικά στη δεύτερη μεγάλη διάσταση του σημερινού συνεδρίου: στην ευρωπαϊκή. Συζητάμε για ένα σημαντικό βήμα προς έναν πραγματικά ενιαίο ευρωπαϊκό χώρο για τις άμεσες πληρωμές.

Για πρώτη φορά παρουσιάζεται η ευρωπαϊκή διασύνδεση του IRIS με αντίστοιχα σχήματα της Ιταλίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, ενώ η ένταξη της Ελλάδας στο European Payments Alliance, το EuroPA, που ανακοινώθηκε πριν από έναν χρόνο στο ίδιο συνέδριο, αρχίζει να αποκτά περιεχόμενο.

  • Από σήμερα, με την έναρξη της πρώτης φάσης της διασύνδεσης, 57,3 εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες σε πέντε χώρες αποκτούν τη δυνατότητα να ανταλλάσσουν χρήματα άμεσα, με τον ίδιο απλό τρόπο που το κάνουν ήδη στις εθνικές τους αγορές.
  • Μέχρι το τέλος του έτους, η εμβέλεια του δικτύου θα επεκταθεί στα 173,1 εκατομμύρια πολίτες σε 18 χώρες, ενώ
  • Το 2027 η διαλειτουργικότητα θα περάσει και στο επόμενο στάδιο, καλύπτοντας πληρωμές τόσο στο ηλεκτρονικό εμπόριο όσο και στα φυσικά καταστήματα.

Αυτό είναι ένα ουσιαστικό βήμα προς μια Ευρώπη όπου οι πληρωμές θα κινούνται με την ίδια ευκολία με την οποία κινούνται οι πολίτες, τα αγαθά και τα κεφάλαια. Για χρόνια, η Ευρώπη οικοδόμησε την ενιαία αγορά της γύρω από την ελεύθερη διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών. Στο πεδίο των πληρωμών, όμως, παρέμεναν ακόμη σύνορα.

Και αυτό έχει πλέον στρατηγική σημασία, γιατί όταν μιλάμε για ευρωπαϊκή κυριαρχία δεν μιλάμε μόνο για την άμυνα, την ενέργεια, την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο κινείται το χρήμα μέσα στην ευρωπαϊκή οικονομία. Μια Ευρώπη που θέλει να είναι αυτόνομη, ανθεκτική και ανταγωνιστική χρειάζεται τις δικές της ισχυρές, σύγχρονες και διαλειτουργικές λύσεις πληρωμών.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η συζήτηση για το ψηφιακό ευρώ. Συχνά παρουσιάζεται ως μια επιλογή ανάμεσα σε ανταγωνιστικές λύσεις. Πρόκειται, κατά τη γνώμη μου, για ένα λανθασμένο δίλημμα. 

Το ψηφιακό ευρώ αποτελεί μια στρατηγική δημόσια υποδομή που -όντως- μπορεί να ενισχύσει την εμπιστοσύνη, τη σταθερότητα και την ανθεκτικότητα του ευρωπαϊκού συστήματος πληρωμών. Από την άλλη πλευρά, λύσεις όπως το IRIS και πρωτοβουλίες όπως το EuroPA επιταχύνουν την καινοτομία και διευρύνουν τις επιλογές των χρηστών.

Γι’ αυτό και το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις ως ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Αντιθέτως, οφείλει να αγκαλιάσει και τα δύο, αναγνωρίζοντας ότι η πραγματική ισχύς προκύπτει από τη συμπληρωματικότητά τους, τόσο δημόσια υποδομή όσο και ιδιωτική καινοτομία ταυτόχρονα.

Κυρίες και κύριοι,

Στην Ελλάδα έχουμε ήδη διανύσει μεγάλη απόσταση. Το IRIS απέδειξε στην πράξη ότι όταν το κράτος, οι θεσμοί και η αγορά κινούνται με κοινή κατεύθυνση, η αλλαγή μπορεί να έρθει γρήγορα και να αφήσει πραγματικό αποτύπωμα στην οικονομία και στην καθημερινότητα.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι αυτό που βρίσκεται μπροστά μας. Γιατί το επόμενο βήμα αφορά το αν η τεχνολογία μετατρέπεται σε εμπιστοσύνη, σε συνήθεια και τελικά σε αυτονόητο μέρος της καθημερινής ζωής. Η πραγματική επιτυχία του IRIS δεν θα μετρηθεί στους αλγορίθμους ή στα data centers, θα μετρηθεί στη στιγμή της συναλλαγής στο ταμείο ενός μικρού καταστήματος, στην καθημερινότητα ενός επαγγελματία, στο κινητό ενός πολίτη που θέλει να πληρώσει άμεσα, εύκολα και με ασφάλεια. Εκεί θα φανεί αν οι άμεσες πληρωμές έγιναν πραγματικά μέρος της οικονομικής μας κουλτούρας. Και εκεί θα κριθεί αν η Ελλάδα, μαζί με την Ευρώπη, μπορεί να βρεθεί στην πρώτη γραμμή της νέας εποχής των ψηφιακών συναλλαγών.

Σας ευχαριστώ πολύ».

Click to comment

Απάντηση

ΑΓΡΟΤΙΚΑ

Ερώτηση με πρωτοβουλία Ζεϊμπέκ για το έλλειμμα στο αγροδιατροφικό ισοζύγιο

Ο Βουλευτής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ στη Βουλή των Ελλήνων.
image_print

Ερώτηση στη Βουλή για την επανεμφάνιση ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων το 2025 κατέθεσαν έξι Ανεξάρτητοι Βουλευτές της Αριστεράς, με πρωτοβουλία του Βουλευτή Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ.

Η κοινοβουλευτική παρέμβαση βασίζεται σε πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, σύμφωνα με την οποία το εμπορικό ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων έγινε εκ νέου ελλειμματικό, φτάνοντας τα 293 εκατ. ευρώ.

Όπως αναφέρουν οι βουλευτές, οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 10%, ενώ οι εξαγωγές κατά 6,6%, εξέλιξη που, κατά την εκτίμησή τους, αναδεικνύει τις αδυναμίες της εγχώριας παραγωγικής βάσης και την ανάγκη ενίσχυσης της αγροτικής παραγωγής, της μεταποίησης και της διατροφικής αυτάρκειας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη σύνδεση του πρωτογενούς τομέα με τον τουρισμό και την εστίαση, καθώς, σύμφωνα με την ερώτηση, σημαντικό μέρος της ζήτησης που δημιουργείται από την τουριστική δραστηριότητα καλύπτεται από εισαγόμενα προϊόντα.

Οι έξι βουλευτές ζητούν από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να παρουσιάσει συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές, την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών προϊόντων και τη μεγαλύτερη διασύνδεση του αγροτικού τομέα με τον τουρισμό.

Ακολουθεί αυτούσια η ερώτηση:

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων

Θέμα: Η επανεμφάνιση ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων αναδεικνύει τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής για τον πρωτογενή τομέα

Η πρόσφατη έκθεση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για τις οικονομικές εξελίξεις καταγράφει μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη για τον πρωτογενή τομέα και συνολικά για την παραγωγική βάση της χώρας. 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της έκθεσης, το 2025 το εμπορικό ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων μετατράπηκε εκ νέου σε ελλειμματικό, ύψους 293 εκατ. ευρώ, καθώς οι εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 10%, ενώ οι εξαγωγές μόλις κατά 6,6%.

Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί συγκυριακό φαινόμενο, αλλά επιβεβαιώνει τη διαρκή αποδυνάμωση της εγχώριας παραγωγικής βάσης και την αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής να διαμορφώσει ένα συνεκτικό σχέδιο ενίσχυσης της αγροτικής παραγωγής, της μεταποίησης και της διατροφικής αυτάρκειας της χώρας. Άλλωστε, όπως επισημαίνει το ίδιο το ΚΕΠΕ, οι διαρθρωτικές αδυναμίες του παραγωγικού μοντέλου της ελληνικής οικονομίας εξακολουθούν να διευρύνουν το εμπορικό έλλειμμα και να καθιστούν τη χώρα ευάλωτη απέναντι σε διεθνείς οικονομικές και γεωπολιτικές κρίσεις.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι, παρά τη διαρκή αύξηση του τουριστικού ρεύματος, η ζήτηση που δημιουργείται καλύπτεται σε σημαντικό βαθμό από εισαγόμενα αγροδιατροφικά προϊόντα. Το ίδιο το ΚΕΠΕ υπογραμμίζει ότι απαιτείται ουσιαστική συνεργασία μεταξύ πρωτογενούς τομέα, μεταποίησης, τουρισμού και εστίασης, ώστε να ενισχυθεί η διάθεση ελληνικών –και κυρίως τοπικών– προϊόντων στην εγχώρια αγορά. Πρόκειται για μια διαπίστωση που αναδεικνύει την απουσία ολοκληρωμένου σχεδιασμού για τη διασύνδεση της παραγωγής με τους βασικούς κλάδους της οικονομίας.

Ταυτόχρονα, η επανεμφάνιση ελλείμματος στο ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι Έλληνες παραγωγοί βρίσκονται αντιμέτωποι με το αυξημένο κόστος παραγωγής, τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, τη μειωμένη αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και τις πιέσεις που ασκούν οι εισαγωγές στις τιμές παραγωγού.

Επειδή η ενίσχυση της εγχώριας αγροδιατροφικής παραγωγής αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας και τη μείωση της εξάρτησης από εισαγωγές.

Επειδή η σύνδεση της αγροτικής παραγωγής με τον τουρισμό και την εστίαση εξακολουθεί να παραμένει αποσπασματική, παρά τις διαχρονικές εξαγγελίες της κυβέρνησης.

Επειδή η διατροφική ασφάλεια, η στήριξη της παραγωγής και η ενίσχυση της προστιθέμενης αξίας των ελληνικών προϊόντων αποτελούν κρίσιμους εθνικούς στόχους.

Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

  1. Πώς αξιολογεί τα ευρήματα της έκθεσης του ΚΕΠΕ σχετικά με την επανεμφάνιση ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο αγροδιατροφικών προϊόντων το 2025;
  2. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθεται να λάβει για τη μείωση της εξάρτησης της χώρας από εισαγόμενα αγροδιατροφικά προϊόντα και την ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής;
  3. Είχαν εφαρμοσθεί και ποια μέτρα πολιτικής κατά τη περίοδο 2019-2026 για τη διασύνδεση πρωτογενούς και τουριστικού τομέα και με ποια αποτελέσματα;
  4. Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες προτίθεται να αναλάβει για την ουσιαστική διασύνδεση της πρωτογενούς παραγωγής με τον τουρισμό και την εστίαση, ώστε να αυξηθεί η απορρόφηση ελληνικών προϊόντων από τις επιχειρήσεις του κλάδου;
  5. Ποια μέτρα θα ληφθούν για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών αγροδιατροφικών προϊόντων, τη στήριξη της εξαγωγικής τους δυναμικής και τη δημιουργία μεγαλύτερης προστιθέμενης αξίας για την ελληνική οικονομία;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Ζεϊμπέκ Χουσεΐν

Χαρίτσης Αλέξανδρος (Αλέξης)

Ηλιόπουλος Αθανάσιος (Νάσος)

Τζανακόπουλος Δημήτριος

Τζούφη Μερόπη

Φωτίου Θεανώ

DNews Widget
Continue Reading

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Πιερρακάκης: «Υπάρχει ρευστότητα στις τράπεζες που περιμένει να γίνει ανάπτυξη»

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης στην Ετήσια Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.
image_print

Την ανάγκη οι ελληνικές τράπεζες να διαδραματίσουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας υπογράμμισε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών.

Ο υπουργός επισήμανε ότι η ελληνική οικονομία έχει αφήσει πίσω της την περίοδο της κρίσης, με την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, τη σταθερή ανάπτυξη και την ενίσχυση της αξιοπιστίας της χώρας στις αγορές. Όπως τόνισε, το επόμενο μεγάλο στοίχημα είναι η δημιουργία περισσότερων και καλύτερα αμειβόμενων θέσεων εργασίας, μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον ρόλο των τραπεζών, σημειώνοντας ότι πλέον διαθέτουν κεφαλαιακή επάρκεια, ρευστότητα και κερδοφορία, στοιχεία που τους επιτρέπουν να χρηματοδοτήσουν τον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας.

«Στις ελληνικές τράπεζες υπάρχει ρευστότητα που περιμένει να γίνει ανάπτυξη. Δεν το λέω ως μομφή. Αντίθετα, είναι το μέτρο της ευκαιρίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Πιερρακάκης υποστήριξε ότι απαιτούνται περισσότερα χρηματοδοτικά εργαλεία για συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, επενδύσεις στην τεχνολογία, την καινοτομία και την τεχνητή νοημοσύνη, καθώς και μεγαλύτερη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που επιδιώκουν να αναπτυχθούν.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στις παρεμβάσεις της κυβέρνησης για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, όπως η διεύρυνση του εξωδικαστικού μηχανισμού, η ενίσχυση της προστασίας της πρώτης κατοικίας και οι νέες ρυθμίσεις για τους δανειολήπτες.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο υπουργός κάλεσε τις τράπεζες να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας, τονίζοντας ότι η ανάπτυξη θα είναι πραγματικά ισχυρή μόνο όταν συμπεριλάβει ανθρώπους και περιουσιακά στοιχεία που σήμερα παραμένουν εκτός οικονομικής δραστηριότητας.

Ακολουθεί η ομιλία του του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη:
Σας ευχαριστώ πολύ,
Κύριοι Υπουργοί,
Κύριε Διοικητά,
Κυρίες και Κύριοι,
Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση και για την τιμή να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας.
Θέλω να ξεκινήσω με μια διαπίστωση που είναι αυτονόητη σήμερα, αλλά πριν από μερικά χρόνια, θα ήταν παράτολμη… που έχει να κάνει με τα επιτεύγματα, με όλα όσα έχουμε καταφέρει να πετύχουμε όλα αυτά τα χρόνια:
  • τη σταθεροποίηση της οικονομίας,
  • τα spreads των ελληνικών ομολόγων που κάποτε αποτελούσαν το θερμόμετρο της εθνικής αγωνίας, σήμερα μας κατατάσσουν ανάμεσα στις πιο αξιόπιστες οικονομίες της Ευρώπης,
  • το ότι η ανάπτυξη παραμένει σταθερά υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο
  • και το ότι η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας συνιστά την έμπρακτη επιβεβαίωση ότι η Ελλάδα επέστρεψε στην κανονικότητα, στην αξιοπιστία και στην εμπιστοσύνη των αγορών.
Όλα αυτά που κάνουμε σήμερα, δεν ήταν κάποτε αυτονόητα. Ήταν ένας δύσκολος, ένας μεγάλος στόχος, και επιτεύχθηκε με τις θυσίες της ελληνικής κοινωνίας, με τη δουλειά των επιχειρήσεων, με τη συνέπεια της πολιτικής και, ναι, και με τη δική σας συμβολή.
Όμως, στην πολιτική -όπως και στη ζωή- ισχύει ένα αξίωμα: η επίτευξη ενός στόχου επιβάλλει αυτομάτως τον αναπροσδιορισμό του επόμενου. Όποιος επαναπαύεται στο κατόρθωμα, ακυρώνει το κατόρθωμα. Και η σταθερότητα δεν είναι σε καμία περίπτωση προορισμός. Είναι βάση εκκίνησης.
Ποιος είναι λοιπόν ο επόμενος στόχος; Δεν είναι ένας αριθμός σε έναν πίνακα. Είναι ο στόχος που θα τον βρείτε στο τραπέζι κάθε ελληνικής οικογένειας. Πιο πολλές δουλειές. Πιο καλές δουλειές. Υψηλότεροι μισθοί, ευημερία που να τη νιώθει ο πολίτης. Το όχημα είναι η ταχύτερη ανάπτυξη και η παραγωγικότητα. Και το στοίχημα άλλαξε τάξη μεγέθους: για δεκαπέντε περίπου χρόνια παλεύαμε να σταθούμε όρθιοι, τώρα παλεύουμε για το πόσο ψηλά μπορούμε να φτάσουμε.
Κυρίες και Κύριοι,
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι σήμερα υγιές. Κεφαλαιακά ισχυρό, με ρευστότητα, με κερδοφορία. Δεκαπέντε χρόνια κρίσεων έκλεισαν έναν κύκλο. Εγώ θα πω επιτέλους. Το σύστημα που κάποιοι έβλεπαν ως ένα πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, ως ένα μεγάλο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, είναι σήμερα ένα από τα ισχυρά της χαρτιά.
Θέλω, όμως, να είμαι απολύτως ειλικρινής μαζί σας. Η υγεία δεν είναι προορισμός. Είναι αφετηρία. Οι τράπεζες έχουν τώρα μπροστά τους μια σπάνια δυνατότητα: να δημιουργήσουν οι ίδιες τον κόσμο μέσα στον οποίο θα λειτουργήσουν. Όχι απλώς να προσαρμοστούν στην οικονομία που υπάρχει. Να χρηματοδοτήσουν την οικονομία που μπορεί να υπάρξει. Γιατί οι τράπεζες δεν είναι απλώς μέρος του οικονομικού οικοσυστήματος. Είναι ο καταλύτης του. Και ο καταλύτης δεν παρακολουθεί την αντίδραση, είναι εκείνος που την πυροδοτεί.
Η μακροπρόθεσμη αξία μιας τράπεζας κρίνεται, τελικά, από την οικονομία που χρηματοδοτεί. Σε μια οικονομία που μένει στάσιμη, καμία κερδοφορία δεν είναι διατηρήσιμη. Η χρηματοδότηση του μετασχηματισμού δεν είναι, επομένως, μια θυσία προς όφελος τρίτων. Είναι η καλύτερη επένδυση που μπορούν να κάνουν οι τράπεζες για τους ίδιους τους μετόχους τους. Από εδώ και πέρα, η κερδοφορία των ελληνικών τραπεζών και ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, θα πηγαίνουν μαζί . Το ένα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς το άλλο.
Γιατί οι τράπεζες δεν είναι απλώς ένας τομέας της οικονομίας όπως όλοι οι άλλοι. Είναι η καρδιά και το μυαλό της. Η καρδιά, γιατί από εσάς περνά το αίμα της οικονομίας – η ρευστότητα, η πίστη. Και το μυαλό, γιατί εσείς αποφασίζετε ποιες ιδέες θα χρηματοδοτηθούν και ποιες επιχειρήσεις είναι εκείνες που τελικά θα μεγαλώσουν. Αυτός ο διπλός ρόλος συνεπάγεται και μια μοναδική δυνατότητα: τη δυνατότητα της πρωτοπορίας. Όποιος κινηθεί πρώτος σε αυτά που πρέπει να γίνουν τώρα, θα διαμορφώσει την ελληνική οικονομία της επόμενης δεκαετίας και θα καρπωθεί πρώτος τα οφέλη της.
Εξήγησα ήδη τι σημαίνει αυτό στην πράξη. Ο πρώτος στόχος είναι πιο πολλές δουλειές, πιο καλές δουλειές, υψηλότεροι μισθοί, μεγαλύτερη ευημερία. Για να το κατορθώσουμε, η λέξη-κλειδί είναι η λέξη «παραγωγικότητα». Και η παραγωγικότητα δεν είναι μια αφηρημένη έννοια των οικονομικών εγχειριδίων.
Σημαίνει μια οικονομία μεγαλύτερων, ισχυρότερων και πιο εξωστρεφών επιχειρήσεων.
Σημαίνει συγχωνεύσεις και εξαγορές που δημιουργούν κλίμακα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτή είναι η αναζήτηση.
Σημαίνει επιχειρήσεις που επενδύουν στην τεχνολογία, στην ενέργεια, στην καινοτομία – και μικρομεσαίες που δεν μένουν στάσιμες, που μεγαλώνουν.
Και βέβαια σημαίνει, πάνω απ’ όλα πλέον, άλλη μια έννοια: Τεχνητή Νοημοσύνη. Tο μεγαλύτερο άλμα παραγωγικότητας της γενιάς μας, βασικά συντελείται τώρα. Οι τράπεζες σε όλο τον κόσμο βρίσκονται ήδη στην πρωτοπορία της υιοθέτησής της  και καρπώνονται τα οφέλη.
Εκεί πρέπει να βρεθούμε κι εμείς: με τις τράπεζες να την υιοθετούν οι ίδιες και να χρηματοδοτούν την υιοθέτησή της από την ελληνική επιχείρηση.
Και θα είμαι σαφής: ο μετασχηματισμός της ελληνικής οικονομίας χρειάζεται εργαλεία όλων των ειδών. Εργαλεία υπάρχουν, αλλά χρειάζεται η ανάπτυξη ακόμη περισσότερων, πιο σύνθετων, πιο σύγχρονων, στην κλίμακα και στην ποικιλία που απαιτείται.
  • Χρηματοδότηση εξαγορών και συγχωνεύσεων για τη μεγέθυνση των επιχειρήσεων.
  • Νέα προϊόντα για τη μετάβαση του ιδιωτικού τομέα σε ένα πιο παραγωγικό μοντέλο.
  • Στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που θέλουν και μπορούν να μεγαλώσουν.
  • Κεφαλαιαγορές που λειτουργούν δίπλα στον παραδοσιακό δανεισμό και όχι μόνο δανεισμός με εξασφαλίσεις, το εργαλείο του παρελθόντος για την οικονομία του παρελθόντος.
Το λένε οι αριθμοί. Για κάθε εκατό ευρώ καταθέσεων, οι ελληνικές τράπεζες δανείζουν σήμερα περίπου εβδομήντα, όταν στην υπόλοιπη Ευρωζώνη ο λόγος πλησιάζει τα εκατό. Τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών, ως ποσοστό του ΑΕΠ, δεν είναι από τα πιο υψηλά στο Ευρωσύστημα. Αυτό, όμως, δεν το λέω ως μομφή. Είναι, αντίθετα, το μέτρο της ευκαιρίας. Υπάρχει ρευστότητα που περιμένει να γίνει ανάπτυξη – ένα προνόμιο το οποίο λίγοι στην Ευρώπη διαθέτουν.
Αυτά τα εργαλεία δεν θα τα φέρει κανένας άλλος. Η δυνατότητα να τα δημιουργήσει κανείς, ανήκει σε εσάς. Έχετε ήδη αποδείξει ότι μπορείτε να καινοτομείτε: το IRIS το αποδεικνύει καθημερινά. Η ίδια καινοτομία μπορεί να περάσει τώρα από τις πληρωμές στη χρηματοδότηση. Και σας διαβεβαιώνω ότι η πολιτεία θα σταθεί αρωγός σε κάθε τέτοια δική σας πρωτοβουλία.
Μια ακόμα σκέψη, πριν περάσω ευρύτερα στην Ευρώπη. Η σχέση των τραπεζών με την κοινωνία κρίνεται και στα καθημερινά – στις προμήθειες, στην απόδοση της κατάθεσης του μικροκαταθέτη, στην εξυπηρέτηση εκεί όπου το κατάστημα έκλεισε αλλά η ανάγκη έμεινε. Ο κόσμος θα πιστέψει στον νέο ρόλο των τραπεζών όταν τον δει στη δική του τσέπη και στη δική του γειτονιά.
Κυρίες και Κύριοι,
Όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε κενό αέρος. Συμβαίνουν σε μια Ευρώπη που επανασχεδιάζεται. Από τη θέση του Προέδρου του Eurogroup, έχω την τιμή και την ευθύνη να συμβάλλω σε αυτόν τον επανασχεδιασμό της ευρωπαϊκής οικονομικής και χρηματοπιστωτικής αρχιτεκτονικής. Τραπεζική Ένωση, ευρύτερα Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, ψηφιακό ευρώ -συμβάλλουμε μαζί με τον Διοικητή στο σχεδιασμό του ψηφιακού ευρώ στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας της ECB-, αποφάσεις που θα καθορίσουν ποια Ευρώπη θα έχουν το 2035.
Και κάτι που έχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε ως χώρα: η Ελλάδα δεν είναι πια αποδέκτης αποφάσεων. Είναι συνδιαμορφωτής. Η χώρα που πριν από μια δεκαετία αποτελούσε το αντικείμενο των συνεδριάσεων του Eurogroup, σήμερα προεδρεύει σε αυτές. Και πάνω σε αυτόν τον ευρωπαϊκό επανασχεδιασμό, οφείλουμε να επανασχεδιάσουμε και τη δική μας οικονομία και το δικό μας τραπεζικό σύστημα.
Ποια είναι, λοιπόν, η θέση μας για μια νέα τραπεζική αρχιτεκτονική στην Ευρώπη;
Πρώτον, ναι στην ολοκλήρωση. Η Ευρώπη χρειάζεται τραπεζική ενοποίηση, πανευρωπαϊκές συγχωνεύσεις, τράπεζες με κλίμακα, ικανές να ανταγωνιστούν τις αμερικανικές και τις κινεζικές, ικανές να χρηματοδοτήσουν τις τεράστιες ανάγκες της ευρωπαϊκής οικονομίας: την πράσινη μετάβαση, την ψηφιακή μετάβαση, την άμυνα, τις υποδομές. Μια ήπειρος που φιλοδοξεί να είναι πόλος ισχύος στον κόσμο του 21ου αιώνα, δεν μπορεί να χρηματοδοτείται με θεσμούς και με λογικές του 20ου.
Δεύτερον, όμως, η Ευρώπη πρέπει να βρει τη σωστή ισορροπία ανάμεσα σε ένα υγιές σύστημα και στην τραπεζική ελευθερία. Η εποπτεία είναι προφανώς το θεμέλιο της εμπιστοσύνης. Κανείς δεν το αμφισβητεί, εμείς λιγότερο από όλους, που πληρώσαμε πολύ ακριβά το τίμημα της απορρύθμισης. Αλλά όταν το βάρος της εποπτείας γίνεται υπέρμετρο, οι τράπεζες καταλήγουν να διαχειρίζονται κανόνες αντί να χρηματοδοτούν την οικονομία. Ένα σύστημα που είναι μόνο ασφαλές, αλλά όχι ελεύθερο να αναλάβει ρίσκο, δεν υπηρετεί την ανάπτυξη. Η ασφάλεια, χωρίς δυναμισμό είναι απλώς μια πιο αργή μορφή παρακμής.
Άρα, πρέπει να φτιάξουμε τους κανόνες για την εποχή μας, να τους αναπροσαρμόσουμε. Και η Ευρώπη, και αυτή είναι ευρύτερα μια παγκόσμια αναζήτηση, σε συνάρτηση και με την τεχνολογική καινοτομία και την τεχνολογική επιτάχυνση. Και τρίτον, ας μου επιτραπεί να το πω, ένα σήμα κινδύνου. Οι τεράστιες πανευρωπαϊκές τράπεζες που είναι αυτό που διεκδικούμε για να πετύχουμε τις συγχωνεύσεις, όπως είπα, είναι ο πρώτος στόχος που θέλουμε, πανευρωπαϊκή κλίμακα δεν πρέπει να αφήσουν την περιφέρεια πίσω και στο περιθώριο. Συγκέντρωση κεφαλαίων και αποφάσεων δηλαδή σε λίγα χρηματοπιστωτικά κέντρα. Θέλει σωστό σχεδιασμό.
Η απόσυρση από τις αγορές, που κάποιοι θα θεωρήσουν μικρές, θα είναι στρατηγικό λάθος. Περιφέρειες ολόκληρες δηλαδή, χωρίς επαρκή τραπεζική κάλυψη και το χειρότερο χωρίς φωνή στα κέντρα των αποφάσεων. Αυτό δεν το θέλουμε.
Θέλουμε την Περιφέρεια δυνατή σε μια δυνατή Ευρώπη. Η ολοκλήρωση έχει νόημα, μόνο αν δυναμώνει όλα τα μέρη της Ευρώπης. Αλλιώς, δεν είναι ολοκλήρωση. Είναι απορρόφηση. Αυτή είναι η δικιά μας εθνική στρατηγική. Το μοντέλο, άλλωστε, υπάρχει ήδη.
Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ οι εθνικοί τραπεζικοί κολοσσοί συνυπάρχουν με ισχυρές περιφερειακές τράπεζες που γνωρίζουν τις κοινότητές τους και χρηματοδοτούν τις τοπικές επιχειρήσεις. Έτσι, προσπαθούμε να χτίσουμε και την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική με δύο επίπεδα, όχι με ένα. Και κάπου εδώ, εγώ θα πω, φτάνουμε και στον ρόλο τον δικό σας. Η Ελλάδα δεν θα περιμένει παθητικά να δει πού θα «πέσει» στην αρχιτεκτονική. Διεκδικεί θέση. Και η θέση αυτή περνάει από μια τριπλή αποστολή για τις ελληνικές τράπεζες:
  • Μεγέθυνση, γιατί στη νέα Ευρώπη το μέγεθος μετρά.
  • Διεθνοποίηση στον φυσικό σας χώρο -τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική- εκεί όπου η ελληνική τραπεζική τεχνογνωσία έχει συγκριτικό πλεονέκτημα.
  • Και ταυτόχρονα βαθιά ρίζωση στην εγχώρια αγορά.
Δεν είναι αντίφαση αυτό. Είναι ακριβώς το μοντέλο της ισχυρής περιφερειακής τράπεζας που χρειάζεται η Ευρώπη: αρκετά μεγάλες για έχουν δύναμη, αρκετά κοντά για να εξυπηρετούν.
Κυρίες και κύριοι,
Εκτιμώ, ότι τα λόγια και οι σκέψεις που μοιράζομαι μαζί σας…αυτή η ομιλία θα ήταν ελλιπής, αν δεν μιλούσα και για εκείνους που δεν βρίσκονται σε αυτή την αίθουσα. Εκατομμύρια άνθρωποι και τα περιουσιακά τους στοιχεία βρίσκονται σήμερα στους servicers και, στην πράξη, εκτός οικονομικής δραστηριότητας.
Άνθρωποι που δεν μπορούν να δανειστούν, ακίνητα που δεν μπορούν να αξιοποιηθούν, μικρές επιχειρήσεις που δεν μπορούν να επανεκκινήσουν. Ένα κομμάτι της οικονομίας μας έχει βρεθεί, εδώ και χρόνια, σε αναστολή.
Αυτό δεν λύνεται αποσπασματικά. Χρειάζονται συνολικές λύσεις, που πατούν σε τρεις πυλώνες.
  • Το κράτος, που ρυθμίζει και συντονίζει – και το κάνει ήδη, ενισχύοντας το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των servicers.
  • Τις τράπεζες, που μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο της επανένταξης: ο δανειολήπτης που ρύθμισε και εξυπηρετεί τα δάνειά του, πρέπει να έχει διαδρομή επιστροφής στο τραπεζικό σύστημα, πρόσβαση σε αναχρηματοδότηση, δεύτερη ευκαιρία με όρους αγοράς.
  • Και τους servicers, που οφείλουν βιώσιμες ρυθμίσεις και διαφάνεια — γιατί διαχειρίζονται όχι απλώς χαρτοφυλάκια, αλλά ζωές.
Εμείς ως Πολιτεία, ως κυβέρνηση, αλλά και ως οικονομικό επιτελείο, σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδος, με όλους τους θεσμούς, νομίζω ότι δείξαμε έμπρακτα τη βούλησή μας να επανεντάξουμε αυτούς τους ανθρώπους στην καρδιά της οικονομικής δραστηριότητας. Γι’ αυτό προχωρήσαμε στη μεγαλύτερη πρακτικά παρέμβαση που έχει γίνει μέχρι σήμερα για το ιδιωτικό χρέος.
Διευρύναμε σημαντικά τον εξωδικαστικό μηχανισμό, μειώνοντας το όριο ένταξης των οφειλών στις 5.000 ευρώ και επιταχύνοντας τις διαδικασίες. Δημιουργήσαμε ένα ισχυρότερο πλαίσιο προστασίας της κύριας κατοικίας μέσα από τον εξωδικαστικό. Μετατρέψαμε δηλαδή τον εξωδικαστικό σε εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας. Αυξήσαμε το ακατάσχετο όριο των τραπεζικών καταθέσεων στα 1.600 ευρώ και θεσπίσαμε τη δυνατότητα άρσης κατασχέσεων για όσους ρυθμίζουν και τηρούν τις υποχρεώσεις τους.
Ενεργοποιούμε τη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων για παλαιές οφειλές και αποκαταστήσαμε μια σημαντική αδικία για περισσότερους από 100.000 δανειολήπτες του λεγόμενου νόμου Κατσέλη. Και εδώ δεν μείναμε στο ελάχιστο που προέκυπτε από την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Προχωρήσαμε στην αναδρομική εφαρμογή της ρύθμισης, ώστε το όφελος να φτάσει και σε όσους είχαν ήδη επιβαρυνθεί με υψηλότερες καταβολές.
Κι όλα αυτά, σωρευτικά, είναι μια προσπάθεια που πρέπει να τη στηρίξουμε όλοι μαζί: το κράτος, οι τράπεζες, οι servicers, η αγορά συνολικά.
Και έτσι φτάνω στο τέλος, και στην ουσία.
Το στοίχημα της επόμενης δεκαετίας είναι στοίχημα εντονότερης ανάκαμψης. Αλλά είναι, εξίσου, στοίχημα συμπερίληψης. Γιατί χωρίς συμπερίληψη, η ανάκαμψη θα «κουτσαίνει». Θα προχωρά, αλλά θα αφήνει πίσω της ένα μέρος της κοινωνίας, και μια οικονομία που αφήνει ανθρώπους πίσω είναι άδικη και εν τέλει και αναποτελεσματική.
Κυρίες και κύριοι,
Πριν από δεκαπέντε χρόνια, το ερώτημα ήταν αν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα επιβιώσει. Πριν από δέκα, αν θα σταθεροποιηθεί. Πριν από πέντε, αν θα ανακάμψει. Όλα αυτά τα ερωτήματα απαντήθηκαν, θετικά. Το σημερινό ερώτημα είναι διαφορετικής τάξης: Πόσο μεγάλοι μπορείτε να γίνετε  και πόσο μεγάλη Ελλάδα μπορείτε να χτίσετε γύρω σας.
Η δική μου απάντηση, και η πρόσκλησή μου προς εσάς, είναι μία: ο ρόλος που αξίζει στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα δεν είναι του ωφελημένου της ανάκαμψης. Είναι του αρχιτέκτονα της επόμενης φάσης.
  • Μιας οικονομίας με περισσότερες και καλύτερες δουλειές.
  • Μιας κοινωνίας που δεν αφήνει κανέναν εκτός.
  • Μιας δυνατής Ελλάδας σε μια δυνατή Ευρώπη.
Αυτό είναι το επόμενο κατόρθωμα, που μας αναλογεί από κοινού. Και είμαι βέβαιος ότι, όπως πετύχαμε τα προηγούμενα, θα πετύχουμε και αυτό μαζί.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Continue Reading

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Συνάντηση Μαρκόπουλου με εκπροσώπους της ναυπηγικής βιομηχανίας

Πειραιάς - Συνάντηση για τη ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία - 2026
image_print

Με εκπροσώπους της ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας συναντήθηκε ο Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αρμόδιος για φορολογικά θέματα, Δημήτρης Μαρκόπουλος, στο πλαίσιο του κοινωνικού διαλόγου που βρίσκεται σε εξέλιξη ενόψει της ΔΕΘ.

Στη συνάντηση συμμετείχαν εκπρόσωποι του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Ναυπηγικής Βιομηχανίας και της Ένωσης Βιοτεχνών Εργοδοτών Μηχανουργών Πειραιά.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν ζητήματα φορολογίας και εισφορών, οι ανάγκες σε υποδομές και έργα, η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και οι αναπτυξιακές προοπτικές της ελληνικής ναυπηγικής και ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας.

Παράλληλα, αναδείχθηκε η συμβολή του κλάδου στην ελληνική οικονομία, στην παραγωγική δραστηριότητα και στην απασχόληση, καθώς και ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει στην περαιτέρω ενίσχυση της εγχώριας βιομηχανίας.

Οι εκπρόσωποι των δύο φορέων παρουσίασαν τις θέσεις και τις προτάσεις τους, δίνοντας έμφαση στη βιωσιμότητα του κλάδου, στη διατήρηση των υφιστάμενων θέσεων εργασίας και στη δημιουργία νέων.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος υπογράμμισε ότι η ναυπηγική και ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία αποτελεί τομέα ιδιαίτερης σημασίας για την ελληνική οικονομία και τόνισε ότι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και η δημιουργία συνθηκών βιώσιμης ανάπτυξης είναι βασικές προϋποθέσεις για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η συνεχής επαφή με τις επιχειρήσεις και τους παραγωγικούς φορείς συμβάλλει στη διαμόρφωση αποτελεσματικότερων πολιτικών, προσθέτοντας ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί.

Continue Reading
Green logo ENA Club with text ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Κατοικία

a house with a green roof and road signs left and right
text about elections

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

espa logo

espa_logo_en