Καβάλα 1967: Το Τελευταίο Συμβούλιο Πριν τη Χούντα

Στις 20 Απριλίου 1967, το Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας συνεδρίασε για τελευταία φορά υπό δημοκρατικές συνθήκες. Κανείς δεν φανταζόταν ότι την επόμενη μέρα, 21η Απριλίου, η Ελλάδα θα βυθιζόταν σε μια σκοτεινή επταετία με την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας. Μέσα σε λίγες ώρες, η Δημοκρατία καταλύθηκε, και στην Καβάλα ξεκίνησαν συλλήψεις αιρετών, δημοτικών συμβούλων και πολιτών.

Ο Γρηγόρης Μπαχάρης, ο τότε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, βίωσε από κοντά τη ραγδαία αλλαγή. Ήταν παρών στη συνεδρίαση της 20ής Απριλίου, όπου οι ανησυχίες κάποιων συμβούλων για την πολιτική κατάσταση εκφράστηκαν μέσω ψηφισμάτων. Ο ίδιος, το επόμενο πρωί, ενώ βρισκόταν στη δουλειά του στον φούρνο, ενημερώθηκε ότι επιβλήθηκε δικτατορία.

Η επόμενη μέρα έφερε μαζικές συλλήψεις. Ο Δήμαρχος Κώστας Τσολάκης, ο Μπαχάρης και άλλοι αριστεροί σύμβουλοι συνελήφθησαν. Ο στρατός και η Χωροφυλακή περιπολούσαν στους δρόμους, και οι “γνωστοί αριστεροί” προσήχθησαν στα αστυνομικά τμήματα και κατόπιν οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο Ελευθερούπολης.

Στις επόμενες μέρες ξεκίνησε η “μεταφορά” στο λιμάνι των Ελευθερών, απ’ όπου οι συλληφθέντες επιβιβάστηκαν στο αρματαγωγό “Σάμος” με προορισμό τη Γυάρο και άλλα ξερονήσια του Αιγαίου. Ανάμεσά τους και ο Νίκος Καϊρέτης, που συνελήφθη μπροστά στο κατάστημά του στην Ομονοίας. Παρότι διαμαρτυρήθηκε, η τύχη του είχε ήδη κριθεί.

Στη Γυάρο, οι συνθήκες ήταν δύσκολες, αν και για κάποιους παλιούς εξόριστους, όπως ο Μπαχάρης, υπήρχε μια σχετική “κανονικότητα”. Από την Καβάλα, συνολικά 61 άτομα συνελήφθησαν, εκ των οποίων οι 30 από την πόλη. Περιλαμβάνονταν γυναίκες και πρώην δημοτικοί σύμβουλοι, όπως η Διπλού, η Καρασταμάτη και η Μπαρμπουνάκη.

Η εφημερίδα “Πρωινή” και άλλες εκδόσεις διακόπηκαν για λίγες ημέρες. Στις 26 Απριλίου κυκλοφόρησαν ξανά, με στρατιωτικά ανακοινωθέντα και απαγορεύσεις.

Ο νεαρός τότε δικηγόρος Δημοσθένης Δημοσθενόπουλος, ο οποίος εργαζόταν με τον Βουλευτή Λεόντιο Λυμπέρη, περιέγραψε πώς η πρώτη του κίνηση μόλις άκουσε τα νέα ήταν να πάει στα γραφεία της Ένωσης Κέντρου και να κρύψει το αρχείο με τα ονόματα των μελών.

Το καθεστώς διόρισε νέο Δήμαρχο, τον Ευάγγελο Ευαγγελίου, και η πόλη πέρασε υπό απόλυτο έλεγχο. Η στρατιωτική παρουσία έγινε έντονη, οι μαζικές συλλήψεις συνεχίστηκαν και οι κάτοικοι έζησαν τον φόβο και την καταστολή.

Ο Γρηγόρης Μπαχάρης αργότερα αρρώστησε και αποχώρησε από τη Γυάρο με παρέμβαση του Ερυθρού Σταυρού. Ο Δημοσθενόπουλος ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Οι μνήμες όμως από εκείνες τις ημέρες έμειναν ανεξίτηλες.

Η ιστορία εκείνων των ημερών αποτελεί όχι μόνο μάθημα για το παρελθόν, αλλά και προειδοποίηση για το μέλλον.