Όπως έχουμε αναφέρει, λέγοντας έμφυλη βία, εννοούμε την οποιαδήποτε διάκριση μπορεί να συμβεί ή επιβλαβής πράξη, η οποία επικεντρώνεται στο φύλο του ατόμου, ή στον σεξουαλικό προσανατολισμό του. Η βία πάντα υπήρχε, δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο των καιρών, απλά εκδηλώνεται με περισσότερες και συχνότερες εμφανίσεις, σε ποικίλες μορφές, διαστάσεις, και με πιο επώδυνα αποτελέσματα για τον θύτη, αλλά άρχισε και η καταγγελία των φαινομένων αυτών. Στην σημερινή εποχή συναντούμαι στα φαινόμενα βίας, την έννοια του μιμητισμού, όπου με την εξέλιξη της τεχνολογίας, της τηλεόρασης και του διαδικτύου, οι ευάλωτοι και πιο επιρρεπείς συναισθηματικά και ψυχικά – ψυχολογικά, κάνουν πράξη και μιμούνται αυτά τα οποία βλέπουν.

Την έμφυλη βία την συναντάμε με διάφορες μορφές, όπως: ενδοοικογενειακή βία, σεξουαλική βία, σωματική βία, ψυχολογική βία, λεκτική βία. Την βία την συναντούμε σε διάφορες δραστηριότητες της κοινωνίας, όπως την οικογένεια (ενδοοικογενειακή βία), βία στο χώρο της εργασίας, βία στο σχολείο (σχολικός εκφοβισμός). Την βία την συναντούμε σε δημόσιο ή σε ιδιωτικό χώρο, στα σπίτια, στους χώρους εργασίας, αλλά και στο διαδίκτυο.

Η βία μπορεί να είναι ήπια, ή με βαριές σωματικές επιθέσεις, με προσωρινές ή μόνιμες βλάβες. Εάν αναφερόμαστε στην συναισθηματική βία, μιλάμε για συμπεριφορές με υποτιμητικό τρόπο, απειλητικό ύφος, τόνο και συμπεριφορά, με κύριο σκοπό που αποσκοπεί στην περιφρόνηση του θύματος με στόχο, την αποδυνάμωσή του και την υποταγή του. Όταν αναφερόμαστε στην ψυχολογική βία, μιλάμε για την βία που σκοπό έχει τον έλεγχο της ζωής του άλλου – θύματος, την απομόνωσή του από την εργασία και την κοινωνική ζωή και τις κοινωνικές συναναστροφές και εκδηλώνεται συνήθως με την παθολογική ζήλια προς το θύμα, και με την έννοια σεξουαλική βία την συναντάμε με τις μορφές της εκπόρνευσης, του βιασμού, της αιμομιξίας, της σεξουαλικής παρενόχλησης και της έκθεσης πορνογραφικού υλικού.

Οι εκφράσεις της βίας είναι πολλαπλές και δεν τις ξεχωρίζουμε εάν είναι απλές πράξεις βίας ή σκηνές και πράξεις κακοποίησης. Όταν έχουμε κακοποίηση, οποιαδήποτε μορφής,  το θύμα δέχεται ισχυρό σοκ στον οργανισμό σε πολλαπλά επίπεδα. Αποτέλεσμα αυτού του σοκ, είναι το μπλοκάρισμα των γνωστικών δεξιοτήτων του ατόμου – θύματος, αλλά και το σωματικά , όπως: σοκ, μούδιασμα, αίσθημα αγωνίας, φόβου και ντροπής.

Αν υποψιαστούμε ότι συμβαίνει να έχουμε τέτοιου είδους σωματικές εκδηλώσεις ή αν αισθανθούμε ότι έχουμε κάποια υπόνοια κακοποίησης, θα πρέπει να δούμε τις αντιδράσεις στο σώμα μας και να απαντήσουμε στα εξής ερωτήματα: τη νιώθουμε μες την ημέρα, γιατί κυκλοφορούμε με σκυφτό το κεφάλι, γιατί νιώθουμε να έχουμε συνέχεια αγωνία…..

Ένα σημαντικό θέμα που προκύπτει στα κακοποιημένα άτομα – θύματα, είναι ως απόρροια της συνεχόμενης έκθεσης στην κακοποιητική συμπεριφορά του θύτη, να φτάνουμε σε ένα σημείο να αγνοούμε τον πόνο και να προσπερνάμε αυτό το οποίο μας συμβαίνει. Οι επιθέσεις από τον θύτη, είτε ήπιας μορφής, είτε πιο βίαιες, μας δημιουργούν το αίσθημα της ανελευθερίας, και δημιουργούν την πεποίθηση στο θύμα, ότι είναι ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο, που δεν ξέρει γιατί συμβαίνει αλλά όμως πρέπει να γίνεται.

Υπάρχει όμως και η λεκτική  & η  ψυχολογική βία, μορφές βίας που δύσκολα το θύμα θα καταλάβει. Το θύμα, σε αντίθεση με τον θύτη, δεν μπορεί να καταλάβει πότε εκδηλώνεται, γιατί ίσως δεν αφήνει εμφανή σημάδια στο θύμα και ίσως το θύμα να μην μπορεί να διαμαρτυρηθεί. Οι μορφές αυτές τις βίας είναι διάχυτες παντού, είτε είναι στην οικογένεια, είτε είναι στην εργασία, ή και στην κοινωνία   και εμφανίζονται σε πολλά στάδια της προσωπικής και κοινωνικής ζωής. Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο ή την οπτική γωνία, που το θύμα κατανοεί τα μηνύματα αυτών των μορφών της βίας, και εξαρτάται από την συναισθηματική και ευαίσθητη πλευρά του θύματος.

Θα πρέπει να ισχύει το εξής: δεν μπορεί ο άλλος να σε κάνει σκουπίδι, να σε εξευτελίζει, να σε εκβιάζει ψυχολογικά, να σε πιέζει και εσύ να είσαι με το χαμόγελο στα χείλη. Θα είσαι ευγενικός μόνο με όσους είναι ευγενικοί μαζί σου.