Θύμα  είναι το άτομο που έχει βιώσει βία. Η σχέση μεταξύ του θύματος και του θύτη είναι ο κύριος παράγοντας για την κατανόηση των πιθανών κινήτρων της βίας και για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων και των συνεπειών της τόσο για το θύμα όσο και για την κοινωνία. Το φύλο του δράστη είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της σχέσης μεταξύ του θύματος και του δράστη. Με βάση αυτό το δεδομένο, κάθε τύπος πρέπει να ταξινομείται διακριτά ως άνδρας και γυναίκα. Ωστόσο, ο κανόνας αυτός ισχύει μόνο για τους μη συντρόφους δράστες, καθώς οι πληροφορίες σχετικά με το φύλο του στενού συντρόφου ζητούνται χωριστά. Η σημασία της χρονικής αναφοράς στον ορισμό της σχέσης θύματος-θύτη είναι σημαντική διότι καθορίζεται από διάφορες πτυχές. Καταρχάς, στην περίπτωση των στενών συντρόφων, λαμβάνεται υπόψη η τωρινή κατάσταση. Για παράδειγμα, εάν ένα θύμα έχει σήμερα μη βίαιο σύντροφο, αλλά ο πρώην σύντροφός της ήταν βίαιος, τότε ο δράστης είναι «πρώην σύντροφος», ανεξάρτητα από το αν ο εν λόγω σύντροφος ήταν νυν ή πρώην όταν συνέβη το βίαιο περιστατικό (ή τα βίαια περιστατικά).  Αντίθετα, κατά τον ορισμό της σχέσης μεταξύ του θύματος και του μη συντρόφου δράστη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σχέση που υπήρχε κατά τη στιγμή του βίαιου περιστατικού.

Παράλληλα πρέπει να γίνεται  και αξιολόγηση των περιστατικών αυτών σε συνάρτηση με ορισμένα χαρακτηριστικά όπως η σοβαρότητα τους, η συχνότητα, τυχόν επιπτώσεις στην υγεία και ενέργειες στις οποίες τυχόν προέβησαν τα θύματα στη συνέχεια. Η έννοια της συχνότητας εγείρει κάποια ζητήματα, καθώς δεν είναι πάντα εύκολο να καθοριστεί το είδος της βίας (π.χ. ψυχολογική βία) καθώς δεν είμαστε σε θέση να βρούμε  με ακρίβεια τη συχνότητα των περιστατικών ή τη χρονική τους διάρκεια.

Ένα σημαντικό ζήτημα είναι οι  επιπτώσεις της βίας τόσο για το θύμα όσο και για την κοινωνία. Διακρίνονται σε βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες. Ενδεικτικά, οι συνέπειες αυτές ποικίλλουν από μικρά κοψίματα και μώλωπες έως αποβολή κατά την κύηση ή μακροχρόνια προβλήματα υγείας. Κατά δεύτερον, οι συνέπειες μπορεί να είναι τόσο σωματικές όσο και οικονομικές.  Η έννοια της σοβαρότητας της βίας είναι πολυδιάστατη και η εκτίμηση της μη καταγεγραμμένης βίας αποτελεί σημαντική πτυχή για τον καθορισμό στοχευόμενων πολιτικών εξάλειψης της βίας, όπως η καταγγελία του περιστατικού, οι λόγοι της  μη-καταγγελίας, η αναζήτηση βοήθειας από φορείς υγείας καθώς και η ενημέρωση της οικογένειας και της κοινωνίας.

Οι κοινωνικές ιεραρχήσεις, όπως η μόρφωση, η τάξη, το φύλλο, ή η ηλικία αντανακλώνται και ασκούν επίδραση στην γλωσσική και σωματική συμπεριφορά του ατόμου. Όλες οι ανισότητες και οι αναπαραγωγές αυτών των καταστάσεων συνάγονται από τα ανωτέρων με σοβαρό αντίκτυπο στο θύμα. Αυτή  βέβαια η αναπαραγωγή και ρητορική του μίσους όχι μόνο προς τις γυναίκες, αλλά γενικώς η βία σε όλες της μορφές της και της προεκτάσεις,  βλάπτουν το θύμα σωματικά, ψυχικά, οικονομικά και σεξουαλικά. Αυτό διατηρείται από το γεγονός ότι ο θύτης θέλει να αισθάνεται αλλά και νιώθει ότι έχει ή ότι θέλει να αποκτήσει κυριαρχία έναντι του αδύναμου – θύματος. Έτσι συναντάμε φαινόμενα, όπως: γυναικοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, εκδικητική πορνογραφία, σεξουαλική παρενόχληση, βιασμούς, αλλά και μορφές βίας κατά των ανδρών, βία κατά των παιδιών.