Οι τρεις πρώτοι μήνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θα κρίνουν όχι μόνο τη δική της τύχη αλλά και τις εσωκομματικές εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία, όπου βρίσκει νέα εφαρμογή η θεωρία του “ώριμου φρούτου”.

Ο Αντώνης Σαμαράς, αλλά και οι επίδοξοι διάδοχοι και οι δυσαρεστημένοι γαλάζιοι, αναμένουν να δουν πως θα τα πάει στα πρώτα τεστ του κρίσιμου αυτού για τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους διαστήματος. Ο μεν πρόεδρος της Ν.Δ λόγω της ελπίδας για αριστερή παρένθεση, οι δε διότι ουδείς θα πάρει το βάρος της αμφισβήτησης σε αυτή τη συγκυρία.

Κεντρώοι και φιλελεύθεροι αρχίζουν να θέτουν κατ αρχήν ιδεολογικά ζητήματα και καθώς οι βασικοί παίκτες τηρούν στάση αναμονής, οι πρώτες παρεμβάσεις προέρχονται από στελέχη τα οποία απείχαν οικειοθελώς από τις εκλογές.

Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος περιέγραψε με κομψό αλλά σαφή τρόπο το πλαίσιο που τίθεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των κεντροδεξιών στον κ.Σαμαρά: Ζητείται να διεξαχθεί ιδεολογική συζήτηση για να επιστρέψει η Ν.Δ στην κεντροδεξιά και πολυσυλλεκτική της φυσιογνωμία, την οποία καλείται να υπηρετήσει ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ.

Αποφεύγεται έτσι η ευθεία αμφισβήτηση του κ.Σαμαρά, ο οποίος επέλεξε να μην παραιτηθεί εκτιμώντας ότι μπορεί παρά τη γκρίνια να κρατήσει το κόμμα, λόγω της ύπαρξης πολλών επίδοξων μνηστήρων της ηγεσίας, αλλά ουδενός αναμφισβήτητου διαδόχου ο οποίος θα μπορούσε να ενώσει όλες τις γαλάζιες φυλές. Η συζήτηση για την ιδεολογία όμως ανοίγει εμμέσως και το θέμα των προσώπων σε δεύτερο χρόνο.

Ο Ευάγγελος Αντώναρος προέβη σε νέα, ακόμη πιο ηχηρή παρέμβαση χθες, γράφοντας αργά τη νύχτα στο προσωπικό του προφίλ στο facebook:

“Με ρωτάνε συχνά τις τελευταίες μέρες:

“Γιατί ασχολείσαι τοσο συχνά με τη Νεα Δημοκρατία – και μάλιστα πολλές φορές με επικριτικό τρόπο?”

Όσοι κάνουν αυτη την ερώτηση μάλλον δεν με ξέρουν πολλοί. Και φαίνεται πως σ αυτούς περιλαμβάνονται και πολλοί που νόμιζα πως με ηξεραν.

Ο βασικός λόγος είναι οτι ο χώρος αυτος στον οποίο ανήκω 40 χρόνια ειναι η πολιτική μου πατρίδα.

Πολλοί απ’ όσους μου ασκούν κριτική δεν είχαν γεννηθεί όταν εγώ γνωρισα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κι εκείνος μου έκανε τη τιμή να με βλέπει και να με ενημερώνει τακτικά.

Έχω λοιπόν υποχρεωση πάνω απ’ όλα απεναντι στον εαυτό μου να λέω τι σκέφτομαι για τη μεγάλη κεντροδεξιά που με τίμησε κι εγώ την υπηρετησα ως κυβερνητικός εκπρόσωπος και βουλευτής.

Κι εχω μάθει ως δημοσιογράφος για 35 χρόνια να καταθέτω γραπτά, υπεύθυνα κι επώνυμα τις απόψεις μου. Τα ανωνυμσ σχόλια και τα συνηθισμένα στην ελληνική πολιτική ζωή στρογγυλεμένα λόγια δεν μου πανε. Και με εκπλήσσει που ακόμη και πολύ νεωτεροι συναδελφοι μου στη πολιτική δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι ο καιρός των ξυλινων διατυπώσεων έχει περάσει.

Εγω δεν σκοπεύω να αυτο-λογοκριθώ.

Και θεωρώ καθήκον μου απέναντι στους χιλιάδες φίλους που μου γραφουν και μου τηλεφωνούν να καταγράψω τι σκέφτομαι: ΟΤΙ Η ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΗΤΤΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ. Χασαμε με 8,5 % διαφορά. Καποιοι ειχσν χαρακτηρίσει την μεγάλη ηττα του Κωστα Καραμανλή το 2009.με 33% ιστορικό χαμηλό. Από τότε δεν μπόρεσαν να πλησιασουν αυτό το ποσοστό κατά διάνοια. Κι αντί να κάτσουν να αναλύσουν γιατί η ιστορική παράταξη χάνει από παντού, σφυρίζουν αδιαφορα.

Ας κάνουν ο,τι θέλουν.

Εμεις οι αλλοι, οι πολλοί, απαιτούμε να συζητήσουμε πως φθασαμε ώς εδώ και ΚΥΡΙΩΣ

** που θα πάμε απο δώ και πέρα

** με ποιές ιδέες θα συναντήσουμε το μέλλον

** πως θα αποδωσουμε στη παράταξη τπν χαμένο κεντροδεξιό της χαρακτήρα

** πως θα ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος

** και φυσικά με ποιούς

Η συζητηση πρέπει να γίνει συντεταγμένα στα όργανα της παράταξης.

Η συζητηση πρέπει να γίνει ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ. Χωρις χρονοτριβή.

Αν κάποιοι επιλέξουν να την εμποδίσουν, εκείνοι θα χάσουν Γιατι θα την κάνουμε τότε στη κοινωνία. Που αλλάζει. Που δεν μπορεί και δεν θέλει να περιμένει. Που δεν συγχωρεί τις ολιγωρίες.

Προσωπικά έχω αυτη την υποχρεωση απέναντι στον Καραμανλή που με τίμησε πριν 40 χρόνια. Αλλά και απέναντι στον εαυτό μου. Για να μπορώ να με βλέπω στον καθρεφτη. Οπως έκανα πάντα. Αλλωστε οταν ενημερωσα τους φίλους μου στις 30 Δεκεμβρίου οτι δεν θα είμαι υποψήφιος βουλευτής, το είχα πεί ξεκαθαρα: Απο τη πολιτική δεν φεύγω. Κι είμαι φυσικά παρών.”

Αλλά και ο καραμανλικών αναφορών πρώην υπουργός Γιάννης Παπαθανασίου επίσης με ανάρτηση του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης σχολίασε: “Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αρνητικό για τη Νέα Δημοκρατία. Το ποσοστό που συγκέντρωσε είναι από τα χαμηλότερα ιστορικά και η διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν δικαιολογείται. Η Νέα Δημοκρατία, από την ίδρυση της, λειτουργούσε με πρόταγμα το εθνικό και όχι το κομματικό συμφέρον. Πολλές φορές στην ιστορία της χρειάστηκε να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να πάει κόντρα στις παρορμήσεις της κοινής γνώμης, χωρίς όμως να υποστεί τέτοιου μεγέθους απώλεια των ερεισμάτων της στην κοινωνία. Θεωρώ ότι η ηγεσία της έχει χρέος να ξεκινήσει μια ανοιχτή συζήτηση για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, αλλά και για την πορεία της παράταξης από εδώ και στο εξής.”

Ο χρόνος λοιπόν μετρά αντίστροφα για την ηγεσία Σαμαρά, που θα αναγκαστεί αργά ή γρήγορα να προβεί σε κινήσεις εκτόνωσης. Ενδιαφέρον θα έχει η πρώτη σύγκληση της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας, που αναμένεται αμέσως μετά την ορκωμοσία των βουλευτών την επόμενη εβδομάδα.

Κεντρώοι και φιλελεύθεροι, καραμανλικοί και μητσοτακικοί ωστόσο φοβούνται ότι μετά από μακρά περίοδο εσωστρέφειας ο κ.Σαμαράς ενδεχομένως να οδηγηθεί τελικά στην έξοδο, όμως με τη “δεξιοποίηση” του κόμματος, θα παραδώσει μία Ν.Δ στα μέτρα του Μάκη Βορίδη, που είναι κοινό μυστικό ότι επιθυμεί να γίνει αρχηγός- με δαχτυλίδι ή χωρίς.

Οι φήμες ότι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι και στη νέα αντιπολιτευτική περίοδο θα είναι ο κ.Βορίδης και ο ‘Αδωνις Γεωργιάδης προκάλεσαν αναστάτωση για αυτό το λόγο. Πάντως απόφαση δεν έχει ληφθεί και παραπέμπεται για μετά την ορκωμοσία των βουλευτών.