Τοποθέτηση του Δημήτρη Εμμανουηλίδη στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης».

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι. Από την τοποθέτηση της Κας Κεραμέως συγκράτησα την ανάδειξη των τριών Αλφα, ως κορυφαία στόχευση του εκπαιδευτικού οράματος της ΝΔ. Αξιολόγηση-Αριστεία-Αυτονομία.

Συνειρμικά ήρθε στη θύμιση μου η περίφημη Εριουργία  Τρία Άλφα Α.Ε. Πήγατε κ.Κεραμέως για μαλλί και βγήκατε κουρεμένοι. Και εξηγούμαι:

Για το πρώτο ΑΛΦΑ: Αξιολόγηση.

Διαχρονικά, οι αλήστου μνήμης Επιθεωρητές επιλέγονταν με κυρίαρχο – αν όχι μοναδικό-  κριτήριο κατάληψης διευθυντικών στελεχών το πιστοποιητικό εθνικοφροσύνης και επικουρικά με τον παρεμβατικό ρόλο των παραθρησκευτικών οργανώσεων. Αυτά συνέβαιναν μέχρι και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης. Ακολούθησε το συμμετοχικό μοντέλο με τον καθοριστικό ρόλο της περιώνυμης συνέντευξης ως το βασικό κριτήριο για την κάλυψη των διευθυντικών θέσεων.

Η συνέντευξη κ.κ. συνάδελφοι ήταν ένα παίγνιο με σημαδεμένη τράπουλα. Ο ημέτερος ενδιαφερόμενος ο υστερήσας στα μετρήσιμα αντικειμενικά μόρια είχε την δυνατότητα μέσω της στημένης συνέντευξης να εξοβελίσει αξιότερους συνδιεκδικητές του.

Και ‘’οι έσχατοι εγίγνοντο πρώτοι’’ επαληθεύοντας με την ευαγγελική ρήση την αφόρητη παραβίαση κάθε έννοιας αξιοκρατίας.

Περνάμε στο δεύτερο ΑΛΦΑ: Αριστεία.

Έχετε κ.κ. συνάδελφοι της Ν.Δ. παρερμηνεύσει την έννοια της Αριστείας. Η αριστεία στο χώρο της εκπαίδευσης δεν είναι πεδίο αδυσώπητου ανταγωνισμού που μαραγκιάζει την ψυχική και κοινωνική ισορροπία νεανικών ψυχών. Για εμάς η εκπαίδευση είναι η κοινωνική λειτουργία που έχει ένα ουσιαστικό στόχο να πραγματώσει: Να διαμορφώνει συγκροτημένες προσωπικότητες με κύριο γνωρίσμα την ελευθεροφροσύνη, να προσδίδει στο άτομο την πνευματική καλλιέργεια, την κοινωνική ευαισθησία, την συναίσθηση της πολιτικής του ευθύνης και εν τέλει να οδηγεί στην ακεραίωση του Εγώ.

Για μας η αριστεία στην εκπαίδευση πρέπει να έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά και γι΄αυτά προσπαθούμε.  Απαντήστε πρώτα στους εαυτούς σας αν η εννοιοδότηση της «αριστείας» απέχει από τους στόχους που έχουμε θέσει ως πρόταγμα της εκπαίδευσης.

Και έρχομαι στο τρίτο ΑΛΦΑ: Αυτονομία

Για ποια αυτονομία τολμάτε να μιλάτε, όταν αρνείστε πεισματικά να αποδεχτείτε τον ουσιαστικό ρόλο του συλλόγου διδασκόντων στην εκπαιδευτική διαδικασία; Όταν δεν τολμήσατε ούτε μια ένσταση να ψελλίσετε στην ανήκουστη απόφαση του ΣτΕ που επέφερε την κατάφωρη υποβάθμιση του καθ’ ομολογία σημαντικού ρόλου του συλλόγου διδασκόντων.

Παρακολουθώντας την τοποθέτηση και του κ. Υπουργού και του κ. Υφυπουργού κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή, διαπίστωσα την αγωνία τους και τον προβληματισμό τους για το πού πάει η Παιδεία. Δυστυχώς η αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει αυτήν την αγωνία και να συνοδοιπορήσει τελικά προς την κατεύθυνση της ουσιαστική προσπάθειας ώστε να δώσουμε περιεχόμενο και προοπτική στη λειτουργία της εκπαίδευσης.

Βεβαίως, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αφορά ένα ενδιαφέρον κομμάτι, θα έλεγα όχι σημαντικό, ενδιαφέρον ωστόσο στην εκπαιδευτική διαδικασία: την εκλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Η ουσία είναι ότι κληθήκαμε μέσα από μια εντελώς αδικαιολόγητη απόφαση του ΣτΕ – ειπώθηκε άλλωστε πως και οι κρίνοντες κρίνονται – να επανέλθουμε σε ένα θέμα που προέκυψε και η λύση του ήταν απολύτως επείγουσα και αναγκαία – εξού και το επείγον του νομοσχεδίου.

Εκεί, λοιπόν, βλέπουμε από την πλευρά του Υπουργείου, στην ουσία με αγωνία να αναζητεί λύσεις, να δώσει μια προοπτική λειτουργικότητας σε αυτή την επίπονη διαδικασία. Όπως ξέρουμε πάρα πολύ καλά όταν έχουμε μια διαδικασία επιλογής αυτή καθαυτή ενέχει το στοιχείο της αμφισβήτησης και δεν υπάρχει δυνατότητα από όλες τις πλευρές να υπάρξει πλήρης αποδοχή. Είναι μια διαδικασία τετραγωνισμού του κύκλου. Παρόλα αυτά μέσα από μια εναγώνια προσπάθεια και κυρίως, από κατάθεση καθαρών προθέσεων αναζητήσαμε κάποιες λύσεις. Θα ήθελα να δούμε ποιες είναι αυτές.

Δεχόμαστε κατ’ αρχάς ότι η συνέντευξη είναι μια διαδικασία αποδεκτή από όλα τα συστήματα και σε όλο το γεωγραφικό μήκος και πλάτος του κόσμου, όμως μια συνέντευξη που δεν θα έχει τα χαρακτηριστικά μιας σημαδεμένης τράπουλας, αλλά μιας ουσιαστικής επικοινωνίας για να αναδειχθεί η προσωπικότητα του κρινόμενου.

Ερχόμαστε στη συνέχεια στο δεύτερο στοιχείο. Βεβαίως, μπορούμε να πούμε ότι η παράθεση τίτλων δεν μπορεί να ακυρωθεί και δεν έχει καμία σχέση με την αμφισβήτηση της αριστείας που εμφαντικά και κακόφωνα τονίζεται από την αντιπολίτευση. Προσωπικά, σέβομαι όλη αυτή την προσπάθεια συναδέλφων που έχουν συγκεντρώσει τίτλους μέσα από προσπάθειες ζωής, αλλά είναι άλλο πράγμα η παράθεση τίτλων και άλλο πράγμα είναι η λειτουργία του δασκάλου μέσα στην τάξη. Εκεί, πολλές φορές, όλη αυτή η θεωρητική αρματωσιά ακυρώνεται, γιατί, σε τελευταία ανάλυση, η διδασκαλία  απαιτεί ταλέντο, απαιτεί μεράκι, είναι λειτουργία και λειτούργημα ζωής που είτε το έχεις και μέσα από προσπάθεια το βελτιώνεις, είτε αναζητάς άλλους δρόμους για να περάσεις το χρόνο της υπηρεσιακής διαδρομής και εννοώ, χωρίς αυτό να ενέχει κανένα στοιχείο σκοπιμότητας, άλλες διευθυντικές θέσεις σε παράπλευρες λειτουργίες του εκπαιδευτικού συστήματος. Πάντως το δασκαλίκι κρίνεται μέσα στον ιερό χώρο της τάξης.

Αυτό το πράγμα υπηρετείται εν προκειμένω με την προσπάθειά μας να αναδείξουμε επιτέλους αυτό που εθελοτυφλόντας θέλησε να ακυρώσει το ΣτΕ και αυτό είναι να δώσουμε πίστη στο δάσκαλο. Την απόφαση αυτή δεν την κρίνω για την ορθότητά της. Την κρίνω ωστόσο για την υπονομευτική της διάσταση και το υπονομευτικό παραγόμενό της, γιατί ακυρώνει, ακριβώς, αυτήν την πίστη στον πραγματικό δάσκαλο και αυτό θα χρεωθεί στο ΣτΕ, παρά τις όποιες υποστηρικτικές προσπάθειες γίνονται από όλους τους αντιπολιτευτικούς χώρους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου έγινε από τους συναδέλφους διεξοδική αναφορά. Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω την πρόθεση από πλευράς του υπουργείου να αποδεχθεί βελτιωτικές προτάσεις που υποδείχθηκαν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και αυτό είναι δηλωτικό της πρόθεσης μας να αντιμετωπίσουμε τα θέματα της εκπαίδευσης με ειλικρινή συναινετική αντίληψη.