Connect with us

ΔΟΞΑΤΟ

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη.

 
Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της Επανάστασης. 

Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.

Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν. Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.

Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Η κεντρική εικόνα του άρθρου είναι πίνακας του Auguste Vinchon, που βρίσκεται στο Λούβρο, και απεικονίζει το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, το οποίο συνέβη την 1η Σεπτεμβρίου 1821 (περισσότερα εδώ).

Διαβάστε το 8σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (25/3/2012)

Πατήστε Fullscreen (κάτω δεξιά) για καλύτερη ανάγνωση


Επιμέλεια αφιερώματος – εισαγωγή: Στέλιος Κούκος
Γράφουν: Βαΐα Δραγάτη, Φάνης Μαλκίδης, Όλγα Μπελεγάκη, Ελένη Σταματιάδου
Κείμενο: Pliny Fisk

Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Alexandroupoli Online 

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Άννα Κορακάκη | “Δεν θα μπορούσε να πάει καλύτερα…”

Δημοσιεύτηκε

στις

Ελάχιστες ώρες έχουν περάσει από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου και την επίτευξη του παγκοσμίου ρεκόρ στο αεροβόλο πιστόλι των 10 μ. από την Άννα Κορακάκη και η κορυφαία αθλήτρια της σκοποβολής είναι έτοιμη να κάνει τον απολογισμό για όλα αυτά τα εντυπωσιακά που πέτυχε στο παγκόσμιο κύπελλο των ΗΠΑ.

Το «χρυσό» κορίτσι, εκτός από το χρυσό και το παγκόσμιο ρεκόρ στο αεροβόλο, αναδείχθηκε τρίτη στο σπορ πιστόλι, ενώ και στους τελικούς και των δύο όπλων προκρίθηκε ως πρώτη.

«Τώρα μπορώ να πω ότι έχει φύγει η ένταση και το απολαμβάνω. Δεν θα μπορούσε να πάει καλύτερα. Ήταν πάνω από τις προσδοκίες μου. Η αλήθεια είναι ότι στις προπονήσεις ήμουν καλύτερη και από τις προπονήσεις πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, οπότε θα ήταν κρίμα να μην είχα πάρει κάποιο μετάλλιο. Αυτό, όμως, που με χαροποίησε περισσότερο και από το μετάλλιο ήταν το παγκόσμιο ρεκόρ. Όπως είναι οι κανονισμοί θα μπορούσα να είχα μπει στον τελικό ως 8η, με μία όχι καλή επίδοση, και μετά, επειδή εκεί είναι νέος αγώνας, να έπαιρνα χρυσό. Δε θα μετρούσε, για εμένα, το ίδιο. Ήταν μία εκπληκτική ημέρα η σημερινή. Από τότε που άλλαξαν τα ρεκόρ, τις περισσότερες φορές που κάποιος σκοπευτής έχει πετύχει ρεκόρ στους προκριματικούς, στους τελικούς δεν κατάφερνε να πάρει μετάλλιο. Είναι πολύ δύσκολο να συνδυαστούν και τα δύο», δήλωσε στην «Κ» η Ολυμπιονίκης.

Σήμερα το μεσημέρι, η Άννα και ο αδελφός της, ο Διονύσης, θα πάρουν μέρος στο μικτό στο αεροβόλο πιστόλι 10 μ. και όταν την ρωτήσαμε για τους στόχους της, το χαμόγελο φωτίζει το πρόσωπό της, καθώς για πρώτη φορά θα αγωνιστεί, ως ομάδα, με τον αγαπημένο της αδελφό, σε διεθνή αγώνα: «Θα το χαρούμε. Θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ, αλλά ακόμη ο Διονύσης δεν έχει τις δικές μου τις εμπειρίες. Είναι μικρός ακόμη. Θέλουμε, πρώτα από όλα, να ευχαριστηθούμε τη συμμετοχή».

 

 

Στην κερκίδα θα βρίσκεται ο προπονητής – πατέρας τους, ο Τάσος Κορακάκης. Ο παλαιός πρωταθλητής της σκοποβολής θα δει τα παιδιά του να αγωνίζονται ως ομάδα και η υπερηφάνεια του πατέρα θα «ανταμώσει» την υπερηφάνεια του προπονητή.

Η «εθνική Κορακάκη» θα επιστρέψει από την Αμερική και στις 21 Μαΐου θα μεταβεί στο Μόναχο για τον τελευταίο αγώνα του παγκοσμίου κυπέλλου. «Θα είναι το πιο δύσκολο από όλα. Έχουν δηλώσει συμμετοχή όλοι οι κορυφαίοι σκοπευτές του κόσμου. Στόχος μου και εκεί είναι οι τελικοί. Όπως είναι το άθλημα, δε μπορούμε να μιλάμε για μετάλλια», υπογράμμισε η πρωταθλήτριά μας.

kathimerini

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΟΞΑΤΟ

Αρχίζει ο “Πολιτιστικός Μάιος” στον Δήμο Δοξάτου

Δημοσιεύτηκε

στις

Συμπληρώνοντας δέκα χρόνια φέτος ο “Πολιτιστικός Μάιος” στο Δήμο Δοξάτου  έρχεται πιο “φρέσκος” και πλούσιος σε πολιτισμό. “Κρατεί ‘ν ο Μάης τη δροσιά” είναι ο φετινός γενικός τίτλος των εκδηλώσεων που ξεκινούν, όπως κάθε χρόνο, με τα εγκαίνια της έκθεσης του Τμήματος Καλών Τεχνών.

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΜΑΪΟΥ 2018
8.00 Μ.Μ. ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
«χρυσικοί & αϋφάντρες»
Η έκθεση στεγάζεται στο χώρο που μας παραχώρησε ο
κ. Νίκος Αναγνωστίδης (πρώην Εμπορική Τράπεζα) και
φιλοξενεί έργα ζωγραφικής και φωτογραφίας.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει η ζωγράφος κ. Σοφία
Παρασίδου
Από τις 5-27 Μαΐου: ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΚΑΙ
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΌ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΪΟΥ 2018
12 το μεσημέρι: Παρουσίαση του παιδικού βιβλίου
«Ο αχτιδοϋφαντής» της Β. Νευροκοπλή
Σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο «Μια φορά κι έναν καιρό» η συγγραφέας
μας αφηγείται με τη συνοδεία των παιδιών του τμήματος κιθάρας του
ΜΠΣΚ με την καθοδήγηση του δασκάλου τους κ.Α. Ευδοκίου
Η παρουσίαση θα γίνει στο χώρο της έκθεσης.

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΜΑΪΟΥ 7.30 Μ.Μ.
11ο ΠΑΙΔΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΔΟΣΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ
Θεατροχορευτική παράσταση «κρατεί ‘ν ο Μάης τη δροσιά»
Συμμετέχουν: Πολιτιστικός Όμιλος Λιτοχώρου
Φιλοπρόοδος Σύλλογος Έδεσσας
Πολιτιστικός Χορευτικός Σ. Θρακών Κομοτηνής
Θρακική εστία Δράμας
Πολιτιστικός Σύλλογος «Απόλλων» Καλού Αγρού
Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Καλαμπακίου
Θεατρική Ομάδα & ομάδα Καλαντιστών Μορφωτικού Πολιτιστικού
Συλλόγου Καλαμπακίου
Επιμέλεια παρουσίασης χορευτικών έχει η χοροδιδάσκαλος κ.Β. Παρασκευά
Βαρβάρα

ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΪΟΥ
 6 Μ.Μ. Ο Φιλανθρωπικός Σύλλογος «Άγιος Βασίλειος» οργανώνει
καφέ στο μικρό πάρκο για την Ημέρα της Μητέρας
 8 Μ.Μ. 11ο ΠΑΙΔΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΔΟΣΙΚΩΝ ΧΟΡΩΝ
Έναρξη με συναυλία από το Μουσικό Σχολείο Δράμας
Συμμετέχουν: Σύλλογος Εβριτών Ν. Δράμας « Ο Έβρος»
Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μικροχωρίου
Πολιτιστικός Σύλλογος Βώλακα
Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Καλαμπακίου

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΜΑΪΟΥ
«Το παραδοσιακό κόσμημα και οι συμβολισμοί του “
Παρουσίαση των κοσμημάτων της ελληνικής παραδοσιακής
φορεσιάς και επίδειξη της κατασκευής τους
Η βραβευμένη συγγραφέας Ασημίνα Ντέλιου & ο χρυσοχόος
& πιστοποιημένος τεχνίτης στα εκκλησιαστικά και παραδο-
σιακά κοσμήματα Θεοφάνης Ραμιώτης παρουσιάζουν μια
μοναδική συλλογή παραδοσιακών κοσμημάτων.
Η παρουσίαση θα γίνει στο χώρο της έκθεσης

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 & ΔΕΥΤΕΡΑ 21 ΜΑΪΟΥ
Πανηγυρικές εκδηλώσεις προς τιμή των Αγίων Κων/νου & Ελένης
 Εσπερινός στο παρεκκλήσι των Αγίων Κων/νου & Ελένης
 Παρουσίαση παραδοσιακών χορών στην κεντρική πλατεία
 Θεία λειτουργία το πρωί της γιορτής στο παρεκκλήσι των Αγίων
Κων/νου & Ελένης και αμέσως μετά τα παιδικά τμήματα του ΜΠΣΚ
παρουσιάζουν παραδοσιακά παιχνίδια, ενώ το βράδυ στις 8.30
 Παρουσίαση Taekwondo από τους μικρούς αθλητές του Αθλητικού
Συλλόγου Taekwondo Καλαμπακίου
 Παρουσίαση παραδοσιακών χορών στην κεντρική πλατεία
ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΜΑΪΟΥ
10 το πρωί: Δρόμος Υγείας σε συνεργασία με το Δ.Σ. Στίβου
Βράδυ 8,30 κεντρική πλατεία
“Δραμινογνωσία 2018, Φεστιβάλ Παραδοσιακών Γεύσεων»
«το τσίπουρο και ο μεζές του»
Διαγωνισμός μαγειρικής με θέμα το μεζέ του τσίπουρου
Κριτική επιτροπή: οι σεφ του Δημόσιου Ι.Ε.Κ. Δράμας

Συμμετέχουν:
 Σύλλογος Δραμινών Φίλων Μουσικής “Ο Αρίων” με μουσικό αφιέρωμα
 Δραμινά Οινοποιεία
 Ηλιοδώρα Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση
 Σύλλογος ερασιτεχνών Οινοποιών Δράμας
«Άμπελος και Οίνος της Ηδωνίδας Γης»
 Δημόσιο Ι.Ε.Κ. Δράμας– Εργαστήριο Μαγειρικής

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΜΑΪΟΥ
10 πρωί : ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΑ
11 πρωί: Τουρνουά σκάκι με τη συνεργασία του
Σκακιστικού Ομίλου Δράμας
Το Δ.Σ. του Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαμπακίου ευχαριστεί θερμά
όλους τους συνδιοργανωτές φορείς, όλους τους χορηγούς, χωρίς τη στήριξη των
οποίων δε θα ήταν δυνατή η διοργάνωση των εκδηλώσεων, καθώς και όλους τους
συλλόγους, συνεταιρισμούς, οινοποιεία και φορείς που συμμετέχουν στις εκδηλώσεις.
Και βέβαια, ιδιαίτερα ευχαριστούμε όλους τους δασκάλους και υπεύθυνους των
τμημάτων του Συλλόγου, όλους τους εθελοντές, τα μέλη και τους φίλους , όλα τα
παιδιά και τους ενήλικες που συμμετέχουν στα τμήματα χορού, ζωγραφικής,
παραδοσιακών γεύσεων και βιβλιοθήκης για το μεράκι και την αυταπάρνηση με τα
οποία δούλεψαν για να μπορέσουμε να παρουσιάσουμε γι άλλη μια φορά μια
άψογη διοργάνωση.

dramini.gr

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΟΞΑΤΟ

Συνεργασία Δήμου Δοξάτου με το Χαμόγελο του Παιδιού

Δημοσιεύτηκε

στις

Στο πλαίσιο της Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Δοξάτου και με πρωτοβουλία της Κοινωνικής Υπηρεσίας και του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Δοξάτου ξεκίνησε η συνεργασία του Δήμου Δοξάτου με «Το Χαμόγελο του Παιδιού».

Η συνεργασία θα αφορά τα πεδία δράσης του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού που από της ίδρυσής του μέχρι και σήμερα έχει βοηθήσει χιλιάδες παιδιά που χρήζουν βοήθειας. Επικέντρωση των δράσεων θα είναι η πρόληψη και η ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα τόσο της σχολικής και ενδοοικογενειακής βίας όσο και στην προληπτική ιατρική.

Στις 15/3/2018 οι συνεργάτες του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» παρέδωσαν είδη ιματισμού και παιχνίδια για παιδιά του Δήμου Δοξάτου που οι οικογένειες τους έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση.

Ο Δήμαρχος Δοξάτου Δημήτρης Δαλακάκης σε δηλώσεις του ανέφερε: «Σήμερα το πρωί παραλάβαμε εκατοντάδες παιδικά ρουχαλάκια και παιχνίδια από «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τα οποία θα μοιράσουν η Κοινωνική Υπηρεσία και το Κέντρο Κοινότητας του Δήμου μας. Ευχαριστώ θερμά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την πολύτιμη προσφορά τους στα παιδιά του δήμου μας, τα διαμάντια υπάλληλους μας για τον σχεδιασμό και την πρωτοβουλία, καθώς και τον αντιδήμαρχο Νίκο Γιαπαύλο.
Στόχος μας να ζωγραφίσουμε Χαμόγελα σε πολλά παιδικά προσωπάκια!

Ο Δήμαρχος Δοξάτου

Δημήτριος Δαλακάκης

 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΟΞΑΤΟ

Συνεργασία Δήμου Δοξάτου με το Χαμόγελο του Παιδιού

Δημοσιεύτηκε

στις

Στο πλαίσιο της Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Δοξάτου και με πρωτοβουλία της Κοινωνικής Υπηρεσίας και του Κέντρου Κοινότητας Δήμου Δοξάτου ξεκίνησε η συνεργασία του Δήμου Δοξάτου με «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Η συνεργασία θα αφορά τα πεδία δράσης του Μη Κερδοσκοπικού Οργανισμού που από της ίδρυσής του μέχρι και σήμερα έχει βοηθήσει χιλιάδες παιδιά που χρήζουν βοήθειας. Επικέντρωση των δράσεων θα είναι η πρόληψη και η ευαισθητοποίηση των πολιτών σε θέματα τόσο της σχολικής και ενδοοικογενειακής βίας  όσο και στην προληπτική ιατρική.

Στις 15/3/2018 οι συνεργάτες του οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» παρέδωσαν είδη ιματισμού και παιχνίδια για παιδιά του Δήμου Δοξάτου που οι οικογένειες τους έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση.

Ο Δήμαρχος Δοξάτου Δημήτρης Δαλακάκης σε δηλώσεις του ανέφερε: «Σήμερα το πρωί παραλάβαμε εκατοντάδες παιδικά ρουχαλάκια και παιχνίδια από «Το Χαμόγελο του Παιδιού», τα οποία θα μοιράσουν η Κοινωνική Υπηρεσία και το Κέντρο Κοινότητας του Δήμου μας. Ευχαριστώ θερμά «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την πολύτιμη προσφορά τους στα παιδιά του δήμου μας, τα διαμάντια υπάλληλους μας για τον σχεδιασμό και την πρωτοβουλία, καθώς και τον αντιδήμαρχο Νίκο Γιαπαύλο.
Στόχος μας να ζωγραφίσουμε Χαμόγελα σε πολλά παιδικά προσωπάκια!

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ
old_town_inn
ergasia_syn
epikairotita

Social

Facebook
INSTAGRAM
Twitter
YOUTUBE



ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη.

 Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της επανάστασης.

Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.

Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν. Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.

Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Διαβάστε το 8σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (25/3/2012)

Επιμέλεια αφιερώματος – εισαγωγή: Στέλιος Κούκος
Γράφουν: Βαΐα Δραγάτη, Φάνης Μαλκίδης, Όλγα Μπελεγάκη, Ελένη Σταματιάδου
Κείμενο: Pliny Fisk

Πατήστε Fullscreen (κάτω δεξιά) για καλύτερη ανάγνωση

Alexandroupoli Online

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο πολυμήχανος έλληνας τυχοδιώκτης που έγινε στρατηγός και βασιλιάς

Δημοσιεύτηκε

στις

Σε μια εποχή που ο ελληνικός κόσμος έδινε προοδευτικά τη θέση του στη ρωμαϊκή κυριαρχία, ένας τουλάχιστον ιδιαίτερος Έλληνας ανταποκρίθηκε στην ιστορικότητα των καιρών του.

Μόνο που στα ελληνικά χρονικά της Σικελίας λίγοι άντρες μισήθηκαν όσο αυτός. Έστω κι αν αυτός ήταν ο θεματοφύλακας του ελληνισμού στον Κάτω Κόσμο σε εποχές ραγδαίων εξελίξεων και κατακλυσμιαίων κοινωνικο-πολιτικών αλλαγών.

Ακόμα και οι πολέμιοί του του αναγνώριζαν όμως πως ήταν ένας τους τελευταίους μεγάλους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας, κρατώντας τα εδάφη του αδούλωτα στις διαθέσεις των βάρβαρων εχθρών.

Για τον Αγαθοκλή τον Συρακούσιο ο λόγος, που δέχτηκε επικρίσεις με τον σωρό ήδη από την εποχή του και οι ιστορικοί συνεχίζουν να τον χαρακτηρίζουν τουλάχιστον αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Βλέπετε ο Αγαθοκλής δεν ήθελε να γίνει κεραμοποιός σαν τον πατέρα του, καθώς είχε μεγάλα όνειρα για τον εαυτό του. Και ήταν έτοιμος να μεταχειριστεί κάθε μέσο για να φτάσει στην κορυφή. Και μεταχειρίστηκε. Και έφτασε.

Η Ιστορία τον απαθανάτισε ως στρατηγό των Συρακουσών, τύραννο μετά και βασιλιά τελικά όλης της Σικελίας. Και μας είπε πως ανέβηκε γοργά και κάποιες φορές αθέμιτα τα σκαλιά της κοινωνικής ιεραρχίας, με όχημα την ευγλωττία, το ωραίο του παρουσιαστικό και την αναντίρρητη γενναιότητά του στη μάχη. Και τον πλούτο που απέκτησε φυσικά από σπόντα.

Μόνο που έκανε πολλά ακόμα. Πραξικοπήματα, φόνους, λεηλασίες, πολέμους με το τσουβάλι και τόσα ακόμα. Κι όταν οι υπέρμετρες φιλοδοξίες του τον έφεραν στο χείλος της καταστροφής, πολιορκούμενος στην πόλη του από τους Καρχηδόνιους, θα έβγαζε έναν τελευταίο άσο από το μανίκι του: το ελληνικό δαιμόνιο…

Ο γιος του κεραμέα γίνεται στρατηγός

Ακόμα και οι θεοί είπαν στον πατέρα του, τον φυγάδα Καρκίνο, να εγκαταλείψει το παιδί του. Αυτοεξόριστος αυτός από το Ρήγιο (στη σημερινή Καλαβρία της νότιας Ιταλίας), κατέφυγε στην Ιμέρα, την ελληνική αποικία στη Σικελία, όπου και ήρθε στη ζωή ο Αγαθοκλής το 361 π.Χ.

Ο φτωχός κεραμοποιός συμβουλεύτηκε το Μαντείο των Δελφών (μέσω καρχηδόνιων αντιπροσώπων) για το νεογέννητο και οι οιωνοί ήταν κακοί: «Και βγήκε χρησμός σύμφωνα με τον οποίο το παιδί που θα γεννιόταν θα γινόταν αίτιος μεγάλων δυστυχιών για τους Καρχηδόνιους κι ολόκληρη τη Σικελία. Μαθαίνοντας τα ο Καρκίνος τρόμαξε και άφησε το παιδί έκθετο σε δημόσιο μέρος, βάζοντας ανθρώπους να παραφυλάνε μέχρι να πεθάνει», μας καταμαρτυρεί ο Διόδωρος ο Σικελιώτης στο 19ο βιβλίο της «Ιστορικής Βιβλιοθήκης» του.

Το έσωσε όμως η μητέρα του, το έδωσε στον αδερφό της και 7-8 χρόνια μετά η οικογένεια επανενώθηκε λες και τίποτα από αυτά δεν είχαν συμβεί. Μετακόμισαν στις Συρακούσες, καθώς η λειψανδρία της πόλης εξασφάλιζε στους νέους αποίκους αρκετά προνόμια.

Ο Καρκίνος πέθανε και τα δυο παιδιά του βγήκαν στη βιοπάλη ως κεραμείς. Δεν είναι όμως αυτή ζωή για τον Αγαθοκλή. Ρωμαλέος καθώς είναι και άφοβος, κατατάσσεται στον στρατό. Η καριέρα του στο στράτευμα θα χαρακτηριστεί μάλιστα ανεπανάληπτη, καθώς υπόπτως σύντομα φτάνει στον βαθμό του χιλίαρχου! Όπως μας λέει ο ιστορικός Ιουνιανός Ιουστίνος και βεβαιώνει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, στην αναρρίχησή του έπαιξε ρόλο η ερωτική αδυναμία που του είχε ο στρατηγός της πόλης Δάμας (αναφέρεται και ως Δαμάσκων).

«Κάποιος Δάμας, που ήταν από τους γνωστούς πολίτες των Συρακουσών, ερωτεύτηκε τον Αγαθοκλή. Στην αρχή, λοιπόν, του παρείχε απλόχερα τα πάντα κι έγινε η αιτία να αποκτήσει ο Αγαθοκλής σημαντική περιουσία». Την ίδια αδυναμία τού είχε πάντως και η σύζυγος του πάμπλουτου στρατηγού, καθώς όταν έμεινε χήρα παντρεύτηκε αμέσως τον Αγαθοκλή, ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά με μια τεράστια περιουσία στα χέρια του. «Ο Αγαθοκλής την παντρεύτηκε κι έγινε ένας από τους πλουσιότερους Συρακούσιους», βεβαιώνει ο Διόδωρος.

Αφού απέκτησε και δύο παιδιά, είμαστε πλέον στο 333 π.Χ., εξασκούσε πλέον μεγάλη επιρροή στην πόλη, και λόγω του βαθμού του και εξαιτίας του πλούτου και της κοινωνικής του θέσης. Αναμείχθηκε σε πολλές μηχανορραφίες, καθώς και οι πολιτικοί εχθροί του ήταν δυνατοί, και προσπάθησε να αρπάξει ακόμα και την εξουσία με πραξικόπημα.

«Πρόσφορο και αναίσχυντο δημαγωγό» τον χαρακτηρίζει ο Διόδωρος και ο Αγαθοκλής τον δικαιώνει πλήρως παίρνοντας μέρος σε πολλές επιχειρήσεις, συχνά και εναντίον της πόλης του, καθώς οι συμμαχίες είναι εύπλαστες και ευκαιριακές. Όλοι του αναγνώριζαν πάντως τη γενναιότητά του στη μάχη και τη στρατηγική του διάνοια, σώζοντας συχνά τους συντρόφους του από βέβαιο θάνατο.

Τώρα ήταν πραγματικός αντάρτης, έχοντας φτιάξει τον δικό του περιπλανώμενο στρατό στη Σικελία. Όπως μαθαίνουμε από τον Διόδωρο: «Ο Αγαθοκλής εξόριστος ο ίδιος συνέστησε στο εσωτερικό του νησιού δική του στρατιωτική δύναμη. Αφού έγινε ο φόβος και ο τρόμος όχι μόνο των συμπολιτών του αλλά και των Καρχηδονίων, πείστηκε να επιστρέψει στην πατρίδα του, όπου οδηγήθηκε από τους πολίτες στο ιερό της Δήμητρας και ορκίστηκε πως δε θα κάνει το παραμικρό εναντίον της δημοκρατίας. Κάνοντας τον υπέρμαχο της δημοκρατίας κέρδισε με τη δημαγωγική τακτική του τη λαϊκή υποστήριξη και κατάφερε να εκλεγεί στρατηγός και φύλακας της ειρήνης»!

Ο στρατηγός γίνεται τύραννος

Ο αμοραλιστής Αγαθοκλής βρήκε τον προνομιακό του χώρο μέσα στο ταραγμένο πολιτικό κλίμα των Συρακουσών και τη συνεχή απειλή των Καρχηδονίων. Κατέταξε στις υψηλόβαθμες θέσεις του στρατού τους δικούς του, υποσχέθηκε να μοιράσει στους φτωχούς τις περιουσίες των αριστοκρατών και χάιδεψε κάθε αυτί που δεχόταν να τον ακούσει.

Αφού εξύφανε τη μηχανορραφία του, ήταν πια ώρα για την τελική κίνηση: «Οι πάντες ρίχτηκαν με ζήλο στις αρπαγές κι η πόλη γέμισε με ταραχές και συμφορές. Οι έγκριτοι πολίτες, αγνοώντας τον όλεθρο που τους είχε κατακυρωθεί, έβγαιναν ξαφνιασμένοι από τα σπίτια τους στον δρόμο για να μάθουν τι συμβαίνει, όπου οι στρατιώτες, στην πλεονεξία και στην ψυχική τους εξαγρίωση, σκότωναν ανελέητα τους ανθρώπους που, μη γνωρίζο­ντας την κατάσταση, έβγαιναν άοπλοι και απροστάτευτοι».

Το αιματηρό πραξικόπημά του πέτυχε. Ο τύραννος των Συρακουσών των 40.000 κατοίκων κατέλυσε τη δημοκρατία, έσφαξε 4.000 εύπορους πολίτες (όλο το Συμβούλιο των Εξακοσίων), έδιωξε άλλους 6.000, μοίρασε τις περιουσίες τους, δώρισε χωράφια, χάρισε χρέη και έγινε ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης. Δεν υπήρχε κι άλλος εξάλλου: «Έτσι, στο εξής, ασκούσε ως μονάρχης την εξου­σία και κυβερνούσε την πόλη. Από τους Συρακούσιους που δεν είχαν διαφθαρεί, άλλοι το υπέμειναν καρτερικά από τον φόβο τους κι άλλοι δεν τολμούσαν να δείξουν άσκοπα την αντίθεση τους».

Σειρά είχαν τώρα οι ιμπεριαλιστικές βλέψεις του «δυνάστη των Συρακούσιων», όπως τον αποκαλεί ο Διόδωρος. Εκστράτευσε εναντίον των γειτονικών πόλεων της ανατολικής Σικελίας (Μεσσήνη, Αβάκαινο), έφερε πανικό και αναστάτωση στην περιοχή, βρήκε όμως απέναντί του την ισχυρή Καρχηδόνα, αλλά και τους χιλιάδες εξόριστους συμπολίτες του.

Ο Αγαθοκλής μετέτρεψε την πόλη του σε ένα απέραντο εργοστάσιο όπλων, ναυπηγώντας ταυτοχρόνως κι έναν ικανό στόλο. Με τη στρατιωτική του υπεροχή, κατάφερε να εξασφαλίσει μια εύθραυστη ειρήνη στην περιοχή, τα κύρια σημεία της οποίας ήταν τα εξής: «οι ελληνικές πόλεις της Σικελίας, Ηράκλεια, Σελινούς και Ιμέρα, τάσσονται υπό την κυριαρχία των Καρχηδονίων, όπως και προηγουμένως, όλες οι υπόλοιπες μένουν αυτόνομες υπό την ηγεμονία των Συρακούσιων».

Η δεινή θέση και το τέχνασμα που τον έστειλε στην Ιστορία

Όχι ότι θα σταματούσε να προσαρτά πόλεις και οχυρά, βλέποντας πως δεν υπήρχε ουσιαστικός αντίπαλος στη Σικελία. Είμαστε τώρα στο 314 π.Χ., έχοντας υποτάξει τους εξόριστους Συρακούσιους και τους συμμάχους τους στον Ακράγαντα. Δεν υπολόγισε όμως τους Καρχηδόνιους, που θορυβήθηκαν από την επεκτατική του πολιτική και εκστράτευσαν εναντίον του για να προλάβουν τα χειρότερα.

«Αρμάτωσαν, λοιπόν, αμέσως εκατόν τριάντα τριήρεις, εξέλεξαν τον Αμίλκα, έναν από τους επιφανέστερους πολίτες τους, στρατηγό και του έδωσαν δυο χιλιάδες στρατιώτες εκ πολιτών, μεταξύ των οποίων ήταν και πολλοί επιφανείς, δέκα χιλιάδες από τη Λιβύη, χίλιους μισθοφόρους και διακόσιους ζευγίππες 158 από την Τυρρηνία και χίλιους σφενδονήτες από τις Βαλεαρίδες νήσους, καθώς και πλήθος χρημάτων, πολεμοφοδίων και τροφίμων και αναλόγως τον προμήθευσαν με ό,τι άλλο χρειάζεται ο πόλεμος», περιγράφει ο Διόδωρος.

Ο Αγαθοκλής υπέστη πανωλεθρία στη μάχη στον ποταμό Ιμέρα από τους υπέρτερους Καρχηδόνιους και αναγκάστηκε να κλειστεί στις Συρακούσες. Όλα έδειχναν πως θα ήταν το τέλος της κυριαρχίας του αλλά και του ελληνικού στοιχείου στην Κάτω Ιταλία. Και τότε φανερώθηκε το ελληνικό δαιμόνιο.

«Βλέποντας πως όλοι οι σύμμαχοι είχαν αλλάξει πλευρά και πως οι βάρβαροι είχαν κυριεύσει σχεδόν όλη τη Σικελία, εκτός από τις Συρακούσες, και υπερείχαν κατά πολύ σε δυνάμεις πεζικού και ναυτικού, έκανε μια πράξη απροσδόκητη και εξαιρετικά παράτολμη», βεβαιώνει και ο Διόδωρος για τα γεγονότα του 310 π.Χ.

Ο Αγαθοκλής μετέφερε τον πόλεμο στην ίδια την Καρχηδόνα, αλλάζοντας τους όρους του πολέμου! Άφησε μια μικρή φρουρά στις Συρακούσες, έβαλε επικεφαλής τον αδερφό του Άντανδρο και διέφυγε με τον στόλο του, 60 πλοία και 13.500 άντρες, προς τις αφρικανικές ακτές. Οι Καρχηδόνιοι παράτησαν την πολιορκία και άρχισαν να τον καταδιώκουν. Πριν φύγει έκανε όμως και κάτι ακόμα, επίσης έξυπνο:

«Για να μη στασιάσουν οι Συρακούσιοι όταν θα τους άφηνε, χώρισε τους συγγενείς μεταξύ τους, και ιδιαίτερα αδελφούς από αδελφούς και πατέρες από γιους, αφήνοντας στην πόλη τους μεν και παίρνοντας μαζί του τους δε· διότι ήταν ολοφάνερο ότι εκείνοι που έμειναν στις Συρακούσες, ακόμη κι αν τηρούσαν εχθρική στάση προς τον δυνάστη, λόγω των θετικών συναισθημάτων τους προς τους συγγενείς τους, δε θα έκαναν τίποτε άτοπο εναντίον του Αγαθοκλή».

Αποβιβάστηκε στη Λιβύη, έκαψε τα πλοία του, για να μην υπάρχει τρόπος επιστροφής, και παρά το γεγονός ότι δεν κατάφερε να νικήσει, απομάκρυνε τον κίνδυνο από τα εδάφη του. Κατέκτησε βέβαια ουκ ολίγες πόλεις της βόρειας Αφρικής, όχι όμως και την Καρχηδόνα, που πολιόρκησε ωστόσο για πρώτη ποτέ φορά στην ιστορία της! Και με τον στρατό του έτοιμο να στασιάσει, άφησε τους δυο γιους του επικεφαλής στις νέες κτήσεις και επέστρεψε στη Σικελία.

Η ετερόκλητη δύναμη από συρακούσιους πολίτες, έλληνες και κέλτες μισθοφόρους, ακόμα και απελεύθερους δούλους είχε στις τάξεις του, δεν μπορούσε όμως να διοικηθεί από τους γιους του. Η αφρικανική στρατιά στασίασε πράγματι, σκότωσε τους γιους του και συμμάχησε με τους Καρχηδόνιους.

Ο Αγαθοκλής ανταπάντησε εξοντώνοντας τις οικογένειες των στασιαστών πίσω στις Συρακούσες, συνάπτοντας ταυτοχρόνως ειρήνη με τους επίσης ταλαιπωρημένους και εξαντλημένους Καρχηδόνιους. Οι οποίοι βγαίνοντας από την εξίσωση τον άφησαν ελεύθερο να ολοκληρώσει την εκστρατεία κατάληψης της Σικελίας, εξασκώντας πια σημαντική επιρροή στην Αδριατική.

Το τέλος

Μαθαίνοντας για τους επιγόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ανατολή, ο Αγαθοκλής αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Σικελίας το 304 π.Χ. και θέλησε να επεκτείνει την ηγεμονία του μέσω γάμων και συμφωνιών με τον Πτολεμαίο της Αιγύπτου και τον Πύρρο της Ηπείρου. Τώρα πάντρευε τα παιδιά (από τρεις γυναίκες) και τα εγγόνια του σε γάμους συμφέροντος και, παρά την προχωρημένη του ηλικία, ονειρευόταν νέες μάχες κατά της Καρχηδόνας.

Στα 72 του πια, το 289 π.Χ., ετοιμαζόταν πράγματι για έναν νέο πόλεμο κατά των διαχρονικών εχθρών του έχοντας «αρματώσει διακόσιες τετρήρεις και εξήρεις». Πριν φύγει από τις Συρακούσες, αρρώστησε όμως βαριά. Ίσως και να τον δηλητηρίασαν, μας λέει ο Διόδωρος, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.

Πριν φύγει από τον κόσμο, έκανε άλλη μια κίνηση-ματ για την υστεροφημία του. Ανακοίνωσε την παλινόρθωση της δημοκρατίας στην πόλη που τόσο είχε υποφέρει εξαιτίας του! Πιθανότατα, μας λέει ο Διόδωρος, γιατί δεν θεωρούσε κανέναν κατάλληλο να τον διαδεχτεί στο τιμόνι των Συρακουσών.

Αφού μας πει πως «ο θάνατος του ήταν αυτός που άξιζε στην άνομη ζωή του», μιας και «ο Αγαθοκλής είχε διαπράξει πολλά και κάθε είδους φονικά κατά την ηγεμονία του και, επειδή είχε προσθέσει στην ωμότητα εναντίον των ομοφύλων του και την ασέβεια προς τους θεούς», ο Διόδωρος μας λέει τι απέγινε η κληρονομιά του μετά τον θάνατό του:

«Οι Συρακούσιοι, μόλις απέκτησαν δημοκρατικό πολίτευμα, δήμευσαν την περιουσία του Αγαθοκλή και γκρέμισαν τα αγάλματα που είχε στήσει εκείνος». Και σύντομα το βασίλειο που με τόση μπαμπεσιά και στρατιωτική ικανότητα κατάφερε να δημιουργήσει θα ήταν παρελθόν…

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Τα κάλαντα του Λαζάρου στην Αλεξανδρούπολη (Video)

Δημοσιεύτηκε

στις

Ένα έθιμο, το οποίο τείνει να εκλείψει τα τελευταία χρόνια, αναβίωσαν τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Παραδοσιακών Χορών “Ο Έβρος” . Τα κάλαντα του Λαζάρου, τα οποία τραγουδιούνται πλέον σε ελάχιστες περιοχές, ενώ παλιότερα ήταν από τα πιο ζωντανά έθιμα και έδιναν ιδιαίτερο τόνο στις μικρές κοινωνίες.

Το Σάββατο του Λαζάρου (το Σάββατο πριν από την Κυριακή των Βαΐων) τα παιδιά γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά κάλαντα (Λαζαρικά) σε διάφορες παραλλαγές, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου. Τελειώνοντας το τραγούδι τους τα Λαζαράκια, όπως αποκαλούνται οι καλαντιστές της ημέρας, συνεχίζουν με ευχετικούς και επαινετικούς στίχους για το σπίτι και δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά που τα τοποθετούν σ’ ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα ή χρήματα). Τον Λάζαρο τραγουδούν κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας, τα οποία αποκαλούνται λαζαρίνες, λαζαρίτσες, λαζαρούδισσες κ.α. Γενικότερα, το Σάββατο του Λαζάρου λαμβάνει χαρούμενο χαρακτήρα, καθώς η έγερση του Λαζάρου προαναγγέλλει την Ανάσταση του Χριστού.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.

Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που ‘ν’ το στόμα μου πικρό φαρμάκι.

Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που ‘ν’ το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.

Το κοφνάκι μου θέλει αυγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΟΞΑΤΟ

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη.

 
Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της Επανάστασης. 

Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.

Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν. Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.

Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Η κεντρική εικόνα του άρθρου είναι πίνακας του Auguste Vinchon, που βρίσκεται στο Λούβρο, και απεικονίζει το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, το οποίο συνέβη την 1η Σεπτεμβρίου 1821 (περισσότερα εδώ).

Διαβάστε το 8σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (25/3/2012)

Πατήστε Fullscreen (κάτω δεξιά) για καλύτερη ανάγνωση


Επιμέλεια αφιερώματος – εισαγωγή: Στέλιος Κούκος
Γράφουν: Βαΐα Δραγάτη, Φάνης Μαλκίδης, Όλγα Μπελεγάκη, Ελένη Σταματιάδου
Κείμενο: Pliny Fisk

Εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Alexandroupoli Online 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ

Πώς και πότε γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25η Μαρτίου

Δημοσιεύτηκε

στις

Το 1838 στην Αθήνα γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25η Μαρτίου, ως μέρα μνήμης των Ελλήνων Αγωνιστών του 1821 και από τότε καθιερώθηκε με θρησκευτική ευλάβεια σε όλο το πανελλήνιο.

 
Η 25η Μαρτίου, ως ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας, γιορτάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα του 1838 και από τότε καθιερώθηκε με θρησκευτική ευλάβεια σε όλο το πανελλήνιο. Η καθιέρωση της εορτής οφείλεται στην επιμονή και το πείσμα του Δημάρχου της Αθήνας, Δημητρίου Καλλιφρονά (1805-1897). 

Ο Δήμαρχος ήρθε σε ρήξη με τη βαυαρική διοίκηση και συγκεκριμένα με το Υπουργείο των Εσωτερικών το οποίο δεν επιθυμούσε έξοδα για γιορτές όταν οι αγωνιστές δεν είχαν να φάνε.

Κατά μία άλλη εκδοχή το Παλάτι, μάλλον, δεν επιθυμούσε να συνδέσει την εθνική εορτή με την Ορθοδοξία, για να μη δώσει την ευκαιρία στην Εκκλησία να καπηλευτεί την επανάσταση των Ελλήνων. Τελικά, ο Δήμαρχος θα οργανώσει μόνος του τον εορτασμό και εκ του αποτελέσματος κατάφερε να δώσει πανηγυρική ατμόσφαιρα, που ευχαρίστησε τους 17.000 Αθηναίους, οι οποίοι κατοικούσαν τότε στην πρωτεύουσα. 

Δημήτριος Καλλιφρονάς
Δήμαρχος Αθηναίων την περίοδο 1837-1841

Συγκεκριμένα, σημαιοστόλισε την πόλη και καθάρισε τις, λιγοστές τότε, πλατείες. Ο εορτασμός άρχισε την παραμονή το βράδυ με 21 κανονιοβολισμούς. Και την άλλη μέρα, Παρασκευή πρωί ανήμερα του Ευαγγελισμού, η Αθήνα ξύπνησε με 21 νέους κανονιοβολισμούς. Αριθμός συμβολικός που συνδυάζεται με το ’21 της Επανάστασης. Άρχισαν έπειτα να χτυπούν πανηγυρικά οι καμπάνες των εκκλησιών.

Το πρωί της 25ης Μαρτίου 1838, εψάλη δοξολογία στον τότε Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Ειρήνης (στην οδό Αιόλου) στην οποία, και μόνο εκεί, παραβρέθηκε και ο Όθων ντυμένος με την παραδοσιακή φουστανέλα. 

Μπροστά στα Παλαιά Ανάκτορα, στη σημερινή Πλατεία Κλαυθμώνος, ο Δήμος Αθηναίων είχε στήσει αψίδα γιορταστική και εκεί άρχισε, μετά την Δοξολογία, το μεγάλο γιορταστικό πανηγύρι, με χορούς και τραγούδια, στο οποίο συμμετείχαν όλοι οι νέοι της πόλης ανεξάρτητα από την κοινωνική τους τάξη και τους παρακολούθησαν πολλοί από τους Αγωνιστές του 1821. Τη νύχτα ο Δήμαρχος φωταγώγησε με λαδοφάναρα τους κεντρικούς δρόμους και την Ακρόπολη.

Είναι αξιοσημείωτο να τονιστεί ότι τότε η πρωτεύουσα, φωτιζόταν με 70 – 80 λαδοφάναρα του Δήμου και όταν φυσούσε δυνατός άνεμος έσβηναν όλα. Για να περιοριστούν τα περιττά έξοδα (για το φωτισμό ο Δήμος δαπανούσε το 5% του προϋπολογισμού του), κατά τις νύχτες με φεγγάρι άναβαν μόνο 20 – 25 λαδοφάναρα.

Τέλος, οι Αθηναίοι έμειναν αποσβολωμένοι από το υπερθέαμα, όταν αντίκρισαν στο Λυκαβηττό φαναράκια που τα κρατούσαν νεολαίοι της εποχής και σχημάτιζαν ένα τεράστιο φωτεινό σταυρό με τις λέξεις «Εν τούτω Νίκα».

Ιδού και μια συνοπτική περιγραφή της γιορτής που μας διασώζει ο λόγιος και πολιτικός Ρήγας Παλαμήδης:

«Η τελετή εγένετο μεθ’ όλης της πομπής και επισημότητας – είχον δε συνέλθει ενταύθα άπασαι σχεδόν αι δημοτικοί αρχαί της Αττικής και πλήθος λαού των περιχώρων μετά των σημαιών, όπλων και τυμπάνων ώστε η πόλις των Αθηνών παριστά μέχρι της εσπέρας της επιούσης το θέαμα μεγαλοπρεπούς και τερπνής πανηγύρεως, εν πλήρει τάξει και ησυχία τελούμενης».

Βαυαρός δημοσιογράφος που παρακολούθησε τις εκδηλώσεις έγραφε σε ρεπορτάζ του: «Κατά την τριετή παραμονή μου στην Ελλάδα, δεν έτυχε να ζήσω παρόμοιες σκηνές ενθουσιασμού και διθυραμβικών εκδηλώσεων όπως εκείνη την ημέρα της 25ης Μαρτίου που γιορτάστηκε για πρώτη φορά ως Εθνική Εορτή του Ελληνισμού στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα. Οι Αρβανίτες είχαν κατεβεί με τις σημαίες τους από τα βουνά, οι αγρότες της περιοχής έκαναν παρέλαση με τα νταούλια και το ζουρνά τους αθρόοι στην πόλη, οι συντεχνίες με τα λάβαρα των επαγγελμάτων τους άφηναν χαρούμενοι τις μεταξένιες σημαιούλες τους να κυματίζουν στον αέρα».

Έτσι, το 1838 γιορτάστηκε για πρώτη φορά η 25η Μαρτίου, ως μέρα μνήμης των Ελλήνων Αγωνιστών του 1821. Και τούτη η γιορτή έγινε με γκρίνια, με διαφωνίες και με πλουσιοπάροχη μεγαλοπρέπεια (ενώ χρήματα δεν υπήρχαν), κατά την πατροπαράδοτη συνήθεια μας. Οι κακές γλώσσες λένε ότι για τη γιορτή ετούτη δαπανήθηκε μέρος των χρημάτων, που προοριζόταν για την ανέγερση του Πανεπιστημίου.

Σημείωση: Στους ιστορικούς μελετητές είναι γνωστό το κείμενο του “Διατάγματος 980/1838” της 15ης Μαρτίου 1838 του Δημάρχου της Αθήνας Δημητρίου Καλλιφρονά, μετά από πρόταση του Γραμματέα της Επικρατείας επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γεώργιου Γλαράκη, που καθιέρωνε τη μεγάλη εθνική εορτή, αλλά το κείμενο τούτο κυκλοφόρησε μόνο στον Τύπο και δε δημοσιεύτηκε ποτέ στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (συνεπώς δεν πρόκειται για Διάταγμα). 

Το κείμενο του “Διατάγματος” έχει ως εξής:

 
Επί τη προτάσει της Ημετέρας επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματείας, θεωρήσαντες ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου, λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα, διά την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγιας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, διά την κατ’ αυτήν έναρξιν του υπέρ ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Έθνους, καθιερούμεν την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν Εθνικής Εορτής και διατάττομεν την διαληφθείσαν Γραμματείαν να δημοσιεύση και ενεργήση το παρόν Διάταγμα.

Δύο μέρες μετά την έκδοση του διατάγματος εκδόθηκε από την Γραμματεία της Επικρατείας Εγκύκλιος που κοινοποιούσε το διάταγμα στην Περιφερειακή Διοίκηση και έδινε οδηγίες για τον εορτασμό της μεγάλης ιστορικής ημέρας σε όλη την Ελλάδα.

Η Εγκύκλιος, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΦΗΜΗ στις 19 Μαρτίου 1838 έχει ως εξής:

 
Η επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίου Εκπαιδεύσεως Γραμματεία της Επικρατείας 

Προς τας Διοικητικάς αρχάς του Κράτους

Η Α. Μ. ο Σ. ημών Βασιλεύς, λαβών υπ’ όψιν, ότι η ημέρα της 25ης Μαρτίου, λαμπρά καθ’ εαυτήν εις πάντα Έλληνα δια την εν αυτή τελουμένην εορτήν του Ευαγγελισμού της Υπεραγϊας Θεοτόκου, είναι προσέτι λαμπρά και χαρμόσυνος, δια την κατ’ αυτήν ταύτην την ημέραν έναρξιν του υπέρ της Ανεξαρτησίας αγώνος του Ελληνικού Έθνους, ηυδόκησεν δια Β. Διατάγματος εκδοθέντος την 15ην του παρόντος μηνός υπ. αρ. 980, να καθιέρωση την ημέραν ταύτην εις το διηνεκές ως ημέραν ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΟΡΤΗΣ. Τούτο γνωοτοποιούντες εις υμάς δια της παρούσης, σας προσκαλούμε, κύριε Διοικητά, συνεννοούμενοι με την Επιτόπιον Εκκλησιαστικήν Αρχήν, να κάμετε γνωστήν εις τους υπό την ημετέραν Διοίκησιν διατελούντες λαούς την Υ. (=Υψηλοτάτην) ταύτην της Α.Μ. απόφασιν, πανηγυρίζοντες λαμπρώς την Εορτήν ταύτην, προσεγγίζουσα ήδη κατά το ενεστώς έτος και μέλλουσαν να τελήται ενιαυσϊως εις το διηνεκές.

Εν Αθήναις τη 17 Μαρτίου 1838
Ο Γραμματεύς Γ. Γλαράκης

Πηγές: 24grammata.com (Γ. Δαμιανός), Περιοδικό «Ιστορία Εικονογραφημένη» τ. 345 (1997) 

Alexandroupoli Online 

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία

Δημοσιεύτηκε

στις

Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της επανάστασης.

Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ’ ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.

Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν. Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.

Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Πηγή: www.alexpolisonline.com

ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Απάντηση

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πού προσανατολίζεται η ΕΛ.ΑΣ. για τη χειροβομβίδα στο ρωσικό προξενείο στο Χαλάνδρι

Δημοσιεύτηκε

στις

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκονται οι έρευνες της Αντιτρομοκρατικής για την επίθεση που σημειώθηκε, τα ξημερώματα, στο ρωσικό προξενείο στο Χαλάνδρι στην οδό Τζαβέλα.

Έως αυτή την ώρα δεν υπάρχει ανάληψη ευθύνης για την επίθεση.

Άγνωστοι σε μηχανή πέταξαν χειροβομβίδα στο κουβούκλιο του φρουρού, προκαλώντας υλικές ζημιές. Δεν υπήρξε κανένας τραυματισμός καθώς εκείνη την ώρα το κουβούκλιο ήταν άδειο.

Την έκρηξη κατέγραψαν οι κάμερες ασφαλείας, το υλικό των οποίων εξετάζεται.

Η αστυνομία ερευνά αν η επίθεση στο ρωσικό προξενείο έχει σχέση με την καμένη μηχανή που βρέθηκε λίγο αργότερα, στη συμβολή των οδών Οικονόμου και Κουντουριώτη.

Η σημερινή επίθεση έχει παρόμοια χαρακτηριστικά με την επίθεση στη γαλλική πρεσβεία Νοέμβριο του 2016 στη λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας. Τότε δράστες είχαν πετάξει χειροβομβίδα στην σκοπιά, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο φρουρός στο πόδι. Την ευθύνη είχε αναλάβει η «Οργάνωση Επαναστατικής Αυτοάμυνας».

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ένα μνημείο για τρεις Κομοτηναίους πιλότους που σκοτώθηκαν εν ώρα καθήκοντος

Δημοσιεύτηκε

στις

Την ανέγερση λιτού μνημείου στη μνήμη των καταγόμενων από την Κομοτηνή πεσόντων εν καιρώ ειρήνης εν ώρα καθήκοντος, τριών πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, αποφάσισε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο Κομοτηνής. Πρόκειται για έγγραφο αίτημα του επίτιμου προέδρου της Ένωσης Απόστρατων Αξιωματικών Αεροπορίας, αντιπτέραρχου εα Κωνσταντίνου Ιατρίδη, διά του οποίου προτάθηκε η ανέγερση μνημείου σε ένδειξη τιμής προς τους πεσόντες ιπτάμενους αεροπόρους: ανθυποσμηναγό Χατζηαντωνίου Δημήτριο του Αντωνίου, υποσμηναγό  Γκαγκαουδάκη Λεωνίδα του Γρηγορίου και ανθυποσμηναγό  Κυριακού Γεώργιο του Περικλέους.

Για αυτονόητη υποχρέωσή μας, έκανε λόγο ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης, με το σώμα να ανταποκρίνεται θετικά στο αίτημα περί ανέγερσης του μνημείου. Το μνημείο θα φιλοτεχνηθεί από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου και θα τοποθετηθώ σε σημείο που αυτή θα υποδείξει.

Οι προαναφερθέντες πιλότοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια διατεταγμένων αποστολών:

  1. Ο ανθυποσμηναγός  Χατζηαντωνίου Δημήτριος του Αντωνίου γεννήθηκε το 1948 στην Κομοτηνή. Τον Σεπτέμβριο του 1968 εισήλθε στη Σχολή Ικάρων και αποφοίτησε το Σεπτέμβριο του 1972 με τον βαθμό του ανθυποσμηναγού Ιπταμένου. Στις 22 Ιουλίου 1974 ενώ εκτελούσε διατεταγμένη αποστολή, λόγω εξαντλήσεως των καυσίμων κατά την τελική ευθεία προσγειώσεως στο αεροδρόμιο της Τανάγρας, έπαυσαν να λειτουργούν οι κινητήρες του αεροπλάνου του F-5A της 343 Μοίρας Αναχαιτίσεως Ημέρας, με αποτέλεσμα αυτό να καταπέσει στο έδαφος και να σκοτωθεί ο χειριστής.
     
  2. Ο υποσμηναγός Γκαγκαουδάκης Λεωνίδας του Γρηγορίου γεννήθηκε το 1940 στην Κομοτηνή. Εισήλθε στη Σχολή Αεροπορίας τον Οκτώβριο του 1958 και αποφοίτησε τον Αύγουστο του 1961 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού Ιπταμένου. Σκοτώθηκε στις 16 Αυγούστου 1967 κατά την εκτέλεση διατεταγμένης πτήσεως, όταν το αεροσκάφος F-84F στο οποίο επέβαινε προσέκρουσε στον διάδρομο προσγειώσεως του αεροδρομίου της 115 Πτέρυγας Μάχης (Σούδα) και κάηκε.
     
  3. Ο ανθυποσμηναγός Κυριακού Γεώργιος του Περικλέους γεννήθηκε το 1935 στην Κομοτηνή. Εισήλθε στη Σχολή Αεροπορίας (τμήμα εφέδρων χειριστών) τον Απρίλιο του 1954 και αποφοίτησε τον Νοέμβριο του 1955 με το βαθμό του εφέδρου ανθυποσμηναγού Ιπταμένου. Έχασε τη ζωή του στις 11 Οκτωβρίου 1956 σε αεροπορικό ατύχημα που συνέβη στην περιοχή Αγδινών Ευβοίας κατά τη διάρκεια διατεταγμένης πτήσεως, λόγω πτώσεως και συντριβής του αεροσκάφους του F-84G στο οποίο επέβαινε. Υπηρετούσε στην 111 Πτέρυγα Μάχης (Νέα Αγχίαλος Βόλου).

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Δήμητρα Λιάνη | 18 μήνες φυλακή για χρέη στο Δημόσιο

Δημοσιεύτηκε

στις

Μπορεί η ίδια η Δήμητρα Λιάνη να μην παρέστη στην δίκη της ενώπιον του Ε’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας, όμως η δίκη έγινε κανονικά και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή.

Η Δήμητρα Λιάνη, βρέθηκε κατηγορούμενη για χρέη στο Δημόσιο που ξεπερνούν τις 10.000 ευρώ αλλά το ακριβές ποσό δεν έχει γίνει γνωστό. Η κα Λιάνη εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο της η οποία ανέφερε ότι η εντολέας της προτίθεται να αποπληρώσει την οφειλή στο ελληνικό δημόσιο.

Το δικαστήριο με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς την εξέταση μάρτυρα προχώρησε στην καταδίκη της κας Δήμητρας Λιάνη. Ο λόγος της καταδίκης είναι ότι δεν έχει καταβάλλει την οφειλή της στο δημόσιο και δεν έχει προχωρήσει καν σε ρύθμιση και αυτό ήταν που λειτούργησε επιβαρυντικά. Έτσι, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αποκλεισμένη λόγω χειροβομβίδας η περιοχή γύρω από το ρωσικό προξενείο στο Χαλάνδρι

Δημοσιεύτηκε

στις

Άγνωστοι δράστες πέταξαν στις 4 τα ξημερώματα χειροβομβίδα στον προαύλιο χώρο του ρωσικού προξενείου στην οδό Τζαβέλα στο Χαλάνδρι.

Στο σημείο έσπευσε ισχυρή αστυνομική δύναμη και άνδρες του Τμήματος Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών, οι οποίοι εξετάζουν τη χειροβομβίδα.

Σημειώνεται ότι η αστυνομία έχει διακόψει την κυκλοφορία στην ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το ρωσικό προξενείο. Η οδός Τζαβέλα είναι δρόμος με μεγάλη κίνηση καθώς συνδέει τις δύο λεωφόρους, Μεσογείων και Κηφισίας.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το αστυνομικό δελτίο δύο άτομα επέβαιναν σε μηχανή, πέταξαν τη χειροβομβίδα και εξαφανίστηκαν. Οι τελευταίες πληροφορίες αναφέρουν πως έγινε έκρηξη.

Εντωμεταξύ, στην οδό Οικονόμου και Κουντουριώτη σταΕξάρχεια εντοπίστηκε μία καμένη μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού. Οι Αρχές εξετάζουν αν σχετίζεται με το περιστατικό στο Χαλάνδρι.

Παράλληλα, αστυνομικοί εξετάζουν το βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας του ρωσικού προξενείου.

ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠIΣHΣ

Αρέσει σε %d bloggers: