Για άλλη μια χρονιά οι κάτοικοι της Θάσου βρίσκονται στο ίδιο έργο θεατές.  κυβέρνηση και ναυτιλιακές εταιρίες καταδικάζουν, εν μέσω πανδημίας, τους κατοίκους του νησιού στην πλήρη εγκατάλειψη και αδιαφορία.

Από την 1^η Δεκέμβρη καμιά ναυτιλιακή εταιρία δεν εκτελεί δρομολόγια από Πρίνο για Καβάλα διακόπτοντας την επικοινωνία του νησιού με την Καβάλα! Όποιος περίμενε και από αυτήν την κυβέρνηση και τις ναυτιλιακές εταιρίες να έχουν το ελάχιστο ίχνος ανθρωπιάς έπεσε έξω.

Το ΥΕΝ  που λειτουργεί σαν γραφείο των ναυτιλιακών εταιριών αποδέχτηκε το αίτημα τους για παύση δρομολογίων. Μπροστά στη λογική του κέρδους, οι ανάγκες των κατοίκων μετράνε ελάχιστα. Οι ναυτιλιακές εταιρίες επικαλούνται ότι δεν συμφέρει οικονομικά η γραμμή Πρίνος-Καβάλα, ιδίως το χειμώνα, «ταμπουρώνονται» πίσω από τα προνόμια που τους έχουν δώσει όλες οι κυβερνήσεις, όπως και η σημερινή, να καθορίζουν οι ίδιες πόσα δρομολόγια θα υπάρχουν και εγκαταλείπουν το νησί στη μοίρα του. Ιδιαίτερα τους νεφροπαθείς, τους ασθενείς με βαριές ασθένειες, ασθενείς που χρειάζονται μεταφορά  στο νοσοκομείο της Καβάλας. Αλλά και τους υπόλοιπους κατοίκους του νησιού που χρειάζεται να  διεκπεραιώσουν   τις δουλειές τους σε διάφορες υπηρεσίες, τους σπουδαστές κλπ μιας και η πολιτική των αναδιαρθρώσεων έχει κλείσει όλες τις υπηρεσίες του νησιού.

Οι ανάγκες των κατοίκων του νησιού δεν έχουν καμιά αξία μπροστά στα κέρδη των ναυτιλιακών εταιριών για να συγκινηθούν κυβέρνηση και ναυτιλιακές εταιρίες και να βάλουν δρομολόγια στη γραμμή Πρίνος-Καβάλα που να εξυπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες. Μέσα σε όλα ξεχάστηκαν και οι μεγαλοστομίες-υποσχέσεις που δίνονται αφειδώς σε κάθε εκλογική περίοδο για μονάδα τεχνητού νεφρού, φαρμακείο ΕΟΠΥ στο νησί, όπως και στήριξη του Κέντρου Υγείας με γιατρούς, νοσηλευτές και υλικοτεχνική υποδομή.

Ορισμένοι που σήμερα «κλαψουρίζουν», στο παρελθόν υπεραμύνονταν και έβαλαν πλάτη στην πολιτική της απελευθέρωσης των θαλάσσιων συγκοινωνιών, ισχυριζόμενοι ότι έτσι θα λύνονταν τα προβλήματα που προϋπήρχαν, σήμερα προβάλλουν το αίτημα για έξτρα επιδότηση των ναυτιλιακών εταιριών, δηλαδή να τους δοθεί ζεστό χρήμα για να διατηρήσουν την κερδοφορία τους.

Στον αντίποδα, οι ναυτεργάτες, το λαϊκό κίνημα του νησιού, αντέδρασαν στο νόμο-έκτρωμα που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και διατηρούν μέχρι σήμερα όλες η κυβερνήσεις.  Ο αγώνας τους λοιδορήθηκε και συκοφαντήθηκε  από αυτούς που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους κατοίκους του νησιού.

Η υποκρισία περισσεύει στους κυβερνητικούς βουλευτές που όψιμα θυμήθηκαν την ασυδοσία των ναυτιλιακών εταιριών και κάνουν ότι δήθεν ενδιαφέρονται για την ταλαιπωρία που αναγκάζονται να υποστούν οι κάτοικοι της Θάσου για να μεταβούν στην Καβάλα, κάνοντας ένα ταξίδι Οδύσσεια αλλά και με πρόσθετο οικονομικό κόστος την στιγμή που ο λαός έχει υποστεί μια ανελέητη επίθεση στο εισόδημά του από την κυβερνητική πολιτική.

Ταυτόχρονα, κυβέρνηση και αστικά κόμματα από την μία ψηφίζουν και εφαρμόζουν όλο το νομοθετικό έκτρωμα για τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, προσφέρουν στις ναυτιλιακές εταιρίες φοροαπαλλαγές, επιδοτήσεις, απαλλαγή από τις ασφαλιστικές εισφορές και  λιμενικά τέλη, μειώσεις στις οργανικές συνθέσεις. Και από την άλλη ζητούν συγχωροχάρτι παριστάνοντας ότι δήθεν ενδιαφέρονται για τα λαϊκά προβλήματα.

Για άλλη μια φορά, αναδεικνύεται το ασυμβίβαστο των εργατικών λαϊκών αναγκών με τους στόχους των ναυτιλιακών εταιριών και την στρατηγική της απελευθέρωσης των θαλάσσιων συγκοινωνιών.

Απ’ όπου και να πιάσεις το νήμα, καταλήγεις στο ίδιο σημείο: όσο τα καράβια και οι θαλάσσιες συγκοινωνίες είναι στα χέρια των εφοπλιστών, όσο το κίνητρο για να γυρνάει η προπέλα είναι το καπιταλιστικό κέρδος, οι ανάγκες των νησιωτών για γρήγορη, φτηνή, τακτική, αντίστοιχη του 21^ου αιώνα συγκοινωνία 365 μέρες το χρόνο θα μπαίνουν στη διατίμηση.

Καλούμε τα σωματεία, τους φορείς του νησιού με την πάλη τους να απαιτήσουν εδώ και τώρα να προγραμματιστούν δρομολόγια στην γραμμή Πρίνου – Καβάλας, χωρίς καμία επιδότηση.

Να συνδέσουν  την πάλη τους με την πρόταση για Δημόσιο Εθνικό Οργανισμό Συγκοινωνιών στα πλαίσια μια άλλης εξουσίας, όπου τα πλοία, οι θαλάσσιες μεταφορές θα πάψουν να είναι ιδιοκτησία των εφοπλιστών, αλλά δημόσιο κοινωνικό αγαθό που θα λειτουργεί με σκοπό την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών για φθηνές, σύγχρονες και ασφαλής συγκοινωνίες όλο το χρόνο.