Τι μας περιμένει χωρίς αποταμίευση λίγο πριν τη σύνταξη

Εάν έχετε περάσει την ηλικία των 50 και δεν έχετε ακόμη καταφέρει να χτίσετε ένα ελάχιστο οικονομικό «μαξιλάρι» για τα δύσκολα, τώρα είναι η ώρα να αναθεωρήσετε τις προτεραιότητές σας. Γιατί όσο κι αν προσπαθούμε να το αγνοούμε, η συνταξιοδότηση πλησιάζει. Και τότε, η πραγματικότητα –ειδικά για όσους βασίζονται αποκλειστικά στο κράτος– μπορεί να είναι δυσάρεστη.

Μια νέα εποχή λιγότερων προσδοκιών

Η αλήθεια είναι πως το ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα, μετά τα αλλεπάλληλα πλήγματα των Μνημονίων, απέχει πολύ από το να προσφέρει ένα ασφαλές και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Οι κρατικές συντάξεις, σε πολλές περιπτώσεις, καλύπτουν μόνο τα απολύτως βασικά. Και με δεδομένες τις προβλέψεις για περαιτέρω πιέσεις στα ασφαλιστικά ταμεία λόγω δημογραφικής γήρανσης και μειωμένων εισφορών, τα πράγματα ενδέχεται να γίνουν ακόμη πιο δύσκολα.

Το «λάθος» των 50 και κάτι

Πολλοί άνθρωποι που βρίσκονται σήμερα γύρω στα 50 δεν έχουν κάνει καμία ουσιαστική αποταμίευση. Είτε λόγω οικονομικών δυσκολιών, είτε επειδή απλώς πίστευαν ότι «υπάρχει καιρός», άφησαν την αποταμίευση για… αργότερα. Όμως αυτό το «αργότερα» ήρθε – και τώρα ο χρόνος πιέζει.

Αν υπολογίσουμε πως η πλήρης συνταξιοδότηση έρχεται πλέον σε ηλικίες άνω των 67 ετών για πολλούς ασφαλισμένους, τότε μένουν περίπου 15 ενεργά χρόνια. Όμως δεν είναι απλά 15 χρόνια δουλειάς, είναι και τα τελευταία χρόνια όπου κάποιος μπορεί ακόμη να επηρεάσει ουσιαστικά το μέλλον του με κινήσεις οργάνωσης και προνοητικότητας.

Η ανάγκη για προσωπική ευθύνη

Η στροφή προς την «ατομική ευθύνη» στη διαχείριση των γηρατειών δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή, αλλά μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται παγκοσμίως. Πλέον, δεν αρκεί να ελπίζουμε στο κράτος. Χρειάζεται προσωπική κινητοποίηση: αποταμίευση, επενδύσεις – ακόμη και περιορισμός δαπανών, ώστε να χτίσουμε μια έστω μικρή ασφάλεια.

Ακόμη και τώρα, στα 50+, δεν είναι αργά να αρχίσει κανείς να οργανώνεται. Είτε με έναν προσωπικό λογαριασμό αποταμίευσης, είτε με μια συνταξιοδοτική ασφάλιση ή άλλες επενδυτικές επιλογές χαμηλού ρίσκου. Το σημαντικότερο είναι να γίνει η αρχή.

Το αύριο δεν συγχωρεί την αδράνεια

Αν κάτι είναι βέβαιο, είναι πως τα χρόνια περνούν γρήγορα και η στιγμή που θα χρειαστούμε στήριξη, οικονομική ή άλλη, δεν θα αργήσει. Η προσμονή για μια αξιοπρεπή σύνταξη δεν αρκεί από μόνη της – χρειάζεται προετοιμασία. Και αυτή η προετοιμασία, ακόμα και τώρα, μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Γιατί μπορεί οι προβλέψεις να είναι δυσοίωνες, αλλά η δράση –ακόμη και την ύστατη στιγμή– είναι η μόνη μας άμυνα απέναντι σε ένα μέλλον που θα μας βρει απροετοίμαστους, αν δεν κάνουμε κάτι σήμερα.