Ο βουλευτής Καβάλας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην υπουργός, Νίκος Παναγιωτόπουλος, μιλά για τις μεγάλες εκκρεμότητες και τις χαμένες ευκαιρίες που ταλανίζουν τον Νομό Καβάλας.

Από την ανάγκη άμεσης χρηματοδότησης τριών σχολικών μονάδων, μέχρι την αξιοποίηση του στρατοπέδου Ασημακοπούλου, που παραμένει δέσμευση προς την τοπική κοινωνία, και την «ανησυχητική σιωπή» γύρω από το μέλλον της ακτής Καλαμίτσας, ο κ. Παναγιωτόπουλος τοποθετείται με σαφείς θέσεις. Παράλληλα, σχολιάζει τα αγροτικά μπλόκα και τις κυβερνητικές ενισχύσεις προς τον πρωτογενή τομέα, τονίζοντας ότι η Καβάλα χρειάζεται ξεκάθαρες αποφάσεις και γρήγορα βήματα μπροστά. Στη συνέντευξη που ακολουθεί απαντά σε όλα τα κρίσιμα ερωτήματα της τοπικής κοινωνίας.

Ερ.: Κύριε Παναγιωτόπουλε, ας ξεκινήσουμε από την εκπαίδευση. Ποια είναι η εικόνα για τη χρηματοδότηση των σχολικών υποδομών στον Νομό Καβάλας;

Νίκος Παναγιωτόπουλος:
Τα σχολεία του νομού μας έχουν φτάσει σε ένα οριακό σημείο. Υπάρχουν κτήρια που χτίστηκαν δεκαετίες πριν, με φθορές, με ανάγκες σε ενεργειακή αναβάθμιση, σε αίθουσες, σε σύγχρονες υποδομές. Αυτή τη στιγμή δίνουμε μια πολύ συγκεκριμένη μάχη για την ένταξη τριών σχολικών μονάδων – δύο στην πόλη της Καβάλας και μίας στην περιφέρεια – σε χρηματοδοτικά εργαλεία, είτε μέσω ΕΣΠΑ είτε μέσω προγραμμάτων του υπουργείου Παιδείας και του Ταμείου Ανάκαμψης.

Έχω καταθέσει σχετικά υπομνήματα στα συναρμόδια υπουργεία και έχω πραγματοποιήσει συναντήσεις τόσο με την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας όσο και με το υπουργείο Υποδομών, ώστε να διασφαλίσουμε ότι οι μελέτες των Δήμων δεν θα μείνουν στα συρτάρια αλλά θα μεταφραστούν σε πραγματικά έργα. Δεν μιλάμε για «καλλωπισμούς», αλλά για παρεμβάσεις ασφαλείας, αντισεισμικής θωράκισης, προσβασιμότητας για τα παιδιά με αναπηρία, καθώς και για δημιουργία νέων αιθουσών πληροφορικής και εργαστηρίων.

Ερ.: Περνάω σε ένα θέμα που «καίει» για χρόνια: το στρατόπεδο Ασημακοπούλου στην Καβάλα. Τι γίνεται σήμερα;

Ν.Π.:
Το στρατόπεδο Ασημακοπούλου είναι μια μεγάλη, στρατηγική έκταση μέσα στον αστικό ιστό της Καβάλας. Σήμερα χρησιμοποιείται ως ελεγχόμενη δομή φιλοξενίας αιτούντων άσυλο, υπαγόμενη στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.
Όταν ήμουν υπουργός Εθνικής Άμυνας, είχαμε κάνει συντονισμένες προσπάθειες ώστε, σε δεύτερο χρόνο, το στρατόπεδο να αποδεσμευτεί από τις στρατιωτικές ανάγκες και να παραχωρηθεί στον Δήμο Καβάλας, με στόχο να αξιοποιηθεί προς όφελος των πολιτών – ως χώρος πρασίνου, αθλητισμού, πολιτισμού, ίσως και στέγασης υπηρεσιών.

Δυστυχώς, μετά την πρώτη εκείνη ώθηση δεν υπήρξε η συνέχεια που θα θέλαμε. Οι προτεραιότητες της πολιτείας μεταβλήθηκαν, εντάθηκε η πίεση στο μεταναστευτικό και η δομή παρέμεινε σε λειτουργία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η συζήτηση για το μέλλον του χώρου έχει λήξει. Αντιθέτως, πιστεύω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να ξανανοίξει – με ρεαλισμό, αλλά και με αποφασιστικότητα.

Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος: ο τελικός στόχος πρέπει να είναι η απόδοση του στρατοπέδου στην τοπική κοινωνία. Η Καβάλα έχει ανάγκη από ελεύθερους χώρους, από ένα νέο πνεύμονα δίπλα στη θάλασσα. Θα επιδιώξω, αξιοποιώντας και την εμπειρία μου από το υπουργείο Άμυνας, να τεθεί εκ νέου το ζήτημα σε ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο, σε συνεργασία με τον Δήμο και την Περιφέρεια.

Ερ.: Μένουμε στο παραλιακό μέτωπο. Η ακτή Καλαμίτσας ανήκει στην ΕΤΑΔ και παραμένει «γκρίζα ζώνη» ως προς την αξιοποίησή της. Οι κάτοικοι ρωτούν τι μέλλει γενέσθαι.

Ν.Π.:
Η Καλαμίτσα είναι ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της πόλης, με μεγάλη αξία για τον τουρισμό αλλά και για την καθημερινότητα των Καβαλιωτών. Πρόκειται για δημόσια περιουσία που διαχειρίζεται η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ), η οποία συνολικά επιδιώκει την αξιοποίηση ακινήτων σε όλη τη χώρα, μεταξύ άλλων και στην Καλαμίτσα.

Αυτό που εύλογα ανησυχεί τους πολίτες είναι η «σιωπή». Θέλουν να ξέρουν τι σχεδιάζεται: θα υπάρξει ένας σύγχρονος, προσβάσιμος παραλιακός χώρος με σεβασμό στο περιβάλλον και ελεύθερη πρόσβαση ή κινδυνεύουμε να δούμε μια ανάπτυξη κλειστή, με περιορισμούς και υψηλές τιμές; Ως βουλευτής Καβάλας, έχω ζητήσει επίσημη ενημέρωση από τη διοίκηση της ΕΤΑΔ για τα ακριβή πλάνα της στην περιοχή και θα μεταφέρω δημόσια τις απαντήσεις όταν τις έχω.

Η θέση μου είναι πως η αξιοποίηση της Καλαμίτσας πρέπει να γίνει με δύο αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις:

Να διατηρηθεί ο δημόσιος χαρακτήρας της ακτής, με ουσιαστική ελεύθερη πρόσβαση για όλους.

Να υπάρχει ισχυρή συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό, ώστε το τελικό αποτέλεσμα να αντανακλά τις ανάγκες της πόλης και όχι μόνο τους οικονομικούς στόχους ενός φορέα.

Η κοινωνία έχει δικαίωμα να ζητά απαντήσεις – και η πολιτεία έχει υποχρέωση να τις δώσει. Εγώ προσωπικά δεσμεύομαι να πιέσω ώστε να υπάρξει διαφάνεια, χρονοδιάγραμμα και ουσιαστικός διάλογος με τους κατοίκους.

Ερ.: Να περάσουμε στο μεγάλο θέμα των ημερών: τα μπλόκα των αγροτών σε όλη τη χώρα. Πώς βλέπετε αυτές τις κινητοποιήσεις;

Ν.Π.:
Οι αγρότες είναι στην πρώτη γραμμή της παραγωγής και έχουν πληγεί από πολλαπλές κρίσεις: αυξημένο κόστος παραγωγής, ακραία καιρικά φαινόμενα, καθυστερήσεις στις ενισχύσεις, μεταβολές στην Κοινή Αγροτική Πολιτική. Δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν ακούμε όταν φτάνουν στο σημείο να βγάζουν τα τρακτέρ στους δρόμους και να στήνουν μπλόκα σε κεντρικές αρτηρίες και εθνικές οδούς.

Η κυβέρνηση έχει ήδη ανακοινώσει πακέτα στήριξης, με επιδοτήσεις στο πετρέλαιο κίνησης, ρυθμίσεις για το ρεύμα, έκτακτες αποζημιώσεις για φυσικές καταστροφές και παρεμβάσεις στις τιμές παραγωγού, σε συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι για τον παραγωγό που βλέπει το εισόδημά του να συρρικνώνεται, αυτά συχνά φαίνονται «σταγόνα στον ωκεανό». Γι’ αυτό χρειάζεται συνεχής διαβούλευση και, όπου είναι εφικτό, πρόσθετες παρεμβάσεις.

Ως βουλευτής ενός νομού με έντονη αγροτική δραστηριότητα, έχω συχνή επαφή με τους τοπικούς συλλόγους. Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν επιδόματα για να ζουν, θέλουν να μπορούν να παράγουν με όρους δικαιοσύνης, να ξέρουν ότι ο κόπος τους θα ανταμειφθεί. Στηρίζω το δικαίωμά τους στη διαμαρτυρία, πάντα όμως με σεβασμό στην κοινωνία, χωρίς ακρότητες και χωρίς να τιμωρούνται οι υπόλοιποι πολίτες.

Ερ.: Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η «μεγάλη εικόνα» για τον Νομό Καβάλας μέσα από όλα αυτά τα ζητήματα – σχολεία, στρατόπεδο, ακτή, αγροτιά;

Ν.Π.:
Αν προσπαθήσουμε να τα δούμε όλα μαζί, το συμπέρασμα είναι ότι ο Νομός Καβάλας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Από τη μία, έχουμε τεράστιες δυνατότητες: ένα μοναδικό παραλιακό μέτωπο, δυναμική αγροτική παραγωγή, σημαντική γεωστρατηγική θέση, ανθρώπινο δυναμικό με γνώσεις. Από την άλλη, βλέπουμε καθυστερήσεις, ασάφειες, χαμένες ευκαιρίες.

Η δική μου ευθύνη – και το λέω χωρίς υπεκφυγές – είναι να μη συμβιβαστώ με τη λογική του «βλέπουμε και κάνουμε». Να πιέζω καθημερινά τα υπουργεία, τους φορείς, την ΕΤΑΔ, να προχωρούν τα έργα στα σχολεία, να ανοίξει ξανά ο φάκελος του Ασημακοπούλου, να υπάρξει ξεκάθαρο πλάνο για την Καλαμίτσα, να βρεθούν βιώσιμες λύσεις για τους αγρότες.

Ξέρω ότι οι πολίτες είναι κουρασμένοι από υποσχέσεις. Γι’ αυτό προτιμώ να μιλώ με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες: με έγγραφα, με ερωτήσεις στη Βουλή, με συναντήσεις που καταλήγουν σε αποφάσεις. Δεν πετυχαίνουμε πάντα όσα θέλουμε – αλλά αν δεν διεκδικήσουμε δυνατά για τον τόπο μας, σίγουρα δεν θα πετύχουμε τίποτα.

Η Καβάλα αξίζει να είναι πρωταγωνίστρια, όχι θεατής. Αυτό είναι το στοίχημα και σε αυτό το στοίχημα εγώ θα συνεχίσω να δίνω όλες μου τις δυνάμεις.