Στη γαλλική αθλητική εφημερίδα L’ Équipe δημοσιεύεται ρεπορτάζ για τον υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια με τίτλο: «Απαγόρευση εισόδου» και υπότιτλο: «Ο πρώην μπασκετμπολίστας, που είναι γνωστός για την σκληρή άμυνα και την ατομική αποδοτικότητα, είναι εδώ και ένα χρόνο, ο Έλληνας υπουργός Υγείας. Στην πρώτη γραμμή απέναντι στη σημερινή υγειονομική κρίση».

Στο αφιέρωμα, η εφημερίδα ανατρέχει στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2001, και στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών. Όπως αναφέρει «η ΑΕΚ προηγείται 66-64 εναντίον του Παναθηναϊκού στον τελικό του Κυπέλλου. Απομένουν δέκα δευτερόλεπτα όταν ο Ντεγιάν Μποντίρογκα (Dejan Bodiroga), ο λαμπρός πλέι μέικερ του Παναθηναϊκού, ανεβάζει την μπάλα για την τελική επίθεση.

Απέναντι του στέκονται τα δύο μέτρα του Βασίλη Κικίλια. Ο σμολ φόργουορντ της ΑΕΚ εμπόδισε τον αντίπαλό του, κόλλησε μπροστά στον αντίπαλό του και με την άμυνά του ανάγκασε τον Σέρβο με τον αριθμό 10 να κάνει βήματα. Το σκορ δεν θα αλλάξει, η ΑΕΚ κερδίζει το Κύπελλο και ο Κικίλιας πανηγυρίζει. «Η φάση της ζωής μου», λέει, σήμερα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Υγείας, το αφιέρωμα στη γαλλική εφημερίδα συνεχίζει: «Δεκαεννέα χρόνια αργότερα μια άλλη απειλή πρέπει να περιοριστεί. Υπουργός Υγείας στην Ελλάδα από τις 9 Ιουλίου 2019 και την εκλογή της συντηρητικής κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη ο Βασίλης Κικίλιας, πρέπει να αντιμετωπίσει την πανδημία της Covid-19, λιγότερο από ένα χρόνο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. «Αντιδράσαμε γρήγορα και αποτελεσματικά», αναφέρει ο ίδιος.

Με 179 θανάτους που συνδέονται με την επιδημία, η Ελλάδα συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που έχουν πληγεί λιγότερο στην Ευρώπη (έχουν εντοπιστεί 2.918 κρούσματα).

Τα αυστηρά και γρήγορα μέτρα (το κλείσιμο σχολείων, παιδικών σταθμών και πανεπιστημίων, για παράδειγμα), από το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, κατέστησαν δυνατή την αναχαίτιση της εξάπλωσης του ιού και την αποφυγή μιας πραγματικής υγειονομικής κρίσης, σε μια χώρα με ένα προβληματικό νοσοκομειακό σύστημα.

Για να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση, ο ίδιος λέει: «η νοοτροπία του αθλητή με βοήθησε να μην τα παρατάω ποτέ και να δίνω πάντα το μέγιστο. Πάντα ήμουν μαχητής. Ίσως όχι ο καλύτερος παίκτης, αλλά ένας καλός αμυντικός και ένας εξαιρετικός συμπαίκτης. Το μπάσκετ με δίδαξε να μην εγκαταλείπω και να δουλεύω συλλογικά».

Στο ίδιο αφιέρωμα υπάρχουν δηλώσεις κι ενός Γάλλου παίκτη που συμμετείχε μαζί του στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ελλάδας το 2002. «Ο Jim Bilba, ο πρώην αρχηγός της Εθνικής Γαλλίας, που είχε κατακτήσει το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, το 2000.

«Ήταν ένας από τους πρώτους παίκτες που με καλωσόρισε, για να με κάνει να νιώσω άνετα, όταν έφτασα στην Αθήνα το 2001. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία στο εξωτερικό στα 33… Μιλούσε γαλλικά και αυτό βοήθησε να σπάσει ο πάγος. Ενθάρρυνε τους καινούργιους να εκφραστούν, να πουν τι σκέφτονταν για την πολιτική, την κοινωνία, τη ζωή στη Γαλλία… Είναι πολύ ελληνικό αυτό, να λες τη γνώμη σου, να συζητάς, να ανταλλάσσεις απόψεις, να μιλάς… Ήθελε ακόμη και να πηγαίνω στα τηλεοπτικά πλατό για να μιλήσω για τη μονομαχία Σιράκ-Λεπέν στην προεδρία του 2002!».

Ωστόσο, ο Κικίλιας δεν εμπλέκεται ακόμη πραγματικά στην πολιτική – συνεχίζει η εφημερίδα- γιατί, παράλληλα με την αθλητική του καριέρα, σπουδάζει Ιατρική. «Ένας πραγματικός μαραθώνιος, περιγράφει. Όταν οι συμπαίκτες μου χαλάρωναν στα αεροπλάνα κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων, εγώ μελετούσα τα μαθήματά μου».

Ο Jim Bilba το αναγνωρίζει όπως λέει στην L’ Équipe: «Μελετώντας ιατρική και παίζοντας δύο αγώνες την εβδομάδα, χωρίς να υπολογίζουμε την προπόνηση, πρέπει να είσαι διανοητικά προικισμένος και θαρραλέος. Ως παίκτης, δεν ήταν αστέρι, ήταν αριστερόστροφος όχι πολύ επιδέξιος, αλλά πολύ, πολύ πολυμήχανος. Αλά ελληνικά (γέλια). Αλλά ήταν ηγέτης στη σκληρότητα, στον λόγο. Μπορούσες να βασίζεσαι σε αυτόν. Στο γήπεδο, η δουλειά του ήταν να κατεδαφίσει τον αντίπαλο. Στον πάγκο, φώναζε σε όλους, τους παίκτες, το κοινό… Σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα, είμαστε ακόμα η μόνη πρωταθλήτρια ομάδα της Ελλάδας, εκτός από τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Και είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο απέναντι στη διοίκηση της ομάδας, γιατί δεν πληρωνόμασταν για αρκετούς μήνες».