Η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση πλωτής μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στον κόλπο της Καβάλας από την ΔΕΠΑ που βρίσκεται σε φάση ιδιωτικοποίησης, η αντίστοιχη επένδυση από τον όμιλο «Κοπελούζου» στην Αλεξανδρούπολη και η επένδυση για την αξιοποίηση της υπόγειας αποθήκης φυσικού αερίου στο εξαντλημένο κοίτασμα της Ν. Καβάλας, που εντάχθηκαν πρόσφατα από την διυπουργική επιτροπή στα 12 έργα fast track, αποτελούν προτεραιότητες των μονοπωλιακών ομίλων που ανταγωνίζονται στον κλάδο της Ενέργειας. Εντάσσονται στη γενικότερη στρατηγική επιδίωξη της ΕΕ για μείωση της ενεργειακής εξάρτησής της από τα ενεργειακά αποθέματα της Ρωσίας μέσω της αύξησης της αποθηκευτικής ικανότητας. Αυτή η κατεύθυνση της ΕΕ και των επιχειρηματικών κολοσσών της ενέργειας αποκτά πλέον επείγοντα χαρακτήρα και εξαιτίας των ανταγωνισμών στην Ουκρανία που οξύνονται.

Οι επενδύσεις αυτές έρχονται να προστεθούν στην ήδη αποφασισμένη για τον αγωγό TAP και τη διασύνδεσή του με τη Βουλγαρία, σχετίζονται με άλλα επενδυτικά σχέδια που αφορούν την έρευνα για την εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Αυτό είναι το γενικότερο πλαίσιο που καθορίζει τη στρατηγική στόχευση ντόπιων και ξένων μονοπωλίων που προκρίνουν τη χώρα μας ως διαμετακομιστικό κόμβο εμπορευμάτων και ενέργειας.

Το ΚΚΕ έχει κάνει καθαρό προς τον ελληνικό λαό πως από αυτά τα σχέδια ο ίδιος δεν πρόκειται να βγει κερδισμένος. Αντίθετα κερδισμένοι θα βγουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου που θα επενδύσουν τα τεράστια συσσωρευμένα κεφάλαιά τους που συγκέντρωσαν από το ξεζούμισμα των εργαζομένων και από την εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων και των υποδομών της χώρας. Οι νέες αυτές επενδύσεις δεν γίνονται με κριτήριο την κάλυψη των αναγκών του λαού για φτηνή ενέργεια.

Παρότι για το LNG στον κόλπο της Καβάλας το μόνο επίσημο στοιχείο που υπάρχει είναι η «έκθεση οριοθέτησης αντικειμένου», με τα μέχρι σήμερα γνωστά δεδομένα (χωροθέτηση του LNG, Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της αντίστοιχης επένδυσης στην Αλεξανδρούπολη, άλλες Διεθνείς Έρευνες) είναι δικαιολογημένες οι αντιδράσεις φορέων και κατοίκων της Νέας Καρβάλης, αλλά και του Νέστου και της Καβάλας. Ο κίνδυνος υποβάθμισης και καταστροφής του θαλάσσιου οικοσυστήματος, η μεταφορά του υγροποιημένου φυσικού αερίου από πλοία προς την πλωτή μονάδα και οι υπόλοιπες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως και ο κίνδυνος ατυχήματος μεγάλης έκτασης, δικαιολογούν την ανησυχία για τη συνολική επιβάρυνση της ήδη επιβαρυμένης περιοχής.

Ο λαός της Καβάλας πρέπει να απορρίψει τα ψέματα που αναπαράγονται, να αποφύγει τις παγίδες που κάποιοι στήνουν. Η φιλολογία ότι η Καβάλα θα γίνει «ενεργειακός κόμβος» και ότι δήθεν από αυτό προκύπτουν οφέλη «για το σύνολο της τοπικής κοινωνίας» πρέπει να απορριφθεί, γιατί τα κέρδη είναι καθαρό πως αφορούν τους επιχειρηματικούς κολοσσούς της Ενέργειας και όχι το λαό, τους εργαζόμενους. Το «δόλωμα» της δημιουργίας δικτύου οικιακής χρήσης έχει ξαναχρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Άλλωστε η εμπειρία ακόμα και από όπου υπάρχει οικιακή κατανάλωση αποδεικνύει πως η τιμολογιακή πολιτική καθιστά τη χρήση απαγορευτική.

Αποτελεί υποκρισία το “ενδιαφέρον” όλων αυτών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με την πολιτική τους υπερασπίζονται τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, πίνουν νερό στο όνομα της ΕΕ, υπηρετούν τη στρατηγική της ανταγωνιστικότητας. Ενδιαφέρον έχουν, αλλά όχι για τις λαϊκές ανάγκες. Αυτή τη γραμμή ακολουθούν τα κόμματα της συγκυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ) και με παραλλαγές ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Αυτή τη γραμμή ακολουθούν και οι τοπικές δημοτικές και περιφερειακές αρχές που τώρα για να γίνουν προφανώς αρεστοί σε όσους εναντιώνονται στο σχέδιο για το LNG, σηκώνουν τη σημαία του «αγώνα».

Το ΚΚΕ και με αφορμή το ζήτημα του LNG αναδεικνύει το γεγονός ότι στην χώρα μας έχουν ωριμάσει οι αντικειμενικές προϋποθέσεις, υπάρχουν οι δυνατότητες να ακολουθήσουμε άλλον δρόμο ανάπτυξης, που θα βάλει στο επίκεντρο τις λαϊκές ανάγκες. Για αυτό μπορεί να γίνει υπόθεση του ελληνικού λαού το χτίσιμο της Λαϊκής Συμμαχίας που θα επιβάλλει ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία. Σε μια τέτοια προοπτική με κοινωνικοποιημένα τα βασικά και συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό της παραγωγής, με εργατικό και λαϊκό έλεγχο, είναι δυνατή η ανάπτυξη υπέρ του λαού και επομένως η δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα Ενέργειας, με κοινωνική ιδιοκτησία των εγχώριων πηγών Ενέργειας και των υποδομών. Σε αυτές τις συνθήκες και τη χώρα μας αποδεσμευμένη από ΝΑΤΟ και ΕΕ, οι διακρατικές συνεργασίες για την ανάπτυξη ενεργειακών δικτύων και την έρευνα εγχώριων κοιτασμάτων θα γίνονται με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία και όχι το επιχειρηματικό κέρδος, δεν θα μας εμπλέκουν σε γεωστρατηγικά παιχνίδια και αντιθέσεις, με ταυτόχρονη αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.

Σήμερα είναι ανάγκη η πάλη και οι διεκδικήσεις του ελληνικού λαού να πάρουν μια τέτοια κατεύθυνση, γιατί αυτό αποτελεί προϋπόθεση και για να αντιπαλέψουμε σήμερα τα αντιλαϊκά μέτρα και τους σχεδιασμούς, να ανοίξουμε τον υπερώριμο δρόμο για τη ριζική ανατροπή στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας.

Οι αγώνες που πρέπει να αναπτυχθούν, εκτός από την αντίθεση στο συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο χρειάζεται να βάλουν στο στόχαστρο τους επιχειρηματικούς ομίλους, την κυβέρνηση, την ΕΕ, που βρίσκονται πίσω από αυτό. Να στοχεύσουν την πολιτική απελευθέρωσης της ενέργειας που υπηρετεί την κερδοφορία των μονοπωλίων και θυσιάζει τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα.