ΗΠΑ – Κίνα: Το στρατηγικό δίλημμα του Τραμπ

Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε εκ νέου τα καθήκοντά του στον Λευκό Οίκο, πολλοί πίστεψαν ότι θα επιχειρούσε να διαχειριστεί τις βαθιές διαφορές με την Κίνα. Η ρητορική του ίδιου και των συνεργατών του έδειχνε αρχικά διάθεση να επιλυθούν κρίσιμα ζητήματα όπως οι εμπορικές διαφορές, η ένταση στην Ταϊβάν, η παραγωγή φαιντανύλης και η τύχη του TikTok.

Ωστόσο, όπως σημειώνει σε ανάλυσή του στους New York Times ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σάνγκερ, η πραγματικότητα σήμερα απέχει πολύ από αυτές τις προσδοκίες.

Η στρατηγική σύγχυση και ο διχασμός στον Λευκό Οίκο

Σύμφωνα με τον Σάνγκερ, ο Λευκός Οίκος παραμένει διχασμένος για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαχειριστεί τη σχέση με το Πεκίνο. Οι εμπορικοί δασμοί τέθηκαν σε εφαρμογή πριν καν υπάρξει ενιαία στρατηγική ή σαφής ιεράρχηση προτεραιοτήτων.

Άλλοι αξιωματούχοι προωθούν την ιδέα εξαναγκασμού της Κίνας μέσω εμπορικής πίεσης, ενώ άλλοι βλέπουν στον Τραμπ έναν ηγέτη που επιδιώκει μια αυτάρκη αμερικανική οικονομία, ανεξάρτητη από τον βασικό γεωπολιτικό αντίπαλο.

Ο Ρας Ντόσι, καθηγητής στο Τζόρτζταουν και μέλος του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων, σχολιάζει:

«Δεν έχουν ακόμη στρατηγική. Έχουν ασύνδετες τακτικές».

Κλιμάκωση χωρίς σαφή κατεύθυνση

Παρά τις εξαγγελίες για εξαιρέσεις σε εμπορικά αγαθά, ο Τραμπ εξετάζει νέους δασμούς σε κρίσιμα προϊόντα όπως τσιπ υπολογιστών και φαρμακευτικά είδη. Το Πεκίνο απαντά ελεγχόμενα, αναστέλλοντας εξαγωγές κρίσιμων πρώτων υλών, θέλοντας να δείξει ότι μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού.

Ο πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στην Κίνα Νίκολας Μπερνς δηλώνει πως η κατάσταση συνιστά «μία από τις σοβαρότερες κρίσεις στις σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας από το 1979», όταν αποκαταστάθηκαν οι διπλωματικές σχέσεις.

Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι ποιος από τους δύο ηγέτες –ο Τραμπ ή ο Σι Τζινπίνγκ– θα κάνει πρώτος πίσω, πολιτικά και οικονομικά.

Από τον Νίξον στον Τραμπ: Μια διαχρονική πρόκληση

Η διαχείριση της σχέσης ΗΠΑ – Κίνας δεν είναι εύκολη υπόθεση για καμία αμερικανική κυβέρνηση. Ο Νίξον και ο Κίσινγκερ εργάστηκαν χρόνια για το άνοιγμα προς την «Κόκκινη Κίνα». Ο Κλίντον ξεκίνησε με σκληρή στάση και κατέληξε να εισάγει την Κίνα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Ο Τζορτζ Μπους εστίασε στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας, ενώ ο Μπάιντεν έβαλε φρένο στην τεχνολογική πρόσβαση της Κίνας.

Όμως, ο Τραμπ αντιμετωπίζει ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον, σημειώνει ο Σάνγκερ. Η διασύνδεση των δύο οικονομιών, η τεχνολογική εξάρτηση και η παγκόσμια γεωπολιτική συγκυρία καθιστούν τον ανταγωνισμό πιο περίπλοκο από ποτέ.

Στο σταυροδρόμι: Συμβιβασμός ή ρήξη;

Ο Σάνγκερ καταλήγει επισημαίνοντας πως ο Τραμπ καλείται να επιλέξει:

Έναν δύσκολο «γάμο» με την Κίνα ή ένα απότομο «διαζύγιο», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ΗΠΑ και τον κόσμο.