Με αφορμή τα βαριά ατυχήματα στην Ξάνθη που αφήνουν πίσω τους πολυτραυματίες…

Η κάλυψη εξόδων από τα ασφαλιστικά ταμεία, το πρόβλημα της Ξάνθης και οι σκέψεις για την μεταφορά του ΚΙΧΝΕ σε πτέρυγα του Γ.Ν.Ξ

Με αφορμή τον πρόσφατο βαρύ τραυματισμό της 20χρονης, η οποία συνεχίζει να νοσηλεύεται στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας σε κρίσιμη κατάσταση, ένα θέμα που απασχολεί πολύ τις οικογένειες αντίστοιχων καταστάσεων (θυμάτων τροχαίων ή ατυχημάτων που επιζούν αλλά χρήζουν αποκατάστασης) που συνεχίζουν να βιώνουν τον δικό τους Γολγοθά, η «Θ» ανοίγει σήμερα τον «φάκελο» των κέντρων αποκατάστασης, ως συνέχεια αυτών των υποθέσεων, αναφορικά με την περαιτέρω πορεία των θυμάτων.

Η δημοσιότητα των περιστατικών διαρκεί 2-3 ημέρες, αλλά οι τραυματίες και οι οικείοι τους, συνεχίζουν να δίνουν καθημερινά τις δικές τους «μάχες» επί πολλά χρόνια ακόμη.

Δυστυχώς, στην ερώτηση αν υπάρχει Κέντρο Αποκατάστασης στην Ξάνθη, η απάντηση είναι αρνητική. Ομοίως…αρνητική είναι όμως και η απάντηση για όλη την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, καθώς τα Κέντρα Αποκατάστασης σε Δράμα και Καβάλα, ναι μεν περιθάλπουν και θεραπεύουν περιπτώσεις ασθενών, αλλά όχι τέτοιες περιπτώσεις πολυτραυματιών, όπως εξηγεί μιλώντας στην «Θ» ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ξάνθης κ. Ιωάννης Σπανόπουλος.

Ο ίδιος αναφέρεται στην εισαγωγή των ασθενών αυτών σε Κέντρα Αποκατάστασης και στο αν και κατά πόσο οι ασφάλειες καλύπτουν έστω και μέρος των εξόδων που απαιτούνται για κάτι τέτοιο για την εν λόγω αποκατάσταση. Επιπλέον, εξηγεί ότι η αποκατάσταση είναι ένα δεύτερο στάδιο και σημειώνει ότι το ζήτημα στην Ξάνθη είναι συγκεκριμένο και αφορά στην πραγματική νοσηλεία. Ορμώμενος από αυτό, εκφράζει και την σκέψη του για την προσπάθεια μεταφοράς του ΚΙΧΝΕ Ξάνθης (Στρατιωτικού) σε πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Ξάνθης.

«ΣΤΗΝ ΠΑΜΘ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΑ ΚΕΝΤΡΑ ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΘ – ΓΙΑ ΑΛΛΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΣΕ ΚΑΒΑΛΑ ΚΑΙ ΔΡΑΜΑ»

Πιο αναλυτικά ο κ. Σπανόπουλος, εξήγησε στην «Θ» ότι «σαν Ιατρικός Σύλλογος και σαν Ιατρική Κοινότητα εδώ, δεν έχουμε όλη την εικόνα. Έχουμε όμως την εικόνα σαν εμπειρία του αντικειμένου με το οποίο ασχολούμαστε. Από αυτά που μπορώ να σκεφτώ – και για τους γονείς μου για τους οποίους ενδιαφέρθηκα – υπάρχουν κάποια Κέντρα στην Δράμα και στην Καβάλα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι κέντρα αποκατάστασης για αυτή την κουβέντα που κάνουμε. Κέντρα Αποκατάστασης που νομίζω ότι πηγαίνουν από αρκετά μέρη της Ελλάδος, έχουν φτιαχτεί στην Λάρισα (πραγματικά κέντρα αποκατάστασης) και στην Θεσσαλονίκη (όπου και εκεί είναι περισσότερο φροντίδα ηλικιωμένων με κάποια στοιχεία με φυσικοπεραπευτές κλπ, αλλά όχι για κάποιον που θα βγει από την ΜΕΘ για την αποκατάστασή του και την ζωή του). Νομίζω ότι στην Λάρισα έχει τέτοια Κέντρα Αποκατάστασης. Από εκεί και πέρα, ο ΕΟΠΥΥ (το δημόσιο σύστημα ασφάλισης) πληρώνουν κάποια διαστήματα, περνούν από επιτροπές και βέβαια μπορεί κάποιοι να χρειαστούν ειδικές αντιμετωπίσεις. Είναι ένας «Γολγοθάς» αυτό και δεν μπορείς να πεις δυο κουβέντες για να καλύψεις το θέμα. Υπάρχουν Κέντρα Αποκατάστασης γενικά, αλλά κατά κανόνα είναι κέντρα για ηλικιωμένους, ανθρώπους με εγκεφαλικά κλπ και όχι για τέτοιες περιπτώσεις, προκειμένου να γίνει βαριά δουλειά και να αποκατασταθεί ο νέος άνθρωπος. Και για την Λάρισα, έχω ακούει ότι υπάρχουν κάποια Κέντρα όπου γίνεται περισσότερη δουλειά, σε σχέση με αυτά που έχουμε στην περιοχή μας, που είναι κάπου στο κομμάτι της φυσικοθεραπείας και της φροντίδας.  Υπάρχει γιατρός που εφημερεύει αλλά δεν είναι νοσηλεία με την έννοια του νοσοκομείου. Αυτό που μας «καίει» σαν Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και σαν Ξάνθη περισσότερο είναι η πραγματική νοσηλεία. Η αποκατάσταση, αν κάποιος καταφέρει – και τον βοηθήσει ο Θεός – και επιζήσει, έρχεται σε δεύτερο στάδιο. Ενδεχομένως κάποιος να πάει ακόμη και στο εξωτερικό ή μερικές φορές βγαίνουν και κονδύλια από το Υπουργείο Υγείας που στέλνουν κάποια άτομα κλπ. Αλλά έχουμε «πολύ δρόμο» για την αποκατάσταση. Ας φροντίσουμε πανελλαδικά να έχουν τα νοσοκομεία μας να έχουν γιατρούς, νοσηλεία, τμήματα και η αποκατάσταση έρχεται μετά. Εδώ, έχουμε μεγαλύτερο πρόβλημα. Ας δούμε μετά την αποκατάσταση. Πρέπει να έχουμε την νοσηλεία, την επιβίωση του ανθρώπου και μετά να δούμε το κομμάτι της αποκατάστασης, που είναι πολύ πιο πολύπλοκο. Μπορεί να είναι εξειδικευμένο και χρονοβόρο. Πάντως σίγουρα στην Περιφέρεια – εκτός από κάποια κέντρα, όπως τα περιγράψαμε παραπάνω – δεν έχει εξειδικευμένα κέντρα για αποκατάσταση περιπτώσεων που έχουν βγει από ΜΕΘ και η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο».

«ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙΚΕΙΩΝ ΤΟΥ, Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ – ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, Ο ΕΟΠΥΥ – ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΝΑΣ…ΓΟΛΓΟΘΑΣ»

Επίσης, αναφορικά με τις μεταφορές, την κάλυψη μέσω ασφάλειας αλλά και το αν – εν τέλει – υπάρχουν πιθανότητες να αποκατασταθεί η υγεία ενός πολυτραυματία, ο κ. Σπανόπουλος, υπογραμμίζει τα εξής:

«Οι μεταφορές γίνονται με το ΕΚΑΒ. Η απόφαση για την εισαγωγή σε Κέντρο Αποκατάστασης, είναι του ασθενούς και του περιβάλλοντός του. Οι θεράποντες ιατροί θα συστήσουν (και μερικές φορές κάνουν και την επαφή, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, για το αν υπάρχουν θέσεις) αλλά η απόφαση προφανώς είναι των οικείων και του ασθενούς. Ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει κάποια πράγματα και αυτό το αναφέρω από δική μου εμπειρία, ανάλογα με την γνωμάτευση των γιατρών από το νοσοκομείο (διάγνωση, φάκελος κλπ). Καλύπτει, ανάλογα, κάποιο διάστημα. Τέλος, αναφορικά με τις πιθανότητες για την αποκατάσταση ενός πολυτραυματία, πάει κατά περίπτωση. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Όταν πρόκειται για ένα νέο άτομο, ένα νέο οργανισμό, έχει περισσότερες δυνατότητες και μπορεί να ανταπεξέλθει, αλλά και αυτό είναι αόριστο. Σε έναν ηλικιωμένο και οι προσδοκίες μας είναι πιο χαμηλές. Σε έναν νέο άνθρωπο, που πρέπει να αποκατασταθεί για να συνεχίσει την ζωή του, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Συνήθως η πλειοψηφία που φτάνουν σε αυτά τα κέντρα, είναι ηλικιωμένοι. Αν – από εκεί και μετά – είναι ένας νέος άνθρωπος και χρειάζεται ειδική φροντίδα, υπάρχουν και κέντρα στο εξωτερικό και κάποιες φορές το Υπουργείο Υγείας βγάζε κάποια κονδύλια για να καλύψει έξοδα αποκατάστασης στο εξωτερικό, σε ειδικότερες περιπτώσεις. Είναι όμως ένας Γολγοθάς. Να μην επθφυλάσσει η ζωή σε κανέναν τέτοιες καταστάσεις. Αλλά δυστυχώς, συμβαίνουν».

«ΣΚΕΨΕΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΕ ΠΤΕΡΥΓΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΞΑΝΘΗΣ»

Επίσης ο ίδιος τόνισε ότι «το υπουργείο είπε για κέντρα εγκεφαλικών και τραύματος, αλλά αυτά μένει να τα δούμε. Εδώ στην Περιφέρεια, μας λείπουν βασικά πράγματα. Δεν έχουμε ούτε κέντρα εγκαυμάτων στην ΠΑΜΘ. Το θέμα μας εδώ είναι συγκεκριμένο. Να μπορέσουμε να ανακάμψει το νοσοκομείο και αυτό που γίνεται είναι ότι προσπαθούμε (προσωπικά) μήπως και καταφέρουμε να μεταφερθεί στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ξάνθης σε μια πτέρυγα του Πολιτικού Νοσοκομείου (ανεξάρτητα και τα δύο βέβαια) και μήπως μπορέσει να γίνει ελκυστικό το Στρατιωτικό Νοσοκομείο στο να έρθουν Στρατιωτικοί Γιατροί και να «επωφεληθεί» και η περιοχή εδώ, η τοπική κοινωνία και το Πολιτικό Νοσοκομείο σε κάποιες ειδικότητες που δεν υπάρχουν. Στο Διδυμότειχο, για παράδειγμα, το Στρατιωτικό και το Πολιτικό, συστεγάζονται ανεξάρτητα. Δεν εμπλέκεται το ένα με το άλλο, απλώς το ένα βοηθά το άλλο. Και στην Τρίπολη αν θυμάμαι καλά, είναι έτσι τα πράγματα. Επειδή στην περιοχή από την Θεσσαλονίκη μέχρι το Διδυμότειχο υπάρχουν ΚΙΧΝΕ και όχι Στρατιωτικά Νοσοκομεία (αυτά υπάρχουν μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, τουλάχιστον στον Στρατό Ξηράς) λέμε μήπως καταφέρουμε (και το λέω με επιφύλαξη) και υλοποιήσουμε αυτήν την σκέψη.  Ούτως ή άλλως το Στρατιωτικό είναι υποβαθμισμένο και κάποιο διάστημα – αν θυμάστε – είχε κλείσει και δεν λειτουργούσε. Μετά μετέπεσε σε ΚΙΧΝΕ αλλά δεν στέλνουν αρκετό προσωπικό. Η νοσηλεία είναι υποβαθμισμένη. Σκεφτόμαστε μήπως αναβαθμίσουμε το Στρατιωτικό Νοσοκομείο μεταφέροντάς το σε μια πτέρυγα του Πολιτικού, ώστε να συστεγαστούν».

ΠΗΓΗ | thraki.com