«Φουσκωμένοι» λογαριασμοί ρεύματος χωρίς κατανάλωση

Σε μια περίοδο όπου η ακρίβεια στην ενέργεια προκαλεί ασφυξία σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, ένα παράδειγμα φέρνει στην επιφάνεια τη στρεβλή πραγματικότητα στους λογαριασμούς ρεύματος: κατοικία με κατανάλωση μόλις 1 kWh για λόγους συντήρησης, έλαβε λογαριασμό ύψους 27,32 ευρώ.

Η κατανομή του ποσού – Το ρεύμα κοστίζει μόλις 0,14€

Από τα 27,32 ευρώ, το κόστος της ενέργειας είναι μόλις 0,14€. Τα υπόλοιπα προκύπτουν από πάγιες, ρυθμιζόμενες και –κυρίως– δημοτικές χρεώσεις. Πιο αναλυτικά:

Ρεύμα ως εισπρακτικός μηχανισμός

Το παράδειγμα αποκαλύπτει ότι ο λογαριασμός ηλεκτρικής ενέργειας έχει μετατραπεί σε εργαλείο είσπραξης τρίτων: Δήμοι, κρατικοί φορείς και πάροχοι εισπράττουν ανεξαρτήτως κατανάλωσης, ακόμη και όταν η κατοικία παραμένει κενή.

Πού είναι η ανταποδοτικότητα;

Πόσο πειστικά μπορεί να ισχυριστεί ένας Δήμος ότι επιστρέφει στους πολίτες τις δεκάδες ευρώ ανά ακίνητο, όταν:

• Οι δρόμοι είναι γεμάτοι λακκούβες;

• Ο φωτισμός είναι ανεπαρκής;

• Οι παιδικές χαρές είναι αφημένες;

• Τα σχολεία λειτουργούν χωρίς θέρμανση;

Και όλα αυτά τη στιγμή που ο ιδιοκτήτης του ακινήτου πληρώνει ήδη ΕΝΦΙΑ, φόρο εισοδήματος και ΦΠΑ.

Αναγκαία η αναθεώρηση

Η πρακτική της είσπραξης δημοτικών τελών μέσω των λογαριασμών ρεύματος είναι ξεπερασμένη και αδιαφανής. Χρειάζεται:

• Επαναπροσδιορισμός του τρόπου είσπραξης

• Αποσύνδεση των λογαριασμών κοινής ωφέλειας από δημοτικούς φόρους

• Λογοδοσία από τους φορείς για τις επιβαρύνσεις που επιβάλλουν

Συμπέρασμα

Το ηλεκτρικό ρεύμα πρέπει να τιμολογείται με βάση τη χρήση, όχι να λειτουργεί ως όχημα γενικής φορολόγησης. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία, η εμπιστοσύνη των πολιτών χτίζεται πάνω στη διαφάνεια και την αξιοπιστία, όχι σε αυθαίρετες χρεώσεις που τιμωρούν την ιδιοκτησία και ακυρώνουν την έννοια της δίκαιης φορολόγησης.