Quantcast
Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

39ο  Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Δράμας  και 22ο διεθνές, σε εξέλιξη

image_print

Πηγαίνω κάθε Σεπτέμβριο. Δε θυμάμαι ημερομηνίες, δεν έχει σημασία. Κρατώ όμως,  ανέπαφη τη γοητεία που έχει αυτή η γιορτή του σινεμά. Θυμάμαι  «ζωντανό»  τον κινηματογράφο «Αστέρια» , απέναντι από την κεντρική πλατεία, όπου οι μικρομηκάδες έστηναν υπαίθρια συνάθροιση, άνοιγαν  «πηγαδάκια» στον μπροστά  πεζοδρόμο, αντάλλασσαν απόψεις φωναχτά,  συζητούσαν για τα φαβορί, μιλούσαν για τις κριτικές επιτροπές, έπιναν μπύρες και κάπνιζαν τσιγάρο, αραχτοί στα πεζουλάκια.  Θυμάμαι, ακόμη, τις πρώτες μου συνεντεύξεις με σκηνοθέτες, σήμερα ισχυρά ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και ταινίες που άφησαν το στίγμα τους στο πέρασμα των χρόνων, ως  καινοτόμες δημιουργίες και ως χνάρια για να πατήσουν οι μεταγενέστεροι. Παντελής Παγουλάτος, Αχιλλέας Κυριακίδης, Χρήστος Δήμας, Παναγιώτης Καρκανεβάτος, μερικοί από τους σκηνοθέτες που γνώρισα και μίλησα  εκεί και σήμερα έχουν όλοι αξιόλογη πορεία στον χώρο.

Κριτική απο τον Παύλο Λεμοντζή

  Από το 2007 και μετά, αυτή η ατμόσφαιρα δεν υπάρχει. Στο βαθμό, τουλάχιστον, που την έζησα εγώ. Τώρα ο κινηματογράφος  «Αστέρια» είναι σούπερ μάρκετ και το «Ολύμπια» που φιλοξενεί το Φεστιβάλ Δράμας, το μόνο φεστιβάλ στην Ελλάδα με αναλλοίωτη ταυτότητα, με εγκυρότητα, με αναγνωσιμότητα παγκόσμια, με αίγλη, αλλά χωρίς ακόμη να αποτελεί «βήμα» για οποιονδήποτε βραβευμένο να περπατήσει σε δρόμους διεθνείς που οδηγούν στα μεγάλα διαγωνιστικά  σαλόνια , έχει πολύ μικρότερη αίθουσα προβολής ταινιών, έχει μια στενάχωρη είσοδο, έχει ελάχιστα τετραγωνικά ελεύθερα ώστε να επαναληφθούν αυτές οι συγκεντρώσεις, αυτά τα υπέροχα ενσταντανέ καλλιτεχνών, νέων δημιουργών, όμως, έχει τεράστιο ενδιαφέρον για θεατές και συμμετέχοντες, για όλους εμάς που αγαπάμε τον κινηματογράφο.

 Ήδη, βρίσκεται στα μισά του το φεστιβάλ της γειτονικής μας πόλης  κι  η πληθώρα ταινιών προβληματίζει πολλούς σχετικά με τις κινήσεις τους , επειδή είναι αδύνατον να παρακολουθήσει κανείς όλο το ημερήσιο πρόγραμμα κι όλες τις παράλληλες εκδηλώσεις.  Φέτος, μάλιστα, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και από τις εκατοντάδες αιτήσεις, επιλέχτηκαν 65 ταινίες  μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, για να διεκδικήσουν ένα ή και περισσότερα από τα βραβεία του.

 Όποιον  κινηματογραφιστή, παλιό ή καινούργιο και να ρωτήσει ένας δημοσιογράφος:  «τι σημαίνει το Φεστιβάλ μικρού μήκους Δράμας για κείνον», θα λάβει σχεδόν ίδια απάντηση. «Είναι ένα από τα σημαντικότερα ευρωπαϊκά φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους και ιδιαίτερης αξίας για το ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο, καθώς δίνει την δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να δείξουν τη δουλειά τους και να αναπτύξουν την κινηματογραφική τους γλώσσα, παράλληλα δε  είναι τόπος συνάντησης κινηματογραφιστών, γόνιμης ανταλλαγής απόψεων κι ένα παράθυρο στον κόσμο του διεθνούς κινηματογράφου».

 Τα θέματα που αναπτύσσονται στις ταινίες αντλούνται , κυρίως , από τις σημερινές συνθήκες διαβίωσης στη χώρα, είτε αφορούν Έλληνες-θύματα της οικονομικής κρίσης , είτε προσφυγικό ζήτημα, είτε οικονομικό μεταναστευτικό  Ελλήνων και αλλοδαπών, είτε διαπροσωπικές σχέσεις επηρεασμένες από την παρούσα πολιτικοοικονομική κατάσταση. Ασφαλώς δε λείπουν τα διαχρονικά,  τα στερεότυπα σενάρια που μιλούν για τον έρωτα , την οικογένεια, τον τόπο διαβίωσης. Μπορεί κανείς να συναντήσει και ιδιαίτερες περιπτώσεις που αφορούν τον φόβο της μοναξιάς, την ανάγκη συντροφικότητας ή άλλες ιδέες εμπνευσμένες από εικαστικό κινηματογράφο ή φιλμ νουάρ ή οποιασδήποτε άλλης «σχολής». Το εντυπωσιακό είναι ότι  διαβάζοντας τα βιογραφικά των δημιουργών, συνάντησα νέους ανθρώπους μ’ έναν αξιοθαύμαστο πλούτο  γνώσεων, με σπουδές στο εξωτερικό, με διακρίσεις και ξεχωριστή πορεία στον χώρο  κι όλα αυτά σε τόσο νεαρές ηλικίες.

 Πιο αναλυτικά και σύμφωνα με τα  ενημερωτικά φυλλάδια : Από τις 209 αιτήσεις που κατατέθηκαν φέτος (τις περισσότερες στην ιστορία του), επιλέχθηκαν 64 ταινίες που θα διεκδικήσουν τα βραβεία του φεστιβάλ. Ανάμεσά τους 6 ντοκιμαντέρ και 3 animation. Συμμετέχουν αρκετοί παλιοί γνώριμοι του φεστιβάλ που έχουν διακριθεί στο παρελθόν αλλά και πολλοί πρωτοεμφανιζόμενοι.

 Οι φετινές «μικρές» που διαγωνίζονται, είναι ανεξάρτητες στην συντριπτική πλειονότητά τους παραγωγές.  Πολλοί, ίσως περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά, είναι οι δημοφιλείς ηθοποιοί που πρωταγωνιστούν στις ταινίες του διαγωνιστικού. Είναι προφανές πως δεν επιθυμούν απλώς να βοηθήσουν τους νέους σκηνοθέτες στα πρώτα τους βήματα, αλλά αντιμετωπίζουν πλέον την μικρού μήκους ταινία ως ένα όχημα ανάδειξης της υποκριτικής τους δεινότητας. Ανάμεσά τους οι:

Γιάννης  Στάνκογλου, Μάνια Παπαδημητρίου, Μανώλης Μαυροματάκης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Σοφία Σεϊρλή, Νένα Μεντή, Ράνια  Οικονομίδου, Θεοδώρα Τζήμου, Λένα Παπαληγούρα, Αλεξάνδρα Αϊδίνη.

Η φετινή Κριτική Επιτροπή απαρτίζεται από τους :

Πρόεδρος: Ανδρέας Πάντζης, σκηνοθέτης

Μέλη (με αλφαβητική σειρά):

Ρόμπι Εκσιέλ, δημοσιογράφος, κριτικός κινηματογράφου

Νάνσυ Μπινιαδάκη, σκηνοθέτις

Πάνος Παππάς, σκηνοθέτης, παραγωγός

Ανδρέας Σινάνος, διευθυντής φωτογραφίας.

ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:

SHORT MATTERS! 2016. Ειδικό πρόγραμμα με τις υποψήφιες ταινίες για τα βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2015 (EFA)

Το 2ο Βαλκανικό Πανόραμα:

Φέτος περιλαμβάνει μια επιλογή σημαντικών ταινιών τελευταίας παραγωγής που διαγωνίσθηκαν σε Φεστιβάλ στις όμορες χώρες, μία αντιπροσωπευτική επιλογή βαλκανικών ταινιών από τη διαδικτυακή πλατφόρμα για το Βαλκανικό Σινεμά Altcine καθώς και μία παρουσίαση ταινιών από τη Σχολή Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Kültür της Κωνσταντινούπολης.

Το 7o Σπουδαστικό Πανόραμα με το σύνολο της σπουδαστικής ετήσιας παραγωγής

Προβολές για παιδιά.

Ακόμη, ο 6ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός Ψηφιακού Βίντεο με τίτλο «Ένας πλανήτης – μια ευκαιρία».

Masterclass φωτογραφίας από τον καθηγητή των ΤΕΙ Αθηνών, Γρηγόρη Βλασσά.

Τιμητικό αφιέρωμα στον σκηνοθέτη Δημήτρη Μακρή (στην τελετή έναρξης, 19/9).

Εργαστήριο ραδιόφωνου για παιδιά «Παίζουμε ραδιόφωνο!» με την ραδιοφωνική παραγωγό Άννα Πασχαλίδου

Αίθρια Λογοτεχνικά Μεσημέρια (20-23/9), σε παρουσίαση και επιμέλεια του συγγραφέα-δημοσιογράφου Παύλου Μεθενίτη. Μεταξύ των φετινών καλεσμένων συγκαταλέγονται (κατά σειρά παρουσίασης) οι: Γιάννης Μπασκόζος, Ηλίας Μαγκλίνης, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Βασίλης Κατσικονούρης και Σωτήρης Δημητρίου. Θα παρουσιαστεί επίσης μια μελέτη της δραμινής πανεπιστημιακού Καλλιόπης Εξάρχου ενώ ο πρόεδρος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδας Αλέξανδρος Κακαβάς θα μιλήσει για την εκδοτική δραστηριότητα της ΕΣΕ.

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΤΜΗΜΑ

Το Φεστιβάλ, που φέτος συμπληρώνει 22 χρόνια από την διεθνοποίησή του, στο διαγωνιστικό του πρόγραμμα θα προβάλλει 52 ταινίες από 50 χώρες του κόσμου (μεταξύ των οποίων Νεπάλ, Αλβανία, Ν.Αφρική, Κούβα, Κιργιστάν, Χονγκ Κονγκ, Ουρουγουάη και Ινδία)

Αξίζει να αναφέρουμε πως:

*το ισπανικό «Zero» αποτελεί μια παραγωγή του διάσημου Ρίντλεϊ Σκοτ και του Μάικλ Φασμπέντερ

*Στην ιρλανδική «Violet» την αφήγηση κάνει ο Αϊνταν Γκίλε, γνωστός μας από τον ρόλο του Λορντ Μπέιλις η αλλιώς Λιτλ Φίνγκερ στο «Game of Thrones». Την ταινία έχει σκηνοθετήσει ο Μορίς Τζόις που έχει στο ενεργητικό του τα «Χελωνονιντζάκια».

*Σκηνοθέτης του αμερικάνικου «The Scarecrow» είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς «Grey’s anatomy» Φίλιπ Ρις, ενώ πρωταγωνιστεί η συνάδελφός του στην ίδια σειρά Σάντρα Ο.

*Στο «Invited» από τη Ν.Κορέα παίζει ο Ο Γιόνγκ-Σου που πρωταγωνίστησε στην ταινία «Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και …Άνοιξη» του Κιμ Κι Ντουκ

*Στο διεθνές διαγωνιστικό θα προβληθούν επίσης η βραβευμένη στις Κάννες ταινία «The return of Erkin» από το Κιργιστάν, η χιλιάνικη ταινία «Simple Things» που απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Κλερμόν Φεράν, καθώς και το «Mouth of Hell», του βραβευμένου στο παρελθόν με BAFTA Βόσνιου σκηνοθέτη Σαμίρ Μεχάνοβιτς.

  Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής θα είναι ο σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός Bobby Roth, γνωστός από τις τηλεοπτικές σειρές «Lost», «Prison Break», «The Insiders» και από επεισόδια των σειρών «Grey’s Anatomy», «The Mentalist», κ.ά, καθώς και από τις ταινίες: «Heartbreakers», «Circle of Power», «The Boss’ Son» , και «Independence Day». Ο Bobby Roth είναι επίσης ένας καταξιωμένος δάσκαλος που παρήγαγε πρωτότυπο εξειδικευμένο εκπαιδευτικό υλικό, με τη μορφή μιας σειράς ντοκιμαντέρ για επαγγελματίες του κινηματογράφου. Πέρυσι, επισκέφθηκε την Ελλάδα, προσκεκλημένος του Φεστιβάλ Δράμας, κι έδωσε ένα επιτυχημένο μάστερκλας στο «Τριανόν».

  Τα υπόλοιπα μέλη της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Προγράμματος είναι οι:

Bülent KÜÇÜKERDOĞAN, Kαθηγητής Πανεπιστημίου, Μοντέρ (Τουρκία)

Vincent Michaud, παραγωγός (Γαλλία)

Bernd Sahling, σκηνοθέτης (Γερμανία)

Νίκος Μουστάκας, παραγωγός (Ελλάδα)

Grand Temoin του Διεθνούς προγράμματος θα είναι η Manuela Cernat (Ρουμανία), Συγγραφέας, Ιστορικός Κινηματογράφου, Δημοσιογράφος, Σεναριογράφος.

  Τρεις ελληνικές και μια κυπριακή ταινία συμμετέχουν φέτος στο διεθνές διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ:

  • «Aenigma» («Μετείκασμα») των Αντώνη Ντούσια και Άρη Φατούρου
  • «Nemercka» του Αυρήλιου Καρακώστα
  • «Η Αλίκη στο καφέ» του Δημήτρη Νάκου

και

  • «Antidoton» του Μιχάλη Χαπέσιη.

Μικρές ταινίες και φέτος, μεγάλες προσδοκίες , όπως κάθε χρόνο.

Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Το νέο καταφύγιο και βράβευση των φιλόζωων της Καβάλας

image_print

*Γράφει ο Απόστολος Ατζεμιδάκης

Το νέο καταφύγιο αδέσποτων ζώων του Δήμου Καβάλας: Μια νίκη της κοινωνίας, του εθελοντισμού και της ανθρωπιάς.

Η δημιουργία του νέου καταφυγίου αδέσποτων ζώων του Δήμου Καβάλας αποτελεί ένα έργο με ιδιαίτερη κοινωνική σημασία, που έρχεται να καλύψει μια διαχρονική ανάγκη της πόλης και να αναβαθμίσει ουσιαστικά το επίπεδο προστασίας και φροντίδας των αδέσποτων ζώων. Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία που δεν ανήκει μόνο στη δημοτική αρχή, αλλά σε όλους όσοι εργάστηκαν με επιμονή, πίστη και ανιδιοτέλεια για να γίνει πραγματικότητα.

Η ολοκλήρωση αυτού του εγχειρήματος είναι αποτέλεσμα της συντονισμένης προσπάθειας του Δήμου Καβάλας, του Αντιδημάρχου Χρήστου Τσιτσιλικάκη, των εθελοντών, αλλά και πολλών επαγγελματιών που προσέφεραν τις γνώσεις, τον χρόνο και την εργασία τους με εθελοντικό πνεύμα. Σε μια εποχή όπου ο εθελοντισμός συχνά δοκιμάζεται, το νέο καταφύγιο αποδεικνύει ότι όταν η τοπική κοινωνία ενώνεται γύρω από έναν κοινό σκοπό, μπορεί να πετύχει σπουδαία αποτελέσματα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναγνώριση ανθρώπων που αφιέρωσαν μεγάλο μέρος της ζωής τους στην προστασία των αδέσποτων ζώων. Η βράβευση του Κώστα Γιτισόγλου, της Σοφίας Παπαντίδου και του Ηλία Στεφανίδη αποτελεί μια πράξη δικαιοσύνης και αναγνώρισης της πολύχρονης προσφοράς τους.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει στον Κώστα Γιτισόγλου, έναν άνθρωπο που για δεκαετίες στάθηκε στην πρώτη γραμμή της φροντίδας και διάσωσης αδέσποτων ζώων στην Καβάλα. Σύμφωνα με όσους γνωρίζουν το έργο του, έχει συμβάλει στη διάσωση περισσότερων από 3.000 σκύλων, αριθμός που από μόνος του αποτυπώνει το μέγεθος της προσφοράς του. Πολλοί θεωρούν ότι η αναγνώριση αυτή έπρεπε να είχε έρθει ήδη από το 2005, καθώς το έργο του παρέμενε για χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά πάντοτε κοντά στις πραγματικές ανάγκες των ζώων.

Ο Κώστας Γιτίσογλου από την πλευρά του έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην συμβολή του Παρασκευά Ατζεμιδάκη, ενός από τους στενότερους και πιο αξιόπιστους συνεργάτες του, στις πιο απαιτητικές και δύσκολες αποστολές διάσωσης. Σε περιστατικά που απαιτούσαν εξειδικευμένες γνώσεις, εμπειρία και ψυχραιμία, η παρουσία του υπήρξε καθοριστική, αποδεικνύοντας πως πίσω από κάθε επιτυχημένη προσπάθεια υπάρχει πάντα μια ομάδα ανθρώπων που εργάζεται αθόρυβα αλλά αποτελεσματικά.

Παράλληλα αναφορά από τον κ. Γιτίσόγλου έγινε και στους Κώστα Τιτόπουλο και της Δέσποινα Αβραμίδου, οι οποίοι έχουν προσφέρει τα μέγιστα στον χώρο του εθελοντισμού και της προστασίας των αδέσποτων ζώων της Καβάλας. Η συνέπεια, η αφοσίωση και η αγάπη τους για τα ζώα αποτελούν παράδειγμα κοινωνικής ευαισθησίας και ενεργού συμμετοχής στα κοινά.

Η αναγνώριση των ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην προστασία των αδέσποτων αποτελεί το ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης μιας κοινωνίας που γίνεται καλύτερη όταν δεν ξεχνά όσους προσφέρουν χωρίς αντάλλαγμα. Και η περίπτωση του Κώστα Γιτισόγλου, του Παρασκευά Ατζεμιδάκη, του Κώστα Τιτόπουλου, της Δέσποινας Αβραμίδου, της Σοφίας Παπαντίδου και του Ηλία Στεφανίδη καθώς και των υπόλοιπων εθελοντών και υποστηρικτών της προσπάθειας, αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για τις επόμενες γενιές.

DNews Widget
Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Κεντροαριστερά ή αλλιώς… ελβετικό τυρί!

image_print

*Γράφει ο Απόστολος Ατζεμιδάκης

Η ίδρυση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, της ΕΛ.Α.Σ. — Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης — δεν είναι απλώς μία ακόμη πολιτική κίνηση στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Είναι ο καθρέφτης μιας βαθύτερης παθογένειας: της αδυναμίας του χώρου να μετατρέψει τη διαφωνία σε σύνθεση και την πολιτική εμπειρία σε ενιαία προοπτική. Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα, το νέο εγχείρημα Τσίπρα εμφανίζεται με στόχο την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου, ενώ ήδη προκαλεί αναταράξεις σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.

Από την εποχή του Συνασπισμού μέχρι σήμερα, η ιστορία της Αριστεράς μοιάζει με ατέλειωτο ημερολόγιο διασπάσεων. Ο Συνασπισμός έγινε ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση, αλλά μετά την κυβερνητική εμπειρία άρχισε η σταδιακή αποσύνθεση. Άλλοι έφυγαν προς τη Λαϊκή Ενότητα, άλλοι δημιούργησαν ή στήριξαν το ΜέΡΑ25, άλλοι βρέθηκαν στην Πλεύση Ελευθερίας, αργότερα προέκυψε η Νέα Αριστερά, ενώ ο Στέφανος Κασσελάκης δημιούργησε το δικό του κίνημα τους “Δημοκράτες”. Τώρα, με την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα, προστίθεται ακόμη ένας πόλος σε έναν χώρο που ήδη ασφυκτιά από προσωπικές στρατηγικές, αρχηγισμούς και μικροκομματικούς υπολογισμούς.

Το αποτέλεσμα είναι ο χώρος της Κεντροαριστεράς να θυμίζει πλέον ελβετικό τυρί: πολλές τρύπες, πολλά κενά, πολλές χαμένες δυνάμεις και καθόλου, μα καθόλου ενότητα. Κάθε νέο κόμμα υπόσχεται επανεκκίνηση, όμως συχνά καταλήγει να αφαιρεί ποσοστά από το διπλανό του. Η Πλεύση Ελευθερίας εκφράζει ένα αντισυστημικό ακροατήριο, το ΜέΡΑ25 διατηρεί ριζοσπαστικό προφίλ, ο Στέφανος Κασσελάκης διεκδικεί προσωπική πολιτική ταυτότητα, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί επιστροφή με νέο σχήμα και ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει τη δεξαμενή του να μικραίνει. Δημοσκοπικά, αυτή η διάσπαση έχει ήδη αποτυπωθεί σε κατακερματισμό ποσοστών, με τον ΣΥΡΙΖΑ να εμφανίζεται σε χαμηλά, έως και μηδενικά επίπεδα και άλλα κόμματα του ίδιου ευρύτερου χώρου να μοιράζονται κρίσιμες μονάδες.

Παραθέτω σε γράφημα του Jo Di τις μέχρι τώρα τις  Αριστερές διασπάσεις για να έχετε μία εικόνα :

Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο αριθμητικό. Είναι πολιτικό. Όσο οι προοδευτικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν η μία την άλλη ως αντίπαλο και όχι ως πιθανό σύμμαχο, η Νέα Δημοκρατία θα διατηρεί στρατηγικό πλεονέκτημα.

Βέβαια από την άλλη πλευρά και η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει διασπάσεις ωστόσο αυτές δεν επηρεάζουν σημαντικά τα ποσοστά της σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις. Αρκετές είναι οι συζητήσεις που γίνονται το τελευταίο διάστημα για την δημιουργία κόμματος από την Αντώνη Σαμαρά που ήδη “πονοκεφαλιάζει” το Μαξίμου ή ακόμα και το νέο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού δείχνει να έχει αποσπάσει κάποιο ποσοστό από το κυβερνών κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

Σε κάθε περίπτωση πάντως αν οι κεντροαριστεροί ψηφοφόροι θέλουν πραγματικά να ξαναδούν τον χώρο τους σε κυβερνητική τροχιά, ή έστω σε μία ικανή αντιπολίτευση, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλο ένα κομματικό κομμάτι στο ήδη σπασμένο παζλ.

DNews Widget
Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Μπήκαν τα ξίφη στα θηκάρια, έμειναν όμως οι ουλές;

image_print

*Γράφει ο Απόστολος Ατζεμιδάκης

Η πρόσφατη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας δεν ήταν ούτε «Κούγκι», όπως περίμεναν ορισμένοι, ούτε όμως και το ειδυλλιακό οικογενειακό τραπέζι που θα ήθελε το Μαξίμου να παρουσιάσει. Ήταν κάτι πολύ πιο πολιτικό: μια εσωκομματική εκτόνωση με μπόλικες αιχμές, λίγες αλήθειες που ειπώθηκαν δυνατά και μια ηγεσία που κατάλαβε —έστω και αργά— ότι η κοινοβουλευτική ομάδα δεν μπορεί να λειτουργεί μόνο ως χειροκροτητής υπουργικών powerpoints.

Τα ξίφη πράγματι μπήκαν στα θηκάρια. Όχι επειδή εξαφανίστηκαν οι διαφωνίες, αλλά επειδή όλοι αντιλαμβάνονται ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μόνη συμπαγής κυβερνητική δύναμη σε ένα πολιτικό τοπίο αποσύνθεσης. Κανείς δεν έχει συμφέρον να τινάξει το καράβι στον αέρα ενώ η αντιπολίτευση ακόμη ψάχνει πυξίδα και αρχηγικό αφήγημα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε μήνυμα. Και το μήνυμα ήταν καθαρό: αρκετοί βουλευτές νιώθουν ότι η κυβέρνηση λειτουργεί σαν κλειστό club τεχνοκρατών και επικοινωνιολόγων που θυμούνται την κοινοβουλευτική ομάδα μόνο όταν έρχεται η ώρα της ψήφου. Οι αιχμές περί υπουργών που «δεν ιδρώνουν τη φανέλα» δεν έπεσαν τυχαία. Ούτε ήταν τυχαίο ότι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναγκάστηκε να υιοθετήσει τη φράση και να παραδεχθεί δημοσίως πως κάποιοι υπουργοί αντιμετωπίζουν τους βουλευτές περίπου σαν ενοχλητικούς επαρχιώτες συγγενείς σε κυριακάτικο τραπέζι.

Είναι ίσως η πρώτη φορά μετά από καιρό που ακούστηκε τόσο καθαρά μέσα στη ΝΔ μια υπόγεια αλλά υπαρκτή δυσφορία απέναντι στο «επιτελικό κράτος». Το μοντέλο που κάποτε παρουσιάστηκε ως η μεγάλη μεταρρυθμιστική τομή της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, σήμερα για αρκετούς βουλευτές μοιάζει περισσότερο με πυραμίδα εξουσίας που ανεβαίνει προς τα πάνω αλλά δεν κατεβαίνει ποτέ προς τη βάση. Δεν είναι τυχαίο ότι βουλευτές έθεσαν θέμα ενημέρωσης, συμμετοχής και πολιτικής συνεννόησης, με ορισμένους να αφήνουν σαφή υπονοούμενα πως κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην της κοινοβουλευτικής ομάδας.

Και κάπου εκεί ήρθε η πραγματικότητα να προσγειώσει τους πάντες. Διότι, όσο κι αν υπάρχει μουρμούρα, κανείς δεν αμφισβήτησε ευθέως τον πρωθυπουργό. Κανείς δεν έθεσε ζήτημα ηγεσίας. Κανείς δεν μίλησε για «μετά Μητσοτάκη» εποχή. Αντιθέτως, το κυρίαρχο μήνυμα ήταν πως η παράταξη πρέπει να ξαναβρεί πολιτικό νεύρο, επαφή με την κοινωνία και λιγότερη αλαζονεία εξουσίας.

Το συμπέρασμα; Η Νέα Δημοκρατία δεν διαλύεται. Δεν βρίσκεται σε φάση εσωκομματικής αποσταθεροποίησης παρά τις αρκετές υποθέσεις που έχει να αντιμετωπίσει σε μία προεκλογική περίοδο που έρχεται. Βρίσκεται όμως σε μια περίοδο όπου η κόπωση της εξουσίας αρχίζει να φαίνεται στα πρόσωπα, στις σχέσεις και στον τρόπο λειτουργίας της. Και αυτό, όσο κι αν επιχειρείται να κρυφτεί πίσω από χαμόγελα και διαρροές περί «ενότητας», είναι απολύτως πραγματικό.

Τα ξίφη μπήκαν στα θηκάρια. Αλλά κανείς δεν πρέπει να κάνει το λάθος να πιστέψει ότι στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης επικρατεί γαλήνη μοναστηριού…

Continue Reading
Green logo ENA Club with text ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Κατοικία

a house with a green roof and road signs left and right
text about elections

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

espa logo

espa_logo_en