Quantcast
Connect with us

ΑΠΟΨΕΙΣ

“Εκτός τόπου και χρόνου”

Γράφει ο Βασίλης Λιόγκας

Εντυπωσιάζει η ομοφωνία των πολιτικών εκπροσώπων του νομού, όλων των πτερύγων παλιού και νέου δημοτικού συμβουλίου, βουλευτών και δημάρχων, κατά της μελετώμενης επένδυσης του υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG από τη ΔΕΠΑ στην Καβάλα.

Η αντίθεση δεν εδράζεται βέβαια σε καμία πολιτική ανάλυση ή αντίθεση, ούτε στον διακηρυγμένο στρατηγικό στόχο ενεργειακού κέντρου, ούτε καν στην ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, απλά περιορίζεται στη συνωμοσιολογία και την κινδυνολογία. Είναι θορυβώδης, απολίτικη και ρηχή. Λένε διάφορα για το αποτέλεσμα και τίποτα για την αιτία (την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας), βολεύονται, παρ’ ό,τι πολιτικοί, να δρουν ως ένας απλός φυσιολατρικός όμιλος, αποφεύγουν την διατύπωση πρότασης για το αναπτυξιακό μέλλον της περιοχής ή έστω τον διάλογο επ’ αυτού και θεοποιούν, χωρίς καμία τεκμηρίωση και εντελώς απλοϊκά, την μονομερή «τουριστική ανάπτυξη». Σκέτη απογοήτευση.

Ας μου επιτραπεί να διαταράξω κάπως αυτήν την θαυμαστή συναίνεση δεξιών και αριστερών.

Στην περιοχή με τον υψηλότερο βαθμό ανεργίας και αποβιομηχάνισης, με τις χιλιάδες θέσεις εργασίας που χάθηκαν απ’ τις βιοτεχνίες και τα εργοστάσια που έκλεισαν, είναι απογοητευτική η καιροσκοπική και δημαγωγική αυτή στάση. Αν πραγματικά ενδιαφέρονται για την ανάπτυξη της περιοχής, ας πάρουν θέση για το Χωροταξικό Σχέδιο της Περιφέρειας, που είναι σε διαβούλευση (http://www.pamth.gov.gr/index.php/2012-10-02-10-53-25/2012-11-11-10-09-28/5126-pamth-diavoulefsi) και το οποίο (φευ!) ουσιαστικά απορρίπτει το μοντέλο της τουριστικής ανάπτυξης και θεωρεί στρατηγικό στόχο για την Περιφέρεια τον τομέα της Ενέργειας. Αύριο, οι ίδιες δυνάμεις θα το ψηφίσουν…

Στην Καβάλα της πτώσης και της κρίσης, στην Καβάλα του σήμερα, που πιάστηκε στον ύπνο στο τελευταίο βαγόνι της ανάπτυξης, ποιο είναι αλήθεια το στρατηγικό σχέδιο που προτείνεται από τις υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις και τους τοπικούς μας άρχοντες;

«Ο τομέας της ενέργειας είναι ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της Περιφέρειας ΑΜΘ τόσο στον τομέα της παραγωγής, όσο και σε αυτόν των δικτύων, και η ανάπτυξη του αποτελεί στρατηγικό στόχο για την Περιφέρεια στο πλαίσιο της αξιοποίησης της γεωγραφικής της θέσης

Αυτό το δώρο της φύσης και της συγκυρίας δεν πρέπει να χαθεί

Όταν τέτοιο είναι το σχέδιο, κι όταν, από την άλλη, ο νομός Καβάλας είναι από την φύση του -και πρέπει να παραμείνει- Ενεργειακό Κέντρο, όταν επιπλέον μας χρειάζονται βιομηχανίες αιχμής και θέσεις εργασίας, ένα ξερό «όχι», μόνο και μόνο επειδή πρόκειται για εγκατάσταση LNG σε μια Καβάλα ταγμένη δήθεν στον τουρισμό, δεν αρκεί, για κάποιους από μας τουλάχιστον. Όταν λες «όχι» σε οποιαδήποτε εγκατάσταση επιδιώκεται να γίνει μέσα σε δεδομένη, υπαρκτή, νομοθετημένη και επί 5 δεκαετίες λειτουργούσα βιομηχανική περιοχή, στο θαλάσσιο μέτωπο της οποίας διεκδικείς να δημιουργηθεί μείζων ευρωλιμένας, ενώ στα βόρειά της θέλεις να φθάσει ο σιδηρόδρομος και δέχεσαι να δημιουργηθεί Βιομηχανικό Πάρκο, και μάλιστα μόνον για λόγους περιβάλλοντος, τότε στην ουσία παίζεις το παιχνίδι των ανταγωνιστικών εταιρειών: ήδη, η μία, ιδιωτικών συμφερόντων, προχωρεί με θαυμαστή ομοφωνία στην Αλεξανδρούπολη, ενώ η άλλη διεκδικεί την «φυσική αποθήκη» στον κόλπο της Καβάλας, όπου περιέργως οι φυσιολάτρες σιωπούν. Αντιφάσκεις σε βαθμό υπερθετικό, πολύ περισσότερο που σήμερα η φροντίδα για το περιβάλλον, από τεχνολογική τουλάχιστον άποψη, μπορεί άνετα σχεδόν να εξασφαλιστεί. Αλλωστε, η λειτουργία τέτοιων πλωτών σταθμών στην Ιταλία, Αγγλία, Αργεντινή, ΗΠΑ, Κουβέϊτ και χερσαίων στα λιμάνια της Βαρκελώνης, του Ρότερνταμ, της Μπρυζ ή του Μπουένος Άϋρες, δίπλα σε κατοικημένες περιοχές, καταρρίπτουν τις όποιες φοβίες.

Είναι προφανή τα πλεονεκτήματα της δημιουργίας μιας ενεργειακής πύλης στην περιοχή μας, δίπλα μάλιστα σε μια πηγή ενέργειας και σε μια φυσική αποθήκη αερίου. Είναι προφανής η ενίσχυση μέσω συνέργειας του νέου μείζονος Λιμένα «Φίλιππος Β’» και η ανάπτυξή του στη μοναδική λιμενική ενεργειακή πύλη της Βόρειας Ελλάδας. Επιπλέον θα μπορούσε να μετατραπεί σε έναν από τους πρώτους λιμένες στην Ελλάδα που θα μπορεί να εξυπηρετεί την τροφοδοσία πλοίων κινουμένων με Φυσικό Αέριο, σύμφωνα με τις νέες οδηγίες της ΕΕ (υποχρέωση ως το 2020).

Είναι προφανείς οι χρηματοοικονομικές και κοινωνικές ωφέλειες μιας επένδυσης άνω των 250 εκατομμυρίων ευρώ, για την ευρύτερη περιοχή της Καβάλας, η ανάπτυξη νέων επαγγελματικών ειδικοτήτων, έχοντας μάλιστα το πλεονέκτημα του ΤΕΙ και των σχετικών σχολών του, η συμπληρωματική λειτουργία του έργου με τα υπάρχοντα και μελλοντικά αναπτυξιακά έργα της περιοχής (αγωγοί ΤΑΡ και IGB, νέος μείζων Λιμένας και υπόγεια αποθήκη φυσικού αερίου).

Στόχοι πάλης το Φυσικό Αέριο και το Λιμάνι

Η κοντόφθαλμη λογική ορισμένων, παραδόξως και μηχανικών, εξακολουθεί να στερεί την πόλη μας και τους συμπολίτες μας από τα σπουδαία οικονομικά, περιβαλλοντικά και αναπτυξιακά πλεονεκτήματα της χρήσης του Φυσικού Αερίου, που θα πρεπε ναναι το επόμενο μεγάλο έργο υποδομής στην πόλη μας μετά την αποχέτευση. Και ενώ έχουμε νέο Νοσοκομείο και μια επίπεδη επέκταση στο Περιγιάλι για 20.000 κατοίκους, κανένα από τα δύο δεν έχει τροφοδοτηθεί με φυσικό αέριο, πράγμα απολύτως εφικτό, με πλήρη ευθύνη των τοπικών αρχών. Η ευκαιρία του LNG μας φέρνει πιο κοντά στην διεκδίκησή του. Αλλού έχουν φτάσει στην τηλεθέρμανση, κι εμείς είμαστε η μόνη πόλη όλης της Περιφέρειας χωρίς ούτε παροχή φυσικού αερίου, παρ’ ό,τι η πρώτη που πέρασε ο αγωγός και τόσο κοντά της. Βιομηχανίες στην ΒΙΠΕ έφυγαν εξ αυτού του λόγου. Μόνο οφέλη θα είχαν οι εκατοντάδες βιοτεχνίες και οι χιλιάδες συμπολίτες μας από τη χρήση του φυσικού αερίου. Οφέλη απόδοσης, οικονομικά και βεβαίως περιβαλλοντικά. Αυτά τα οφέλη θαπρεπε τώρα να διεκδικούνται με συλλαλητήρια και διαπραγματεύσεις.

Εκείνοι ειδικά οι πολιτικοί –και μάλιστα αριστεροί- που ενδύονται τον οικολογικό μανδύα, που αποφεύγουν την διατύπωση πρότασης για το ενεργειακό μέλλον της περιοχής και της χώρας, για το αν και τι είδους ΔΕΠΑ θέλουν και σήκωσαν τα μανίκια μόνο για το περιβάλλον, ας πάψουν να καπηλεύονται τις αξίες της δημόσιας υγείας και της περιβαλλοντικής προστασίας. Ας λειτουργήσουν δημιουργικά και όχι στείρα αρνητικά, αύριο μπορεί κα κυβερνήσουν.

Ας βάλουν στο τραπέζι της συζήτησης την αναγκαιότητα της ενεργειακής προοπτικής αλλά και ένα ακόμη τεράστιο συγκριτικό πλεονέκτημα της Καβάλας: το Λιμάνι της. Ένα σύνθετο διαμετακομιστικό κέντρο που θαναι ταυτόχρονα και ενεργειακός κόμβος, αυτός θαπρεπε ναναι ο άλλος μεγάλος αναπτυξιακός στόχος της πόλης μας. Ας προσπαθήσουμε να εκμεταλλευτούμε τη συγκυρία, τις επιδιώξεις μεγάλων συμφερόντων, τους ανταγωνισμούς, προς όφελος της πόλης μας και των κατοίκων της.

Δύο τελευταίες επισημάνσεις

1) Ένα από τα δύο θα γίνει: ή ο σταθμός του Κοπελούζου στην Αλεξανδρούπολη, ή αυτός της ΔΕΠΑ στην Καβάλα. Περιθώρια και για τα δύο δεν υπάρχουν. Ας πάρουν την ευθύνη της απώλειας οι τοπικοί μας άρχοντες.

2) Η λειτουργία της φυσικής αποθήκης, είναι απολύτως συμβατή μόνο με τον χαρακτήρα της Καβάλας ως ενεργειακού κόμβου και ιδιαίτερα με το LNG. Ας μην ροκανίζουν κάποιοι φίλοι μας των Πετρελαίων το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται. Αλλωστε ο υποθαλάσσιος αγωγός από την φυσική αποθήκη στη στεριά θαναι κοινός και θα απαλλάξει τους Καρβαλιώτες από τον άθλιο και επικίνδυνο παραλιακό αγωγό.
Αν ο μονόλογος που ακούγεται μονότονα χρόνια τώρα από αυθαίρετα ανακηρυχθέντες οικολόγους αφήνει περιθώρια για διάλογο, θα επανέλθω και σε τεχνικά ζητήματα που τίθενται εκ του πονηρού για να εκμεταλλευτούν την ημιμάθεια και την άγνοια.

Click to comment

Απάντηση

ΑΠΟΨΕΙΣ

Έμφυλη Βία: Ενδοοικογενειακή Βία

Η έμφυλη  βία αποτελεί στις μέρες ένα τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο, με τεράστιες   επιπτώσεις, τόσο σε κοινωνικό, οικονομικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Το φαινόμενο  αυτό στις μέρες μας τείνει να πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ οι  επιπτώσεις του φαινομένου αυτού επηρεάζουν άμεσα και έμμεσα όχι μόνο το άτομο που υφίσταται οποιαδήποτε μορφής βία, αλλά και τον περίγυρο αυτού του ατόμου, όπως οικογένεια, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι.

Μία μορφή βίας είναι και η ενδοοικογενειακή, με την πληθώρα των περιστατικών, να είναι η βία των ανδρών κατά των γυναικών, χωρίς βέβαια να ξεχνάμε ή να παραλείπουμε (εσκεμμένα ή μη) την βία των γυναικών κατά των ανδρών, ή και την βία κατά των παιδιών από το στενό ή ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον.

Η άσκηση βίας μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο κατά την διάρκεια μιας σχέσης ή και μετά από αυτήν. Σεξουαλική, οικονομική, κοινωνική απομόνωση, συνιστούν ένα πλέγμα, που έχει ως υποβόσκων υπόβαθρο την ζήλια, το φθόνο, το μίσος, το θυμό, την απόρριψη και άλλα επαχθή αίτια. Κοινός παρανομαστής όμως η μείωση του ατόμου τόσο σε οικογενειακό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας 1 στις 3 γυναίκες έχει βιώσει περιστατικό ενδοοικογενειακής ή και σεξουαλικής βίας, ως απόρροια των άνισων σχέσεων μεταξύ των ανδρών και των γυναικών.  Σύμφωνα με μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά την διετία 2016 – 2017, εμφανίστηκαν τα εξής:

  • 2 εκατ, θύματα ετησίως
  • 82 γυναίκες και 13 άνδρες έχασαν την ζωή τους, ως αποτέλεσμα ενδοοικογενειακής βίας
  • 30 γυναίκες την εβδομάδα επιχειρούν να αυτοκτονήσουν, εκ των οποίων οι 3 αυτοκτονούν
  • 150000 παιδιά ζουν σε περιβάλλον ενδοοικογενειακής βίας

Τα ποιο απογοητευτικά στοιχεία προκύπτουν κατά την περίοδο του lockdown, για κάθε 3 μήνες, προστέθηκαν  15 εκατομμύρια περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση των γυναικοκτονιών σε ποσοστό 100%. Έτσι λοιπόν έχουμε πράξεις που προκαλούν σωματικά, συναισθηματικά και ψυχολογικά προβλήματα, δημιουργώντας αισθήματα, φόβου, αγωνίας, πανικού, έντονης ντροπής και ανελευθερίας.

Βέβαια δεν θα πρέπει να παραλείπουμε και την σεξουαλική παρενόχληση, που είναι οποιαδήποτε μορφή ανεπιθύμητης λεκτικής, ψυχολογικής, ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα την προσβολή της προσωπικότητας, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εξευτελιστικού, εχθρικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος, με κύριο σκοπό τον εξευτελισμό, την ταπείνωση  και την διαπόμπευση του θύματος.

Αν και τα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης είναι πολλά, το ανησυχητικό είναι ότι ένας μικρός αριθμός δηλώνεται και ακόμα ένας μικρότερος αριθμός αναζητά λύση και αντιμετώπιση στο πρόβλημα.

Όλα αυτά όμως πηγάζουν από τις κοινωνικές τάξεις και τις κοινωνικές σχέσεις, που σαν βασικό στοιχείο είναι η ανισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών και η υπεροχή του άνδρα έναντι της γυναίκας. Έτσι λόγω της κυριαρχίας του άνδρα στα καπιταλιστικά κυρίως συστήματα, ο ρόλος της γυναίκας παρέμεινε αρνητικός ως προς τα δικαιώματα της γυναίκας. Με την εμφάνιση της βιομηχανικής επανάστασης και εφόσον  ζητήθηκαν φτηνά εργατικά χέρια, η  γυναίκα ξέφυγε από τον στενό κύκλο της οικογενείας  με αποτέλεσμα να αρχίζει να αποκτά δικαιώματα και ελευθερίες ύστερα όμως από μακροχρόνιους αγώνες για ισότητα και ισονομία.

Βλέποντας όμως αυτή την στροφή της γυναίκας προς την απελευθέρωση, και νιώθοντας ότι η γυναίκα κερδίζει έδαφος ως προς τα κατεκτημένα δικαιώματα έναντι των ανδρών, αρχίζουν και τα φαινόμενα της βίας.

Ένα επίσης σημαντικό κομμάτι βίας αποτελούν  και οι εξής μορφές:

  • Σωματεμπορία
  • Ακρωτηριασμός γυναικείων γεννητικών οργάνων
  • Παιδική γάμοι
  • Διαδικτυακοί έμφυλη βία

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ γύρω στα 800 εκατ. γυναίκες έχουν υποστεί  σεξουαλική βία, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, στοιχεία προ πανδημίας, αποτέλεσμα της οποίας ήταν η εκτόξευση της βίας και της ενδοοικογενειακής βίας κατά των γυναικών. Το ανησυχητικό όμως είναι ότι μόνο το 40 % των γυναικών που υφίσταται βία  ζητά βοήθεια λόγω του φόβου που προκαλεί ο κοινωνικός κυρίως περίγυρος. Επίσης σύμφωνα με άλλα στοιχεία του ΟΗΕ το 40% γυναικών παγκοσμίως έχουν γίνει θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ‘όπως επίσης και με τα επίσημα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, περίπου 3000 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους από φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας.

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Ή ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΠΑΡΟΞΥΣΜΟΣ

Η έμφυλη  βία αποτελεί στις μέρες ένα τεράστιο κοινωνικό φαινόμενο, με τεράστιες   επιπτώσεις, τόσο σε κοινωνικό, οικονομικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Το φαινόμενο  αυτό στις μέρες μας τείνει να πάρει τεράστιες διαστάσεις, ενώ οι  επιπτώσεις του φαινομένου αυτού επηρεάζουν άμεσα και έμμεσα όχι μόνο το άτομο που υφίσταται οποιαδήποτε μορφής βία, αλλά και τον περίγυρο αυτού του ατόμου, όπως οικογένεια, συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι.

Εάν και  δεν υπάρχει συγκεκριμένος και νομικά αποδεκτός ορισμός  για την έννοια της έκφυλης βίας,  υπάρχει πληθώρα συμπεριφορών οι οποίες είναι εγκληματικές και στο σύνολό τους συνιστούν διάφορες μορφές βίας.   Η έμφυλη βία είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα που λαμβάνει  χώρα με διαφορετικές μορφές και ποικίλες συνέπειες. Μπορεί να παρουσιαστεί:

  • με ένα έγκλημα μίσους, στο οποίο η σωματική βία να στοχεύει συγκεκριμένα το φύλο του θύματος, ή
  • ως φαινόμενο ενδοοικογενειακής βίας, στο οποίο να υπάρχουν σκηνές βίας μεταξύ του ζεύγους ή και μεταξύ των γονέων με τα παιδιά τους, που κύρια πηγή εκδήλωσης είναι ο μισογυνισμός και ο μισανδρισμός
  • ως φαινόμενο σεξουαλικής παρενόχλησης, με πολλές εμφανίσεις, ή
  • βία κατά των ανδρών, μέσα στα πλαίσια της οικογένειας ή του έγγαμου βίου, που είναι αποτέλεσμα της βίας που έχει δεχτεί η γυναίκα – σύζυγος, από άνδρες εμπιστοσύνης, όπως ο πατέρας, ο αδελφός ή άλλο μέλος της οικογένειας.

Αναφερόμενη παραπάνω σε δύο σημαντικές έννοιες, οι οποίες σχεδόν περικλείουν το σύνολο των αρνητικών χαρακτηριστικών  – γνωρισμάτων, θα πρέπει να δούμε το βαθύτερο νόημα τους, πως προέκυψαν αυτά και την σημερινή τους ερμηνεία (λανθασμένη ίσως για τους περισσότερους, λόγω άγνοιας περισσότερο)  .

Μισογυνισμός, είναι το μίσος και η δυσαρέσκεια απέναντι στις γυναίκες. Μπορεί να εμφανιστεί  με πολυάριθμους τρόπους, μεταξύ των οποίων η σεξουαλική διάκριση, η εχθρότητα, οι αντιλήψεις περί ανδρικής υπεροχής, η υποτίμηση των γυναικών και η βία κατά των γυναικών.  Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να διαφοροποιηθούμε από την έννοια του σεξισμού, ο οποίος αναφέρεται στην προκατάληψη ή διάκριση σχετικά  με το φύλο ενός ατόμου ( βιολογικό και κοινωνικό ). Η έννοια του σεξισμού  συνδέεται  άμεσα με τα στερεότυπα και τους ρόλους των φύλλων  και μιλάει για την πεποίθηση ότι το ένα φύλο είναι ανώτερο από το άλλο.

Μυσανδρισμός,  είναι το μίσος,  η περιφρόνηση και η προκατάληψη απέναντι στους άνδρες. Ο μισανδρισμός  εκδηλώνεται  με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένων των διακρίσεων λόγω φύλλου, της δυσφήμισης και της βίας. Γενικά θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε  ως τον φόβο, το μίσος, τον θυμό και την περιφρόνηση απέναντι στο ανδρικό φύλλο.  Ο μισανδρισμός μπορεί συχνά  να ταυτιστεί, χωρίς να είναι απαραιτήτως ορθό,  με το φαινόμενο του ακραίου φεμινισμού.

Τα ομόφυλα άτομα και οι γυναίκες βιώνουν τη περισσότερη έμφυλη βία, αν και οποιοδήποτε άτομο μπορεί να γίνει ή να είναι θύμα. Η έμφυλη βία είναι απόρροια των άνισων σχέσεων της εξουσίας που πηγάζει μεταξύ των ανδρών και των γυναικών, και βασίζεται στην κοινωνική ανισότητα που υπάρχει μεταξύ των φύλλων, καθώς επίσης και στα στερεότυπα που αναπαράγονται  με το πέρασμα των χρόνων από γενιά σε γενιά.

Η έμφυλη βία έχει σοβαρές επιπτώσεις στην σωματική, και ψυχική υγεία του ατόμου που την υφίσταται (την βία). Οι άνδρες θεωρώντας τους εαυτούς τους ανώτερα κοινωνικά όντα, από τις γυναίκες, τις θηλυκότητες και τις ΛΟΑΤΚΙ κοινότητες, εμφανίζουν συμπτώματα βίας υποκινούμενα από μισογύνια κίνητρα. Φαινόμενα βίας, που σε μεγάλο ή σε ποιο μικρό βαθμό, θα επηρεάσουν την κοινωνική, συναισθηματική, πνευματική και ψυχική υγεία του θύματος, κάνοντάς το νιώθει ότι έχει χάσει τα πάντα και να μην μπορεί να συμμετέχει με ισότητα και αξιοπρέπεια, σε κοινωνικές, πολιτιστικές, αθλητικές και εν γένει κάθε είδους δραστηριότητες, δημιουργώντας του λάθος αισθήματα, οίκτου, συμπόνιας και λύπησης.

 

 

 

 

Continue Reading

ΑΠΟΨΕΙΣ

Γιατί απέχουν οι δικηγόροι από τα καθήκοντα τους;

*Γράφει ο Μάρκος Ζήσσου, δικηγόρος

Ίσως έχετε ακούσει στις ειδήσεις ότι εδώ και κάποιες εβδομάδες οι δικηγόροι Καβαλας (όπως φυσικά και οι δικηγόροι πανελληνίως) απέχουμε απο τις εργασίες μας μεσα σε πλαίσιο αποχής που ορίζεται απο την Γενικη Συνελευση του Δικηγορικού Συλλόγου .
Δυστυχώς όμως για εμας τους δικηγόρους (με ευθύνη κυρίως του πανελλήνιου συνδικαλιστικού οργάνου μας αλλά και την αμεριστη «συμπαράσταση» των ΜΜΕ πανελλήνιας εμβέλειας ) οι λόγοι αυτής της αποχής μας σίγουρα σας είναι παντελώς άγνωστοι με αποτελεσμα μέχρι σήμερα όλη αυτή η κινητοποίηση μας, να έχει κάνει «μια τρύπα στο νερο της δημοσιότητας » επιτρέποντας τις κυβερνητικές επιλογές να νομοθετούνται αφιλτράριστες χωρίς ίχνος πίεσης και έτσι ελεύθερα και απροβλημάτιστα για την κυβέρνηση, να καταλήγουν προβληματικοί νόμοι του κράτους .
Σαν προσωπική αντίδραση σε αυτή την κατάσταση θα προσπαθησω εντελώς συνοπτικα να αναλύσω τους λόγους της αποχής μας ,που τόσο αγνοεί η Ελληνική κοινωνία , η οποια κατα την προσφιλή τακτική της και πάλι κοιμάται τον υπνο του δικαίου .
Περαν λοιπόν των λόγων αποχής μας που αφορούν κάποια καθαρά συνδικαλιστικά ζητηματα των δικηγόρων και τα οποία δεν χρειάζεται να αναλύσω καθώς όπως είναι λογικο και επόμενο, αφήνουν αδιάφορη την κοινή γνώμη, υπαρχουν και οι υπόλοιποι πολύ σοβαροί λόγοι που μας αναγκάζουν να απέχουμε απο την εργασία μας και αυτοι οι λόγοι είναι για θέματα που αγγίζουν τις ζωές όλων . Οι βασικοί λόγοι της πανελλήνιας αποχής μας, αφορούν τις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις που ετοιμάζει η κυβέρνηση όπως είναι ο Δικαστικος Καλλικράτης που προβλεπει την ρηξικέλευθη κατάργηση και συγχώνευση δικαστηρίων αλλά και τις επερχόμενες τροποποιήσεις του ποινικού κώδικα με την αυστηροποίηση εφαρμογής των ποινών φυλάκισης και την αναδιάρθωση των βαθμών δικαιοδοσίας ,τα οποία στο σύνολο τους πραγματοποιούνται απο το Υπουργείο Δικαιοσύνης χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση της τόσο απαραίτητης υποδομής που απαιτείται για τέτοιου είδους καινοτομίες . Για αυτό τον λόγο όλες αυτες οι νέες αλλαγές στη δικαιοσύνη ,και για ακόμα μια φορά, στο τέλος θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα στην καθημερινότητα απο αυτά που υποτίθεται ότι έρχονται για να λυσουν. Η ελληνική δικαιοσύνη διαχρονικά δυστυχώς διοικείται απο ανθρώπους που αγνοούν τις πραγματικές αναγκες της και αυτό έχει περίτρανα επιβεβαιωθεί απο την παταγώδη αποτυχία σχεδόν όλων των μνημονιακών και μετά μνημονιακών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόστηκαν στο χώρο της δικαιοσυνης τα τελευταία σχεδόν δεκαπέντε χρόνια. Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ένα κόπο και αναζητηστε (προσοχή:αντικειμενικά)δημοσιεύματα ,τα οποία αναλύουν επαρκώς αυτά τα θέματα . Αξίζει τον κόπο και τον χρόνο σας…

Continue Reading
Green logo ENA Club with text ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ

Κατοικία

a house with a green roof and road signs left and right
arrows as a circle symbol of recycling
paint cans
letters AG as logo
gear and tool as logo pavlidis

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

espa logo

espa_logo_en