H Μιχαηλίδου Χριστίνα, κόρη του Δημήτρη Μιχαηλίδη, τέως προέδρου του ΟΘΑΚ έγραψε ένα πραγματικά τρυφερό και γεμάτο αγάπη κείμενο στη σελίδα της στο facebook για τον πατέρα της και την μεγάλη τιμή που του έκανε ο Όμιλος Θαλασσίων Αθλημάτων Καβάλας (Ο.Θ.Α.Κ) δίνοντας το όνομά του στο κτήριο του εντευκτηρίου.

Μόλις το διαβάσαμε σκεφτήκαμε ότι θα έπρεπε να το κοινοποιήσουμε και να το μοιραστούμε μαζί σας…

“Στις 20/5/2017, ο Όμιλος Θαλασσίων Αθλημάτων Καβάλας (Ο.Θ.Α.Κ) γιόρτασε το 70 χρόνια ιστορίας του, από το 1947. Ίδρυσε τα αθλητικά του τμήματα αρκετά χρόνια αργότερα, το 1974. Από τότε 30.000 αθλητές πέρασαν από τις πισίνες του και είτε κατάφεραν μεγάλα ρεκόρ είτε απλά γέμισαν τις ψυχές τους με όμορφες παιδικές αναμνήσεις!

Ο επί 40 χρόνια πρόεδρος (και αντιπρόεδρος τα τελευταία 2 χρόνια) Δημήτρης Μιχαηλίδης τιμήθηκε στην εκδήλωση που έγινε με ένα βραβείο για την προσφορά του. Όμως, η μεγάλη έκπληξη για εκείνον και η αναγνώριση του έργου του ήταν ότι το κτήριο που στεγάζει το εντευκτήριο του ομίλου, που με ιδρώτα χτίστηκε το 1976, θα φέρει πια το όνομά του! Η ατελείωτες ώρες εθελοντικής εργασίας που έκανε για δεκαετίες, και κάνει ακόμα, μέσα σε εκείνο τον χώρο δεν έγιναν με σκοπό να δει μια μέρα το όνομα του γραμμένο πάνω στο κτίριο αυτό. Έγιναν από την αγάπη του για τον σύλλογο κάτι που έχει αποδείξει με πολλούς τρόπους.

Όταν ήμουν μικρή και ήμουν αθλήτρια τόσο εγώ όσο και τα δύο μου αδέρφια στον Ο.Θ.Α.Κ έλεγα ότι ο πατέρας μου, ο Δημήτρης Μιχαηλίδης, είχε ένα λόγο να είναι στον σύλλογο, εμάς τα παιδιά του. Όταν όμως εμείς αφήσαμε τον αθλητισμό εκείνος συνέχισε να είναι εκεί… για τις δεκαετίες που ακολούθησαν.  Είδε πολλά παιδιά να ξεκινούν την κολύμβηση και να κάνουν όνειρα. Εκείνος συνέχιζε το εθελοντικό του έργο για να μπορέσει να βοηθήσει στο να γίνουν τα όνειρα αυτών των παιδιών (και ας μην ήταν τα δικά του παιδιά) πραγματικότητα. Ο Ο.Θ.Α.Κ μεγάλωσε, έφτιαξε νέα τμήματα, δημιούργησε αθλητές που μπήκαν στην εθνική και έκαναν τον Ο.Θ.Α.Κ αλλά και τη χώρα περήφανους. Παλιοί αθλητές έγιναν προπονητές ή έφεραν τα δικά τους πια παιδιά για να μπούν στη μεγάλη ομάδα της καρδιάς τους.

Ο πατέρας μου στο έργο αυτό ποτέ δεν ήταν μόνος του. Είχε πάντα δίπλα του ανθρώπους που είχαν όμοια όνειρα και δούλεψαν σκληρά για να γίνει ο Ο.Θ.Α.Κ ένας από τους πιο καταξιωμένους κολυμβητικούς συλλόγους της χώρας. Όλοι μαζί δημιούργησαν ένα υγιή χώρο στον οποίο χιλιάδες γονείς εμπιστεύτηκαν τα παιδιά τους.

Πέρασα τα κολυμβητικά μου χρόνια κάνοντας προπονήσεις στο ανοιχτό, τότε, κολυμβητήριο της Καβάλας. Θυμάμαι για χρόνια τις κουβέντες του μπαμπά μου και τον αγώνα του να γίνει ένα κλειστό κολυμβητήριο στην πόλη. Πήρε πολλά χρόνια και ακόμα περισσότερα ταξίδια στην Αθήνα για να γίνει αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Σήμερα, τα παιδιά της Καβάλας έχουν την τύχη να προπονούνται σε ένα από τα καλύτερα κλειστά κολυμβητήρια της χώρας. Αθλητές από όλη τη χώρα έρχονται πια στην Καβάλα για να προπονηθούν στην δική μας πισίνα. Ένα στολίδι για την πόλη μας που για να το έχουμε χρειάστηκε κάποιοι άνθρωποι να προσπαθήσουν σκληρά.

Στην εκδήλωση εορτασμού των 70 χρόνων του Ο.Θ.Α.Κ, ένοιωσα μεγάλη περηφάνια για τον πατέρα μου Δημήτρη Μιχαηλίδη. Ένοιωσα συγκίνηση, και είδα και την δική του συγκίνηση, όταν του ανακοίνωσαν ότι το εντευκτήριο του Ο.Θ.Α.Κ θα φέρει πια το όνομά του. Στα χρόνια της νιότης μου όταν περνούσα 2 ώρες την ημέρα μέσα στην πισίνα ένοιωθα, σαν παιδί, περήφανη που ο μπαμπάς μου ήταν στο τιμόνι του Ο.Θ.Α.Κ. Θυμάμαι τη μαμά και τον μπαμπά μου να είναι πάντα στις κερκίδες, σε κάθε μας αγώνα και να μας ενθαρρύνουν φωνάζοντας τα ονόματά μας. Θυμάμαι το πόσο όμορφα αισθανόμουν όταν στις απονομές των δικών μας μεταλλίων (κυρίως του αδερφού μου Γιώργου Μιχαηλίδη αφού εκείνος έπαιρνε τα περισσότερα από τους τρεις μας) την απονομή την έκανε ο πρόεδρος του Ο.Θ.Α.Κ, ο δικός μου πατέρας.

Ως η κόρη λοιπόν του τέως προέδρου του Ο.Θ.Α.Κ θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους στις 20/5/17 αναγνωρίσατε με αυτόν τον τρόπο το έργο και την προσφορά του πατέρα μου στον όμιλο αυτό που τον αγάπησε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον. Φυσικά, όπως είπα και παραπάνω, μόνος του δεν θα μπορούσε ποτέ να κάνει κάτι. Ένα ευχαριστώ σε όλους τους ανθρώπους που για αυτά τα 40 και πλέον χρόνια στάθηκαν δίπλα του και δούλεψαν για αυτόν τον όμιλο. Στους γονείς, στους προπονητές και φυσικά στα ίδια τα παιδιά που με αγάπη φορούν τα χρώματα του Ο.Θ.Α.Κ. Ένα ευχαριστώ και στον μπαμπά μου που με την αφοσίωσή του στον σύλλογο που επέλεξε απόδειξε ότι ο εθελοντισμός είναι αξία ζωής.

Ο πατέρας μου έχει εμπιστοσύνη στο νέο διοικητικό του Ο.Θ.Α.Κ. Έτσι έχω και εγώ ! Καλή συνέχεια και καλή δύναμη σε όλους!

Με εκτίμηση

Χριστίνα Μιχαηλίδου”