Με πολιτικό και επικοινωνιακό ντεμαράζ αναμένεται να απαντήσει το Μέγαρο Μαξίμου και η κυβέρνηση από τις 10 Ιανουαρίου και μετά, με στόχο τη φυγή προς τα μπρος και την ενίσχυση του πολιτικού και διπλωματικού προφίλ του Αλέξη Τσίπρα. Σε αυτό το πλαίσιο ο πρωθυπουργός θα εντείνει τις προσπάθειες στα διεθνή φόρα, επιχειρώντας να εντάξει τη χώρα σε νέες γεωπολιτικές συμμαχίες, ενώ θα ενισχυθεί ο ρόλος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Γιάννη Δραγασάκη, του Ευκλείδη Τσακαλώτου και του Γιώργου Σταθάκη καθώς και του Χρήστου Σπίρτζη.

Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση επιχειρεί να στείλει μήνυμα σταθερότητας και υψηλών αποδώσεων στους επενδυτές, ξεμπλοκάροντας μαζικά αποκρατικοποιήσεις, μέσω ΤΑΙΠΕΔ αλλά και πωλήσεις, όπως αυτή της FinansBank από την Εθνική Τράπεζα, οικοδομώντας ένα investor firendly profile.

Στο μέτωπο των αποκρατικοποιήσεων εντός του Δεκεβρίου και του Ιανουαρίου κλείνουν η μπαίνουν στην τελική ευθεία τα: Περιφερειακά αεροδρόμια (σύμβαση με Fraport υπεγράφη), ΟΛΠ (κατατέθηκαν δεσμευτικές προσφορές), Ελ. Βενιζέλος, ΟΣΕ, Αστέρας, Ελληνικό και ΟΛΘ. Σε δεύτερη φάση δημιουργείται το θεσμικό πλαίσιο για την καλύτερη εκμετάλλευση δημόσιων υποδομών, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ και ΔΕΗ-ΑΔΜΗΕ, κινήσεις που ήδη φέρνουν κινητικότητα στους κλάδους τους.

Παράλληλα καλείται να διαχειριστεί πολλαπλά ανοιχτά μέτωπα, τα οποία πρέπει είτε να κλείσουν άμεσα, είτε να δρομολογηθούν ώστε να καθοριστούν δυναμικά οι απαραίτητες ισορροπίες που θα επιτρέψουν την αποτελεσματική διεκπεραίωσή τους.

Στο διάστημα που μεσολαβεί μέχρι τις 10 Ιανουαρίου το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα ευελπιστεί να έχουν ευοδωθεί οι προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης στην Ισπανία, στην οποία να μετέχουν οι Podemos, ενώ παράλληλα να ισχυροποιηθεί η κυβέρνηση της Πορτογαλίας.

Το διεθνές σκηνικό

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιτελών του Μαξίμου καθώς και με τις πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους, η δυναμική πολιτικής αλλαγής στην Ευρώπη θα ενισχυθεί ουσιαστικά αν αλλάξει προς τα αριστερά το κυβερνητικό μείγμα στην Ισπανία, καθώς θα υπάρξει ο απαιτούμενος χώρος για να κινηθεί πιο ριζοσπαστικά και ο Ιταλός πρωθυπουργός, Ματέο Ρέντσι.

Η ευθυγράμμιση αυτών των παραγόντων δημιουργεί τις προοπτικές για τον σχηματισμό του άξονα του Νότου στον οποίο θα εντάσσονται Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία και ο οποίος θα αποτελεί τονπολιτικό μοχλό πίεσης της Γαλλίας προς τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο.

Η διαμόρφωση ενός τέτοιου πολιτικο-διπλωματικού πλαισίου, εκτιμάται, ότι ότι θα βοηθήσει στην αποδέσμευση και άλλων προοδευτικών δυνάμεων που βρίσκονται εντός του κεντροευρωπαϊκού πυρήνα, όπως η Αυστρία. Με τον τρόπο αυτό μπορεί σε δεύτερη φάση να οικοδομηθεί ένα πιο ενεργό μπλοκ εντός των Βρυξελλών που θα δρα ως αντίβαρο στις γερμανικές επιδιώξεις. Πολιτικοί αναλυτές και γνώστες των ευρωπαϊκών συσχετισμών εκτιμούν ότι η εμπέδωση της προοπτικής δημιουργίας ενός τέτοιου άξονα είναι αρκετή για να διαφοροποιήσει τη γερμανική πολιτική, η οποία ωστόσο θα σκληρύνει στο δημόσιο διάλογο, ώστε να δημιουργηθεί ο απαραίτητος χώρος για παρασκηνιακές συνεννοήσεις. 

Στο ασφαλιστικό στο οποίο οι προσπάθειες εστιάζονται στις «έξυπνες» συμμαχίες ώστε να εμπεδωθεί το αίσθημα πολιτικής σταθερότητας και να υπάρξουν οι απαιτούμενες διασφαλίσεις ώστε να κινηθεί υποστηρικτικά ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ παράλληλα γίνεται προσπάθεια.

Το ελληνικό ναρκοπέδιο

Στο πολιτικό σκηνικό εντός της Ελλάδας η μάχη του πρωθυπουργού, της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι όμως δυσκολότερη, καθώς τα καυτά ανοιχτά μέτωπα, η έλλειψη ουσιαστικού κυβερνητικού συντονισμούκαι η προβληματική διασύνδεση κόμματος-κυβέρνησης εντείνουν προβλήματα δίνοντας χώρο στην αντιπολίτευση καθώς και εξωθεσμικά κέντρα να αναπτύξουν τη στρατηγική τους.

Η προσπάθεια αποκατάστασης της πολιτικής σταθερότητας, της οικονομικής κανονικότητας και η εμπέδωση αισθήματος ασφάλειας σε όλα τα επίπεδα είναι ένας πόλεμος με πολλαπλά μέτωπα, από τα οποία θεωρείται σίγουρο ότι κάποια θα χαθούν.

Καταλυτικό για την κυβέρνηση είναι η διατήρηση της Κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στα καίρια νομοσχέδια, μέχρι τον Μάριο, οπότε και θα διεξαχθεί το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Η προοπτική διάσπασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ είναι δίκοπο μαχαίρι για το Μαξίμου, το οποίο έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή σχέδιο προσέγγισης με την Ένωση Κεντρώων και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κάτι που φάνηκε στην ψηφοφορία για το σύμφωνο συμβίωσης.

Από τη μια πλευρά η απειλή εγγύτερης προσέγγισης με το ΠΑΣΟΚ, τους Κεντρώους και ενδεχομένως Το Ποτάμι κινητοποιεί συγκολλητικές δυνάμεις στον πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ από την άλλη δίνει την πολυτέλεια σε αρκετούς είτε να χρεώσουν στο Μαξίμου προσπάθεια αλλαγής του κυβερνητικού μείγματος, είτε πολιτική διαφοροποίηση ενεργοποιώντας φυγόκεντρες δυνάμεις στην Κ.Ο.

Σε κάθε περίπτωση πολλά θα κριθούν από το timing των νομοσχεδίων που θα κατατεθούν στη Βουλή καθώς και από το επίπεδο ευελιξίας το οποίο θα έχει αποκτήσει η κυβέρνηση στη διαδικασία εφαρμογής του Μνημονίου, ώστε να εισάγει το παράλληλο πρόγραμμα.

Το Μαξίμου, υπό τον συντονισμό του Γιάννη Δραγασάκη, ο οποίος επανέρχεται στο προσκήνιο, θα αναλάβει δράσεις για την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και τη σύγκρουση με τα διαπλεκόμενα, δυο μέτωπα τα οποία θεωρείται ότι μπορούν να αποφέρουν ικανά επικοινωνιακά και πολιτικά οφέλη στην κυβέρνηση.

Σε αυτό το πλαίσιο ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει ήδη ρίξει τις πρώτες τροχιοδεικτικές βολές κατά του μετώπου της διαπλοκής τραπεζών-media, θέτοντας θέμα διαφάνειας στις δανειοδοτήσεις εκδοτικών, τηλεοπτικών και ψηφιακών συγκροτημάτων καθώς και διαφημιστικών εσόδων από τις τράπεζες.

Παράλληλα, όπως τόνισε ο Ευκλέιδης Τσακαλώτος στο ντοκιμαντέρ, #ThisIsACoup τους Πολ Μέισον, θα ενταθεί η μάχη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, δίνοντας το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει ο νέος γγ Εσόδων απέναντι στις λίστες και τις σχέσεις του Δημοσίου με τον Ιδιωτικό τομέα.

Ο Νίκος Παππάς θα επιμείνει στη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού σκηνικού, κατεβάζοντας όμως τους τόνους, ενώ παράλληλα αναλαμβάνει και τη νομή της πίττας της διαφήμισης του Δημοσίου, μετά από απόφαση του υπουργικού Συμβουλίου.

Πιο ενεργό ρόλο αναμένεται να αναλάβει και ο Γιώργος Σταθάκης μετά το cooling off period που μεσολάβησε από το ζήτημα του Πόθεν Έσχες του υπουργού Οικονομίας. Στο δικό του πλαίσιο ο Γιώργος Σταθάκης από κοινού με τον Αλέξη Χαρίτση θα εστιάσουν την εκμετάλλευση ευρωπαϊκών κονδυλίων, τη δημιουργία νέων μηχανισμών υποδοχής κεφαλαίων από τα διαρθρωτικά ταμεία και τη διασύνδεση με το πακέτο Γιούνκερ. Σημαντικός θα είναι επίσης και ο προσανατολισμός της νομής των αναπτυξιακών κεφαλαίων στο εσωτερικό της οικονομίας.

Η μάχη για το ασφαλιστικό, που αναδεικνύεται ως καταλυτική, θα κριθεί εκτός Βουλής και σε ένα πλαίσιο που θα δημιουργηθεί από την προοπτική ανάταξης της Νέας Δημοκρατίας και τις διαθέσεις των Ευρωπαίων, στο πλαίσιο του επανακαθορισμού των ισορροπιών στην Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία.

Το πολιτικό πλαίσιο

Εντός της κυβέρνησης έχουν συσταθεί δυο διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα, το ένα εκ των οποίων επιχειρεί προσέγγιση με το σοσιαλιστικό χώρο, ενώ το άλλο στενότερο εναγκαλισμό με τους 53 του ΣΥΡΙΖΑ και άλλες ευρωκουμουνιστικές δυνάμεις, σκηνικό που αν και δημιουργεί αντίρροπες δυνάμεις εν τούτοις εξασφαλίζει μια ιδιότυπη εκεχειρία και ζώνη πυροπροστασίας για τον Αλέξη Τσίπρα.

Η έκβαση της μάχης αυτής, μεταξύ των δυο στρατοπέδων, δεν αναμένεται να κριθεί με στο εσωτερικό αλλά με βάση τη δυναμική που θα δημιουργηθεί από το διεθνή και ευρωπαϊκό συσχετισμό δυνάμεων.