Η αρθρογράφος του αμερικανικού περιοδικού χρησιμοποιεί το παράδειγμα μίας τυπικής οικογένειας στην Ελλάδα, αναλύοντας πώς είδε το βιοτικό της επίπεδο να ανεβαίνει συνεχώς και εν τέλει να καταλήγει πτωχευμένη.

«Είναι εύκολο, εκ των υστέρων, να κατηγορήσεις τους Έλληνες για τον δανεισμό και τις δαπάνες τους που ήταν πολλές. Ωστόσο, η πηγή του θανάτου της Ελλάδας δεν έχει να κάνει μόνο με την κακή της διαχείριση και τη σκληρή λιτότητα που επιβάλλεται από τους δανειστές της. Για να το θέσω χωρίς περιστροφές, η Ελλάδα δεν έπρεπε ποτέ να αποτελεί μέλος της ΕΕ, πλέον είναι παγιδευμένη» σημειώνει χαρακτηριστικά, επαναλαμβάνοντας ότι η χώρα μπήκε στην ΕΕ και τη νομισματική ένωση με χαλκευμένα οικονομικά στοιχεία και παραβλέποντας τα δομικά διαρθρωτικά προβλήματα που είχε, πχ στον τομέα της είσπραξης φόρων και της γραφειοκρατίας.

«Από οικονομικής άποψης, η Ελλάδα έχει μικρής σημασίας για την Ευρώπη. Ακόμη και αν χρεοκοπήσει συνολικά στο χρέος της, οι ζημίες των εταίρων δεν θα είναι πολύ μεγάλος. Πολιτικά, όμως, η χώρα παραμένει κλειδί για την ΕΕ και με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, απειλείται η νεοφιλελεύθερη συναίνεση στην ήπειρο. Αν δεν υπάρξει διέξοδος για την Ελλάδας, τότε δεν θα υπάρξει για κανέναν», αναφέρει το άρθρο του Foreign Policy, τονίζοντας ότι μία αλλαγή των όρων για τη συμμετοχή στην Ένωση δεν είναι δυνατή και για να το καταφέρει αυτό η Ελλάδα πλέον «θα πρέπει να καταφύγει στην καταστροφική λύση της επιστροφής στη δραχμή».

Το βασικό πρόβλημα της ζώνης του ευρώ, αναφέρει η αρθρογράφος, είναι ότι επιχειρείται να διατηρηθεί ένα πολιτικό όραμα που υπήρξε πριν από πολλά χρόνια για μία ενωμένη Ευρώπη, χωρίς ωστόσο να λάβει υπόψιν τις ιδιαιτερότητες των κρατών μελών της.