Δεν είμαι καθόλου σίγουρος αν με τον Σάσα Τζόρτζεβιτς ακόμη παρόντα, η σειρά με τον Άρη θα είχε φτάσει σε πέμπτο παιχνίδι.

Δεδομένης της (αλλοπρόσαλλης) εικόνας έως το σοκαριστικό αποκλεισμό από την Μπασκόνια στην Ευρωλίγκα και το “διαζύγιο” με τον Σέρβο κόουτς, δεν αποκλείεται ο Παναθηναϊκός -με τους “άσωτους υιούς” συγχωρεμένους να είχε βρει πέντε-έξι πόντους παραπάνω, να είχε κατακτήσει μία (δύσκολη) νίκη στη Θεσσαλονίκη, να μην έμπαινε ποτέ στη διαδικασία ενός πέμπτου αγώνα, με όποιους κινδύνους αυτός έκρυβε, και να ήταν πριν από το Σάββατο στους τελικούς. Όπως δηλαδή είχε συμβεί στο αντίστοιχο ματς της κανονικής διάρκειας (76-70) ή στα κρίσιμα εκτός έδρας ματς με Νταρουσάφακα, Ζαλγκίρις και Νταρουσάφακα.

Με τον Αργύρη Πεδουλάκη στο κουμάντο και την βιαστική αλλαγή αγωνιστικού πλάνου, ο Άρης ωφελήθηκε ξεκάθαρα. Μια ομάδα με αρχή, μέση και τέλος που φτιάχτηκε από τον Δημήτρη Πρίφτη με συγκεκριμένες αρχές και πρώτο στόχο ν’ ανταποκρίνεται σε συνθήκες πέντε-πέντε βολεύτηκε αφάνταστα, πήρε δύο παλικαρίσιες νίκες μπροστά στο κοινό της και απέκτησε το δικαίωμα μιας μάχης μέχρις εσχάτων στην Αθήνα.

ΘΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΜΕ ΤΖΟΡΤΖΕΒΙΤΣ

Από τη στιγμή όμως που η σειρά κατέληξε εκεί, ήταν βέβαιο πως ο Παναθηναϊκός θα προκρινόταν μονάχα με το μπάσκετ που πρεσβεύει ο “Άρτζι”. Με τον άπειρο στη διαχείριση “Σάλε” το “τριφύλλι” θα είχε μπλέξει σοβαρά και ίσως δεν είχε γλιτώσει νέο κάζο. Ποιος είναι σίγουρος πως θ’ αντιδρούσε στην αντεπίθεση του Άρη, ότι δεν θα είχε πιαστεί απροετοίμαστος στα πειραματικά σχήματα του αντίπαλου πάγκου, ότι θ’ ανάγκαζε τον ΜακΝιλ και τον Γουότερς να έχουν μαζί 9/28 σουτ, παρά τους 28 πόντους τους.

Με Έλληνα κόουτς αντίθετα ο Παναθηναϊκός ξεμπέρδεψε δίχως να κινδυνεύσει στο φινάλε. Σαφώς και δεν έχει αποβάλει κάθε μικρόβιο που καθιστούσε αγωνιστικά “άρρωστο” σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Αυτός ήταν μάλιστα ο λόγος που ο Άρης κατάφερε να επιστρέψει δύο φορές από διψήφια διαφορά και να φτάσει ένα άστοχο τρίποντο από το -4.

Έγινε πάντως εμφανές πως το ματς αυτό δεν χανόταν όσα πετυχημένα τρικ και αν δοκίμαζε ο Πρίφτης, παίζοντας με τον Τσούπκοβιτς στο “5” και τον Γουάιτ πάνω στον Καλάθη, ακόμη και αν τραυματίστηκε και δεν έπαιξε περισσότερα από 11 λεπτά ο Διαμαντίδης. Ο Παναθηναϊκός έπεισε απ’ αρχής ότι θα “χτίσει” τη νίκη-πρόκριση πάνω στην άμυνά του, στις πρώτες 15 απόπειρες να σκοράρει ο Άρης είχε 2/13 σουτ και κανά-δυο λάθη.

ΟΛΟΙ ΧΕΡΙΑ

Οι “πράσινοι” έβαζαν χέρι σε κάθε μπάλα, ο Γουότερς δεν πήρε ανάσα, δεν έφτιαξε παιχνίδια, τα σουτ του ΜακΝιλ ήταν είτε στη λήξη των 24” είτε πάνω σε άμυνα. Ο Φελντέιν, ο Γουίλιαμς, ο Γκιστ, ο Φώτσης κυνηγούσαν κάθε φάση, έκλεβαν χαμηλά και αλλοίωναν προσπάθειες ψηλά. Ανεξάρτητα από την αποτελεσματικότητά τους στην επίθεση, είτε τ’ αρκετά επιθετικά ριμπάουντ, μπορούσαν να έχουν τον έλεγχο γιατί δεν έδιναν στον Άρη τίποτα άκοπο. Τα φάουλ μοιράστηκαν σωστά, δεν χάθηκαν αμυντικά ριμπάουντ όσο η μηχανή δούλευε χωρίς να θέλει έξτρα λάδωμα.

Οι “κίτρινοι” έκαναν όντως μεγάλη προσπάθεια ποντάροντας στα κενά διαστήματα των “πρασίνων”, τα κατάλοιπα της προηγούμενης κατάστασης, δεν εγκατέλειψαν τη μάχη παρά μόνο όταν κατάλαβαν πως είναι μάταιο να παλεύουν με ανεμόμυλους. Είχαν ούτως ή άλλως αποδείξει το μέγεθός τους, είχαν φτάσει στα όριά του τον ισότιμο διεκδικητή του τίτλου. Σε κάθε περίσταση άλλωστε ο Παναθηναϊκός έβγαζε μια άμυνα παραπάνω. Οι “πράσινοι” είχαν 10 κλεψίματα και πήραν 18 πόντους από τα αντίπαλα λάθη. Καθόλου λίγοι για να νιώσουν ότι ο ιδρώτας τους έχει αποτέλεσμα, να κερδίσουν σε αυτοπεποίθηση, ν’ ανεβάσουν το σκορ και να ξεφύγουν. Υπό τέτοιες συνθήκες, θα ήταν πολύ δύσκολο ν’ απειληθούν από τους “γουόριορς” του Πρίφτη που επιβεβαίωσαν τη… θεϊκή καταγωγή τους, αλλά στο τέλος λύγισαν.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Τώρα ο Παναθηναϊκός αλλάζει ρότα και σκέφτεται από το μηδέν μία τελική σειρά, όχι ένα και μόνο ματς δίχως επιστροφή. Με στόχο να εξαλείψει όσο μπορεί τα μπλακ-άουτ στην άμυνα, όσο μέσα βρίσκεται ο Ραντούλιτσα, αυτό τον νοιάζει, ο Πεδουλάκης έχει πέντε ημέρες να τελειοποιήσει το σχέδιό του.

Από τους 38 πόντους που έβαλε το “τριφύλλι” το Σάββατο στη ρακέτα ουδείς αμφιβάλει πως η μπάλα θα περάσει μέσα. Πόσο εύκολα και πόσο συχνά θα εξαρτηθεί και από τον αντίπαλό του. Οι 17/27 βολές με 2/7 από τον Γκιστ δεν ήταν καλό σημάδι από τη στιγμή που ο Αμερικανός εκ των πραγμάτων θα πρέπει να επιθέσεις ως βασικό 5άρι.

Ο ίδιος ο κόουτς πάντως ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να φωνάξει σε παίκτες που δεν έχει διδάξει τι πρέπει να παίξουν. Ούτε έχει απαιτήσεις ν’ αλλάξουν σε τόσο σύντομο διάστημα. Ξέρει όμως πως για τον τίτλο “ο Παναθηναϊκός πρέπει να έρθει με όποιο κόστος στο DNA του”. Γι’ αυτό και ουδείς αμφιβάλλει πως με τον Άρτζι οι πιθανότητες του Παναθηναϊκού είναι αυξημένες.

ΥΓ. Η εμφάνιση τόσο του Φελντέιν όσο και του Γκιστ μετά τον αποκλεισμό τους από το προηγούμενο παιχνίδι και το πρόστιμο ήταν η συγγνώμη που (με τον τρόπο τους) ζήτησαν. Αν κοιμούνται πλέον νωρίς το βράδυ και συνεχίσουν ανάλογα στους τελικούς, όλα θα ξεχαστούν σύντομα.

ΥΓ2. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος έμεινε στο παρκέ 26 λεπτά. “Ηρεμεί την ομάδα”, είπε ο Πεδουλάκης. Τέτοια ματς τον μεγαλώνουν. Λέτε;

ΥΓ3. Θα έχει τρομερό ενδιαφέρον ο τρόπος που ο Πεδουλάκης θα προσπαθήσει ν’ απεγκλωβίσει τον Έλιοτ Γουίλιαμς όταν ο Σφαιρόπουλος ρίξει πάνω του τον Χάκετ ή τον Παπανικολάου. Ο Τζόρτζεβιτς απέτυχε σε τρία διαδοχικά ματς. Είναι μια βασική παράμετρος ο Αμερικανός.