Τα ξαναλέμε λοιπόν:

– Εμείς δεν είπαμε ότι η Δημοτική Αρχή δίνει πολλά χρήματα στο Φεστιβάλ Φιλίππων. Εμείς είπαμε ότι δίνει λίγα και σε δαπάνες άσχετες με το καλλιτεχνικό έργο. Θα έπρεπε να δίνει περισσότερα και σε δαπάνες παραγωγής έργων. Εμείς θα ενισχύσουμε το καλλιτεχνικό, το ερευνητικό και το εκπαιδευτικό σκέλος του Φεστιβάλ.

– Το 1/3 περίπου του προϋπολογισμού του Φεστιβάλ Φιλίππων είναι για δαπάνες δημοσιότητας και υλικών προβολής. Πού γίνεται αυτή η δημοσιότητα και η προβολή; Εδώ και 4 χρόνια δεν βλέπουμε καμία δυναμική και ισχυρή προβολή του Φεστιβάλ στις γειτονικές μας περιοχές, στις γειτονικές Περιφέρειες, στη Θάσο που έχει χιλιάδες τουρίστες ή σε γειτονικά κράτη. Μήπως η δημοσιότητα αυτή αξιοποιείται για την προβολή της Δημοτικής Αρχής με… “θέα” τις επόμενες εκλογές;

– Από τη Δημοτική Αρχή ζητήσαμε το αυτονόητο: πρώτα να εγκρίνεται το πρόγραμμα του Φεστιβάλ και στη συνέχεια να παρουσιάζεται στα μέσα ενημέρωσης, το αντίθετο είναι παράλογο. Ως απάντηση ακούσαμε το πρωτάκουστο: ότι ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ κ. Θοδωρής Γκόνης δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν και ότι πρέπει να αρκεστούμε στην προφορική ενημέρωση! Λυπούμαστε αν η Δημοτική Αρχή και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής θεωρούν “μπανάλ” τις συλλογικές διαδικασίες. Είναι υποχρέωσή τους σε θέματα προγραμματισμού και προϋπολογισμού να ενημερώνουν επισήμως τα μέλη των Δ.Σ. του ΔΗΠΕΘΕ και της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ και να έχουν την έγκρισή τους, πριν ενεργήσουν, όπως συμβαίνει σε όλα τα πολιτιστικά Φεστιβάλ του… πολιτισμένου κόσμου.

– Η διοίκηση της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ οφείλει να εξηγήσει γιατί δεν προβλέπονται δαπάνες για τις ανάγκες των εθελοντών του Φεστιβάλ. Είναι δυνατόν τόσα χρόνια να μην φροντίζει για τις μετακινήσεις των εθελοντών και για μερικά μπουκάλια νερό; Είναι δυνατόν να ξοδεύονται τόσα χρήματα για άλλες δαπάνες και να μην προβλέπονται αυτά τα στοιχειώδη; Δηλαδή τόσα χρόνια οι εθελοντές βάζουν από την τσέπη τους για να πηγαίνουν στο αρχαίο θέατρο;

Το Φεστιβάλ Φιλίππων είναι ο κορυφαίος, ιστορικός πολιτιστικός θεσμός του Δήμου μας που έχει δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά στη θεατρική ιστορία της χώρας. Ωστόσο, ο αριθμός των φεστιβάλ έχει πλέον αυξηθεί, όπως και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους. Οι θεατρικές παραστάσεις που έρχονταν μόνο στο Φεστιβάλ Φιλίππων, πηγαίνουν πλέον και αλλού, μειώνοντας την επισκεψιμότητά του. Αυτή την πραγματικότητα δεν πρέπει να κάνουμε ότι δεν τη βλέπουμε.

Το Φεστιβάλ Φιλίππων χρειάζεται μεγαλύτερη προσαρμογή στα σύγχρονα καλλιτεχνικά δεδομένα, ενίσχυση των πρωτότυπων παραγωγών και του ερευνητικού και εκπαιδευτικού του ρόλου, συνεργασίες και διεθνή εξωστρέφεια με ρεαλιστικούς στόχους.

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου κρατάει το Φεστιβάλ Φιλίππων “όμηρο” μίας ξεπερασμένης οργανωτικής “μανιέρας”. Η καλλιτεχνική αξία μεμονωμένων δράσεων και εκδηλώσεων δεν μπορεί να καλύψει τις αδυναμίες που παρουσιάζει στο σύνολό του και στην κεντρική οργανωτική του αντίληψη.

Ήρθε η ώρα να συζητήσουμε πάνω σε μία νέα αντίληψη για το Φεστιβάλ Φιλίππων.