Ο Τομεάρχης Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Ν. Καβάλας, Νίκος Παναγιωτόπουλος, τοποθετήθηκε σήμερα από του Βήματος της Βουλής, επί του σχεδίου νόμου – νέου Μνημονίου του Υπουργείου Οικονομικών «Συνταξιοδοτικές διατάξεις Δημοσίου και τροποποίηση διατάξεων του ν.4387/2016, Μέτρα εφαρμογής των δημοσιονομικών στόχων και μεταρρυθμίσεων, Μέτρα κοινωνικής στήριξης και εργασιακές ρυθμίσεις, Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2018-2021 και λοιπές διατάξεις».

Ακολουθεί το κείμενο της ομιλίας του:

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, η μετατροπή της κοινωνίας σε ένα απέραντο πεδίο ληπτών προνοιακών και άλλων επιδομάτων και παροχών, έχει ξέρετε και την άλλη ανάγνωση, την εκτεταμένη φτωχοποίηση, με αυξανόμενο ρυθμό, μάλιστα, της ελληνικής κοινωνίας.

Στο δε προλαλήσαντα συνάδελφο που μας είπε ότι τώρα η ιδιωτική οικονομία θα πάει μπροστά, έχω να πω ότι αμφιβάλλω, δεν είμαι σίγουρος ότι θα πάει μπροστά.

Δεν σας κόβω ιδεολογικοπολιτικά πρόσφορους να τρέξετε αποκρατικοποιήσεις και να προσεγγίσετε επενδύσεις από δω και πέρα. Είμαι σίγουρος όμως, ότι μεγάλο κομμάτι της ιδιωτικής οικονομίας έχει ήδη πάει στη Βουλγαρία. Όσοι είμαστε από τη Βόρεια Ελλάδα το γνωρίζουμε και ξέρουμε τι αφαίμαξη εσόδων συνεπάγεται αυτή η μαζική φυγή ελληνικών επιχειρήσεων στη Βουλγαρία.

Σήμερα το πρωί εδώ, είδαμε ένα παράξενο πράγμα σε σχέση με το ύφος συναδέλφων της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην υπεράσπιση του νομοσχεδίου. Οι φορείς που ακροαστήκαμε πριν λίγες ώρες, δεν συμμερίζονται την αισιοδοξία της κυβέρνησης. Ακούσαμε εδώ δικαστές και εισαγγελείς να μιλάνε για αντισυνταγματικές ρυθμίσεις, να κάνουν λόγο για ρωγμές στην λειτουργική ανεξαρτησία των δικαστικών αρχών, να μιλάνε για απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων. Ακούσαμε κοινωνικούς εταίρους να κάνουν λόγο για δήμευση του εισοδήματος των ελεύθερων επαγγελματιών, για εξόντωση της επιχειρηματικότητας, για καταστροφή του παραγωγικού ιστού της χώρας. Ακούσαμε ένστολους να λένε ότι τους «τελειώνετε» και να κάνουν λόγο για νομοσχέδιο έκτρωμα.

Υποθέτω, ότι μάλλον δεν είναι ικανοποιημένοι από την ποιότητα και τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης. Εσείς εδώ όμως, κύριοι συνάδελφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, υπερθεματίζετε σε πανηγυρικούς σχεδόν τόνους υπέρ της υποστήριξης του 4ου μνημονίου στην ουσία, σχεδόν αλληλοσυγχαίρεστε και χειροκροτάτε ένας τον άλλον σαν να θέλετε να πείσετε ο ένας τον άλλο.

Ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος υποθέτω ότι αύριο θα τελεί υπό παραίτηση, θριαμβολογεί και παραδίδει μαθήματα κοινωνικής ευαισθησίας για την παιδική φτώχεια, αλλά ξέρετε, αυτά όλα φτωχοποιούν και τους γονείς. Η μείωση του αφορολόγητου κάνει τους φτωχούς να γίνουν ακόμα φτωχότερους και όσο για τους παππούδες που θα χάσουν περίπου 2 συντάξεις, 1 σίγουρα από τις περικοπές των συντάξεων και άλλη μία από τη μείωση του αφορολόγητου που θα κάνει και κάποιους από αυτούς να πληρώνουν από δω και πέρα φόρο και επομένως, να απωλέσουν εισόδημα. Θα έχουν όμως το προνόμιο να δουν τα εγγόνια τους στα σχολικά συσσίτια. Αυτή είναι η ιστορία των αντιμέτρων και αυτό πρέπει να το επικροτήσουμε εμείς.

Είναι το νέο μεγάλο παραμύθι, μετά την κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας του Ιανουαρίου 2015 και το παράλληλο πρόγραμμα βέβαια, του Σεπτεμβρίου 2015. Γιατί είναι παραμύθι; Πρώτον, γιατί προϋποθέτουν μεγάλα δημοσιονομικά πλεονάσματα, που ως γνωστόν μέχρι τώρα επιτεύχθηκαν αφενός λόγω της εξοντωτικής υπερφορολόγησης και μάλιστα, των πλέον παραγωγικών κομματιών της ελληνικής κοινωνίας, της οικονομίας και αφετέρου, την εσωτερική στάση πληρωμής του δημόσιου σε ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις προς τρίτους. Δεύτερον, γιατί προϋποθέτουν την έγκριση του Δ.Ν.Τ., κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 15 του παρόντος. Αν δεν εγκρίνει το Δ.Ν.Τ., αντίμετρα γιοκ.

Επειδή ο χρόνος πιέζει, θεωρώ ότι πρέπει να κάνω και δύο τρία ειδικά σχόλια επί των ρυθμίσεων αρμοδιότητας Υπουργείου Δικαιοσύνης, μιας και ο αρμόδιος Υπουργός είναι εδώ. Κυρίες και κύριοι, αν η σημειολογία έχει κάποιο ενδιαφέρον θα κάνω μια παρατήρηση, που μάλλον μέχρι τώρα πέρασε απαρατήρητη. Όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη, πρώτη στη λίστα των 140 προαπαιτούμενων – με αριθμό 137 – που διαπραγματευθήκατε και συμφωνήσατε, είναι η διευθέτηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Υποθέτω, με αύξοντα αριθμό σημαντικότητας και μάλιστα με υπουργική απόφαση που θα καθορίσει τις σχετικές λεπτομέρειες, τεχνικές και διαδικαστικές. Θα ήθελα να δοθούν κάποιες εξηγήσεις από τον Υπουργό, που είναι εδώ, σχετικά με αυτήν την υπουργική απόφαση που θα εκδοθεί. Ξέρω, ότι ρυθμίζονται αρκετά πράγματα με ουσιαστική αναμόρφωση του κώδικα πολιτικής δικονομίας, αλλά όταν μια υπουργική απόφαση αγγίζει τον κώδικα πολιτικής δικονομίας, νομίζω ότι ο Υπουργός καλό είναι να εξηγήσει τι ακριβώς εννοεί, ποιες ακριβώς λεπτομέρειες θα διευθετηθούν.

Και βέβαια, όταν μιλάμε για ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, εγώ δεν μπορώ να μιλήσω πλέον για την κοινωνική σας ευαισθησία. Ούτε κουβέντα δεν γίνεται για την προστασία της πρώτης κατοικίας και όλα αυτά, που κάποτε λέγατε. Το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» πλέον, είναι απλά μια, μελαγχολική θα έλεγα, υπόμνηση, για όλα τα ψέματα που είπατε, προκειμένου να έρθετε στην εξουσία. Η εντύπωση που μου δίνετε, είναι ότι, ότι σας δώσανε, όπως σας το δώσανε, έτσι το εισάγετε.

Άρθρα 63 και 64, Οικονομικός Εισαγγελέας και Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Εδώ, υπάρχει μια περίεργη σχέση. Στο άρθρο 63 αναβαθμίζετε το θεσμό του Οικονομικού Εισαγγελέα, προβλέποντας ότι μπορεί να είναι και Εισαγγελέας Εφετών και σωστά. Του δίνετε τις σχετικές αρμοδιότητες και στο αμέσως επόμενο άρθρο, τον υποβαθμίζετε έναντι της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων αφού, αφενός τον μετατρέπετε σε απλό πληροφοριοδότη της Αρχής και αφετέρου, αφήνετε στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, τη διακριτική ευχέρεια να διαχειρίζεται την πληροφορία. Εκτιμώ ότι, όταν ένας Εισαγγελέας Εφετών οριστεί ως Οικονομικός Εισαγγελέας, τροφοδοτεί την Ανεξάρτητη Αρχή με μια πληροφορία, για να διαχειριστεί μια υπόθεση, αυτό, τον υποβαθμίζει, απέναντι αυτής της Ανεξάρτητης Αρχής, ιδίως μάλιστα, με το δεδομένο ότι ο Πρόεδρος της, είναι στην ουσία, πολιτική επιλογή του Υπουργού. Επομένως, εδώ, αναπτύσσεται μια περίεργη σχέση, απέναντι στην δικαστική και την εκτελεστική εξουσία.

Άρθρο 65. Νομοθετική ασυλία, ακαταδίωκτο στην ουσία, για στελέχη Τραπεζών και Δημόσιου τομέα, που θα κληθούν να αναδιαρθρώσουν δάνεια, οφειλές και χρέη. Ρωτάμε, υπάρχει κάποιος λόγος για να δοθεί αυτό το ακαταδίωκτο; Ποιο πρόβλημα υπάρχει, εάν όλοι αυτοί ενεργήσουν, σύμφωνα με το Νόμο; Υπάρχει εδώ, μια πρόνοια στο να κάνουν τη δουλειά τους, χωρίς την έγνοια, ενδεχομένως, μιας ποινικής δίωξης ή αυθαίρετων ποινικών διώξεων, όπως λέτε στην Αιτιολογική Έκθεση; Μα, εάν κάνουν τη δουλειά τους σωστά και σύμφωνα με το Νόμο, προφανώς, η όποια ποινική δίωξη θα κριθεί νόμου αβάσιμη και θα υιοθετηθούν οι προβλεπόμενες δικονομικές συνέπειες και δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στη δικαστική εξουσία; Πιθανολογείτε ότι θα υπάρξει κύμα διώξεων; Για ποιο λόγο πρέπει να υπάρχει αυτό το ακαταδίωκτο, απέναντι στα στελέχη του Δημοσίου;

Θεωρώ, ότι υπάρχουν, σε πολλές λεπτομέρειες αυτού του μνημονίου, πολλοί διάβολοι. Η ουσία όμως, της μεγάλης εικόνας είναι ξεκάθαρη. Δυστυχώς, συνεχίζεται και επεκτείνεται, με αμείωτο ρυθμό η συστηματική φτωχοποίηση της κοινωνίας. Με ειδική μέριμνα, μάλιστα, για τα πλέον παραγωγικά στοιχεία αυτής. Για να έρθετε μετά να προσφέρετε, τα δήθεν αντίμετρα, προνοιακής φύσεως, όπως είπα, για να αποδείξετε ότι νοιάζεστε. Παίρνετε όμως 4,9 δις νέα μέτρα, υπό την έγκριση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Επομένως, θεωρώ ότι εμπαίζετε τον κόσμο. Υπόσχεστε ανάπτυξη και απλά, εμπαίζετε και άλλο. Γιατί ποτέ δεν μάθατε, για να τελειώσω από κει που ξεκίνησα, και ποτέ δεν πιστέψατε, ότι αν είναι να βγούμε από το πρόβλημα, πρώτα, πρέπει να παραχθεί πλούτος και μετά να σχεδιαστεί, εάν είναι δυνατόν αυτό να γίνει, ο σωστός τρόπος αναδιανομής του. Εσείς, μέχρι τώρα έχετε διώξει το πλούτο και παράγεται φτώχεια. Είστε όντως, πολύ παραγωγικοί, αναδιανέμοντας παράλληλα μιζέρια και πολλά ψέματα.