Ομιλία Νίκου Παναγιωτόπουλου στη συνεδρίαση της 1ης Φεβρουαρίου της Ολομέλειας της Βουλής, στη συζήτηση του πορίσματος της εξεταστικής επιτροπής σχετικά με τη διερεύνηση της νομιμότητας της δανειοδότησης των πολιτικών κομμάτων καθώς και των ιδιοκτητριών εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από τα Τραπεζικά Ιδρύματα της χώρας:

«Στα δύσκολα που έρχονται, ο τακτικός ελιγμός της Κυβέρνησης είναι να δηλητηριάζει σταθερά και με αυξανόμενη ένταση την πολιτική αντιπαράθεση για να καλύψει τις κραυγαλέες, μοιραίες αδυναμίες της. Και αυτό είναι το μόνο ασφαλές πόρισμα, που μπορεί να εξαχθεί».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρατήρησα σήμερα από τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, αλλά και των κυβερνητικών στελεχών, ότι κινήθηκαν ως προς τον πολιτικό τους λόγο σε ένα μήκος κύματος στο οποίο είχαν κινηθεί και κατά την πρώτη συζήτηση στην Ολομέλεια, η οποία θα έπαιρνε τελικά την απόφαση διά ψηφοφορίας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Λίγο πολύ είπαν τα ίδια πράγματα.

Ένας αφοριστικός, οξύτατος, καταγγελτικός λόγος για τα κακά της διαπλοκής, τη ρίζα της διαπλοκής, τους παράγοντες διαπλοκής και κάποια ειδικά στοιχεία βέβαια και ευρήματα -αλίμονο, άλλωστε, εννέα μήνες διήρκησαν οι εργασίες της Επιτροπής- σχετικά με τον δανεισμό κομμάτων και ΜΜΕ. Αλλά στο διά ταύτα, δηλαδή στην εξεύρεση των ευθυνών των πολιτικών προσώπων, υπήρξαν λίγα πράγματα. Κατεδείχθη η διαπλοκή, αλλά δεν ανεδείχθησαν οι διαπλεκόμενοι. Αυτό λίγο – πολύ έγινε.

Και βέβαια -και είναι κρίμα αυτό- χάθηκε μια ευκαιρία, μια ωραία ευκαιρία, να ξεκινούσε σήμερα μια ανοιχτή και -να το πω έτσι- μεστή συζήτηση για ένα πραγματικά συνολικό και αδιαφανές σύστημα χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων. Θα μπορούσε να είχε γίνει. Θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει.

Από την άλλη προκύπτει ότι αυτό που ενδιαφέρει την Κυβέρνηση και την κυβερνητική Πλειοψηφία αυτήν τη στιγμή όπου η χώρα πλησιάζει ανεπαισθήτως, σιγά-σιγά αλλά επικίνδυνα, πάλι στην κόψη του ξυραφιού, είναι το αφήγημα. Το αφήγημα θα έλεγα ότι χωρίζεται σε ψέματα και θεωρία. Όταν η θεωρία διαψεύδεται, τα ψέματα καταρρέουν ένα-ένα. Αυτήν τη στιγμή τα περισσότερα ψέματα έχουν καταρρεύσει, αλλά το αφήγημα παραμένει, προσαρμόζεται. Ο λογαριασμός, βέβαια, είναι ήδη βαρύς και ασήκωτος. Η Κυβέρνηση, όμως, εκεί. Αντί να προσαρμόσει τη θεωρία της στην πραγματικότητα, επιμένει ότι η πραγματικότητα οφείλει να προσαρμοστεί στη θεωρία της με δογματισμό ωσάν να κατέχει αυτή -και η κυβερνητική Πλειοψηφία βέβαια- την απόλυτη αλήθεια.

Όμως, η πραγματικότητα επιμένει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ριχτήκατε, για παράδειγμα, με μανία στον αγώνα για τη μείωση της φτώχειας και στο μεταξύ η φτώχεια έχει αυξηθεί κατά πολύ. Σήμερα, βέβαια, πρώτη ημέρα εφαρμογής -παρεμπιπτόντως το λέω- του ηλεκτρονικού συστήματος για την υποβολή αιτήσεων για το κοινωνικό ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα το σύστημα έπεσε. Αλλά, δεν διαμαρτυρόμαστε γιατί έχουμε Ελληνική Διαστημική Υπηρεσία.

Δεσμευθήκατε για την αποκομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης, αλλά δια των πολιτικών σας -δηλαδή διόγκωση και άλωση του δημοσίου- επιφέρατε περισσότερη κομματικοποίηση στη Δημόσια Διοίκηση. Και δεν έχει τελειώσει σίγουρα.

Πήρατε όρκους τιμής για την καταπολέμηση της διαφθοράς εν ονόματι του νέου απέναντι στο παλιό, αλλά επί των ημερών σας η διαφθορά στη χώρα αυξήθηκε.

Η Εξεταστική Επιτροπή για την έρευνα της δανειοδότησης των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης συστάθηκε και κινήθηκε στα πλαίσια μιας ακόμα κυβερνητικής θεωρίας. Είναι η περίφημη τριγωνική σχέση ανάμεσα σε πολιτικά κόμματα, τραπεζικό σύστημα και ΜΜΕ. Τα πολιτικά κόμματα ασκούν επιρροή στο τραπεζικό σύστημα ώστε είτε να εξασφαλίζουν δανειοδότηση προς τα ίδια, είτε να εξασφαλίζουν δανειοδότηση προς τα ΜΜΕ, τα οποία με τη σειρά τους θα υποστηρίξουν αυτά ακριβώς τα κόμματα που τα υποστήριξαν. Σε όλο αυτό το τρίγωνο, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απ’ έξω. Αυτό λέει η θεωρία.

Τα ευρήματα της Επιτροπής, όμως, έδειξαν και άλλα πράγματα. Ας δούμε μερικά απ’ αυτά.

Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία είχε ψηφίσει -θυμίζω- υπέρ της σύστασης της Εξεταστικής Επιτροπής, γιατί δεν είχε κανένα πρόβλημα απολύτως με την αναζήτηση της αλήθειας. Τέτοιο πρόβλημα φαίνεται ότι είχε ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβερνητική Πλειοψηφία όταν δεν ψήφισε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα capital controls. Παρεμπιπτόντως θυμίζω ότι χθες η σχετική δικογραφία τέθηκε στο αρχείο μετά την ολοκλήρωση της εισαγγελικής έρευνας και δεν χρειάστηκε να διαβιβαστεί ο σχετικός φάκελος αμελλητί στη Βουλή, διότι προφανώς δεν ανέκυψε καμία διασταύρωση της υπόθεσης με πολιτικό πρόσωπο. Κάποιος, προφανώς, γενικός διευθυντής Υπουργείου είχε υπογράψει την απόφαση για την επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών στη χώρα τον Ιούλιο του 2015. Εξαιρετικά ενδιαφέρον και θα έλεγα εξαιρετικά αξιοπερίεργο.

Δεύτερον, η Νέα Δημοκρατία ρυθμίζει τις δανειακές της υποχρεώσεις, περιορίζει τα λειτουργικά της έξοδα, νοικοκυρεύει τα οικονομικά της και έχει ήδη ψηφίσει το 2014 νόμο που περιόρισε την κρατική χρηματοδότηση παρά το ότι έτσι δυσκόλευε περισσότερο την οικονομική της κατάσταση όταν ήταν κυβέρνηση. Βέβαια, δεν συνιστά καμία ευνοϊκή μεταχείριση, κατά την άποψή μου, ο τετραπλασιασμός των επιτοκίων δανεισμού από κάποια τράπεζα όλο αυτό το διάστημα.

Τρίτον, όλα τα κόμματα -και ο ΣΥΡΙΖΑ- λάμβαναν τραπεζική χρηματοδότηση με τους ίδιους κανόνες, δηλαδή, εγγύηση τις τρέχουσες και μελλοντικές χρηματοδοτήσεις. Εξαίρεση ήταν το ΚΚΕ.

Θα ήταν πραγματικά εξαιρετικά ενδιαφέρον να δει κανείς την εξυπηρέτηση των δανειακών υποχρεώσεων του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις επόμενες εκλογές. Όπως, επίσης, είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι το μόνο κόμμα που έχει ζητήσει τραπεζικό δανεισμό χωρίς να συντρέχουν τα συνήθη πιστοληπτικά κριτήρια και μάλιστα δι’ επιστολής του ίδιου του Πρωθυπουργού και Αρχηγού του, του κ. Τσίπρα, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά, λοιπόν, ως προς τα κόμματα.

Ως προς τα ΜΜΕ και σιγά-σιγά τελειώνω. Το πρώτο εύρημα, η έκθεση του τραπεζικού συστήματος σε μη εξυπηρετούμενα δάνεια για τον κλάδο των ΜΜΕ, είναι από τις χαμηλότερες σε επίπεδο κλάδου. Με άλλα λόγια, είχαν χορηγηθεί δάνεια με μεγαλύτερης πιθανότητας επισφάλειες σε επιχειρήσεις άλλων κλάδων και όχι των ΜΜΕ. Όμως, βέβαια, η δημιουργία εντυπώσεων προέχει.

Μία παραφωνία υπήρχε ως προς την δανειοδοτική συμπεριφορά του τραπεζικού συστήματος, η Τράπεζα Αττικής. Ξέρουμε πολύ καλά τι έγινε με την Τράπεζα Αττικής, τη μετοχική της σύνθεση και το δάνειο, το οποίο εξέδωσε σε εργολάβο της Κυβέρνησης, προκειμένου αυτός να επιχειρήσει να αποκτήσει άδεια τηλεοπτικού σταθμού διά του διαγωνισμού, που είχε προκύψει βάσει του, αντισυνταγματικού πλέον, νόμου Παππά.

Ολοκληρώνω, γιατί νομίζω ότι έχει ήδη εξαντληθεί η συζήτηση και τα ζητήματα του ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΑ. Είναι προφανές πλέον ότι όλη αυτή η προσπάθεια έγινε για να σπιλωθεί το πρόσωπο του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Τελειώνω με το εξής: Από το αποδεικτικό υλικό που εξετάστηκε από την Επιτροπή κατά τους εννέα αυτούς μήνες των εργασιών της, προέκυψαν στοιχεία, που δικαιολογούν τη διαβίβαση του φακέλου στις εισαγγελικές αρχές για περαιτέρω διερεύνηση προς την κατεύθυνση αναζήτησης ευθύνης προσώπων φυσικών.

Όμως, δεν προέκυψε οποιαδήποτε παρέμβαση πολιτικών προσώπων και άρα οι αντίστοιχες πολιτικές ή ποινικές ευθύνες για τη χορήγηση δανείων στα ΜΜΕ. Δεν απεδείχθησαν ευθύνες πολιτικών προσώπων.

Τώρα το θέμα μετατοπίζεται αλλού, πώς θα πληρώσει τα δάνεια η Νέα Δημοκρατία ή τι θα γίνει με τον ΚΗΡΥΚΑ ή άλλα, γιατί αυτός ήταν εξαρχής ο στόχος. Στα δύσκολα που έρχονται, ο τακτικός ελιγμός της Κυβέρνησης είναι να δηλητηριάζει σταθερά και με αυξανόμενη ένταση την πολιτική αντιπαράθεση για να καλύψει τις κραυγαλέες, μοιραίες αδυναμίες της. Και αυτό είναι το μόνο ασφαλές πόρισμα, που μπορεί να εξαχθεί.