Ο Νομαρχιακός Σύλλογος ΑμεΑ ΠΕ. Καβάλας εκφράζει την βαθιά και κατηγορηματική αντίθεσή του επί του Νομοσχεδίου που δόθηκε στη δημοσιότητα με τίτλο «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας – Εθνικό Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης», που επηρεάζει βαθύτατα το χώρο της Αναπηρίας.

Το κείμενο που δημοσιεύθηκε έχει προκαλέσει την αγανάκτηση των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, καθώς κατακρεουργεί βασικά ασφαλιστικά δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και προοιωνίζει το τέλος της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Ο νομαρχιακός σύλλογος ΑΜΕΑ ΠΕ. Καβάλας, η Ε.Σ.Α.μεΑ. και οι φορείς μέλη της θα αντισταθούν με όλες τους τις δυνάμεις και αυτό θα δηλώσουν και στη συνάντηση που έχει οριστεί με τον υπουργό Εργασίας κ. Κατρούγκαλο.

Εντωμεταξύ το αναπηρικό κίνημα της χώρας ζητά να τηρήσει η κυβέρνηση τις δεσμεύσεις της  και να «δώσει τη μάχη να διατηρηθούν τα κεκτημένα και να μην υπάρξουν περικοπές», όπως είχε τονίσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας την 3^η Δεκέμβρη, Εθνική Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία http://is.gd/abx2HK , στη συνάντηση που είχε με αντιπροσωπεία της Ε.Σ.Α.μεΑ. Ζητάμε επίσης από όλους τους βουλευτές, κυβερνητικούς και μη, να δηλώσουν την άρνησή τους για τα μέτρα του νομοσχεδίου που θα οδηγήσουν τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους αναπηρίας, γήρατος και θανάτου στη φτώχεια και την ολοκληρωτική εξαθλίωση.

Το νομοσχέδιο στη σημερινή μορφή του περιλαμβάνει πάμπολλες «κόκκινες γραμμές», ή έστω ασάφειες, για το αναπηρικό κίνημα: Περικοπή και κατάργηση του ΕΚΑΣ, εισοδηματικά κριτήρια σε διάφορα επιδόματα, μείωση του ποσού της εθνικής σύνταξης βάσει του ποσοστού αναπηρίας του δικαιούχου, καθώς και πολλά ερωτηματικά: 

• Με ποιο σκεπτικό ο νομοθέτης δεν προβλέπει τη χορήγηση σύνταξης αναπηρίας λόγω ατυχήματος εκτός εργασίας, εάν ο ασφαλισμένος δεν έχει διανύσει τουλάχιστον 7,5 χρόνια εργασίας; Εάν λόγω του ατυχήματος καταστεί ανίκανος να συνεχίσει την εργασία του με τι πόρους θα επιβιώσει; 
• Το άρθρο 13 θέτει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση της σύνταξης θανόντος γονέα στο τέκνο με αναπηρία, η αναπηρία του τέκνου να έχει εκδηλωθεί προ του 25ου έτους της ηλικίας. Με ποια λογική ο νομοθέτης θέτει ως προϋπόθεση η αναπηρία να έχει επέλθει προ του 25ου έτους της ηλικίας; Γιατί αγνοείται το γεγονός ότι υπάρχουν βαριές αναπηρίες, οι οποίες εκδηλώνονται μετά το 25^ο έτος της ηλικίας όπως τύφλωση, παραπληγία ή βαριές ψυχικές παθήσεις ή χρόνιες παθήσεις;  
• Με το άρθρο 16, για την προσαύξηση της σύνταξης, εάν ο συνταξιούχος έχει χρόνο ασφάλισης που ανέρχεται σε λιγότερα από 10 χρόνια  οι εισφορές που έχει καταβάλλει για τα χρόνια αυτά θα  χαθούν;  

Παράλληλα στο ίδιο άρθρο πρέπει να αποκατασταθούν αδικίες που έχουν υποστεί με το 3^ο μνημόνιο οι γονείς/αδέλφια/κηδεμόνες/σύζυγοι ατόμων με αναπηρία τους οποίους έχουν στην φροντίδα τους. Είναι αδιανόητη η κατάργηση ευνοϊκών συνταξιοδοτικών διατάξεων για εκείνους που έχουν στην φροντίδα τους άτομα με βαριά αναπηρία σε περιόδους οικονομικής κρίσης κατά τις οποίες οι δομές και οι υπηρεσίες υποστήριξης τους βρίσκονται υπό κατάρρευση.

Το νέο ασφαλιστικό καρατομεί ακόμα και τα δικαιώματα των πιο αδύναμων οικογενειών αυτής της χώρας που έχουν να αντιμετωπίσουν το συνεχώς αυξανόμενο κόστος που απαιτείται για την κάλυψη των αναγκών αναπηρίας ατόμων που δεν έχουν τη δυνατότητα αυτοσυντήρησής τους. Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία και οι φορείς μέλη της, απ’ άκρη σ΄ άκρη σε όλη τη χώρα, θα αγωνιστούμε για να μην περάσουν οι κατάφορες αδικίες, θα παλέψουμε ενάντια στην κατακρήμνιση βασικών δικαιωμάτων μας.