Παρόλο που η επικαιρότητα επιτρέπει  εξαιτίας  των παράλληλων δηλώσεων, απαντήσεων και ανταπαντήσεων στις οποίες πρωταγωνιστούν έλληνες και ευρωπαίοι πολιτικοί,  δηλώσεις  οι οποίες  φιλοξενούνται σε τηλεοπτικά προγράμματα, εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες, blogs, facebook και twitter  πολλές και σχεδόν αναγκαίες είναι οι παρατηρήσεις και τα σχόλια, τα οποία μπορούν να γίνουν σχετικά με τα έργα και τις ημέρες της νέας ελληνικής κυβέρνησης και τον ιδιαίτερο τρόπο που την υποδέχεται η Ενωμένη Ευρώπη με τα θεσμικά όργανα και τους θεσμικούς της εκπροσώπους,

       Την ίδια στιγμή κανείς δεν μπορεί  να αρνηθεί ότι πρωτεύει η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων και βεβαίως την ευθύνη για τη υπεράσπιση αυτή την επωμίζεται η νέα ελληνική κυβέρνηση…στο ακέραιο μάλιστα!

       Το πρώτο που συνδέεται με την ευθύνη αυτή είναι η παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ, κάτι το οποίο αποτελεί επιθυμία του 80% του ελληνικού λαού, επειδή η αξιοπρέπεια για την οποία τόσος λόγος γίνεται από όσους την επι-

καλούνται εξασφαλίζεται μόνο με παραμονή και μάλιστα με κάθε  θυσία στην Ευρωζώνη.

        Αυτό αδυνατούν να το αντιληφθούν

        -κυβερνητικά στελέχη, υπουργοί και κυβερνητικός εκπρόσωπος

        -δημοσιογράφοι  και

        -αυτόκλητοι αντίκλητοι της υπερηφάνιας του ελληνικού λαού στις δήθεν αυθόρμητες (μου φαίνεται όμως ενορχηστρωμένες και κατά παραγγελία της κυβέρνησης) συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας , τις γεμάτες  με αγωνιστικό στόμφο και μισαλλόδοξες  δηλώσεις)

               Το δεύτερο που αναφέρεται στην ευθύνη αυτή είναι ο σεβασμός της Δημοκρατίας και των αρχών της.

       Δυστυχώς η τωρινή κυβέρνηση κινείται ολοταχώς στη ζοφερή ατμόσφαιρα του ολοκληρωτισμού.

       Πώς αλλιώς άλλωστε; Το πρώτο μεγάλο σχολείο της πολιτικής παιδείας των στελεχών της, δηλαδή η πεμπτουσία της πολιτικής τους υπόστασης υπήρξε ο ολοκλη ρωτικός λόγος και η ιδεολογία του κομμουνισμού.

       Αυτό εξηγεί ,εδώ και 23 μέρες, το βομβαρδισμό του ελληνικού λαού με τα

Επιχειρήματα όλων και της κυβέρνησης για το νόημα που είχε και έχει και εντός της χώρας και εκτός η εκλογική της νίκη στις 25-1-2015.

      Το επιχείρημα αυτό καθαυτό δεν είναι αβάσιμο,  δεν αποσυνδέει όμως άμεσα από την πολιτική πραγματικότητα τη φυσική σχέση της Ελλάδας με την Ε.Ε., αλλά και τη δήλωση του κ. Τσίπρα ότι η Ελλάδα θα παραμείνει στην Ευρωζώνη, δήλωση η οποία τον δεσμεύει να συνεργαστεί με τους εταίρους, χωρίς και να τον αποδεσμεύει- όπως διατείνεται ο ίδιος- από την υπόσχεση που έδωσε στον ελληνικό λαό.

      Όμως από τη θολή ατμόσφαιρα και τη δαιμονοποίηση των Ευρωπαίων που δημιουργεί η κυβερνητική τακτική  προκύπτει ένα αλάθητο που συνδέεται με νέους προφήτες στη χώρα και με μεσιανικά χαρακτηριστικά που τους αποδί-δονται ( χωρίς προφανώς να τα έχουν…).

      Τα προφανή χαρακτηριστικά του ολοκληρωτισμού τα οποία διακρίνονται στη στάση αυτή αποτελούν προσπάθεια πολιτικής κυριαρχίας και στοιχειοθετούν

κίνδυνο να  υποκατασταθεί η πολιτική πράξη από συνθήματα και «λαϊκές» αντιδράσεις, παρόμοια και παρόμοιες με τα παρακολουθήματα των συγκεντρώ-

σεων που έλαβαν χώρα και στις οποίες πρωταγωνίστησαν κυρίως κομματικοί εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ.

      Οι πραγματικοί Δημοκράτες οφείλουν να σημειώνουν τα φαινόμενα αυτά ως επικίνδυνα «δια την καθ’ ημάς Δημοκρατία, να υπενθυμίζουν στην ελληνική κυ-βέρνηση τις ευθύνες της, τις υποσχέσεις της σε σχέση με τν Ε.Ε. και την παραμο-νή της χώρας στην Ευρωζώνη και να αποτελούν το ζωντανό τείχος κατά του ολο-κληρωτισμού, τον οποίο επανεισάγει στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

      Η Δημοκρατία και οι παραδοσιακές αρχές της αποτελούν αδιαπραγμάτευτα αγαθά, συνδέονται με τον πραγματικό σεβασμό της ατομικής αξίας του πολίτη και φυσικά δεν συμβαδίζουν με  τη λαοκρατία  που αποτελεί μια άλλη «πολιτική αξία»  την οποία κάποιοι προσπαθούν να επιβάλουν ως δήθεν δημοκρατική αρετή και κατάκτηση.