Την ανάγκη δημιουργίας μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για το ραδιοφάσμα αναδεικνύει ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε άρθρο γνώμης του στους Financial Times.

Ο κ. Πιερρακάκης υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ανακατανομή των υφιστάμενων πόρων, αλλά να αξιοποιήσει στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία, όπως το ραδιοφάσμα, προκειμένου να δημιουργήσει νέο πλούτο, να ενισχύσει τις επενδύσεις και να επιταχύνει την ανάπτυξη των δικτύων 6G.

Παράλληλα, προτείνει τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης Φάσματος Συχνοτήτων, με κοινά χρονοδιαγράμματα, εναρμονισμένους όρους αδειοδότησης και αξιοποίηση μέρους των μελλοντικών εσόδων για τον προϋπολογισμό της ΕΕ και τη χρηματοδότηση έργων συνδεσιμότητας και τεχνολογίας.

Ακολουθεί το άρθρο γνώμης του Κυριάκου Πιερρακάκη στους Financial Times:

«Για να δημιουργήσει νέο πλούτο, η Ευρώπη πρέπει να αξιοποιήσει τις δυνατότητες του ραδιοφάσματος»

«Η ΕΕ δεν μπορεί να ζητά από τις εταιρίες τηλεπικοινωνιών της να ανταγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ εξακολουθεί να οργανώνει έναν από τους πιο στρατηγικούς τομείς της σε εθνική βάση»

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση συζητά τον επόμενο κοινό της προϋπολογισμό, μία παραδοχή παραμένει σε μεγάλο βαθμό αδιαμφισβήτητη: ότι, παρά τις ολοένα αυξανόμενες φιλοδοξίες της, οι διαθέσιμοι πόροι της Ευρώπης είναι πεπερασμένοι. Η άμυνα, η τεχνητή νοημοσύνη και η πράσινη μετάβαση απαιτούν περισσότερες επενδύσεις. Έτσι, η συζήτηση επικεντρώνεται συνήθως στο πώς θα ανακατανεμηθούν οι υφιστάμενοι πόροι μεταξύ ανταγωνιστικών προτεραιοτήτων. Όμως αυτό είναι το λάθος ερώτημα.

Τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρώπης σπάνια προήλθαν από την αναδιανομή του πλούτου. Προήλθαν από τη δημιουργία του. Η ενιαία αγορά διεύρυνε την ευρωπαϊκή οικονομία, ενώ το ευρώ εμβάθυνε τη χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση. Στις κρίσιμες καμπές της Ευρωπαϊκής ιστορίας, η εμβάθυνση της ενοποίησης ενίσχυσε πρωτίστως την παραγωγική δυναμική της Ευρώπης προτού αυξήσει τη δημοσιονομική της ισχύ. Αντί, λοιπόν, να αναρωτιόμαστε μόνο για το πού μπορεί η Ευρώπη να βρει νέα έσοδα, θα πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε αν ήδη διαθέτει στρατηγικά περιουσιακά στοιχεία των οποίων η αξία θα μπορούσε να πολλαπλασιαστεί μέσα από βαθύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Ένα τέτοιο περιουσιακό στοιχείο είναι το ραδιοφάσμα. Κάθε εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης, κάθε συνδεδεμένο εργοστάσιο και κάθε ψηφιακή δημόσια υπηρεσία εξαρτώνται τελικά από αυτό. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δημιουργήσει μια ενιαία αγορά για αγαθά, υπηρεσίες, κεφάλαια και ανθρώπους, εξακολουθεί να διαχειρίζεται έναν από τους πλέον στρατηγικούς της πόρους μέσω 27 διαφορετικών καθεστώτων αδειοδότησης. Η Ευρώπη δεν μπορεί να αξιώνει από τις τηλεπικοινωνιακές της εταιρείες να ανταγωνίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο, όταν εξακολουθεί να οργανώνει έναν τόσο κρίσιμο τομέα σε εθνική βάση.

Ο κατακερματισμός αυτός έχει ολοένα και μεγαλύτερο οικονομικό κόστος. Οι τηλεπικοινωνίες δεν αποτελούν πλέον απλώς έναν ακόμη τομέα υποδομών, συνιστούν τη βάση πάνω στην οποία οικοδομείται η ψηφιακή οικονομία. Η τεχνητή νοημοσύνη, το cloud computing, οι αμυντικές επικοινωνίες και η βιομηχανική αυτοματοποίηση προϋποθέτουν ανθεκτικά δίκτυα υψηλής χωρητικότητας.

Ωστόσο, οι πάροχοι συνεχίζουν να επενδύουν με βάση 27 διαφορετικά χρονοδιαγράμματα δημοπρασιών, διάρκειες αδειών, πλαίσια ανανέωσης και κανονιστικές προϋποθέσεις. Ο κατακερματισμός αυτός εντείνει τη ρυθμιστική αβεβαιότητα, αυξάνει το κόστος κεφαλαίου, περιπλέκει τον μακροπρόθεσμο επενδυτικό σχεδιασμό και επιβραδύνει την ανάπτυξη των δικτύων.

Η μετάβαση από το 5G στο 6G προσφέρει μια σπάνια ευκαιρία να διορθωθεί αυτή η στρέβλωση. Τα επόμενα χρόνια, οι βασικές ζώνες συχνοτήτων του 5G θα χρειαστεί σταδιακά να ανανεωθούν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ταυτόχρονα, η ανώτερη ζώνη των 6 GHz (6425–7125 MHz) δεν έχει ακόμη κατανεμηθεί. Αντί η διαδικασία να εξελιχθεί μέσα από 27 ξεχωριστές εθνικές αδειοδοτήσεις, η Ευρώπη θα μπορούσε να προχωρήσει στη δημιουργία μιας κοινής Ευρωπαϊκής  Ένωσης Φάσματος Συχνοτήτων (European Spectrum Union). Το φάσμα θα παραμείνει στην κυριότητα των κρατών-μελών και οι υφιστάμενες άδειες θα διατηρηθούν σε ισχύ μέχρι τη λήξη τους. Ωστόσο, η διάθεση του μελλοντικού στρατηγικού φάσματος θα πραγματοποιείται στο πλαίσιο ενός κοινού ευρωπαϊκού συστήματος, με συντονισμένα χρονοδιαγράμματα ανανέωσης, εναρμονισμένους όρους αδειοδότησης και κοινά τεχνικά και πρότυπα ασφάλειας.

Τα οικονομικά οφέλη από ένα τέτοιο εγχείρημα θα ήταν σημαντικά: μεγαλύτερη κανονιστική σταθερότητα, καλύτερος μακροπρόθεσμος επενδυτικός σχεδιασμός, χαμηλότερο κόστος χρηματοδότησης και ταχύτερη ανάπτυξη δικτύων 6G. Μια πιο συνεκτική πολιτική για το ραδιοφάσμα, θα ενίσχυε το ευρωπαϊκό οικοσύστημα τηλεπικοινωνιών και την τεχνολογική του βάση. Μια πιο αποτελεσματική πολιτική για το ραδιοφάσμα είναι με αυτή την έννοια και μια πιο αποτελεσματική βιομηχανική πολιτική.

Υπάρχει και ένα δεύτερο όφελος. Η εκχώρηση δικαιωμάτων χρήσης του ραδιοφάσματος αποφέρει σημαντικά δημόσια έσοδα, τα οποία σήμερα κατευθύνονται σχεδόν εξ ολοκλήρου στους εθνικούς προϋπολογισμούς. Σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση Φάσματος Συχνοτήτων, παρότι τα κράτη-μέλη θα μπορούσαν να αποφασίσουν να διατηρήσουν μέρος των εσόδων, ο στόχος θα πρέπει να είναι η διοχέτευση έως και του 75% των μελλοντικών εσόδων στον προϋπολογισμό της ΕΕ ως νέο ίδιο πόρο, ενώ το υπόλοιπο 25% θα κατευθύνεται στην κεφαλαιοποίηση ενός ειδικού χρηματοδοτικού μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για έργα συνδεσιμότητας και τεχνολογίας.

Χάρη στη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων να μοχλεύει τα κεφάλαιά της μέσω δανεισμού από τις αγορές, αυτό το 25% των εσόδων θα μπορούσε να κινητοποιήσει επενδύσεις πολλαπλάσιες της αρχικής του αξίας, χρηματοδοτώντας υποδομές τεχνητής νοημοσύνης, κβαντικές τεχνολογίες και δίκτυα νέας γενιάς. Αντί να αναδιανέμει μια σταθερή δεξαμενή πόρων, η πρόταση θα διεύρυνε την επενδυτική δυναμική της Ευρώπης και θα δημιουργούσε νέα αναπτυξιακή δυναμική. Είναι επίσης ευθυγραμμισμένη με το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρώπης. Δεδομένου ότι τα έσοδα από το ραδιοφάσμα δεν θεωρούνται ενεργητικά μέτρα εσόδων στο πλαίσιο των κανόνων της ΕΕ, τα κράτη-μέλη έχουν σήμερα λιγότερα κίνητρα να διατηρούν εξ ολοκλήρου αυτά τα εφάπαξ έσοδα. Αυτό δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία ώστε μεγάλο μέρος της αξίας τους να κατευθυνθεί στη χρηματοδότηση ευρωπαϊκών δημόσιων αγαθών, διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα των κρατών-μελών να κρατήσουν ένα μέρος των εσόδων.

Ο στόχος δεν είναι ο καλύτερος συντονισμός του ραδιοφάσματος μόνο και μόνο επειδή η Ευρώπη χρειάζεται περισσότερους ίδιους πόρους. Είναι η ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς συνδεσιμότητας, ώστε να ενισχυθούν οι επενδύσεις, να καταστούν πιο ανταγωνιστικές οι ευρωπαϊκές τηλεπικοινωνιακές αγορές και να αποκτήσει η Ευρώπη την τεχνολογική κλίμακα που απαιτεί ο παγκόσμιος ανταγωνισμός.

Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το ραδιοφάσμα αποτελεί εθνική αρμοδιότητα. Έχουν δίκιο. Όμως πολλές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ΕΕ ξεκίνησαν ως εθνικές αρμοδιότητες, πριν η οικονομική πραγματικότητα καταστήσει τη βαθύτερη ολοκλήρωση πιο αποτελεσματική επιλογή. Το ερώτημα δεν είναι αν τα κράτη μπορούν να διαχειριστούν το φάσμα συχνοτήτων μεμονωμένα, αλλά αν ο κατακερματισμός αποτελεί τον αποτελεσματικότερο τρόπο οργάνωσης ενός στρατηγικού περιουσιακού στοιχείου σε μια ψηφιακή οικονομία ηπειρωτικής κλίμακας.

Η απάντηση είναι όχι.

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση προχώρησε διαχρονικά μέσα από την από κοινού αξιοποίηση στρατηγικών πόρων. Ο άνθρακας και ο χάλυβας αποτέλεσαν τα θεμέλια της βιομηχανικής εποχής. Σήμερα, η συνδεσιμότητα αποτελεί τη θεμελιώδη υποδομή της ψηφιακής οικονομίας. Ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός δεν θα πρέπει να περιορίζεται στο να αποφασίζει πώς θα διανεμηθούν οι πόροι της Ευρώπης. Θα πρέπει επίσης να καθορίζει πώς θα δημιουργηθούν.

Στην  Χρυσούπολη πραγματοποιήθηκε η ενημερωτική ημερίδα που διοργάνωσε η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ) Καβάλας με αντικείμενο τις προκλήσεις και τις προοπτικές της ελληνικής κτηνοτροφίας. Η εκδήλωση απευθυνόταν στους κτηνοτρόφους της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, αλλά και της ευρύτερης Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τον κλάδο, καθώς τα τελευταία χρόνια η κτηνοτροφία έχει βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές ζωονόσους, όπως η πανώλη και η ευλογιά των αιγοπροβάτων, οι οποίες προκάλεσαν σημαντικές απώλειες ζωικού κεφαλαίου, ιδιαίτερα στις Περιφερειακές Ενότητες Καβάλας και Ξάνθης.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αναπτύχθηκαν θέματα που αφορούν την ανασυγκρότηση της κτηνοτροφίας, την προστασία των εκτροφών και τις προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον συνεργατισμό, ο οποίος αναδείχθηκε ως βασικό εργαλείο για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.

Εισηγήσεις πραγματοποίησαν ο πρόεδρος της ΕΘΕΑΣ και του Γαλακτοκομικού Συνεταιρισμού Καλαβρύτων, Παύλος Σατολιάς, με θέμα «Κτηνοτροφία και Συνεργατισμός», ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Αγελαδοτρόφων – Προβατοτρόφων Δυτικής Θεσσαλίας, Γιώργος Βαϊόπουλος, με θέμα «Το παρόν και το μέλλον της Κτηνοτροφίας», καθώς και ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Ελασσόνας «Γάλα Ελάςς», Γιώργος Μηλιώνης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Εργαλεία και κίνητρα της Κτηνοτροφίας μέσα από τον Συνεργατισμό».

Οι ομιλητές ανέλυσαν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο κτηνοτροφικός τομέας, παρουσιάζοντας παράλληλα καλές πρακτικές και τις δυνατότητες που προσφέρει ο συνεργατισμός για την ενίσχυση των παραγωγών, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και τη διαμόρφωση ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος για την ελληνική κτηνοτροφία.

Τις θέσεις της κυβέρνησης για τη συνταγματική αναθεώρηση στους τομείς της δημοσιονομικής ευθύνης, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ανώτατης εκπαίδευσης παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στη Βουλή.

Ο υπουργός υποστήριξε ότι η αναθεώρηση του άρθρου 79 αποσκοπεί στη διασφάλιση της βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας της χώρας, διευκρινίζοντας ότι δεν προτείνεται ένας «άκαμπτος δημοσιονομικός κόφτης», αλλά ένα πλαίσιο που θα επιτρέπει την αναγκαία ευελιξία σε περιόδους κρίσεων, χωρίς να οδηγεί σε δημοσιονομική ανευθυνότητα.

Παράλληλα, τόνισε ότι στόχος είναι να διασφαλιστεί πως «καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξαγοράζει το πολιτικό της παρόν υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον της χώρας», επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με συνθήκες που οδήγησαν στα μνημόνια.

Τεχνητή Νοημοσύνη και συνταγματική κατοχύρωση

Ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε και στην πρόταση για το νέο άρθρο 5Β, το οποίο αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Όπως ανέφερε, το Σύνταγμα δεν μπορεί να προβλέψει τις τεχνολογικές εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών, μπορεί όμως να κατοχυρώσει την αρχή ότι η τεχνολογία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο, με σεβασμό στην ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αναθεώρηση του άρθρου 16, υπερασπιζόμενος το νομοθετικό πλαίσιο για τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.

Ο υπουργός υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση έχει ήδη εφαρμοστεί και έχει κριθεί συνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώ άσκησε κριτική στα κόμματα της αντιπολίτευσης για τη στάση τους απέναντι στο ζήτημα.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η αντίφαση για το άρθρο 16 είναι πια εκκωφαντική», υποστηρίζοντας ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται σε αντίθεση με προηγούμενες θέσεις της και με τις σημερινές εξελίξεις.

Επικαλέστηκε επίσης μελέτη της Deloitte, σύμφωνα με την οποία η μεταρρύθμιση θα μπορούσε να προσθέσει, μέσα σε πέντε χρόνια, 10,2 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, 1,9 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα και περίπου 73.500 θέσεις εργασίας.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κυριάκος Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η συνταγματική αναθεώρηση αποσκοπεί στην προετοιμασία της χώρας για τις προκλήσεις του μέλλοντος και κάλεσε τα κόμματα να αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους απέναντι στις επόμενες γενιές.

Ακολουθεί η ομιλία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη:

Κύριε Πρόεδρε,

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Κάθε γενιά παραδίδει κάτι στην επόμενη.

Μπορεί να της παραδώσει περισσότερες δυνατότητες ή περισσότερα βάρη. Ένα κράτος ισχυρότερο ή ένα κράτος εγκλωβισμένο στις αδυναμίες του. Μπορεί να της παραδώσει χρέη, τα οποία η ίδια δημιούργησε, θεσμούς που αρνήθηκε να αλλάξει, ευκαιρίες που φοβήθηκε να εκμεταλλευτεί.

Εμείς έχουμε μία ευθύνη. Να μην παραδώσουμε στα παιδιά μας τον λογαριασμό της δικής μας αδράνειας. Αυτό είναι, για μένα, το βαθύτερο νόημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης. 

Σήμερα, αποφασίζουμε τι χώρα θέλουμε να κληροδοτήσουμε σε όσους έρχονται μετά από εμάς. Και αν υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο γνωρίζουμε πόσο βαριές μπορεί να είναι οι επιλογές μιας γενιάς για την επόμενη, αυτό δεν είναι άλλο από την οικονομία.

Η δική μου γενιά γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει όταν μια χώρα μεταφέρει για χρόνια το κόστος των επιλογών της στο μέλλον. Η Ελλάδα αυτό το έζησε με τον πιο επώδυνο τρόπο. Διανύσαμε μια δεκαετία κατά την οποία χάσαμε πάρα πολύ σημαντικό μέρος της οικονομικής μας κυριαρχίας, όπου η κοινωνία κλήθηκε να πληρώσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο συσσωρευμένα λάθη, λάθη δεκαετιών, και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι αναζήτησαν στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που δεν μπορούσε τότε να τους προσφέρει η χώρα μας.

Έχοντας βιώσει αυτήν τη δραματική εμπειρία, η δημοσιονομική υπευθυνότητα είναι ζήτημα εθνικής αυτονομίας, δημοκρατικής ευθύνης και, πάνω απ’ όλα, Δικαιοσύνης ανάμεσα στις γενιές. Η κατεύθυνση που δίνουμε με το άρθρο 79, ώστε ο προϋπολογισμός να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία της χώρας, υπηρετεί ακριβώς αυτή την αρχή. 

Εδώ, όμως, θα ήθελα να είμαι απολύτως σαφής. Δεν προτείνουμε έναν σκληρό και μηχανιστικό δημοσιονομικό κόφτη, αντίστοιχο π.χ., με εκείνον που γνωρίζουμε από τη Γερμανία. Και προσωπικά θα διαφωνήσω με έναν τέτοιο άκαμπτο κανόνα. Μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αντιδρά όταν η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ύφεση, με μια πανδημία, με μια φυσική καταστροφή, με μια μεγάλη γεωπολιτική κρίση. Η οικονομική πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με αυτόματο πιλότο. Αλλά, άλλο η αναγκαία ευελιξία, άλλο η δημοσιονομική ανευθυνότητα.

Αυτό που θέλουμε εδώ να διασφαλίσουμε είναι ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξαγοράζει το πολιτικό της παρόν υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον της χώρας. Η Ελλάδα δεν πρέπει ποτέ ξανά να οδηγηθεί σε μνημόνια και τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ ξανά να κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό που παρέλαβαν από τους προηγούμενους. Αυτή δεν είναι μια ιδεολογία λιτότητας. Είναι μια αντίληψη ελευθερίας, γιατί μια χώρα που χάνει τη δημοσιονομική της αξιοπιστία, αργά ή γρήγορα χάνει και μέρος της δυνατότητας του να αποφασίζει μόνη της.

Στην ίδια φιλοσοφία ευθύνης εντάσσονται το άρθρο 78, με τη δυνατότητα σταθερού φορολογικού καθεστώτος για στρατηγικές επενδύσεις, το άρθρο 82, με την ετήσια έγκριση και δημόσια συζήτηση του Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής, αλλά και το άρθρο 21 που εισάγει τη Διαγενεακή Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη στον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών. Οι αποφάσεις μιας κυβέρνησης μπορεί να έχουν ορίζοντα τετραετίας, οι συνέπειές τους, όμως, πολύ συχνά διαρκούν δεκαετίες. Η ευθύνη της πολιτικής είναι να βλέπει πέρα από τον εκλογικό κύκλο και να διασφαλίζει ότι οι επιλογές του σήμερα δεν θα περιορίσουν τις δυνατότητες του αύριο.

Στον ορίζοντα του μέλλοντος βρίσκεται και μια δεύτερη μεγάλη πρόκληση της εποχής μας: η Τεχνητή Νοημοσύνη.

Έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν μια εικόνα που θεωρώ ότι αποδίδει τη διττή φύση της. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, με όρους 20ου αιώνα, μοιάζει ταυτόχρονα με την κούρσα για την κατάκτηση της Σελήνης, αλλά και με τον ανταγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Ενσωματώνει, δηλαδή, την υπόσχεση μιας τεράστιας προόδου στην ιατρική, στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, στη δημόσια διοίκηση. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και κινδύνους που αγγίζουν την εργασία, την ασφάλεια, την πληροφορία, τη δημοκρατία, ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ίδια την αλήθεια.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ούτε ο άκριτος τεχνολογικός ενθουσιασμός, ούτε ο φόβος αποτελούν απάντηση. Χρειάζονται κανόνες. Χρειάζεται συνεργασία μεταξύ των κρατών -σαφώς-  γιατί καμία χώρα, όσο μεγάλη και ισχυρή και αν είναι, δεν μπορεί μόνη της να ρυθμίσει αποτελεσματικά μια τεχνολογία που από τη φύση της δεν γνωρίζει σύνορα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, κοινές αρχές και διεθνή συνεργασία, ώστε η καινοτομία να προχωρά χωρίς ο άνθρωπος να μένει απροστάτευτος.

Αυτό ακριβώς αποτυπώνει το νέο άρθρο 5Β, ορίζοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας, ώστε να μετριάζονται οι κίνδυνοι και να αξιοποιούνται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει. Το Σύνταγμα προφανώς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα είναι η τεχνολογία το 2040 ή το 2050 -αλίμονο. Μπορεί, όμως, να καθορίσει κάτι πολύ σημαντικότερο: να ιεραρχήσει τις αξίες μας, να κατοχυρώσει ότι η τεχνολογία θα υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο, όχι ο άνθρωπος την τεχνολογία.

Αυτή η λογική ενός σύγχρονου κράτους διατρέχει και τις υπόλοιπες αλλαγές που συζητούμε. Από την προστασία της περιουσίας και την αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων για κοινωνικούς σκοπούς στο άρθρο 17, μέχρι τον ισχυρότερο συνταγματικό έλεγχο στο άρθρο 100, τη χρηστή διοίκηση, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την αξιοκρατία, τη στήριξη της Περιφέρειας στο άρθρο 101, καθώς και την ουσιαστικότερη αποκέντρωση στο άρθρο 102. Η κατεύθυνση είναι ενιαία: ένα κράτος που σχεδιάζει καλύτερα, λογοδοτεί περισσότερο και προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εποχής του.

Και αυτό με φέρνει και στο άρθρο 16. Σε μια διάταξη που, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σε αυτή την Αναθεώρηση, συμπυκνώνει τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα που κληρονομήσαμε και στην Ελλάδα που θέλουμε να παραδώσουμε.

Για εμένα αυτή η συζήτηση έχει και μια ιδιαίτερη προσωπική διάσταση, γιατί ως Υπουργός Παιδείας είχα την τιμή να εισηγηθώ τον νόμο που επέτρεψε τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Θυμάμαι πολύ καλά τη συζήτηση εκείνης της περιόδου, τις αντιδράσεις, τις βεβαιότητες ότι αυτό δεν θα μπορούσε και δεν έπρεπε να γίνει, τις προειδοποιήσεις ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα υπονόμευε το δημόσιο πανεπιστήμιο.

Ο νόμος ψηφίστηκε. Η μεταρρύθμιση προχώρησε. Το Συμβούλιο της Επικρατείας την έκρινε ως Συνταγματική. Και σήμερα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς πώς εκείνοι που την καταψήφισαν, προσπαθούν πλέον να τοποθετηθούν απέναντι σε μια πραγματικότητα που έχει αλλάξει, όχι μόνο πλέον διεθνή αλλά και εθνική.

Η ΕΛ.Α.Σ., για παράδειγμα, μας λέει από τη μία πλευρά, ότι δεν πρόκειται να καταργήσει το νέο πλαίσιο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά και, από την άλλη, ότι δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, λέει το ανάποδο. Μας λέει ότι θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά ότι ταυτόχρονα εξακολουθεί να απορρίπτει τον νόμο που άλλαξε τον δρόμο προς αυτή την αλλαγή, και με δεδομένο ότι το συνταγματικό αυτό πλαίσιο υποστηρίχθηκε από έγκριτους συνταγματολόγους της εν λόγω παράταξης.

Η αντίφαση είναι πια εκκωφαντική. Η αντιπολίτευση δεν αναμετράται εδώ με την κυβέρνηση, αλλά με τις ίδιες της τις θέσεις και με την απόσταση που χωρίζει αυτές τις θέσεις από την πραγματικότητα του 2026.

Σήμερα δεν μιλάμε πια με υποθέσεις. Μιλάμε με το μέγεθος μιας ευκαιρίας που εδώ και χρόνια χάσαμε. Η μελέτη της Deloitte εκτιμά ότι η μεταρρύθμιση αυτή μπορεί μέσα σε πέντε χρόνια να προσθέσει 10,2 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, 1,9 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα και περίπου 73.500 θέσεις εργασίας. Γιατί στον 21ο αιώνα η γνώση είναι εθνικό κεφάλαιο, παραγωγική δύναμη και συγκριτικό πλεονέκτημα.

Έχουμε τη δυνατότητα να κρατήσουμε περισσότερους νέους εδώ, να φέρουμε φοιτητές και επιστήμονες από το εξωτερικό και να μετατρέψουμε την Ελλάδα από χώρα εξαγωγής ανθρώπινου κεφαλαίου σε διεθνή προορισμό γνώσης και εκπαίδευσης.

Προφανώς αυτό δεν αποδυναμώνει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το απελευθερώνει από μια συζήτηση δεκαετιών που μετρούσε τη δύναμή του με βάση το τι απαγορεύεται γύρω του. Ένα ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν χρειάζεται τείχη για να προστατευθεί. Χρειάζεται πόρους -ναι-, ποιότητα, έρευνα, εξωστρέφεια. Βασικά χρειάζεται αυτοπεποίθηση για να ανταγωνιστεί τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει αυτή τη μετάβαση, με ελευθερία αλλά και αυστηρούς κανόνες, με κρατική εποπτεία, με αξιολόγηση, με υψηλές ακαδημαϊκές απαιτήσεις. Και ναι διορθώσει και μια βαθιά κοινωνική στρέβλωση, γιατί η απαγόρευση όπως ίσχυε, δεν εμπόδισε ποτέ τον εύπορο Έλληνα να επιλέξει μη κρατικό πανεπιστήμιο. Απλώς τον υποχρέωνε να το επιλέξει στο εξωτερικό. Εκείνον που περιόριζε πραγματικά ήταν αυτόν που δεν μπορούσε να πληρώσει το κόστος της φυγής, εφόσον το επιθυμούσε.

Το άρθρο 16 είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια συζήτηση για μη κρατικά πανεπιστήμια. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα κλείνει έναν κύκλο δεκαετιών και που αποφασίζει ότι η γνώση δεν θα έχει πλέον σύνορα που φτιάξαμε μόνοι μας, που εμείς οι ίδιοι υψώσαμε ως τείχη. Πριν από λίγα χρόνια συζητούσαμε για το αν αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει. Ξεκίνησε να γίνεται. Σήμερα συζητούμε πόσο μακριά μπορεί πλέον να μας πάει.

Κυρίες και κύριοι, 

Η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν γίνεται για να προστατεύσουμε το χθες, αλλά για να προετοιμάσουμε τη χώρα για όσα έρχονται μπροστά μας.

Κάθε γενιά έχει μια στιγμή που αποφασίζει τι θα παραδώσει στην επόμενη: εκκρεμότητες του παρελθόντος ή δυνατότητες του μέλλοντος;

Αυτή είναι η δική μας στιγμή. Αυτή είναι η κοινή ευθύνη μας απέναντι στην Ιστορία.

Σας ευχαριστώ πολύ 

Σε εγκαταστάσεις και θαλάσσιους στόχους που συνδέονται με τη λειτουργία της ρωσικής πολεμικής μηχανής επικεντρώθηκε νέο κύμα ουκρανικών επιθέσεων μεγάλης εμβέλειας.

Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανακοίνωσε το Σάββατο 25 Ιουλίου ότι οι ουκρανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν συντονισμένα πλήγματα σε διαφορετικές περιοχές της Ρωσίας, στοχοποιώντας στρατιωτικές, βιομηχανικές, ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις επιχειρήσεις στην Κασπία Θάλασσα. Σύμφωνα με τον Ουκρανό πρόεδρο, επλήγη ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο, καθώς και σκάφη που φέρονται να συμμετέχουν στη μεταφορά στρατιωτικού φορτίου.

Το Κίεβο υποστηρίζει ότι μέρος των συγκεκριμένων μεταφορών συνδέεται με τη συνεργασία Ρωσίας και Ιράν στον τομέα του στρατιωτικού εξοπλισμού.

Στο επίκεντρο η Κασπία Θάλασσα

Περισσότερες πληροφορίες για τη θαλάσσια επιχείρηση έδωσε η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας. Η SBU ανακοίνωσε ότι μεταξύ των στόχων βρίσκονταν τα φορτηγά πλοία Port Olya 2 και Begey.

Κατά τους ουκρανικούς ισχυρισμούς, τα δύο πλοία αξιοποιούνται για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού μεταξύ της Ρωσίας και του Ιράν μέσω της Κασπίας Θάλασσας.

Στην ίδια επιχείρηση φέρεται να επλήγη και η πετρελαϊκή πλατφόρμα Φιλανόβσκι της ρωσικής ενεργειακής εταιρείας Lukoil. Η συγκεκριμένη εξέλιξη δείχνει ότι οι ουκρανικές επιθέσεις δεν περιορίστηκαν σε καθαρά στρατιωτικούς στόχους, αλλά επεκτάθηκαν και σε υποδομές που παράγουν ή διακινούν ενεργειακούς πόρους.

Ο Ζελένσκι έκανε λόγο για ιδιαίτερα σημαντικά αποτελέσματα στην Κασπία, χωρίς ωστόσο να δώσει αναλυτικά στοιχεία για την κατάσταση των πλοίων ή το μέγεθος των ζημιών.

Πλήγματα βαθιά στη ρωσική επικράτεια

Οι ουκρανικές επιχειρήσεις επεκτάθηκαν σε περιοχές που βρίσκονται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα των δύο χωρών.

Στο Κίροφ, σε απόσταση περίπου 1.200 χιλιομέτρων από την Ουκρανία, στόχος αποτέλεσε εργοστάσιο που, σύμφωνα με τον Ζελένσκι, κατασκευάζει εξαρτήματα για ρωσικά οπλικά συστήματα.

Επίθεση αναφέρθηκε επίσης σε διυλιστήριο πετρελαίου στην περιφέρεια Τιουμέν, καθώς και σε εγκατάσταση εφοδιαστικής υποστήριξης στην Αικατερινούπολη. Στο Ροστόφ επί του Ντον, οι ουκρανικές δυνάμεις φέρονται να έπληξαν αποθήκη καυσίμων και λιπαντικών.

Η επιλογή των στόχων δείχνει προσπάθεια του Κιέβου να προκαλέσει προβλήματα σε διαφορετικά στάδια της ρωσικής στρατιωτικής εφοδιαστικής αλυσίδας, από την παραγωγή εξαρτημάτων και την παροχή ενέργειας έως την αποθήκευση και τη μεταφορά υλικού.

«Απάντηση στις ρωσικές επιθέσεις»

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, την οποία συνόδευσε με οπτικό υλικό, ο Ουκρανός πρόεδρος παρουσίασε τα πλήγματα ως απάντηση στις συνεχιζόμενες επιθέσεις της Μόσχας.

Όπως υποστήριξε, η Ουκρανία θα εξακολουθήσει να χρησιμοποιεί όπλα μεγάλης εμβέλειας εναντίον εγκαταστάσεων που συμβάλλουν στη συνέχιση του πολέμου.

Μέχρι στιγμής, η ρωσική πλευρά δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα για το σύνολο των ουκρανικών ανακοινώσεων. Παράλληλα, οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των επιθέσεων και τις πιθανές ζημιές δεν έχουν επιβεβαιωθεί από ανεξάρτητες πηγές.

Σε αυξημένη επιφυλακή τίθενται τα εμπορικά πλοία που κινούνται κοντά στις ακτές της Σαουδικής Αραβίας, μετά τις πληροφορίες για συνδυασμένη επίθεση εναντίον εγκατάστασης της Saudi Aramco στην πόλη Τζιζάν.

Η περιοχή βρίσκεται πολύ κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, μία θαλάσσια ζώνη στην οποία οι συνεχιζόμενες γεωπολιτικές εντάσεις έχουν ήδη αυξήσει σημαντικά τους κινδύνους για τα πληρώματα και τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις.

Η EOS Marine ανέφερε σε έκτακτη ενημέρωσή της ότι η ενεργειακή εγκατάσταση φέρεται να δέχθηκε επίθεση με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη περίπου στις 03:00 UTC της 25ης Ιουλίου 2026.

Μετά το περιστατικό κυκλοφόρησαν εικόνες και βίντεο στα οποία διακρίνονται φλόγες και πυκνός καπνός στον χώρο των εγκαταστάσεων. Τα συγκεκριμένα στοιχεία, πάντως, δεν επαρκούν ακόμη για να προσδιοριστεί το μέγεθος των καταστροφών.

Μέχρι στιγμής δεν έχει αποσαφηνιστεί εάν υπήρξαν νεκροί ή τραυματίες, ενώ άγνωστο παραμένει ποιος βρίσκεται πίσω από την επίθεση. Οι αρμόδιες αρχές συνεχίζουν την έρευνα και αναμένονται επίσημες ανακοινώσεις για τις συνθήκες υπό τις οποίες εκδηλώθηκε το πλήγμα.

Η EOS Marine αξιολογεί με μέτρια βεβαιότητα τις διαθέσιμες πληροφορίες, υπογραμμίζοντας ότι η εικόνα μπορεί να αλλάξει καθώς προκύπτουν νέα δεδομένα.

Ενισχύεται η απειλή στην Ερυθρά Θάλασσα

Η φερόμενη επίθεση δεν αφορά μόνο την ασφάλεια των ενεργειακών υποδομών της Σαουδικής Αραβίας. Η γειτνίαση της Τζιζάν με σημαντικές θαλάσσιες διαδρομές δημιουργεί πρόσθετη ανησυχία για τα εμπορικά πλοία που διασχίζουν την Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Άντεν.

Οι δύο περιοχές αποτελούν βασικό πέρασμα για τη μεταφορά πετρελαίου, καυσίμων, πρώτων υλών και εμπορευμάτων. Μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση θα μπορούσε να επηρεάσει τα δρομολόγια, το κόστος ασφάλισης και τις αποφάσεις των εταιρειών σχετικά με τη διέλευση των πλοίων τους.

Για τον λόγο αυτό, οι διαχειριστές πλοίων καλούνται να επανεξετάζουν συνεχώς τις εκτιμήσεις ασφαλείας και να προσαρμόζουν τον επιχειρησιακό σχεδιασμό τους στις προειδοποιήσεις των αρμόδιων αρχών.

Οι οδηγίες προς πλοία και πληρώματα

Η EOS Marine συνιστά την αδιάλειπτη οπτική και ηλεκτρονική παρακολούθηση του θαλάσσιου και εναέριου χώρου γύρω από τα πλοία. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πλήρη εφαρμογή των διαδικασιών που προβλέπονται από τις Best Management Practices.

Τα πληρώματα καλούνται επίσης να αναφέρουν χωρίς καθυστέρηση κάθε ύποπτη κίνηση ή ασυνήθιστη δραστηριότητα στα αρμόδια ναυτιλιακά και στρατιωτικά κέντρα.

Παράλληλα, οι γέφυρες των πλοίων πρέπει να παρακολουθούν διαρκώς τις επίσημες ειδοποιήσεις για πυραυλικές ή εναέριες απειλές. Σε περίπτωση εμφάνισης drones, πυραύλων ή περιφερόμενων πυρομαχικών, θα πρέπει να ενεργοποιούνται άμεσα τα προβλεπόμενα μέτρα προστασίας και να ακολουθούνται οι οδηγίες των στρατιωτικών αρχών.

Το περιστατικό στην Τζιζάν προσθέτει ακόμη έναν παράγοντα αβεβαιότητας στο ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον ασφαλείας της Ερυθράς Θάλασσας. Οι ναυτιλιακές εταιρείες παρακολουθούν πλέον τις εξελίξεις σε πραγματικό χρόνο, καθώς οποιαδήποτε νέα επίθεση μπορεί να μεταβάλει άμεσα το επίπεδο κινδύνου για πλοία, πληρώματα και ενεργειακές μεταφορές.

Σε στρατιωτικά πλήγματα κατά εγκαταστάσεων των Χούθι στην επαρχία Χοντέιντα προχώρησαν οι δυνάμεις του αραβικού συνασπισμού, παρουσιάζοντας την επιχείρηση ως απάντηση στις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα.

Το Κοινό Επιχειρησιακό Στρατηγείο του συνασπισμού ανακοίνωσε ότι οι βομβαρδισμοί είχαν περιορισμένο και στοχευμένο χαρακτήρα, με αποκλειστικό σκοπό την καταστροφή στρατιωτικών θέσεων που φέρονται να χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά της διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Ο εκπρόσωπος του συνασπισμού, υποστράτηγος Τούρκι Αλ-Μάλκι, κατηγόρησε τους Χούθι ότι συνεχίζουν να θέτουν σε κίνδυνο τα εμπορικά πλοία που κινούνται σε μία από τις σημαντικότερες θαλάσσιες οδούς του παγκόσμιου εμπορίου.

Εκτός στόχων το λιμάνι της Χοντέιντα

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, το λιμάνι της Χοντέιντα δεν επλήγη κατά τη διάρκεια της επιχείρησης. Ο συνασπισμός υποστήριξε ότι όλα τα λιμάνια της Υεμένης, μεταξύ των οποίων τα Χοντέιντα, Ρας Ίσα και Σαλίφ, παραμένουν ανοικτά και λειτουργούν κανονικά.

Οι λιμενικές εγκαταστάσεις συνεχίζουν, σύμφωνα με την ίδια πηγή, να εξυπηρετούν πλοία που μεταφέρουν τρόφιμα, εμπορεύματα, καύσιμα και οικοδομικά υλικά, τα οποία είναι απαραίτητα για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού.

Κατηγορίες για το αεροδρόμιο της Σαναά

Ο αραβικός συνασπισμός κατηγόρησε παράλληλα τους Χούθι ότι εμποδίζουν τη λειτουργία του διεθνούς αεροδρομίου της Σαναά. Όπως υποστηρίζει, η κατάσταση αυτή επιδεινώνει την ανθρωπιστική κρίση στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο της οργάνωσης.

Το Κοινό Επιχειρησιακό Στρατηγείο ανακοίνωσε ότι οι επιχειρησιακοί στόχοι της επιχείρησης επιτεύχθηκαν, επισημαίνοντας ότι τα πλήγματα πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Προειδοποίηση για νέα στρατιωτική απάντηση

Ο συνασπισμός προειδοποίησε ότι θα συνεχίσει να λαμβάνει μέτρα για την προστασία των πλοίων, των στρατηγικών εγκαταστάσεων και των συμφερόντων των κρατών που συμμετέχουν σε αυτόν.

Παράλληλα, διεμήνυσε ότι τυχόν συνέχιση των επιθέσεων των Χούθι κατά της εμπορικής ναυτιλίας θα οδηγήσει σε νέα και πιο αποφασιστική στρατιωτική απάντηση.

Η κλιμάκωση ενισχύει τις ανησυχίες της ναυτιλιακής κοινότητας, καθώς η Ερυθρά Θάλασσα αποτελεί κρίσιμη δίοδο για τη μεταφορά ενεργειακών προϊόντων και εμπορευμάτων μεταξύ Ασίας και Ευρώπης.