Ίσως δεν έχει την αίγλη ενός Ολυμπιακού αθλήματος, ίσως οι αθλητές του να είναι άγνωστοι στο ευρύ κοινό, ίσως να μην υπάρχει εύκολη πρόσβαση στο θέαμα, είναι όμως το δυσκολότερο εκ των αθλημάτων.

Είναι ουπερμαραθώνιος, το αγώνισμα που δοκιμάζει όσο κανένα άλλο την φυσική κατάσταση την αντοχή αλλά και τα ψυχικά αποθέματα των αθλητών-υπεραθλητών.

Υπερμαραθώνιοι αγώνες οργανώνονται σε αρκετά μέρη του κόσμου με την συμμετοχή χιλιάδων δρομέων, που επιχειρούν, διανύοντας δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιόμετρα να υπερβούν τους φυσικούς περιορισμούς και να «νικήσουν» τον εαυτό τους.

Τα τελευταία χρόνια η Δράμα έχει την δική της παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις με πρόσφατη τους αγώνες UTMB που διεξήχθησαν την περασμένη εβδομάδα στις Άλπεις, όπου με αφετηρία το Chamonix οι αθλητές περνούν από τρεις χώρες, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία .

Οι Δραμινοί Πέτρος Γιάγκου και Δέσποινα Γαβριηλίδου ένα ζευγάρι τόσο στην ζωή όσο και στον αγώνα πήραν μέρος στους φετινούς αγώνες Ultra TMB . Στόχος σε αυτού του μήκους δρόμου είναι σαφώς ο τερματισμός. Και η Γαβριηλίδου (η μοναδική Ελληνική Συμμετοχή στην κατηγορία της) τερμάτισε 52η μεταξύ εκατοντάδων αθλητριών στην διαδρομή των 100 χιλιομέτρων σε 29 ώρες και 48 λεπτά .

Την ίδια επιτυχία σημείωσε 2 μέρες αργότερα και ο Πέτρος Γιάγκου ο οποίος διήνυσε 171 χιλιόμετρα τρέχοντας μέρα και νύχτα στις βουνοκορφές των Άλπεων. Σαράντα μία ώρες και 3 λεπτά χρειάστηκε ο Δραμινός δρομέας για να ολοκληρώσει την διαδρομή καταλαμβάνοντας την 673η θέση της γενικής κατάταξης και 272 της ηλικιακής του κατηγορίας!

 

Η dramini επικοινώνησε με τους δύο Δραμινούς μαραθωνοδρόμους για να τους συγχαρεί και να απαντήσουν σε ορισμένες ερωτήσεις, που θα μας κάνουν να κατανοήσουμε περισσότερο το συγκεκριμένο άθλημα αλλά και τους αθλητές του.

Κάντε μας μία περιγραφή του αγωνίσματος. Για τι αποστάσεις μιλάμε, τι διάρκεια κάλυψης (περίπου), αν και πόσο κοιμάστε τα βράδια, τι τρώτε και κάθε πότε……, καθώς αυτά είναι άγνωστα στον περισσότερο κόσμο αλλά και πολύ ενδιαφέροντα.

Δέσποινα: Ο αγώνας ήταν 119 χιλιόμετρα 7.500 θετική Υψομετρική. Όλα είναι μία σωστή διαχείριση. Από το τι θα φας (συγκεκριμένη και μελετημένη διατροφή) μέχρι το πώς θα ξεκινήσεις, πως θα συνεχίσεις για να έχεις δυνάμεις μέχρι το τέλος.
Η νύχτα ήταν υπέροχη. Ζεστή με τα αστέρια στον ουρανό να φέγγουν. Υπήρχαν δρομείς πού ξάπλωναν, στο χορτάρι και κοιτούσαν τα αστέρια ξεκουράζονταν ή κοιμόντουσαν. Για εμένα ήταν η πρώτη φορά που έτρεχα νύχτα και ο συνδυασμός φακός- ξαστεριά και ποτάμια να τρέχουν δίπλα μου ήταν μαγικός και δεν με άφησε να κοιμηθώ. Ήθελα να νιώσω αυτήν την νύχτα παρ όλη την κούραση, άλλωστε δεν έχω προπονηθεί να ξεκουράζομαι σε αγώνα, γιατί και αυτό είναι προπόνηση. Κατά την διάρκεια της κούρσας περνάνε πολλές σκέψεις, οι οποίες όταν έρχεται η κούραση γίνονται θα έλεγα λίγο επικίνδυνες. «Τι κάνω τώρα εγώ εδώ, πόσα ακόμα χιλιόμετρα ακόμα έχω, πόσο πολύ πονάω και άλλα τέτοια ….», όμως μετά σκέφτεσαι τον τερματισμό, το ότι σε περιμένουν τα δικά σου και εκεί τα ξεχνάς όλα και προχωράς για να φτάσεις στο τέρμα.

Πέτρος: Ένας αγώνας δύσκολος όπως είναι γνωστό στους αγώνες ULTRA! Τα είχε όλα πολύ ζέστη βροχή λάσπη πέτρες που γλιστρούσαν. Πολλές ανηφόρες και πολλές κατηφόρες, ο καιρός μας τα χάλασε την δεύτερη νύχτα και έκανε καταιγίδα αυτό δυσκόλεψε την όλη την προσπάθεια μου , δεν το έβαλα κάτω , συνέχισα να το διαχειρίζομαι σωστά, ώστε να φτάσω στη γραμμή τερματισμού, και κατάφερα. Πραγματοποίησα το όνειρό μου!!!

Η προπόνηση, που φαντάζομαι δεν σταματά ποτέ, διαφέρει από αυτήν των άλλων αθλημάτων? Λογικά θα πρέπει να είναι δυσκολότερη και σκληρότερη.

Οι προπονήσεις γίνονται 6 φορές την εβδομάδα με μία μέρα ξεκούραση για μεγάλους αγώνες ultra. Είναι δύσκολες καθώς πρέπει να διανύσουμε αρκετά χιλιόμετρα. Δεν έχει σημασία να βγεις στο δρόμο και να «χτυπιέσαι» άδικα στα χιλιόμετρα. Σημασία έχει να κάνεις σωστά ποιοτικά χιλιόμετρα που θα σε φέρουν στον τερματισμό.

Η προετοιμασία-προπόνηση επικεντρώνεται στην φυσική κατάσταση ή γίνεται και κάποιου είδους νοητική προετοιμασία; Ο ψυχολογικός παράγοντας έχει να επιτελέσει σπουδαίο ρόλο κυρίως κατά την διάρκεια της μοναχικής και επίπονης διαδρομής.
Σαφώς και υπάρχει μία ψυχολογική προετοιμασία. Κατ αρχάς έχεις να πολεμήσεις με τις επιθυμίες και τα θέλω σου, που αφορούν μάλιστα σε ευχάριστα πράγματα. Π.χ. τώρα το καλοκαίρι όλοι πήγαιναν στην θάλασσα για μπάνιο και εμείς πηγαίναμε στο βουνό. Αλλά αυτό, το να επιβληθείς στον εαυτό σου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας, όπως και αν αυτή μεταφράζεται. Η πειθαρχεία είναι ο υπ αριθμόν ένας παράγοντας της προπόνησης και βεβαίως του αγώνα. Πολλές φορές νιώθεις κουρασμένος από την δουλειά αλλά πρέπει να πας για προπόνηση αυτό είναι το ψυχολογικό κομμάτι της προετοιμασίας. Τώρα το καλοκαίρι πριν τον αγώνα η δυσκολία ήταν ότι όλοι πήγαιναν στη θάλασσα και εμείς στο βουνό για προπόνηση.

Ρισκάρετε την υγεία σας υποβάλλοντας το σώμα σας σε τόσο μεγάλη ταλαιπωρία ή όχι;

Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει τα όρια του σώματός του. Η υγεία μας είναι το βασικό κομμάτι της ζωής μας οπότε, δεν θα κάναμε κάτι για την να βάλουμε σε κίνδυνο. Σίγουρα υπάρχει μία επιβάρυνση στο μυοσκελετικό σύστημα, αλλά με την σωστή αποκατάσταση και όχι στις υπερβολές των προπονητικών χιλιομέτρων, την συμμετοχή σε πολλούς αγώνες επανέρχεσαι μετά από υπεραποστάσεις περίπου σε δύο μήνες.

Τι χαρακτηρίζει τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων εκτός από το πείσμα;

Δρομέα μεγάλων αποστάσεων μπορούμε να πούμε κάποιον στον οποίο αρέσει να βρίσκεται ώρες μέσα στο βουνό, του αρέσει να βάζει το σώμα του σε αυτήν την διαδικασία, του αρέσει η νύχτα, του αρέσει αυτό που ζει και δεν θέλει να τελειώσει. Βέβαια πρέπει να κουβαλά και λίγη τρέλα και να έχει μεγάλη υπομονή. Θα πρόσθετα εδώ και λίγο ταλέντο προκειμένου να κάνει υπεραποστάσεις. Ίσως πολλοί να λένε ότι κάνουμε υπερβολές, ότι είμαστε τρελοί. Δεν υπάρχουν εξηγήσεις και όποιος δεν το βιώνει δεν μπορεί να το νιώσει. Θα έλεγα το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ένας έρωτας με την φύση.

Η πρώτη επαφή με την «απόλυτη» πρόκληση ήταν στους αγώνες βουνού Παρανεστίου. Ήταν καθοριστικοί για την μετέπειτα πορεία σας; Εκεί «μπήκε» το μικρόβιο των μεγάλων αποστάσεων;

Το Παρανέστι είναι ο τόπος μας. Ξεκινήσαμε εκεί ως εθελοντές στον αγώνα του Vft. Και βλέποντας όλους τους παλιούς δρομείς να τρέχουν, αναρωτηθήκαμε αν μπορούμε και εμείς. Τελικά όλοι μπορούν, αρκεί να το θέλουν. Είναι ένα μικρόβιο πραγματικά, που χαιρόμαστε που μπήκε στη ζωή μας και την άλλαξε.

• Ο Πέτρος Γιάγκου 45 ετών και η Γαβριηλίδου Δέσποινα 37 ετών έχουν δύο κόρες 15 και 13 χρόνων. Ξεκίνησαν το ορεινό τρέξιμο πριν από 4 χρόνια, και έχουν συμμετάσχει σε αρκετούς αγώνες όπως Olympus Marathon (46km) Zagori Race 50-42- και 80km Παρανέστι 104 και 46km και στο Rout 168 km με την συμμετοχή του Πέτρου! Φέτος συμμετείχαν σε διαφορετικούς αγώνες στην διοργάνωση του Utmb ( Ultra Trail Mont Blanc).Ο Πέτρος στα ( UTMB) 171 χιλιόμετρα και η Δέσποινα στα (TDS) 119 χιλιόμετρα.

Συγχαρητήρια και καλή συνέχεια στους αγώνες σας!!!

dramini