Γιάννης Μανιάτης: Διαμορφώνουμε το νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο που στηρίζεται στο φυσικό πλούτο και τους ανθρώπους της χώρας, με απόλυτη διαφάνεια – Κυρώθηκαν από τη Βουλή οι τρεις συμβάσεις παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων

Την Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου κυρώθηκαν από τη Βουλή οι τρεις συμβάσεις παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων σε Πατραϊκό Κόλπο, Κατάκολο και Ιωάννινα.

Όπως τόνισε στην ομιλία του ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Μανιάτης:

– Για πρώτη φορά η Ελλάδα, με τις συμβάσεις, δεν διεκδικεί, αλλά ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα και δίνει προοπτική στις επόμενες γενιές.

– Διαμορφώνει ένα νέο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο, το οποίο στηρίζεται στο φυσικό πλούτο και τους ανθρώπους της χώρας, με απόλυτη διαφάνεια.

– Η Ελλάδα αποτελεί πια σημαίνοντα ενεργειακό κόμβο και παίκτη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και στη συνολικότερη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

– Η Ελλάδα εισηγείται και διεκδικεί τη διαμόρφωση -για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά χρονικά- ενός μηχανισμού κοινωνικής, ευρωπαϊκής, ενεργειακής αλληλεγγύης και είναι η μόνη χώρα, το μόνο κράτος-μέλος, που συμμετέχει στις διμερείς συζητήσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Διεθνούς Χάρτη Ενέργειας

– Κάθε γεώτρηση που γίνεται δημιουργεί 300 άμεσες θέσεις εργασίας και άλλες 600 έμμεσες, τις οποίες δεν υποσχόμαστε, αλλά τις δημιουργούμε.

– Αλλάζει ο εκπαιδευτικός και ερευνητικός χάρτης, καθώς ήδη το ΥΠΕΚΑ χρηματοδοτεί τέσσερα μεταπτυχιακά προγράμματα για έρευνες υδρογονανθράκων.

– Είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό Δημόσιο εφαρμόζει πολιτική αντιμετώπισης των τοπικών κοινωνιών ως ισότιμων εταίρων όλης της υπόλοιπης κοινωνίας, καθώς είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν συνολικά 25% ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες, σε σχέση με όλα τα έσοδα που θα εισπράξει το ελληνικό Δημόσιο από τις έρευνες και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Ο κ. Μανιάτης κατέθεσε, επίσης, τροπολογίες στο νομοσχέδιο για την κύρωση των συμβάσεων, οι οποίες ρυθμίζουν μια σειρά από σημαντικά θέματα:

– Δημιουργείται ένα σύγχρονο, ολοκληρωμένο αναπτυξιακό πλαίσιο για τα καταδυτικά πάρκα και την προσέλκυση καταδυτικού τουρισμού στην Ελλάδα.

– Προβλέπεται η μεταφορά της αρμοδιότητας για το Πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» στον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Δυτικής Αθήνας.

– Απαλλάσσονται από τις χρεώσεις ΥΚΩ (Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας) στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος κοινωφελείς οργανισμοί, τα συσσίτια της Εκκλησίας κτλ.

– Μειώνεται σημαντικά το κόστος παραγωγής για τους αγρότες, καθώς επιτρέπεται στους Γενικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων να παράγουν και να καταναλώνουν κατ’ αποκλειστικότητα ηλεκτρικό ρεύμα από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

– Παρατείνεται η άδεια εκμετάλλευσης του κοιτάσματος του Πρίνου, όπως ήδη έχει συμφωνηθεί με την ανάδοχο εταιρεία.

– Ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την περιβαλλοντική προστασία από τη λειτουργία του εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ.

Σχολιάζοντας, εξάλλου, την απόσυρση των τροπολογιών του ΣΥΡΙΖΑ για το «φθηνό» ηλεκτρικό ρεύμα και τη μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, ο κ. Μανιάτης αποκάλυψε ότι ο πραγματικός λόγος της υπαναχώρησης είναι το πραγματικό κόστος της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κόστος για το «φθηνό» ρεύμα, όπως είπε ο υπουργός ΠΕΚΑ, εκτοξεύεται με απλούς υπολογισμούς στα 263 εκατ. ευρώ – δηλαδή, πέντε φορές πάνω από το κόστος που προϋπολόγισε ο ΣΥΡΙΖΑ (59 εκατ. ευρώ).

Ακολουθούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του υπουργού ΠΕΚΑ:

Για τη σημασία που έχει η κύρωση των συμβάσεων παραχώρησης δικαιωμάτων για τους υδρογονάνθρακες

Θεωρώ ότι η σημερινή συνεδρίαση είναι μια ιστορική συνεδρίαση του Εθνικού Κοινοβουλίου. Με εθνική υπερηφάνεια εισηγούμαι την κατακύρωση των πρώτων τριών συμβάσεων του Ελληνικού Δημοσίου με τους αναδόχους, οι οποίοι θα αξιοποιήσουν τον ορυκτό πλούτο της χώρας που αφορά στους Υδρογονάνθρακες.

Με εθνική υπερηφάνεια τόσο εγώ, όσο και όλο το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, καθώς επίσης και αυτοί οι λίγοι δημόσιοι λειτουργοί εκτός του Υπουργείου που μας βοήθησαν σ’ αυτήν την προσπάθεια, αισθανόμαστε ότι ασκήσαμε και ασκούμε ύψιστο πατριωτικό, κοινωνικό και αναπτυξιακό καθήκον. Και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό.

Θέλω να διευκρινίσω από την αρχή ότι είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα, με τις πρωτοβουλίες που έχει πάρει τα τελευταία τρία χρόνια στα ζητήματα των Υδρογονανθράκων, δεν διεκδικεί κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν τα συζητά στα τηλεπαράθυρα, αλλά τα εφαρμόζει με Διεθνείς συμβάσεις και με Χάρτες που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θέλω, λοιπόν, να διευκρινίσω ότι σήμερα συζητούμε για κάποιες συμβάσεις, οι οποίες δίνουν ελπίδα και προοπτική στο σήμερα και στο αύριο της πατρίδας, στη σημερινή γενιά και στις επόμενες γενιές. Και μάλιστα, αυτή η ελπίδα και η προοπτική, η διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου που στηρίζεται στους ενδογενείς πόρους της πατρίδας, δηλαδή στον φυσικό πλούτο και στους ανθρώπους, γίνεται με απόλυτη διαφάνεια, απόλυτη τεκμηρίωση και με πλήρη συμμετοχή των πάντων στο δημόσιο διάλογο.

Τώρα πια, η Ελλάδα για πρώτη φορά ξέρει αξιόπιστα κι έγκυρα, όχι με θεωρίες ή στα τηλεπαράθυρα, όχι με εικοτολογίες ή συνωμοσιολογίες, αλλά με αποδεδειγμένα, τεκμηριωμένα επιστημονικά αποτελέσματα, πού έχει υδρογονάνθρακες. Κι αυτός ο εθνικός πλούτος είναι στο Data Room του Υπουργείου Περιβάλλοντος και μπορεί να το δει ο οποιοσδήποτε.

Προκηρύξαμε το διαγωνισμό για τον οποίο είμαστε σήμερα εδώ, τα τρία “Open Door.” Ανοίξαμε και κάναμε το διαγωνισμό. Τον κατακυρώσαμε. Τον διαπραγματευθήκαμε.

Κάναμε κι άλλα. Προχωρούμε σε ένα συνολικό ανασχεδιασμό της εθνικής πολιτικής για τον ορυκτό πλούτο. Προχωρούμε για πρώτη φορά στη διαμόρφωση ενός χωροταξικού σχεδίου για τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Όλα αυτά τα κάναμε μέσα σε τρία χρόνια.

Για την απόφαση να κυρωθούν από τη Βουλή οι συμβάσεις, χάριν διαφάνειας

Χωρίς να προβλέπεται, στείλαμε τις συμβάσεις στο Ελεγκτικό Συνέδριο και το Ελεγκτικό Συνέδριο γνωμοδότησε ότι έχουν ακολουθηθεί σε όλες τις συμβάσεις όλες οι διαδικασίες που απαιτούν το ελληνικό και το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Και κάναμε και ένα ακόμα βήμα. Είμαστε σήμερα εδώ, σε αυτήν την αίθουσα, ενώπιον του ελληνικού λαού και δεχόμαστε την κριτική – καλόπιστη ή κακόπιστη – από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, γιατί θέλουμε πλήρη διαφάνεια.

Θέλουμε οι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού να ξέρουν τι υπογράφει ο κάθε Υπουργός.

Για το ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου

Άκουσα ένα σχόλιο για το ότι η Ελλάδα με υπερβολή διεκδικεί το ρόλο του ενεργειακού κόμβου στο ευρύτερο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω πόσο ο αντιπολιτευτικός οίστρος μάς παρασύρει σε υπερβολές. Όμως, επιτρέψτε μου να σας πω ότι η Ελλάδα πια είναι ενεργειακός κόμβος στην ευρύτερη περιοχή. Η Ελλάδα, αποτελεί πια σημαίνοντα ενεργειακό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και στη συνολικότερη περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί είναι η Ελλάδα, η οποία έχει ξεκινήσει έρευνες Υδρογονανθράκων που δίνουν ελπίδες και προοπτικές, μαζί με τα κοιτάσματα της Κύπρου,  μία εναλλακτική πηγή τροφοδοσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι η Ελλάδα η χώρα από την οποία περνά ο αγωγός φυσικού αερίου TAP, που θα μεταφέρει αέριο από την Κασπία και το Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη. Και είναι η Ελλάδα εκείνη η οποία εισηγείται και διεκδικεί τη διαμόρφωση -για πρώτη φορά στα ευρωπαϊκά χρονικά- ενός μηχανισμού κοινωνικής, ευρωπαϊκής, ενεργειακής αλληλεγγύης, κατά το ιδανικό που θέλουν οι ευρωπαϊκοί λαοί.

Αυτή η χώρα -που κάποιοι θέλουν να την έχουν μονίμως υπό το ζυγό των μνημονίων, αλλά πια τα μνημόνια τελειώνουν- ισότιμα και περήφανα εισηγήθηκε διά του ομιλούντος, ως Ελληνική Κυβέρνηση, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στον Ευρωπαίο Επίτροπο Ενέργειας και στον προεδρεύοντα του Συμβουλίου Υπουργών Ενέργειας, Ιταλό Υπουργό Ενέργειας, για πρώτη φορά, τη συγκρότηση ευρωπαϊκού μηχανισμού κοινωνικής αλληλεγγύης για τα ενεργειακά, ενόψει μιας πιθανής ουκρανικής κρίσης.

Και η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα, το μόνο κράτος-μέλος, που συμμετέχει στις διμερείς συζητήσεις μεταξύ Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Διεθνούς Χάρτη Ενέργειας. Διότι απέδειξε ότι έχει άποψη και έχει και τεχνογνωσία να υλοποιεί τις προτάσεις της.

Όλα αυτά δεν συνιστούν την παρουσία μίας χώρας που είναι πράγματι ενεργειακός κόμβος της ευρύτερης περιοχής;

Για τη διασφάλιση των νέων γενεών από τους πόρους εκμετάλλευσης των υδρογοναθράκων

Έρχομαι σε ένα άλλο θέμα που απασχολεί την κάθε ελληνική οικογένεια και κυρίως απασχολεί τα νέα μας παιδιά. Άραγε, μέσα σε όλα αυτά που ακούμε, υπάρχει θέση για εμάς ή μήπως όλα τούτα που ακούμε θα τα εισπράξουν οι ξένοι και θα δουλέψουν οι ξένοι;

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος: δημιουργούμε μία νέα αγορά. Δημιουργούμε ένα νέο κλάδο της εθνικής οικονομίας. Δημιουργούμε προοπτικές και προϋποθέσεις για δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας -όχι τώρα, αλλά σε δύο, τρία, τέσσερα χρόνια. Γιατί έτσι γίνεται. Διότι όποιος υπόσχεται «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», δηλαδή θέσεις εργασίας τώρα, λέει ψέματα! Εμείς, κοιτάμε την ελληνική νεολαία στα μάτια και δουλεύουμε πραγματικά, ώστε με τον εθνικό μας πλούτο να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας.

Κάθε γεώτρηση που γίνεται δημιουργεί 300 άμεσες θέσεις εργασίας και άλλες 600 έμμεσες. Κάθε γεώτρηση είναι 1.000 νέες θέσεις εργασίας για κάθε τοπική κοινωνία.

Και δεν κάνουμε μόνο αυτό. Απευθυνόμαστε και στα ελληνικά Πανεπιστήμια και αλλάζουμε τον εκπαιδευτικό και ερευνητικό χάρτη της πατρίδας. Δίνουμε κατεύθυνση στα Ινστιτούτα και στα Πανεπιστήμια της χώρας να αναπροσαρμόσουν τα προπτυχιακά και τα μεταπτυχιακά τους προγράμματα σε αυτό που αντικειμενικά συνιστά μία νέα προοπτική, ένα νέο πυλώνα ανάπτυξης της χώρας, που είναι ο ορυκτός πλούτος.

Χρηματοδοτούμε ήδη για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους τέσσερα Μεταπτυχιακά προγράμματα για έρευνες Υδρογονανθράκων, απ’ όπου σε ενάμιση χρόνο από σήμερα θα βγουν οι πρώτοι εκατό μετεκπαιδευμένοι Έλληνες επιστήμονες. Πρώτο, το μεταπτυχιακό του Πολυτεχνείου Κρήτης. Δεύτερο, το μεταπτυχιακό του Πανεπιστημίου Πειραιά. Τρίτο, το μεταπτυχιακό του ΤΕΙ Καβάλας. Τέταρτον, το διατμηματικό, διαπανεπιστημιακό μεταπτυχιακό, από κοινού, των Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Πανεπιστημίου Πάτρας, Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Φτιάχνουμε θέσεις εργασίας. Δεν υποσχόμαστε, αλλά δημιουργούμε.

Για τις έρευνες και την ΑΟΖ

Άκουσα –και αυτό το αντιλαμβάνομαι ως μια θετική αγωνία- να αναρωτιούνται τι κάνουμε με την ΑΟΖ και όλα αυτά τα ζητήματα των εθνικών, κυριαρχικών δικαιωμάτων. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω σε όλους μας ότι το άρθρο 156 του ν. 4001/2011 για πρώτη φορά θεσμοθετεί ως ΑΟΖ τη μέση γραμμή ίσων αποστάσεων. Το συγκεκριμένο άρθρο χρησιμοποιήθηκε στη ρηματική διακοίνωση της χώρας μας πριν λίγους μήνες, όταν κατέθεσε η χώρα μας το σχετικό έγγραφο στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών μετά από κάποιες απόπειρες της Τουρκίας να κάνει έρευνες σε περιοχές που δεν όφειλε. Και είναι και αυτό δικό μας νομοθέτημα.

Για τα οφέλη των τοπικών κοινωνιών

Είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό Δημόσιο νομοθετεί και εφαρμόζει μία πολιτική αντιμετώπισης των τοπικών κοινωνιών ως ισότιμων εταίρων όλης της υπόλοιπης κοινωνίας. Είναι η πρώτη φορά που υπάρχουν συνολικά 25% ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες σε σχέση με όλα τα έσοδα που θα εισπράξει το ελληνικό Δημόσιο. Βρείτε μου άλλο νόμο, από τον οποίο η τοπική κοινωνία να παίρνει το 25% των εσόδων του Δημοσίου σε οποιαδήποτε δράση, ιδιωτική ή δημόσια.

Για την τροπολογία που απαλλάσσει τους κοινωφελείς οργανισμούς, συσσίτια, ιατρεία, φαρμακεία και κοινωφελή ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ από τις χρεώσεις ΥΚΩ (Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας) στους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος

Χαίρομαι που πάρα πολλοί από εσάς είστε θετικοί στο να απαλλαγούν από Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας οι κοινωφελείς οργανισμοί, τα συσσίτια, τα ιατρεία, τα φαρμακεία, τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου που ασκούν κοινωφελές έργο. Διότι πράγματι, αυτό είναι μια στοιχειώδης ένδειξη ευαισθησίας όλων ημών, απέναντι σε ανθρώπους που δίνουν την ψυχή τους, τη ζωή τους για να βοηθήσουν το συνάνθρωπο. Ευχαριστώ που είπατε καλά λόγια για αυτήν την τροπολογία. Θα σας δώσω μόνο ένα παράδειγμα για να έχουμε αίσθηση των μεγεθών. Σε ένα συσσίτιο που έχω στην Αργολίδα, ο μηνιαίος λογαριασμός του συσσιτίου είναι 500 ευρώ. Με τη συνολική παρέμβαση που κάνουμε, τα 500 ευρώ θα γίνουν γύρω στα 100 με 120 ευρώ. Θεωρώ, λοιπόν, ότι με αυτήν την τροπολογία -που την έχουμε υπερψηφίσει όλοι μας- στέλνουμε ένα μήνυμα κοινωνικής αλληλεγγύης προς όλη την κοινωνία.

 Για την τροπολογία για τους Γεωργικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων και τη μείωση του κόστους παραγωγής των αγροτών, μέσα από ΑΠΕ

Ξέρουμε όλοι πολύ καλά –και εμείς που προερχόμαστε από αγροτικές περιοχές, αλλά και οι συνάδελφοι που προέρχονται από αστικές περιοχές- ότι τα κόστη της αγροτικής παραγωγής είναι τριών ειδών: το κόστος παραγωγής –φάρμακα, φυτοφάρμακα κτλ.- το κόστος μεταφοράς και το κόστος ενέργειας.

Επιτρέψτε μου να πω ότι αυτό που κάνουμε με τη συγκεκριμένη διάταξη –και θέλω να ελπίζω ότι δεν είμαι υπερβολικός, αλλά το πιστεύω βαθιά αυτό που θα σας πω- κάνουμε μια τομή στον τρόπο παραγωγής αγροτικών προϊόντων. Κάνουμε μία τομή στη μείωση του κόστους παραγωγής όλων των Ελλήνων αγροτών.

Τι λέμε με απλά λόγια; Επιτρέπω όχι σε άτομο, όχι σε ιδιώτη, αλλά σε μία συλλογική οντότητα, που είναι ο Γενικός Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων, κάτω από τον οποίο είναι οργανωμένοι στους Τοπικούς Οργανισμούς Εγγείων Βελτιώσεων όλοι οι αγρότες σε όποιες περιοχές υπάρχουν αρδευτικά δίκτυα -και μιλάμε για πολύ μεγάλο μέρος της χώρας- κατ’ εξαίρεση και κατά προτεραιότητα να είναι προνομιακός παραγωγός και καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Με απλά λόγια, επιτρέπουμε την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών πάρκων έως 500KW σε περιοχές που είναι αντλιοστάσια ,τα οποία τροφοδοτούν με ηλεκτρικό ρεύμα το νερό των αρδευτικών δικτύων. Επιτρέπουμε κατά προτεραιότητα, μόλις απελευθερωθεί η χωρητικότητα, να δοθεί άδεια έναντι όλων των ιδιωτών, ώστε να εγκατασταθούν φωτοβολταϊκά.

Πώς, όμως; Όχι με το να πάρουν λεφτά, όχι με το να αυξήσουν το έλλειμμα του ΛΑΓΗΕ, όχι με το να υποχρεωθεί κάποιος να έρθει κάποια στιγμή να κουρέψει ξανά τις τιμές των φωτοβολταϊκών, αλλά εφαρμόζοντας τη σύγχρονη αρχή τουnet metering.

Τι είναι αυτό, με απλά λόγια; Ήδη ετοιμαζόμαστε να δημοσιεύσουμε την υπουργική απόφαση για αυτόν το συμψηφισμό στα σπίτια και για πρώτη φορά το επεκτείνουμε στον αγροτικό τομέα σε συλλογικό όργανο. Του λέμε: εγκαθιστάς ένα φωτοβολταϊκό πάρκο 500 KW, παράγεις ρεύμα και το καλοκαίρι που έχεις ανάγκη από ηλεκτρική ενέργεια, την καταναλώνεις όλη και προφανώς χρειάζεσαι και κάποια παραπανίσια από τη ΔΕΗ, την οποία θα πληρώσεις, αν χρειαστεί.

Φθινόπωρο και χειμώνα, όμως, που συνεχίζει να παράγει το φωτοβολταϊκό ή το αιολικό πάρκο που έχεις εγκαταστήσει και εσύ δεν χρειάζεσαι ενέργεια, την εγχύεις στο σύστημα και σου τη συνυπολογίζει σε ετήσιο κύκλο η ΔΕΗ στο κόστος της ενέργειάς σου.

Άρα, δίνουμε τη δυνατότητα στο συλλογικό όργανο των αγροτών να κάνει μία παραγωγική επένδυση που του μειώνει το ενεργειακό κόστος. Και δεν επιβαρύνουμε ούτε κατά ένα ευρώ την υπόλοιπη κοινωνία και ασφαλώς τον κρατικό προϋπολογισμό.

Στην πραγματικότητα δημιουργούμε προϋποθέσεις για τεράστια μείωση του ενεργειακού κόστους σε όλα τα αγροτικά μας προϊόντα.

Για την απόσυρση των τροπολογιών του ΣΥΡΙΖΑ

Στην τροπολογία σας, στην πρώτη παράγραφο, ζητάτε το εξής: Η ΔΕΗ να υποχρεούται να αποκαταστήσει άμεσα την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους δικαιούχους του κοινωνικού οικιακού τιμολογίου. Μάλιστα, βάλατε και τον κ. Τσίπρα να την υπογράψει.

Μα, συνάδελφοι, δεν ξέρετε ότι σε κανέναν λογαριασμό, σε καμία σύνδεση του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου δεν έχει κοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα; Δεν το ξέρετε αυτό; Πουθενά στην Ελλάδα και σε κανέναν δικαιούχο του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου δεν έχει κοπεί το ρεύμα! Άρα, τι μας λέτε πως «η ΔΕΗ υποχρεούται να αποκαταστήσει»; Τι να αποκαταστήσει; Κάτι που δεν έχει υπάρξει;

Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο και για τη δεύτερη παράγραφο. Λέει η τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ: «Στους δικαιούχους του ΚΟΤ χορηγείται ανά οικογένεια δωρεάν ποσότητα 1.200 κιλοβατώρες». Άκουσα ότι η εκτίμηση του ΣΥΡΙΖΑ -επειδή το θέμα αυτό το ανέδειξε και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Τσίπρας, στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης- για το κόστος της πρότασης αυτής είναι 59 εκατομμύρια ευρώ. Ζήτησα από τις υπηρεσίες να πάρουν την τροπολογία -γιατί οφείλω να απαντήσω στην τροπολογία, δεν ήξερα ότι θα την αποσύρετε, ήρθα για να απαντήσω- και να μου εκτιμήσουν το κόστος.

Το κόστος, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δεν είναι 59 εκατομμύρια, αλλά 263 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό βγαίνει από έναν πολλαπλασιασμό. Πολλαπλασιάζουμε τους 569.845 δικαιούχους του ΚΟΤ –δηλαδή τις 570.000 ελληνικές οικογένειες που παίρνουν φθηνότερο ρεύμα από τους υπολοίπους- επί τα τρία τετράμηνα του έτους επί –κατά μέσο όρο- 154 ευρώ που είναι το κάθε τετράμηνο οι 1.200 κιλοβατώρες. Αυτό βγάζει 263 εκατομμύρια ευρώ.

Άρα, αναρωτιέμαι τι ακριβώς συμβαίνει. Και, βεβαίως, δεν αναρωτιέμαι ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος…