Η ιστορική αναδρομή του “Μακεδονικού Ζητήματος”, η εκμετάλλευση, οι στόχοι και τα εμπόδια

Το ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ ταλαιπωρεί την εξωτερική μας πολιτική τα τελευταία 27 χρόνια.

Παρά το γεγονός ότι ως έναρξη του ζητήματος αναφέρεται πάντα η απόφαση του Τίτο να δημιουργήσει το ομόσπονδο κρατίδιο με το όνομα «Μακεδονία» εντός της Γιουγκοσλαβίας, η αλήθεια είναι ότι οι ρίζες του προβλήματος εντοπίζονται πολύ βαθύτερα στον χρόνο.

Η κατάρρευση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιούργησε ένα εκρηκτικό μίγμα στα Βαλκάνια. Η ανάγκη για εθνική συνείδηση και δημιουργία εθνικών κρατών οδήγησε σε διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας σε κάθε βαλκανική χώρα. Μια διαστρέβλωση τόσο έντονη που μετέτρεψε το εθνικό «ζωτικό ψεύδος» του καθενός σε πεποίθηση αλήθειας. Και ως γνωστόν, όπου «λαλούν» πολλές «αλήθειες» αργεί να φανεί η Αλήθεια και προκύπτουν αληθινοί καυγάδες…

Η αλήθεια λοιπόν στο θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ χωρίζεται σε 2 επιμέρους αλήθειες: Α) την ιστορική αλήθεια και Β) τη σημερινή πραγματικότητα.

Η ιστορική αλήθεια είναι ότι ο όρος Μακεδονία χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από γείτονές μας για εθνικιστικούς λόγους. Για 1η φορά το 1893, οι Βούλγαροι εθνικιστές του VMRO (το γράμμα «Μ» αντιστοιχεί στη λέξη Makedonska) εφευρίσκουν το στρατήγημα της «βουλγαρικής ενιαίας Μακεδονίας». Το 1902 η οργάνωση πρωτοστατεί στο κίνημα του Ίλιντεν κατά των Οθωμανών με σύνθημα «η Μακεδονία στους Μακεδόνες».

Το VMRO εξελίχθηκε σε οργάνωση που προωθούσε τα βουλγαρικά συμφέροντα σε Μακεδονία και Θράκη δια των όπλων και της προπαγάνδας, καλλιεργώντας τη βουλγαρική παμμακεδονική ταυτότητα. Είναι αξιοσημείωτο ότι το σημερινό κόμμα VMRO της πΓΔΜ αποτελεί επίσημο ιδεολογικό απόγονο της παλαιάς βουλγαρικής οργάνωσης.

Το 1924, η Κομμουνιστική Διεθνής (Komintern) – εκμεταλλευόμενη την προπαγάνδα που είχε κάνει το VMRO – επιβάλλει στα Κομμουνιστικά Κόμματα (και στο ΚΚΕ) τη θέση για μια «Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη», ως εργαλείο για τη δημιουργία κομμουνιστικού κράτους στην καρδιά της Βαλκανικής, με πρόσβαση και έλεγχο στο Αιγαίο.

Το 1934, η Βαλκανική Γραμματεία της Komintern αποφάσισε την ενίσχυση και εκμετάλλευση του «Μακεδονισμού», μέσα από την ανάδειξη «Μακεδονικού Έθνους» που θα επεδίωκε αυτοδιάθεση και τελικά σύσταση «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας». Να σημειωθεί ότι το 1934 στη Μόσχα επικεφαλής της Βαλκανικής Γραμματείας γίνεται ο Τίτο…

Το 1946 ο Τίτο (ιδρυτής και επικεφαλής πλέον της Γιουγκοσλαβίας) αξιοποίησε τη «μακεδονική» προπαγάνδα των 50 προηγούμενων ετών. Ιδρύοντας τη «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας» ως ομόσπονδο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας πετύχαινε πολλούς εσωτερικούς και εξωτερικούς στόχους: α) μείωνε το γεωγραφικό εύρος και την επιρροή των Σέρβων, β) καλλιεργούσε μια πλαστή εθνική ταυτότητα για να αμβλύνει τις εθνολογικές διαφορές Αλβανών, Σλάβων και Ελλήνων, γ) με την πλαστή «μακεδονική εθνότητα» μπορούσε να εκφράσει αλυτρωτικές θέσεις περί βασανιζόμενων και σκλαβωμένων Μακεδόνων από τους Έλληνες, στοχεύοντας στην πιθανή ενσωμάτωση της Ελληνικής Μακεδονίας και στην πολυπόθητη έξοδό του στο Αιγαίο (δεδομένου μάλιστα του Ελληνικού Εμφυλίου, στον οποίο είχε έντονη συμμετοχή).

Πηγή: https://www.voria.gr/article/makedoniko-istoriki-alithia-ke-simerini-pragmatikotita