ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Εκλογές | Ρυθμιστές της αυτοδυναμίας τα κόμματα εκτός Βουλής
Γράφει ο Αντώνης Παπαργύρης
Ο εκάστοτε εκλογικός νόμος είναι το σύστημα που μετατρέπει τα αποτελέσματα των εκλογών, τις ψήφους δηλαδή των εκλογέων σε κοινοβουλευτικές έδρες, είναι «ο καταλύτης που μετατρέπει τις λαϊκές ψήφους σε αιρετούς αντιπροσώπους, την κοινωνική βούληση σε πολιτική βάση εξουσίας, το ρεύμα και την απήχηση των κομμάτων σε κοινοβουλευτική παρουσία και οντότητα» (Θ. Διαμαντόπουλος, 2001)
Βέβαια ένα εκλογικό σύστημα είναι πολλά περισσότερα από ένας απλός μαθηματικός τρόπος παθητικής μετατροπής της λαϊκής ετυμηγορίας σε εξουσία. Πολλές φορές το ίδιο το εκλογικό σύστημα μπορεί να προσανατολίσει και να διαμορφώσει τη βούληση του εκλογικού σώματος. Επιπρόσθετα αποτελεί ένα αποτελεσματικό εργαλείο με το οποίο μπορεί κανείς να καθοδηγήσει το κομματικό σύστημα ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου η συνηθισμένη αντίδραση όπως έχουμε δει στο παρελθόν από το κυβερνών κόμμα, είναι η αλλαγή του εκλογικού συστήματος προσαρμοσμένο στα μέτρα των κυβερνώντων το οποίο θα εξασφαλίζει μια άνετη επικράτηση ή όπου αυτό δεν είναι δυνατό μια πιο εύπεπτη ήττα.
Προσπερνώντας την αμέσως επόμενη εκλογική διαδικασία που θα διεξαχθεί με το σύστημα της απλής αναλογικής και εστιάζοντας στα πιθανά αποτελέσματα των δεύτερων εκλογών που θα γίνουν με τον νόμο που ψήφισε η ΝΔ, όπως ήδη έχουμε επισημάνει σε παλαιότερα κείμενα από τις σελίδες των «ΝΕΩΝ», η κυβερνητική παράταξη αν επιβεβαιωθούν τα τελευταία δημοσκοπικά δεδομένα και είναι πρώτο κόμμα θα χρειαστεί ένα ποσοστό περί του 38% για να εξασφαλίσει την οριακή πλειοψηφία των 151 εδρών.
Η διαφορά
Εχουμε επίσης επισημάνει ότι ο τελικός αριθμός των εδρών δεν επηρεάζεται σε καμία περίπτωση από τη διαφορά του πρώτου με το δεύτερο κόμμα αλλά από το ποσοστό των κομμάτων που δεν θα καταφέρουν να πιάσουν το όριο του 3% και θα μείνουν εκτός Βουλής. Το 38% που απαιτείται να λάβει το πρώτο κόμμα για να εξασφαλίσει τις 151 έδρες ισχύει στην περίπτωση που το ποσοστό της μη αντιπροσωπευόμενης ψήφου είναι 8%. Χρησιμοποιούμε στο παράδειγμά μας το συγκεκριμένο νούμερο γιατί αυτό ήταν το ποσοστό των κομμάτων που έμειναν εκτός Κοινοβουλίου στις εκλογές του 2019. Κανείς βέβαια δεν μπορεί να υπολογίσει το αντίστοιχο νούμερο για τις επόμενες αναμετρήσεις, μια σύντομη όμως ιστορική αναδρομή μας δείχνει ότι με την εξαίρεση των πρώτων εκλογών του 2012 όπου το ποσοστό της μη αντιπροσωπευόμενης ψήφου έφτασε στο 19% στις υπόλοιπες περιπτώσεις τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν: 6% τον Ιούνιο του 2012, 8,6% τον Ιανουάριο του 2015 και 6,4% τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Παρατηρούμε λοιπόν μια διακύμανση της συγκεκριμένης μεταβλητής από το 6% έως το 8% περίπου.
Προχωρώντας τους υπολογισμούς μας διαπιστώνουμε ότι η αύξηση του ποσοστού των κομμάτων που θα μείνουν τελικά εκτός Βουλής μειώνει το όριο της αυτοδυναμίας για το πρώτο κόμμα. Ετσι αν το ποσοστό της μη αντιπροσωπευόμενης ψήφου διαμορφωθεί στο 6% το ποσοστό για τις 151 έδρες είναι 38,5%. Με 8% εκτός Βουλής η αυτοδυναμία επιτυγχάνεται με 37,9%. Με 10% το πρώτο κόμμα χρειάζεται 37,5%, με 12% εκτός 36,8% ενώ με 14% ο πήχης της αυτοδυναμίας πέφτει στο 36,3%.
Γίνεται φανερό ότι την κυβερνητική παράταξη θα την εξυπηρετούσε μια Βουλή πέντε ή ακόμη καλύτερα τεσσάρων κομμάτων, γεγονός που θα ανέβαζε σημαντικά το ποσοστό της μη αντιπροσωπευόμενης ψήφου και θα κατέβαζε το όριο της αυτοδυναμίας. Τα έως τώρα δεδομένα ωστόσο δείχνουν ότι τόσο η Ελληνική Λύση του κ. Βελόπουλου όσο και το ΜΕΡΑ 25 του κ. Βαρουφάκη διεκδικούν με σοβαρές αξιώσεις την είσοδό τους και στη νέα Βουλή. Επιπλέον σε αυτή τη φάση δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε τη συμπεριφορά των πρώην ψηφοφόρων της ΧΑ, ενός σχηματισμού που στις τελευταίες εκλογές προσέγγισε το όριο εισόδου του 3%.
Ο τρίτος πόλος
Ταυτόχρονα η πρόσφατη εμφάνιση ενός αναδυόμενου τρίτου πόλου δημιουργεί τις συνθήκες για την εγκαθίδρυση ενός κλασικού τριπολικού μοντέλου όπου τρία κόμματα η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ αντιπροσωπεύουν τις τρεις μεγάλες ιδεολογικές παρατάξεις τη Δεξιά, την Αριστερά και το Κέντρο. Τα μεταξύ τους ωστόσο όρια δεν είναι ιδιαιτέρως αποσαφηνισμένα και υπάρχουν αρκετές αλληλοεπικαλύψεις. Παρατηρείται επίσης μια υποχώρηση της ιδεολογικής πόλωσης η οποία οδηγεί στη διεύρυνση του μεσαίου χώρου καθιστώντας την επίτευξη της αυτοδυναμίας μια πολυπαραγοντική εξίσωση με πολλούς αγνώστους.
Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής ερευνών GPO
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
Πως βλέπουν οι πολίτες την δημιουργία νέων κομμάτων;
Η συζήτηση γύρω από τη δημιουργία νέων πολιτικών κομμάτων παραμένει έντονη, με τις απόψεις των πολιτών να ποικίλλουν.
Για αρκετούς, η εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών αποτελεί μια ευκαιρία ανανέωσης του πολιτικού σκηνικού και έκφρασης διαφορετικών προτάσεων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου αρκετοί δηλώνουν απογοητευμένοι από τα υπάρχοντα κόμματα.
Άλλοι, ωστόσο, εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί, εκφράζοντας την άποψη ότι η δημιουργία νέων κομμάτων από μόνη της δεν αρκεί για να επιφέρει ουσιαστικές αλλαγές. Όπως υποστηρίζουν, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η αξιοπιστία των προσώπων, η σαφήνεια των προγραμμάτων και η δυνατότητα υλοποίησης των δεσμεύσεων που αναλαμβάνονται.
Δεν λείπουν και εκείνοι που θεωρούν ότι η πολυδιάσπαση του πολιτικού σκηνικού μπορεί να δυσκολέψει τη διαμόρφωση σταθερών κυβερνήσεων και να δημιουργήσει μεγαλύτερη αβεβαιότητα. Από την άλλη πλευρά, αρκετοί πολίτες εκτιμούν ότι ο πολιτικός ανταγωνισμός μπορεί να λειτουργήσει θετικά, ωθώντας όλα τα κόμματα να παρουσιάσουν πιο ουσιαστικές προτάσεις και να βρίσκονται πιο κοντά στις ανάγκες της κοινωνίας.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η δημόσια συζήτηση γύρω από την ίδρυση νέων πολιτικών σχηματισμών συνεχίζεται, με τους πολίτες να παρακολουθούν τις εξελίξεις και να αξιολογούν τις νέες πρωτοβουλίες με βάση τις θέσεις, τις προτάσεις και την αξιοπιστία τους.
ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Ρένα Δούρου: Νέα πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ
Η Ρένα Δούρου αναλαμβάνει την προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη σχετική διαδικασία που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, έχοντας μείνει η μοναδική υποψήφια για τη θέση.
Η εκλογή της πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για το κόμμα, το οποίο βρίσκεται σε διαδικασία ανασύνταξης και αναζήτησης της επόμενης πολιτικής του πορείας.
Μετά την ανάδειξή της στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ακολούθησε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, με βασικό αντικείμενο τις πολιτικές εξελίξεις, την οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος και τον σχεδιασμό των επόμενων κινήσεων ενόψει της προεκλογικής περιόδου.
Κατά τη συνεδρίαση αναμένεται να τεθούν επί τάπητος οι προτεραιότητες της επόμενης ημέρας, καθώς και οι πρωτοβουλίες που θα αναλάβει το κόμμα το προσεχές διάστημα, με στόχο την ενίσχυση της πολιτικής του παρουσίας και τη διαμόρφωση της εκλογικής του στρατηγικής.
ΚΟΣΜΟΣ
Ουκρανία: Γιατί αποπέμφθηκε ο Φεντόροφ
Σοβαρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην Ουκρανία η απόφαση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι να απομακρύνει τον Μιχαΐλο Φεντόροφ από τη θέση του υπουργού Άμυνας, παρά το γεγονός ότι θεωρείται ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες των μεταρρυθμίσεων που ενίσχυσαν τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις μέσα στο 2026.
Η απόφαση προκάλεσε διήμερες διαδηλώσεις στο Κίεβο, με τη συμμετοχή στρατιωτών, βετεράνων και πολιτών, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η απομάκρυνση του 35χρονου υπουργού μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την πολεμική προσπάθεια της χώρας. Παρά την πρόταση του Ζελένσκι να αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο, ο Φεντόροφ απάντησε ότι μοναδικός του στόχος ήταν η νίκη της Ουκρανίας στον πόλεμο.
Ο άνθρωπος πίσω από την τεχνολογική αναβάθμιση
Ο Φεντόροφ ξεκίνησε την πολιτική του πορεία ως υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού, δημιουργώντας την πλατφόρμα Diia και προωθώντας την ψηφιοποίηση του ουκρανικού κράτους. Μετά τη ρωσική εισβολή ανέλαβε την πρωτοβουλία Army of Drones, η οποία επιτάχυνε τη μαζική παραγωγή και αξιοποίηση μη επανδρωμένων συστημάτων στο πεδίο της μάχης. Όταν μετακινήθηκε στο υπουργείο Άμυνας τον Ιανουάριο του 2026, μετέφερε την ίδια φιλοσοφία αξιοποίησης της τεχνολογίας και των δεδομένων στη στρατιωτική διοίκηση.
Starlink, drones και η πίεση στη Ρωσία
Κατά τη θητεία του, προώθησε τη διακοπή της μη εξουσιοδοτημένης χρήσης του Starlink από τις ρωσικές δυνάμεις στις κατεχόμενες περιοχές, ενώ σχεδίασε την επιχείρηση Logistics Lockdown, η οποία στόχευε στην καταστροφή των ρωσικών γραμμών ανεφοδιασμού με τη χρήση drones μέσου βεληνεκούς.
Η στρατηγική αυτή ενίσχυσε τις ουκρανικές επιθέσεις σε αποθήκες, κέντρα διοίκησης και ενεργειακές υποδομές, ενώ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αποδυνάμωση της ρωσικής εφοδιαστικής αλυσίδας, ιδιαίτερα προς την Κριμαία.
Μεταρρυθμίσεις στον στρατό
Ο πρώην υπουργός προώθησε επίσης σχέδιο αναδιοργάνωσης της επιστράτευσης, νέες συμβάσεις συγκεκριμένης διάρκειας για τους στρατιώτες, αυξήσεις στις αποδοχές του πεζικού, μέτρα αντιμετώπισης των λιποταξιών και εκσυγχρονισμό της αεράμυνας μέσω νέων τεχνολογιών και αξιολόγησης των επιχειρήσεων μετά από κάθε ρωσική επίθεση.
Παράλληλα, είχε επισημάνει δημόσια ότι η επιτυχία της επιστράτευσης προϋποθέτει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο και ουσιαστικές αλλαγές στη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η σύγκρουση με τον Σίρσκι
Σύμφωνα με ουκρανικά μέσα, βασική αιτία της αποπομπής του ήταν η παρατεταμένη σύγκρουσή του με τον αρχηγό των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Ολεξάντρ Σίρσκι. Οι δύο άνδρες εκπροσωπούσαν διαφορετικές αντιλήψεις για τη διοίκηση του στρατού, με τον Φεντόροφ να πιέζει για μεγαλύτερη ευελιξία, ψηφιοποίηση και ταχύτερες μεταρρυθμίσεις.
Ο ίδιος αποκάλυψε ότι είχε εισηγηθεί στον Ζελένσκι την αντικατάσταση του Σίρσκι, υποστηρίζοντας πως πολλές πρωτοβουλίες του υπουργείου μπλοκάρονταν και ότι ο αρχιστράτηγος δεν είχε προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου.
Αντιδράσεις στις τάξεις του στρατού
Η απομάκρυνση του Φεντόροφ προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια σε στρατιωτικούς και βετεράνους, οι οποίοι θεωρούν ότι οι μεταρρυθμίσεις του είχαν ήδη αρχίσει να αποδίδουν. Αρκετοί υποστήριξαν ότι η αντικατάσταση θα έπρεπε να αφορά τον αρχιστράτηγο Σίρσκι και όχι τον υπουργό Άμυνας, εκφράζοντας φόβους ότι η αλλαγή ηγεσίας θα επιβραδύνει τον εκσυγχρονισμό του ουκρανικού στρατού.
![Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ](https://www.enanews.gr/uploads/2018/11/giatroi-eopyy.png")
