Μήνυμα του Προέδρου της Δ.Ε.Υ.Α. Καβάλας κ. Καζανίδη Δημήτρη
Το νερό, ένα αγαθό που για εμάς θεωρείται αυτονόητο, για εκατομμύρια συνανθρώπους μας, σε πολλά σημεία του πλανήτη, είναι ακόμα δυσεύρετο ή και “απρόσιτο”.
Η Παγκόσμια Ημέρα Νερού έχει καθιερωθεί να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 22 Μαρτίου, όπως αποφασίσθηκε για πρώτη φορά στην συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας στις 22 Δεκεμβρίου του 1992.
Αν και για την πλειονότητα των κατοίκων του πλανήτη μας το νερό θεωρείται ένα αγαθό αυτονόητο, προσιτό κάθε στιγμή, για εκατομμύρια συνανθρώπους μας είναι ακόμα δυσεύρετο, απρόσιτο, μετατρέπεται σε κρίσιμο πρόβλημα ζωής ή θανάτου!
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΗΕ, οι κάτοικοι 26 κρατών, κυρίως του αποκαλούμενου Τρίτου Κόσμου, αντιμετωπίζουν καθημερινά το πρόβλημα της λειψυδρίας και αδυνατούν να καλύψουν ακόμα και τις βασικές τους ανάγκες σε νερό. Επίσης 18 χώρες, που ανήκουν στην ομάδα των αναπτυσσόμενων κρατών, σε Ασία και Αφρική, απειλούνται άμεσα από την έλλειψη του νερού καθώς τα υδάτινα αποθέματά τους βρίσκονται σε οριακή κατάσταση.
Υπό αυτά τα δεδομένα αρκετοί εκφράζουν φόβους πως το νερό, αυτή η βασική πηγή ζωής, θα μπορούσε στο μέλλον να μετατραπεί σε κρίσιμο “στοιχείο ανταγωνισμού”, σε αιτία αντιπαράθεσης αν όχι και σύγκρουσης, μεταξύ κρατών, ακριβώς εξαιτίας της έλλειψής του σε πολλά μέρη του πλανήτη. Ο ΟΗΕ αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η κρίση του πόσιμου νερού στον πλανήτη θα παρουσιαστεί με δύο εκφάνσεις, αφενός με τη μείωσή του σε παγκόσμιο επίπεδο και αφετέρου με την υποβάθμιση της ποιότητάς του.
Στην Ελλάδα, το πρόβλημα του νερού παραμένει πάντα επίκαιρο και εντοπίζεται κυρίως στην έλλειψη διαχειριστικών πρακτικών και την υπερκατανάλωση, που οφείλεται τόσο στην ανυπαρξία ορθολογικής χρήσης, όσο και στην ύπαρξη πεπαλαιωμένων υποδομών στα δίκτυα της άρδευσης και της ύδρευσης μεγάλων πόλεων. Το μεγαλύτερο ποσοστό της ετήσιας κατανάλωσης νερού στη χώρα μας κατέχει, βέβαια, η γεωργία που φτάνει το 80%.
Ακόμη οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στα φυσικά υπόγεια υδροσυστήματα έχουν δημιουργήσει καταστάσεις που σε πολλές περιπτώσεις είναι μη αναστρέψιμες. Η αποκατάσταση είναι εργασία πολύ δύσκολη, ακριβή, χρονοβόρα και με αποτελέσματα κατώτερα από αυτά που συνήθως αναμένουμε.
Η Δ.Ε.Υ.Α. Καβάλας από το θεσμικό της πλαίσιο, τον ν. 1069/80 ανέλαβε αρχικά τρεις βασικές υποχρεώσεις:
Να εξασφαλίσει πόσιμο νερό επαρκούς ποσότητας και άριστης ποιότητας στους καταναλωτές, να καθαρίσει το χρησιμοποιημένο νερό προκειμένου να το απορρίψει σε κάποιον αποδέκτη και να διευθετήσει την απορροή των όμβριων υδάτων με στόχο την αντιπλημμυρική προστασία του αστικού ιστού.
Η Δ.Ε.Υ.Α.Κ., μετά τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις του ιδρυτικού της νόμου, μπορεί πλέον να επεκτείνει το αντικείμενο της στην άρδευση, την τηλεθέρμανση, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το φυσικό αέριο και την εμφιάλωση και εμπορία νερού.
Στα 31 περίπου χρόνια της λειτουργίας της η Δ.Ε.Υ.Α.Κ. προέβη σε επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, συμβάλλοντας τόσο στη δημιουργία σύγχρονων υποδομών στο Δήμο Καβάλας όσο και στην προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία της δημόσιας υγείας και την τόνωση της τοπικής κοινωνίας μέσω της αύξησης της απασχόλησης.
Για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας η Δ.Ε.Υ.Α.Κ. έχει προβεί σε εκτεταμένη αντικατάσταση των παλαιών δικτύων ύδρευσης ώστε να μειώσει σημαντικά τις διαρροές. Επιπλέον, χρησιμοποιεί όλες τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές για τη διαφύλαξη των υδατικών πόρων και τα τελευταία χρόνια οργανώνει ευρείες ενημερωτικές καμπάνιες για την πληροφόρηση του καταναλωτικού κοινού ώστε να γίνει πλέον συνείδηση ότι το νερό είναι ένας φυσικός πόρος «εν ανεπαρκεία».
Η Δ.Ε.Υ.Α.Κ., στο πλαίσιο της υλοποίησης της στρατηγικής της για την ανάπτυξη βιώσιμων λύσεων στον τομέα της διαχείρισης υγρών αποβλήτων θα διοργανώσει το 1ο Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο με τίτλο: «Βιώσιμες Λύσεις στη Διαχείριση Υγρών Αποβλήτων: Μεγιστοποιώντας τον Αντίκτυπο της Εδαφικής Συνεργασίας», 19 – 21 Ιουνίου 2015, στην Καβάλα.
Σκοπός του Συνεδρίου είναι η παρουσίαση λειτουργικών λύσεων που θα στηρίζονται στην προώθηση βιώσιμων συστημάτων καθώς και νέων καινοτόμων τεχνολογιών επεξεργασίας υγρών αποβλήτων, με έμφαση στα φυσικά συστήματα, τους τεχνητούς υγροτόπους και άλλα μικρής κλίμακας συστήματα.