Αμείωτο παραμένει το ενδιαφέρον των επίδοξων κυνηγών θησαυρού, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πιθανότητες ανεύρεσης του είναι …μηδαμινές. Σε 263 ανέρχονται οι άδειες που έχουν εκδοθεί από την τοπική Κτηματική Υπηρεσία για ανασκαφή θησαυρού από το 1934 μέχρι σήμερα, αλλά μόλις σε δύο αποκαλύφθηκε ο θησαυρός.

Τελευταία περίπτωση ανασκαφής για θησαυρό είναι αυτή που έγινε τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 29 Οκτωβρίου στην περιοχή του αναδασμού Μέγα Πιστού. 

Τρία άτομα, δύο από την Κομοτηνή και ένας από τον Πολύανθο, αιτήθηκαν και έλαβαν την σχετική άδεια ανεύρεσης κρυμμένου θησαυρού, με απόφαση του γενικού γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας – Θράκης.

Με την ίδια απόφαση συγκροτήθηκε και η επιτροπή παρακολούθησης και εποπτείας των ερευνών, που παρίσταται στη διάρκεια της ανασκαφής σύμφωνα με την νομοθεσία. 

Σε τεμάχιο αναδασμού του αγροκτήματος Μέγα Πιστού Νομού Ροδόπης έγινε η ανασκαφή, η οποία διήρκησε δύο ώρες. Το αποτέλεσμα αυτής ήταν …άνθρακες. Έτσι οι κυνηγοί χρυσού εγκαταλείψαν την προσπάθεια. 

Η ανασκαφή έγινε για να βρεθεί ο θησαυρός μεγάλης αξίας που, σύμφωνα με τις τοπικές εικασίες, χρονολογείται από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι κυνηγοί χρυσού πιστεύουν ότι εγκαταλείφθηκε στην περιοχή κατά την αποχώρηση του οθωμανικού στρατού. Μάλιστα εικάζεται ότι υπάρχουν λίρες, πλάκες χρυσού ακόμα και διαμάντια. 

Η ανασκαφή που έκαναν οι τρεις δεν είναι η πρώτη στο συγκεκριμένο σημείο, αλλά η τρίτη σε διάρκεια λίγων ετών. Το σημείο είναι γνωστό στους κυνηγούς χρυσού όπως και ο μύθος που το συνοδεύει.

Δύο θησαυροί έχουν αποκαλυφθεί στη Ροδόπη
Οι γνωρίζοντες λένε στον “Χ” ότι η περίπτωση ανεύρεσης θησαυρού είναι μόλις 1%. Τα στοιχεία στο νομό Ροδόπης είναι ενδεικτικά αυτής της μαρτυρίας, αφού σε σύνολο 263 ανασκαφών για ανεύρεση θησαυρού, από το 1934 μέχρι σήμερα, μόλις σε δύο βρέθηκε ο κρυμμένος θησαυρός. Στην πρώτη ανακαλύφθηκαν χρήματα, πεντόλιρα και φλουριά. Καθώς όμως ξεπερνούσαν την εκατονταετία παραδόθηκαν αρμοδίως ως κειμήλια και οι καταδείκτες έλαβαν χρηματική αποζημίωση. Στην δεύτερη περίπτωση, το 1998, ανασκαφή στο νομό μας έφερε στο φως αρχαιολογικά ευρήματα, ανάμεσά τους και μία υδροχόη και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Και τότε τα ευρήματα παραδόθηκαν στην τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων και οι καταδείκτες έλαβαν χρηματική αποζημίωση

Για τις περιπτώσεις αναζήτησης θησαυρών, που είναι συνηθισμένες στο νομό Ροδόπης, για όσες τουλάχιστον διενεργούνται νόμιμα βάσει του νόμου 6.133/1934, υπάρχουν δύο βασικές κατηγορίες: Η πρώτη αφορά τις λίρες και τις ράβδους χρυσού. Σε αυτή την περίπτωση ο καταδείκτης που θα φέρει στο φως τον θησαυρό, αμείβεται με το 50% της αξίας του σε σύγχρονο νόμισμα, και το υπόλοιπο 50% το καρπώνεται το κράτος. Η δεύτερη αφορά τα αρχαία ευρήματα.

Σε αυτή την περίπτωση, τα ανευρεθέντα παραδίδονται στις αρχαιολογικές υπηρεσίες, και κατόπιν κοστολόγησής τους από το υπουργείο Πολιτισμού, ο καταδείκτης δικαιούται από το 1/3 έως το 1/2 της αξίας τους. Να διασφαλίσει την υποχρέωση ότι το 50% της αξίας του θησαυρού θα δοθεί  στο κράτος έχει σαν στόχο η παρουσία των μελών της επιτροπής παρακολούθησης.

Το ενδιαφέρον για τους χαμένους θησαυρούς στη Ροδόπη δεν έλειψε ποτέ, ούτε καν σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Οι κυνηγοί δεν φείδονται των χρημάτων που απαιτεί η ανασκαφή για να φέρουν στην επιφάνεια έναν θησαυρό. 

Δεν λείπουν βέβαια και οι παράνομοι χρυσοθήρες στη Ροδόπη, τη δράση των οποίων μαρτυρούν οι κατά καιρούς συλλήψεις αλλά και οι λακκούβες σε βουνό και κάμπο.