ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Ένας στους δύο που προσελήφθησαν το 2016 δουλεύει με μισθό κάτω των 600 ευρώ
Ένας στους πέντε δουλεύει με ελαστικές μορφές και μόνο οι μισοί (42,6%) δουλεύουν με πλήρες ωράριο – Πάνω από 30.000 εργαζόμενοι απασχολούνται έως τέσσερις ώρες την εβδομάδα
Ένας στους πέντε εργαζόμενους (22,48%) στην Ελλάδα απασχολούνται με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Δύο στους τέσσερις εργαζόμενους που προσελήφθησαν το 2016, αμείβονται με μισθό κάτω των 600 ευρώ και μάλιστα, ο ένας από τους δύο αυτούς, δουλεύει με ευέλικτες μορφές εργασίας και μισθό κάτω των 500 ευρώ.
Ουσιαστικά άνεργοι είναι 8.652 εργαζόμενοι οι οποίοι απασχολούνται μόνο 2 ώρες την εβδομάδα και άλλοι 22.245 που απασχολούνται έως 4 ώρες την εβδομάδα.
Αυτή είναι η δραματική απεικόνιση της αγοράς εργασίας σήμερα όπως καταγράφεται από την «ΕΡΓΑΝΗ» για το 2016, με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από την κατάθεση των καταστάσεων προσωπικού, των επιχειρήσεων που απασχολούν εργαζομένους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου.
Κατά τα άλλα, σύμφωνα με το υπουργείο εργασίας, το 2016 σε σύγκριση με το 2015 σημειώθηκε αύξηση της μισθωτής απασχόλησης καθώς και του μέσου όρου των μεικτών μηνιαίων αποδοχών.
Την ίδια στιγμή και ο αριθμός των επιχειρήσεων καταγράφει άνοδο με την είσοδο στην αγορά προσωπικών και μικρών επιχειρήσεων με 1-10 εργαζόμενους. Συγκεκριμένα, κατά το έτος 2016 ο αριθμός των εργαζομένων που απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, είναι μεγαλύτερος σε σχέση με το έτος 2015, κατά 82.679 νέες θέσεις εργασίας, παρουσιάζοντας σε ετήσια βάση αύξηση κατά 5,1%. Οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ανέρχονται σε 1.771.084 (από τους οποίους 68.000 απασχολούνται σε πολλές επιχειρήσεις) έναντι 1.673.732 το 2015. Οι περισσότεροι (478.148 ή 26,99%), απασχολούνται στις 25.401 επιχειρήσεις που έχουν 10 – 49 εργαζόμενους.
Το 25% των νέων αυτών θέσεων εργασίας, δηλαδή οι 19.019, αντιστοιχούν σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση με μισθούς κάτω των 500 ευρώ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, οι υποαπασχολούμενοι εργαζόμενοι να αυξηθούν κατά 5,23% και να φτάσουν τους 382.729 έναντι 363.710. Άλλοι 20.990 νέοι εργαζόμενοι που προσελήφθησαν εντός του 2016, δηλαδή άλλο ένα 25%, αμείβονται με 500-600 ευρώ ως πλήρως απασχολούμενοι.
Σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ αύξηση κατά 9,34% παρουσιάζει το 2016 και ο μέσος όρος των μεικτών μηνιαίων αποδοχών σε σχέση με το 2015. Τα στοιχεία δείχνουν ότι όντως αυξήθηκε ο αριθμός των εργαζόμενων που λαμβάνουν πάνω από 800 ευρώ ενώ ιδιαίτερα αυξήθηκε ο αριθμός των εργαζομένων με αποδοχές 1200 έως 1500 ευρώ.
Ωστόσο πολύ περισσότερο αυξήθηκε από πέρυσι και ο αριθμός των εργαζομένων που λαμβάνουν έως 600 ευρώ. Ειδικότερα σημειώθηκε αύξηση κατά 13,52% σε σύγκριση με το 2016, με αποτέλεσμα πλέον το 10,35% του συνόλου των εργαζομένων της χώρας να αμείβονται με 500-600 ευρώ.
Οι μηνιαίες αποδοχές δεν υπερβαίνουν τα 700 ευρώ για 300.000 εργαζόμενους. Ειδικότερα 176.256 αμείβονται με 501- 600 ευρώ, 143.328 με 601-700 ευρώ και 147.583 με 701-800 ευρώ ενώ 180.216 των εργαζομένων της χώρας εισπράττουν μισθό από 1.000 έως 1.200 ευρώ.
Όσον αφορά τις σχέσεις εργασίας μόνο οι μισοί, το 42,6% (35.270) δουλεύει περισσότερες από 35 ώρες την εβδομάδα. Ένας στους τέσσερις, δηλαδή το 25% (20.487) προσλαμβάνονται για 20-35 ώρες την εβδομάδα, δηλαδή για 4-7 ώρες την ημέρα με 5ήμερη εργασία. Άλλο ένα 32,5% (26.922) προσλαμβάνονται για ακόμη λιγότερες ώρες. Όσον αφορά στις ηλικίες των νέων εργαζομένων: το 50% (41.403) είναι 45-64 ετών, το 20% είναι 30-44 ετών και το 16,7% 19-24 ετών.
Το 2016 καταγράφηκαν 10.870 περισσότερες επιχειρήσεις από το 2015(αύξηση 4,8%). Συγκεκριμένα οι επιχειρήσεις με μισθωτούς ανέρχονταν το 2016 σε 233.151 (έναντι 222.281 το 2015) και με τα παραρτήματά τους έφταναν τις 275.044 (έναντι 261.623 το 2015). Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά 79,6% σε πολύ μικρές νέες επιχειρήσεις με 1-10 εργαζόμενους (άνοιξαν 8.655 τέτοιες το 2016). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι πολύ μικρές επιχειρήσεις να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία τους αντιπροσωπεύοντας το 88,79% των επιχειρήσεων (207.030) στην Ελλάδα. Ακολουθούν οι επιχειρήσεις με 11-50 εργαζόμενους που αυξήθηκαν κατά 2.041 από το 2015 στο 2016. Μόνο 4 επιχειρήσεις απασχολούν 3001-4000 άτομα και 17 πάνω από 4000 άτομα .
Οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (132.459) είναι ατομικές επιχειρήσεις και ακολουθούν οι Ομόρρυθμες εταιρίες (ΟΕ – 35.673) και οι Ανώνυμες εταιρίες (ΑΕ – 20.648). Ανά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, οι περισσότερες (41.967 ή 18%) εντοπίστηκαν στο λιανικό εμπόριο. Ακολουθούν οι δραστηριότητες υπηρεσιών εστίασης (30.601 ή 13,12%) και το χονδρικό εμπόριο (24.260 ή 10,41%). Αντίστοιχα οι περισσότεροι εργαζόμενοι βρίσκονται στο λιανικό εμπόριο (235.766 ή 13,53%) και έπονται η εστίαση (187.519 ή 10,76%) και το χονδρικό εμπόριο (177.752 ή 10,20%).
Εύλογο είναι το μεγαλύτερο ποσοστό των επιχειρήσεων να έχει εγκατασταθεί στην Αττική. Στην περιφέρεια μεγαλύτερο αριθμό εμφανίζει η Λάρισα, ο Βόλος, η Αχαΐα, η Αιτωλοακαρνανία, η Κέρκυρα, η Κοζάνη και η Καβάλα.
ΑΓΡΟΤΙΚΑ-ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
Στη Χρυσούπολη η ημερίδα της ΕΑΣ Καβάλας για το μέλλον της κτηνοτροφίας
Στην Χρυσούπολη πραγματοποιήθηκε η ενημερωτική ημερίδα που διοργάνωσε η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΕΑΣ) Καβάλας με αντικείμενο τις προκλήσεις και τις προοπτικές της ελληνικής κτηνοτροφίας. Η εκδήλωση απευθυνόταν στους κτηνοτρόφους της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, αλλά και της ευρύτερης Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τον κλάδο, καθώς τα τελευταία χρόνια η κτηνοτροφία έχει βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές ζωονόσους, όπως η πανώλη και η ευλογιά των αιγοπροβάτων, οι οποίες προκάλεσαν σημαντικές απώλειες ζωικού κεφαλαίου, ιδιαίτερα στις Περιφερειακές Ενότητες Καβάλας και Ξάνθης.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης αναπτύχθηκαν θέματα που αφορούν την ανασυγκρότηση της κτηνοτροφίας, την προστασία των εκτροφών και τις προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον συνεργατισμό, ο οποίος αναδείχθηκε ως βασικό εργαλείο για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης των κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων.
Εισηγήσεις πραγματοποίησαν ο πρόεδρος της ΕΘΕΑΣ και του Γαλακτοκομικού Συνεταιρισμού Καλαβρύτων, Παύλος Σατολιάς, με θέμα «Κτηνοτροφία και Συνεργατισμός», ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Αγελαδοτρόφων – Προβατοτρόφων Δυτικής Θεσσαλίας, Γιώργος Βαϊόπουλος, με θέμα «Το παρόν και το μέλλον της Κτηνοτροφίας», καθώς και ο πρόεδρος του Κτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Ελασσόνας «Γάλα Ελάςς», Γιώργος Μηλιώνης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα «Εργαλεία και κίνητρα της Κτηνοτροφίας μέσα από τον Συνεργατισμό».
Οι ομιλητές ανέλυσαν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο κτηνοτροφικός τομέας, παρουσιάζοντας παράλληλα καλές πρακτικές και τις δυνατότητες που προσφέρει ο συνεργατισμός για την ενίσχυση των παραγωγών, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και τη διαμόρφωση ενός πιο βιώσιμου μέλλοντος για την ελληνική κτηνοτροφία.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Πιερρακάκης: «Καμία κυβέρνηση να μη θυσιάζει το οικονομικό μέλλον για πολιτικό όφελος»
Τις θέσεις της κυβέρνησης για τη συνταγματική αναθεώρηση στους τομείς της δημοσιονομικής ευθύνης, της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ανώτατης εκπαίδευσης παρουσίασε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στη Βουλή.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η αναθεώρηση του άρθρου 79 αποσκοπεί στη διασφάλιση της βιώσιμης δημοσιονομικής λειτουργίας της χώρας, διευκρινίζοντας ότι δεν προτείνεται ένας «άκαμπτος δημοσιονομικός κόφτης», αλλά ένα πλαίσιο που θα επιτρέπει την αναγκαία ευελιξία σε περιόδους κρίσεων, χωρίς να οδηγεί σε δημοσιονομική ανευθυνότητα.
Παράλληλα, τόνισε ότι στόχος είναι να διασφαλιστεί πως «καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξαγοράζει το πολιτικό της παρόν υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον της χώρας», επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με συνθήκες που οδήγησαν στα μνημόνια.
Τεχνητή Νοημοσύνη και συνταγματική κατοχύρωση
Ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε και στην πρόταση για το νέο άρθρο 5Β, το οποίο αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη.
Όπως ανέφερε, το Σύνταγμα δεν μπορεί να προβλέψει τις τεχνολογικές εξελίξεις των επόμενων δεκαετιών, μπορεί όμως να κατοχυρώσει την αρχή ότι η τεχνολογία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο, με σεβασμό στην ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αναθεώρηση του άρθρου 16, υπερασπιζόμενος το νομοθετικό πλαίσιο για τα μη κρατικά, μη κερδοσκοπικά πανεπιστήμια.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η μεταρρύθμιση έχει ήδη εφαρμοστεί και έχει κριθεί συνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ενώ άσκησε κριτική στα κόμματα της αντιπολίτευσης για τη στάση τους απέναντι στο ζήτημα.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «η αντίφαση για το άρθρο 16 είναι πια εκκωφαντική», υποστηρίζοντας ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται σε αντίθεση με προηγούμενες θέσεις της και με τις σημερινές εξελίξεις.
Επικαλέστηκε επίσης μελέτη της Deloitte, σύμφωνα με την οποία η μεταρρύθμιση θα μπορούσε να προσθέσει, μέσα σε πέντε χρόνια, 10,2 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, 1,9 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα και περίπου 73.500 θέσεις εργασίας.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο Κυριάκος Πιερρακάκης υποστήριξε ότι η συνταγματική αναθεώρηση αποσκοπεί στην προετοιμασία της χώρας για τις προκλήσεις του μέλλοντος και κάλεσε τα κόμματα να αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους απέναντι στις επόμενες γενιές.
Ακολουθεί η ομιλία του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκου Πιερρακάκη:
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κάθε γενιά παραδίδει κάτι στην επόμενη.
Μπορεί να της παραδώσει περισσότερες δυνατότητες ή περισσότερα βάρη. Ένα κράτος ισχυρότερο ή ένα κράτος εγκλωβισμένο στις αδυναμίες του. Μπορεί να της παραδώσει χρέη, τα οποία η ίδια δημιούργησε, θεσμούς που αρνήθηκε να αλλάξει, ευκαιρίες που φοβήθηκε να εκμεταλλευτεί.
Εμείς έχουμε μία ευθύνη. Να μην παραδώσουμε στα παιδιά μας τον λογαριασμό της δικής μας αδράνειας. Αυτό είναι, για μένα, το βαθύτερο νόημα της Συνταγματικής Αναθεώρησης.
Σήμερα, αποφασίζουμε τι χώρα θέλουμε να κληροδοτήσουμε σε όσους έρχονται μετά από εμάς. Και αν υπάρχει ένα πεδίο στο οποίο γνωρίζουμε πόσο βαριές μπορεί να είναι οι επιλογές μιας γενιάς για την επόμενη, αυτό δεν είναι άλλο από την οικονομία.
Η δική μου γενιά γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει όταν μια χώρα μεταφέρει για χρόνια το κόστος των επιλογών της στο μέλλον. Η Ελλάδα αυτό το έζησε με τον πιο επώδυνο τρόπο. Διανύσαμε μια δεκαετία κατά την οποία χάσαμε πάρα πολύ σημαντικό μέρος της οικονομικής μας κυριαρχίας, όπου η κοινωνία κλήθηκε να πληρώσει μέσα σε ελάχιστο χρόνο συσσωρευμένα λάθη, λάθη δεκαετιών, και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι άνθρωποι αναζήτησαν στο εξωτερικό τις ευκαιρίες που δεν μπορούσε τότε να τους προσφέρει η χώρα μας.
Έχοντας βιώσει αυτήν τη δραματική εμπειρία, η δημοσιονομική υπευθυνότητα είναι ζήτημα εθνικής αυτονομίας, δημοκρατικής ευθύνης και, πάνω απ’ όλα, Δικαιοσύνης ανάμεσα στις γενιές. Η κατεύθυνση που δίνουμε με το άρθρο 79, ώστε ο προϋπολογισμός να διασφαλίζει τη βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία της χώρας, υπηρετεί ακριβώς αυτή την αρχή.
Εδώ, όμως, θα ήθελα να είμαι απολύτως σαφής. Δεν προτείνουμε έναν σκληρό και μηχανιστικό δημοσιονομικό κόφτη, αντίστοιχο π.χ., με εκείνον που γνωρίζουμε από τη Γερμανία. Και προσωπικά θα διαφωνήσω με έναν τέτοιο άκαμπτο κανόνα. Μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αντιδρά όταν η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ύφεση, με μια πανδημία, με μια φυσική καταστροφή, με μια μεγάλη γεωπολιτική κρίση. Η οικονομική πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με αυτόματο πιλότο. Αλλά, άλλο η αναγκαία ευελιξία, άλλο η δημοσιονομική ανευθυνότητα.
Αυτό που θέλουμε εδώ να διασφαλίσουμε είναι ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εξαγοράζει το πολιτικό της παρόν υποθηκεύοντας το οικονομικό μέλλον της χώρας. Η Ελλάδα δεν πρέπει ποτέ ξανά να οδηγηθεί σε μνημόνια και τα παιδιά μας δεν πρέπει ποτέ ξανά να κληθούν να πληρώσουν τον λογαριασμό που παρέλαβαν από τους προηγούμενους. Αυτή δεν είναι μια ιδεολογία λιτότητας. Είναι μια αντίληψη ελευθερίας, γιατί μια χώρα που χάνει τη δημοσιονομική της αξιοπιστία, αργά ή γρήγορα χάνει και μέρος της δυνατότητας του να αποφασίζει μόνη της.
Στην ίδια φιλοσοφία ευθύνης εντάσσονται το άρθρο 78, με τη δυνατότητα σταθερού φορολογικού καθεστώτος για στρατηγικές επενδύσεις, το άρθρο 82, με την ετήσια έγκριση και δημόσια συζήτηση του Ενιαίου Σχεδίου Κυβερνητικής Πολιτικής, αλλά και το άρθρο 21 που εισάγει τη Διαγενεακή Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη στον σχεδιασμό των δημόσιων πολιτικών. Οι αποφάσεις μιας κυβέρνησης μπορεί να έχουν ορίζοντα τετραετίας, οι συνέπειές τους, όμως, πολύ συχνά διαρκούν δεκαετίες. Η ευθύνη της πολιτικής είναι να βλέπει πέρα από τον εκλογικό κύκλο και να διασφαλίζει ότι οι επιλογές του σήμερα δεν θα περιορίσουν τις δυνατότητες του αύριο.
Στον ορίζοντα του μέλλοντος βρίσκεται και μια δεύτερη μεγάλη πρόκληση της εποχής μας: η Τεχνητή Νοημοσύνη.
Έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν μια εικόνα που θεωρώ ότι αποδίδει τη διττή φύση της. Η Τεχνητή Νοημοσύνη, με όρους 20ου αιώνα, μοιάζει ταυτόχρονα με την κούρσα για την κατάκτηση της Σελήνης, αλλά και με τον ανταγωνισμό των πυρηνικών εξοπλισμών. Ενσωματώνει, δηλαδή, την υπόσχεση μιας τεράστιας προόδου στην ιατρική, στην εκπαίδευση, στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, στη δημόσια διοίκηση. Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και κινδύνους που αγγίζουν την εργασία, την ασφάλεια, την πληροφορία, τη δημοκρατία, ακόμη και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ίδια την αλήθεια.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, ούτε ο άκριτος τεχνολογικός ενθουσιασμός, ούτε ο φόβος αποτελούν απάντηση. Χρειάζονται κανόνες. Χρειάζεται συνεργασία μεταξύ των κρατών -σαφώς- γιατί καμία χώρα, όσο μεγάλη και ισχυρή και αν είναι, δεν μπορεί μόνη της να ρυθμίσει αποτελεσματικά μια τεχνολογία που από τη φύση της δεν γνωρίζει σύνορα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, κοινές αρχές και διεθνή συνεργασία, ώστε η καινοτομία να προχωρά χωρίς ο άνθρωπος να μένει απροστάτευτος.
Αυτό ακριβώς αποτυπώνει το νέο άρθρο 5Β, ορίζοντας ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη οφείλει να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας, ώστε να μετριάζονται οι κίνδυνοι και να αξιοποιούνται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει. Το Σύνταγμα προφανώς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα είναι η τεχνολογία το 2040 ή το 2050 -αλίμονο. Μπορεί, όμως, να καθορίσει κάτι πολύ σημαντικότερο: να ιεραρχήσει τις αξίες μας, να κατοχυρώσει ότι η τεχνολογία θα υπηρετεί τον άνθρωπο και όχι το ανάποδο, όχι ο άνθρωπος την τεχνολογία.
Αυτή η λογική ενός σύγχρονου κράτους διατρέχει και τις υπόλοιπες αλλαγές που συζητούμε. Από την προστασία της περιουσίας και την αξιοποίηση των εγκαταλελειμμένων κτιρίων για κοινωνικούς σκοπούς στο άρθρο 17, μέχρι τον ισχυρότερο συνταγματικό έλεγχο στο άρθρο 100, τη χρηστή διοίκηση, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την αξιοκρατία, τη στήριξη της Περιφέρειας στο άρθρο 101, καθώς και την ουσιαστικότερη αποκέντρωση στο άρθρο 102. Η κατεύθυνση είναι ενιαία: ένα κράτος που σχεδιάζει καλύτερα, λογοδοτεί περισσότερο και προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εποχής του.
Και αυτό με φέρνει και στο άρθρο 16. Σε μια διάταξη που, ίσως περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη σε αυτή την Αναθεώρηση, συμπυκνώνει τη διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα που κληρονομήσαμε και στην Ελλάδα που θέλουμε να παραδώσουμε.
Για εμένα αυτή η συζήτηση έχει και μια ιδιαίτερη προσωπική διάσταση, γιατί ως Υπουργός Παιδείας είχα την τιμή να εισηγηθώ τον νόμο που επέτρεψε τη λειτουργία μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Θυμάμαι πολύ καλά τη συζήτηση εκείνης της περιόδου, τις αντιδράσεις, τις βεβαιότητες ότι αυτό δεν θα μπορούσε και δεν έπρεπε να γίνει, τις προειδοποιήσεις ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση θα υπονόμευε το δημόσιο πανεπιστήμιο.
Ο νόμος ψηφίστηκε. Η μεταρρύθμιση προχώρησε. Το Συμβούλιο της Επικρατείας την έκρινε ως Συνταγματική. Και σήμερα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς πώς εκείνοι που την καταψήφισαν, προσπαθούν πλέον να τοποθετηθούν απέναντι σε μια πραγματικότητα που έχει αλλάξει, όχι μόνο πλέον διεθνή αλλά και εθνική.
Η ΕΛ.Α.Σ., για παράδειγμα, μας λέει από τη μία πλευρά, ότι δεν πρόκειται να καταργήσει το νέο πλαίσιο για τα μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά και, από την άλλη, ότι δεν θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, λέει το ανάποδο. Μας λέει ότι θα ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά ότι ταυτόχρονα εξακολουθεί να απορρίπτει τον νόμο που άλλαξε τον δρόμο προς αυτή την αλλαγή, και με δεδομένο ότι το συνταγματικό αυτό πλαίσιο υποστηρίχθηκε από έγκριτους συνταγματολόγους της εν λόγω παράταξης.
Η αντίφαση είναι πια εκκωφαντική. Η αντιπολίτευση δεν αναμετράται εδώ με την κυβέρνηση, αλλά με τις ίδιες της τις θέσεις και με την απόσταση που χωρίζει αυτές τις θέσεις από την πραγματικότητα του 2026.
Σήμερα δεν μιλάμε πια με υποθέσεις. Μιλάμε με το μέγεθος μιας ευκαιρίας που εδώ και χρόνια χάσαμε. Η μελέτη της Deloitte εκτιμά ότι η μεταρρύθμιση αυτή μπορεί μέσα σε πέντε χρόνια να προσθέσει 10,2 δισ. ευρώ στην ελληνική οικονομία, 1,9 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα και περίπου 73.500 θέσεις εργασίας. Γιατί στον 21ο αιώνα η γνώση είναι εθνικό κεφάλαιο, παραγωγική δύναμη και συγκριτικό πλεονέκτημα.
Έχουμε τη δυνατότητα να κρατήσουμε περισσότερους νέους εδώ, να φέρουμε φοιτητές και επιστήμονες από το εξωτερικό και να μετατρέψουμε την Ελλάδα από χώρα εξαγωγής ανθρώπινου κεφαλαίου σε διεθνή προορισμό γνώσης και εκπαίδευσης.
Προφανώς αυτό δεν αποδυναμώνει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Το απελευθερώνει από μια συζήτηση δεκαετιών που μετρούσε τη δύναμή του με βάση το τι απαγορεύεται γύρω του. Ένα ισχυρό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν χρειάζεται τείχη για να προστατευθεί. Χρειάζεται πόρους -ναι-, ποιότητα, έρευνα, εξωστρέφεια. Βασικά χρειάζεται αυτοπεποίθηση για να ανταγωνιστεί τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.
Η αναθεώρηση του άρθρου 16 έρχεται να ολοκληρώσει αυτή τη μετάβαση, με ελευθερία αλλά και αυστηρούς κανόνες, με κρατική εποπτεία, με αξιολόγηση, με υψηλές ακαδημαϊκές απαιτήσεις. Και ναι διορθώσει και μια βαθιά κοινωνική στρέβλωση, γιατί η απαγόρευση όπως ίσχυε, δεν εμπόδισε ποτέ τον εύπορο Έλληνα να επιλέξει μη κρατικό πανεπιστήμιο. Απλώς τον υποχρέωνε να το επιλέξει στο εξωτερικό. Εκείνον που περιόριζε πραγματικά ήταν αυτόν που δεν μπορούσε να πληρώσει το κόστος της φυγής, εφόσον το επιθυμούσε.
Το άρθρο 16 είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια συζήτηση για μη κρατικά πανεπιστήμια. Είναι η στιγμή που η Ελλάδα κλείνει έναν κύκλο δεκαετιών και που αποφασίζει ότι η γνώση δεν θα έχει πλέον σύνορα που φτιάξαμε μόνοι μας, που εμείς οι ίδιοι υψώσαμε ως τείχη. Πριν από λίγα χρόνια συζητούσαμε για το αν αυτή η αλλαγή μπορεί να γίνει. Ξεκίνησε να γίνεται. Σήμερα συζητούμε πόσο μακριά μπορεί πλέον να μας πάει.
Κυρίες και κύριοι,
Η Συνταγματική Αναθεώρηση δεν γίνεται για να προστατεύσουμε το χθες, αλλά για να προετοιμάσουμε τη χώρα για όσα έρχονται μπροστά μας.
Κάθε γενιά έχει μια στιγμή που αποφασίζει τι θα παραδώσει στην επόμενη: εκκρεμότητες του παρελθόντος ή δυνατότητες του μέλλοντος;
Αυτή είναι η δική μας στιγμή. Αυτή είναι η κοινή ευθύνη μας απέναντι στην Ιστορία.
Σας ευχαριστώ πολύ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Γαλλία: Οι ασφαλιστικές καλύπτουν τα έξοδα στέγασης των εκτοπισμένων από τις πυρκαγιές
Κάλυψη εξόδων στέγασης για τους εκτοπισμένους
Μέτρα στήριξης για τους πολίτες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους λόγω των μεγάλων πυρκαγιών στη νοτιοδυτική Γαλλία ανακοίνωσε η γαλλική κυβέρνηση.
Ο υπουργός Οικονομικών, Ρολάν Λεσκύρ, γνωστοποίησε, μετά από έκτακτη κυβερνητική σύσκεψη, ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες δεσμεύθηκαν να καλύψουν τα έξοδα προσωρινής στέγασης των εκτοπισμένων, σύμφωνα με τους όρους των ασφαλιστικών συμβολαίων τους.
Έως τρεις εβδομάδες κάλυψης
Η ρύθμιση αφορά κατοίκους των περιοχών Ζιρόντ, Λαντ και Βαρ, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να απομακρυνθούν από τις κύριες κατοικίες τους εξαιτίας των πυρκαγιών.
Όπως διευκρίνισε ο Γάλλος υπουργός, οι ασφαλιστικές θα αποζημιώνουν τα έξοδα επανεγκατάστασης ακόμη και αν οι κατοικίες δεν έχουν υποστεί ζημιές, εφόσον έχει εκδοθεί εντολή εκκένωσης.
Η κάλυψη προβλέπει έως και τρεις εβδομάδες διαμονής σε εναλλακτικό κατάλυμα, ανάλογα με τη διάρκεια της απαγόρευσης επιστροφής στις πληγείσες περιοχές.
Χιλιάδες εκτοπισμένοι από τις μεγάλες πυρκαγιές
Οι μεγάλες δασικές πυρκαγιές έχουν προκαλέσει μαζικές εκκενώσεις, με δεκάδες χιλιάδες κατοίκους να εγκαταλείπουν τις εστίες τους, κυρίως στην περιοχή της Ζιρόντ, κοντά στο Μπορντό.
Σύμφωνα με Γάλλους αξιωματούχους, το πύρινο μέτωπο στην περιοχή παραμένει εκτός ελέγχου και κινείται προς το Μπορντό, απέχοντας περίπου 15 χιλιόμετρα από την πόλη.
Ο δήμαρχος του Μπορντό, Τομά Καζενάβ, δήλωσε ότι η πυρκαγιά βρίσκεται πλέον «στις πύλες της μητροπολιτικής περιοχής», σε απόσταση περίπου 25 έως 30 χιλιομέτρων από το αστικό κέντρο.
Νέες εκκενώσεις στη Λαντ
Την ίδια ώρα, ακόμη 36.000 κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους στην περιοχή της Λαντ, όπου επίσης μαίνεται μεγάλη πυρκαγιά.
Οι γαλλικές αρχές συνεχίζουν τις επιχειρήσεις κατάσβεσης και παρακολουθούν στενά την εξέλιξη των μετώπων, καθώς οι υψηλές θερμοκρασίες και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες δυσχεραίνουν το έργο των πυροσβεστικών δυνάμεων.
![Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ](https://www.enanews.gr/uploads/2018/11/giatroi-eopyy.png")
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ένας στους δύο που προσελήφθησαν το 2016 δουλεύει με μισθό κάτω των 600 ευρώ
Ένας στους πέντε δουλεύει με ελαστικές μορφές και μόνο οι μισοί (42,6%) δουλεύουν με πλήρες ωράριο – Πάνω από 30.000 εργαζόμενοι απασχολούνται έως τέσσερις ώρες την εβδομάδα
Ένας στους πέντε εργαζόμενους (22,48%) στην Ελλάδα απασχολούνται με μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση. Δύο στους τέσσερις εργαζόμενους που προσελήφθησαν το 2016, αμείβονται με μισθό κάτω των 600 ευρώ και μάλιστα, ο ένας από τους δύο αυτούς, δουλεύει με ευέλικτες μορφές εργασίας και μισθό κάτω των 500 ευρώ.
Ουσιαστικά άνεργοι είναι 8.652 εργαζόμενοι οι οποίοι απασχολούνται μόνο 2 ώρες την εβδομάδα και άλλοι 22.245 που απασχολούνται έως 4 ώρες την εβδομάδα.
Αυτή είναι η δραματική απεικόνιση της αγοράς εργασίας σήμερα όπως καταγράφεται από την «ΕΡΓΑΝΗ» για το 2016, με βάση τα στοιχεία που προέκυψαν από την κατάθεση των καταστάσεων προσωπικού, των επιχειρήσεων που απασχολούν εργαζομένους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου.
Κατά τα άλλα, σύμφωνα με το υπουργείο εργασίας, το 2016 σε σύγκριση με το 2015 σημειώθηκε αύξηση της μισθωτής απασχόλησης καθώς και του μέσου όρου των μεικτών μηνιαίων αποδοχών.
Την ίδια στιγμή και ο αριθμός των επιχειρήσεων καταγράφει άνοδο με την είσοδο στην αγορά προσωπικών και μικρών επιχειρήσεων με 1-10 εργαζόμενους. Συγκεκριμένα, κατά το έτος 2016 ο αριθμός των εργαζομένων που απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου, είναι μεγαλύτερος σε σχέση με το έτος 2015, κατά 82.679 νέες θέσεις εργασίας, παρουσιάζοντας σε ετήσια βάση αύξηση κατά 5,1%. Οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ανέρχονται σε 1.771.084 (από τους οποίους 68.000 απασχολούνται σε πολλές επιχειρήσεις) έναντι 1.673.732 το 2015. Οι περισσότεροι (478.148 ή 26,99%), απασχολούνται στις 25.401 επιχειρήσεις που έχουν 10 – 49 εργαζόμενους.
Το 25% των νέων αυτών θέσεων εργασίας, δηλαδή οι 19.019, αντιστοιχούν σε μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση με μισθούς κάτω των 500 ευρώ. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, οι υποαπασχολούμενοι εργαζόμενοι να αυξηθούν κατά 5,23% και να φτάσουν τους 382.729 έναντι 363.710. Άλλοι 20.990 νέοι εργαζόμενοι που προσελήφθησαν εντός του 2016, δηλαδή άλλο ένα 25%, αμείβονται με 500-600 ευρώ ως πλήρως απασχολούμενοι.
Σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ αύξηση κατά 9,34% παρουσιάζει το 2016 και ο μέσος όρος των μεικτών μηνιαίων αποδοχών σε σχέση με το 2015. Τα στοιχεία δείχνουν ότι όντως αυξήθηκε ο αριθμός των εργαζόμενων που λαμβάνουν πάνω από 800 ευρώ ενώ ιδιαίτερα αυξήθηκε ο αριθμός των εργαζομένων με αποδοχές 1200 έως 1500 ευρώ.
Ωστόσο πολύ περισσότερο αυξήθηκε από πέρυσι και ο αριθμός των εργαζομένων που λαμβάνουν έως 600 ευρώ. Ειδικότερα σημειώθηκε αύξηση κατά 13,52% σε σύγκριση με το 2016, με αποτέλεσμα πλέον το 10,35% του συνόλου των εργαζομένων της χώρας να αμείβονται με 500-600 ευρώ.
Οι μηνιαίες αποδοχές δεν υπερβαίνουν τα 700 ευρώ για 300.000 εργαζόμενους. Ειδικότερα 176.256 αμείβονται με 501- 600 ευρώ, 143.328 με 601-700 ευρώ και 147.583 με 701-800 ευρώ ενώ 180.216 των εργαζομένων της χώρας εισπράττουν μισθό από 1.000 έως 1.200 ευρώ.
Όσον αφορά τις σχέσεις εργασίας μόνο οι μισοί, το 42,6% (35.270) δουλεύει περισσότερες από 35 ώρες την εβδομάδα. Ένας στους τέσσερις, δηλαδή το 25% (20.487) προσλαμβάνονται για 20-35 ώρες την εβδομάδα, δηλαδή για 4-7 ώρες την ημέρα με 5ήμερη εργασία. Άλλο ένα 32,5% (26.922) προσλαμβάνονται για ακόμη λιγότερες ώρες. Όσον αφορά στις ηλικίες των νέων εργαζομένων: το 50% (41.403) είναι 45-64 ετών, το 20% είναι 30-44 ετών και το 16,7% 19-24 ετών.
Το 2016 καταγράφηκαν 10.870 περισσότερες επιχειρήσεις από το 2015(αύξηση 4,8%). Συγκεκριμένα οι επιχειρήσεις με μισθωτούς ανέρχονταν το 2016 σε 233.151 (έναντι 222.281 το 2015) και με τα παραρτήματά τους έφταναν τις 275.044 (έναντι 261.623 το 2015). Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά 79,6% σε πολύ μικρές νέες επιχειρήσεις με 1-10 εργαζόμενους (άνοιξαν 8.655 τέτοιες το 2016). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι πολύ μικρές επιχειρήσεις να διατηρούν την πρωτοκαθεδρία τους αντιπροσωπεύοντας το 88,79% των επιχειρήσεων (207.030) στην Ελλάδα. Ακολουθούν οι επιχειρήσεις με 11-50 εργαζόμενους που αυξήθηκαν κατά 2.041 από το 2015 στο 2016. Μόνο 4 επιχειρήσεις απασχολούν 3001-4000 άτομα και 17 πάνω από 4000 άτομα .
Οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα (132.459) είναι ατομικές επιχειρήσεις και ακολουθούν οι Ομόρρυθμες εταιρίες (ΟΕ – 35.673) και οι Ανώνυμες εταιρίες (ΑΕ – 20.648). Ανά κλάδο οικονομικής δραστηριότητας, οι περισσότερες (41.967 ή 18%) εντοπίστηκαν στο λιανικό εμπόριο. Ακολουθούν οι δραστηριότητες υπηρεσιών εστίασης (30.601 ή 13,12%) και το χονδρικό εμπόριο (24.260 ή 10,41%). Αντίστοιχα οι περισσότεροι εργαζόμενοι βρίσκονται στο λιανικό εμπόριο (235.766 ή 13,53%) και έπονται η εστίαση (187.519 ή 10,76%) και το χονδρικό εμπόριο (177.752 ή 10,20%).
Εύλογο είναι το μεγαλύτερο ποσοστό των επιχειρήσεων να έχει εγκατασταθεί στην Αττική. Στην περιφέρεια μεγαλύτερο αριθμό εμφανίζει η Λάρισα, ο Βόλος, η Αχαΐα, η Αιτωλοακαρνανία, η Κέρκυρα, η Κοζάνη και η Καβάλα.
protothema.gr
ΕΠΙΚΑΙΡΑ
Καβάλα: Πρωταθλήτρια στην ακρίβεια των ακινήτων στη Βόρεια Ελλάδα
Στην κορυφή της Βόρειας Ελλάδας ως προς την άνοδο των τιμών των κατοικιών βρίσκεται η Καβάλα, με την αγορά ακινήτων της περιοχής να καταγράφει εντυπωσιακή αύξηση τα τελευταία χρόνια.
Σύμφωνα με στοιχεία του Spitogatos Insights για το πρώτο τρίμηνο του 2026, οι ζητούμενες τιμές πώλησης κατοικιών στην Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας έχουν αυξηθεί κατά 68,1% μέσα σε μία πενταετία, ποσοστό που την τοποθετεί στην πρώτη θέση στη Μακεδονία.
Η μέση ζητούμενη τιμή πώλησης στην Π.Ε. Καβάλας φτάνει πλέον τα 2.194 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ στην πόλη της Καβάλας διαμορφώνεται κοντά στα 1.993 ευρώ ανά τετραγωνικό.
Η τουριστική ανάπτυξη, η περιορισμένη προσφορά διαθέσιμων κατοικιών, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις αλλά και το επενδυτικό ενδιαφέρον αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν την αγορά. Την ίδια στιγμή, η συνεχής άνοδος δημιουργεί ολοένα μεγαλύτερη πίεση στους μόνιμους κατοίκους και ιδιαίτερα στους νέους που αναζητούν κατοικία για αγορά ή ενοικίαση.
Η Καβάλα εδραιώνει έτσι τη θέση της στον επενδυτικό χάρτη των ακινήτων, με την άλλη όψη της ανάπτυξης να είναι το ολοένα υψηλότερο κόστος στέγασης για τα τοπικά νοικοκυριά.
ΚΑΒΑΛΑ
Καβάλα: Επιμένουν τα προβλήματα στον οδοφωτισμό – «Γεφύρι της Άρτας» το συντριβάνι της Καπνεργάτη
Συνεχίζονται τα προβλήματα με τον οδοφωτισμό σε σημεία της Καβάλας, με νέο περιστατικό να καταγράφεται κατά τη διάρκεια του εορτασμού του Αγίου Παντελεήμονα στην πόλη.
Για κάποιο χρονικό διάστημα, ο φωτισμός στην περιοχή όπου πραγματοποιούνταν ο εορτασμός δεν ήταν επαρκής, δημιουργώντας προβληματισμό, ιδιαίτερα λόγω της αυξημένης παρουσίας πιστών. Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί σε ζητήματα που έχουν κατά καιρούς καταγραφεί με τον δημοτικό φωτισμό σε διάφορα σημεία της πόλης.
Την ίδια ώρα, σε «γεφύρι της Άρτας» φαίνεται πως έχει εξελιχθεί και η λειτουργία του συντριβανιού στην πλατεία Καπνεργάτη. Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις, εξακολουθούν να παρουσιάζονται προβλήματα, με τις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου Καβάλας να προχωρούν σε εργασίες και επισκευές, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι βλάβες και να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία του.
Τα δύο ζητήματα επαναφέρουν στο προσκήνιο την κατάσταση και τη συντήρηση βασικών υποδομών της πόλης, ιδιαίτερα κατά τη θερινή περίοδο, όταν η κίνηση κατοίκων και επισκεπτών είναι αυξημένη.
ΚΑΒΑΛΑ
Νοσοκομείο Καβάλας: Ένας μήνας με τα νέα ΤΕΠ – Η υποστελέχωση παραμένει το μεγάλο «αγκάθι»
Περισσότερο από ένας μήνας έχει περάσει από τη λειτουργία των νέων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας, με τις νέες εγκαταστάσεις να έχουν βελτιώσει σημαντικά τις υποδομές και τις συνθήκες υποδοχής των ασθενών.
Ωστόσο, παρά την αναβάθμιση των χώρων, τα βασικά προβλήματα παραμένουν. Η κίνηση στα επείγοντα εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα αυξημένη, την ώρα που το διαθέσιμο προσωπικό καλείται να ανταποκριθεί σε μεγάλο αριθμό περιστατικών, συχνά κάτω από έντονη πίεση.
Η εικόνα αναδεικνύει ότι οι νέες υποδομές αποτελούν μόνο τη μία πλευρά της αναβάθμισης των ΤΕΠ. Περισσότερο από έναν μήνα μετά, το στοίχημα παραμένει η επαρκής στελέχωση, ώστε το ανθρώπινο δυναμικό να μπορεί να ανταποκριθεί στον αυξημένο φόρτο και οι πολίτες να εξυπηρετούνται χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις.
Απάντηση