Ο υπουργός οικονομικών απο νωρίς έλαβε μεγάλη αυτονομία και εμπιστοσύνη απο την κυβέρνηση Τσίπρα. Μάλιστα η ελληνική κυβέρνηση επέδειξε για αυτο το λόγο μεγάλη ευελιξία και συντονισμό από την πρώτη κι ολας μέρα, σπάζοντας μιας παράδοση του one man show πρωθυπουργών που είχαμε συνηθίσει ως τώρα.

Ωστόσο μια απο τις επιλογές Βαρουφάκη έχει δημιουργήσει πολύ έντονη ενόλχηση στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, την ομάδα διαπραγμάτευσης στις Βρυξέλλες αλλά και τη βάση του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Η τοποθέτηση της κας Έλενας Παναρίτη ως ειδικής συμβούλου του κυρίου Βαρουφάκη και μέλους της διαπραγματευτικής ομάδας δημιουργεί πολύ σοβαρά προβλήματα που δεν οδηγούν σε εσωτερική σύγκρουση μόνο λόγω της κρίσιμης φάσης στην οποία βρίσκεται η διαπραγμάτευση.

Επειδή λέγονται πολλά, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε οτι οι αιτίες των αντιδράσεων είναι δύο διαφορετικές. Η μία αφορα το ποια είναι η κα Παναρίτη, το παρελθόν της και τι η ίδια πρεσβεύει μέσα απο τη δουλειά της και η δεύτερη αφορα την ίδια τη συμπεριφορά της μέσα στο πλαίσιο των εργασιών του οικονομικού επιτελείου.

Το ρεπορτάζ του hit&run αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η κα Παναρίτη προχωρά σε «ξεχωριστές και μονομερείς ενέργειες, έρχεται σε επαφή με διάφορους παράγοντες των Βρυξελλών, εισέρχεται με το έτσι θέλω και απρόσκλητη ακόμη και σε κλειστές συσκέψεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και αντιμετωπίζει σκαιότατα μέλη της μόνιμης αντιπροσωπείας της χώρας μας.»

Οι αντιδράσεις λοιπόν ακόμη και στο κλειστό πρωθυπουργικό περιβάλλον είναι απολύτως δικαιολογημένες. Όμως στη βάση του κόμματος μέλη και στελέχη ενοχλούνται επίσης για το ποιόν της Έλενας Παναρίτη. Πρώην βουλευτής επικρατείας στην κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, με στενές διασυνδέσεις με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Έχει πολλές φορές συνδέσει την καριέρα της με την εφαρμογή ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, αυτές δηλαδή στις οποίες αντιτήθεται η ελληνική κυβέρνηση.

Πλούσιο βιογραφικό μίας τεχνοκράτη που αν κανεις κοιτάξει πίσω απο τα τεχνικά προσόντα και τις περγαμηνές θα δει τη συνεργασία της με την πραξικοπηματική κυβέρνηση του Αλμπέρτο Φουτζιμόρι στο Περού στην αρχή της δεκαετίας του 1990. Μάλιστα όπως ανέφερε πριν απο μερικά χρόνια το ποντίκι σε ενδελεχές ρεπορτάζ του, η κα Παναρίτη είχε «πιάσει δουλειά» με την κυβέρνηση Φουτζιμόρι ακριβώς ένα χρόνο πριν το πραξικόπημα που έκανε ο ίδιος για να παραμείνει στην εξουσία.

Στα χρόνια που ακολούθησαν η ελληνίδα σύμβουλος του Φουτζιμόρι συνέβαλε στην ροή ιδιωτικού κεφαλαίου στον οικιστικό τομέα της περουβιανής οικονομίας η οποία πέρναγε μέσα από μια μεταμόρφωση – σοκ με την εφαρμογή ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου για το οποίο και η ίδια η κα Παναρίτη αναγνωρίστηκε απο την κυβέρνηση Φουτζιμόρι, (πριν ο ηγέτης εγκαταλείψει τη χώρα το 2000 καταδικασμένος για εγκλήματα όπως, αντιγράφω απο το ποντίκι «μαζικές δολοφονίες, κατάχρηση εξουσίας, υπεξαίρεση χρή­ματος και διαφθορά»), οι ΗΠΑ και το ΔΝΤ.

Δεν χρειάζεται και πολλά ένα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ για να πέσει απο τα σύννεφα με μια τέτοια επιλογή ένος κορυφαίου στελέχους της κυβέρνησης. Είναι βέβαια κατανοητό το σκεπτικό του κου Βαρουφάκη, ο οποίος θέλησε να έχει κοντά του έναν πρόσωπο φιλικό προς το ΔΝΤ. Σε κάθε περίπτωση δεν πρόκειται να υπάρξει κάποια εσωτερική σύγκρουση εν μέσω των κρίσιμων ημερών για τη διαπραγμάτευση αλλα αμφισβητείται εντόνως η θετική επίδραση της προσωπικής επιλογής Βαρουφάκη στη μόνιμη διαπραγματευτική ομάδα στις Βρυξέλλες.