Connect with us

ΚΑΒΑΛΑ

«Θα με φάτε για 600 €;» Ανατροπή (;) στο θρίλερ θανάτου του δημοτικού υπαλλήλου στην Καβάλα

Από τον Βαγγέλη Καράλη

Σε θρίλερ με απρόβλεπτη κατάληξη εξελίσσεται ο θάνατος του 40χρονου δημοτικού υπαλλήλου Κώστα Δασκάλου, ο οποίος είχε εξαφανιστεί στις 24 Νοεμβρίου από την Καβάλα και το πτώμα του βρέθηκε στις 20 Δεκεμβρίου μέσα σε ένα πηγάδι στην περιοχή του Περιγιαλίου, με τον θάνατό του να αποδίδεται αρχικά σε ατύχημα.

Όμως η αποκλειστική μαρτυρία ενός αυτόπτη που εξασφάλισε η «Espresso» ανατρέπει όλα τα δεδομένα, καθώς κάνει λόγο για δολοφονία! Ο ιατροδικαστής που έκανε τη νεκροτομή υπολογίζει ότι ο θάνατος επήλθε περίπου έναν μήνα πριν βρεθεί το πτώμα, κάτι που συμπίπτει με τον χρόνο εξαφάνισης του 40χρονου, και τον είχε αποδώσει σε πνιγμό, καθώς δεν εντόπισε προθανάτιες κακώσεις ούτε ίχνη πάλης. Έτσι, απέκλεισε το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, αν και αναμένονται τα αποτελέσματα των τοξικολογικών και ιστολογικών εξετάσεων.

Η «Espresso» εξασφάλισε τη μαρτυρία ενός άνδρα που μένει ακριβώς απέναντι από το επίμαχο πηγάδι όπου εντοπίστηκε νεκρός ο Κώστας Δασκάλου και ανατρέπει την εκτίμηση του ιατροδικαστή υποστηρίζοντας ότι ο δημοτικός υπάλληλος δολοφονήθηκε! «Ξέρεις ότι τον φάγανε για 600 ευρώ;» είναι η πρώτη αποκαλυπτική φράση του! Ο μάρτυρας συνεχίζει τη διήγησή του περιγράφοντας πώς είδε πρώτη φορά τον Κώστα Δασκάλου, τον οποίο δεν γνώριζε:

«Φορούσε ένα γιλέκο του δήμου και κοιμόταν απέναντι από το σπίτι μου, στις 4.30 το πρωί. Ο πατέρας του είπε ότι έφυγε από το σπίτι στις 6.40… Αυτό δεν ισχύει, τη βραδιά εδώ την έβγαλε. Στις 10.30 το πρωί τού έκανα καφέ, τον σκουντάω, δεν απαντάει. Πήρε τηλέφωνο μια γειτόνισσα και ήρθαν δύο μηχανές της ΔΙΑΣ και μετά από 40 λεπτά το ΕΚΑΒ. Μου λένε “φύγε γιατί δεν φοράς μάσκα”. Πήγα απέναντι στο σπίτι μου και έκοβα ξύλα. Επειτα από περίπου τρία τέταρτα φεύγουν η ΔΙΑΣ και το ασθενοφόρο και αφήνουν τον Κώστα να φύγει…» περιγράφει.

Ωστόσο, έπειτα από δύο ημέρες είδε τον 40χρονο να κοιμάται σε ένα παγκάκι, σε απόσταση περίπου ενός χιλιομέτρου από το σπίτι του.

«Κοιμόταν στον δρόμο»

«Τον σκουντάω να ξυπνήσει, τίποτα… Του πήγα να φάει λίγο φαγητό. Ο Κώστας για πέντε ημέρες κοιμόταν στον δρόμο. Εγώ στο πηγάδι πήγα και βούτηξα, τον Κώστα τον φάγανε. Του έβαλαν πέτρες στα πόδια, το σχοινί ακόμη μέσα είναι, που τον δέσανε! Άκουσα τον Κώστα να μιλάει στο τηλέφωνο στον δρόμο και να λέει: “Να δουλέψω μέσα να πληρωθώ και θα σου τα φέρω τα λεφτά. Για 600 ευρώ θα με σκοτώσετε;”»

Ο μάρτυρας περιγράφει ότι στις 4.30 τα ξημερώματα της ημέρας που υπολογίζεται ότι έγινε το φονικό ήταν έξω από το σπίτι του και έπινε καφέ. «Είδα ένα τζιπάκι να περνάει από εδώ και να σταματάει σε αυτό το σημείο. Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησαν οι έρευνες έλεγα στους αστυνομικούς “ψάξτε στα πηγάδια”. Το παιδί το φάγανε τζάμπα και το φάγανε οι παρέες, αυτές τα κάνουν όλα….» δηλώνει.

Ο πατέρας του άτυχου δημοτικού υπαλλήλου Γιώργος Δασκάλου ξεσπά στην «Espresso» κατηγορώντας την Αστυνομία επειδή άφησε τον Κώστα να φύγει όταν βρέθηκε ημιλιπόθυμος λίγα μέτρα από το σκοτεινό πηγάδι που έμελλε να γίνει ο τάφος του.

«Θεωρώ ότι υπάρχουν ευθύνες από τις Αρχές, διότι ξεκίνησαν αργά οι έρευνες για να τον βρουν. Όταν τον είδα λιπόθυμο, την ημέρα που εξαφανίστηκε, μου είπε “πάω στο σπίτι του παππού”, που είναι λίγα μέτρα πιο κάτω. Έφυγα για να πάω να βγάλω χρήματα μήπως κάτι χρειαστεί, τον άφησα μαζί με την Αστυνομία και το ΕΚΑΒ και, όταν επέστρεψα, δεν ήταν κανείς εκεί. Ήταν λιπόθυμος από ναρκωτικά, έπρεπε να τον πάρουν και να μην τον αφήσουν να φύγει μόνος του. Θεωρώ ότι κάποιος τον σκότωσε ή αυτοκτόνησε. Αυτό λέει το ένστικτό μου…» λέει.

Άρση απορρήτου

Η μητέρα του Κώστα, Μαρία, επισημαίνει ότι η Αστυνομία συνεχίζει να ερευνά την υπόθεση μετά την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου.

«Το νέο που μας είπε η Ασφάλεια είναι ότι, μετά την άρση απορρήτου τηλεφωνικών επικοινωνιών, η έρευνα συνεχίζεται. Μάλλον κάτι θα άκουσαν από αυτούς που μίλησε ο Κώστας πριν εξαφανιστεί… Μια φίλη μου που τον είδε στο λεωφορείο μού είπε ότι τον άκουσε να λέει ότι έχει πρόβλημα με κάποιον από τη δουλειά. Σε μας, όμως, δεν είπε τίποτα… Αυτό που ξέραμε ήταν ότι δεν είχε λεφτά και περίμενε να πληρωθεί από τη δουλειά του. Τον έφαγε ότι ήταν το καλύτερο παιδί, δεν είχε πειράξει ποτέ κανέναν» αναφέρει.

Η τραγική μητέρα προσθέτει με δάκρυα στα μάτια ότι φοβόταν μέσα της πως ο γιος της θα είχε άσχημο τέλος. «Το ξέραμε ότι ο Κώστας ήταν χρήστης… Του βρήκαν στις τσέπες σύριγγες. Εγώ το φοβόμουνα ότι ο Κώστας δεν θα έχει καλό τέλος. Ήμουν στην ομάδα υποστήριξης των γονιών στο ΚΕΘΕΑ. Όλοι οι γονείς στο βάθος του μυαλού τους την έχουν αυτήν την κατάληξη. Χθες το βράδυ τον είδα στον ύπνο μου. Τρεις φορές τον είδα. Πριν τον βρουν, τον είδα φρεσκοξυρισμένο, λουσμένο και είπε “ήμουν στη φιλενάδα μου”. Όταν ξύπνησα, ήθελα να πάρω τηλέφωνο να πω ότι ο Κώστας επέστρεψε, αλλά δυστυχώς ήταν απλά ένα όνειρο…» λέει βουρκωμένη.

Η αδελφή του Κώστα, Χαρά Δασκάλου, παρακολουθεί με αγωνία τις εξελίξεις και όσα ακούγονται για τις συνθήκες θανάτου του αδελφού της. «Αυτό που περιμένω από την Αστυνομία είναι να ερευνήσει αν όντως ήταν ατύχημα ή τον σκότωσαν, όπως είπε ο μάρτυρας. Είμαι πολύ μπερδεμένη, διότι καθένας λέει αντίθετα πράγματα. Το περίμενα ότι κάποια στιγμή θα συνέβαινε κάτι κακό στον Κώστα με αυτούς που έκανε παρέα…» λέει.

Πηγή | espressonews.gr

Continue Reading
Click to comment

Απάντηση

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Καβάλα | Συνεχίζονται οι εργασίες στον δρόμο της ΜΟΜΑ

Συνεχίζονται οι εργασίες κατασκευής του δρόμου στην ΜΟΜΑ.

Οι εργασίες συνεχίζονται με γρήγορους ρυθμούς ωστόσο σύμφωνα με τον προϊστάμενο της τεχνικής υπηρεσίας Καβάλας Μάκης Χαραλαμπίδης δεν είναι γνωστό πότε θα ολοκληρωθεί το έργο καθώς προκύπτουν τεχνικά προβλήματα τα οποία καθυστερούν την διαδικασία.

Continue Reading

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Ιστορίες Εβραίων για το Ολοκαύτωμα στον ΑΝΑΛΥΤΗ του ENA Channel

Ημέρα με βαρύ ιστορικό φορτίο η σημερινή, καλεί να θυμηθούμε και να ξανασκεφτούμε τη θηριωδία του Ολοκαυτώματος που στιγμάτισε τον ανθρώπινο πολιτισμό. Η Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, όπως καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου, έχει ορόσημο εκείνη την ημέρα του Ιανουαρίου 1945 όπου ο σοβιετικός στρατός απελευθέρωσε το μεγαλύτερο στρατόπεδο εξόντωσης των ναζί, το  Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία.

Έχοντας τα τελευταία χρόνια ενταχθεί στη δημόσια σφαίρα και λειτουργώντας στη συλλογική μνήμη, η Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος φέτος, λόγω της πανδημίας, τιμάται διαδικτυακά και όχι μόνο από τους θεσμικούς φορείς. Την πρωτοκαθεδρία έχει η Θεσσαλονίκη, μια και έχει το θλιβερό προνόμιο του αποδεκατισμού σχεδόν του συνόλου της εβραϊκής της κοινότητας.

Άγνωστη ωστόσο είναι η ιστορία και των Εβραίων της Καβάλας. Μάλιστα στην εκπομπή ΑΝΑΛΥΤΗΣ του ENA Channel στις 14:30 το μεσημέρι θα γίνει ευρέως γνωστή η ιστορία του Ολοκαυτώματος μέσα από αφηγήσεις και ιστορίες Εβραίων από το σύνολο της χώρας αλλά και μέσω του Αντιπορέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονικής Λάζαρου Σεφιχά.

Continue Reading

ΕΠΙΚΑΙΡΑ

Το Ολοκαύτωμα μέσα από τις περιγραφές ενός Εβραίου της Καβάλας

Ημέρα με βαρύ ιστορικό φορτίο η σημερινή, καλεί να θυμηθούμε και να ξανασκεφτούμε τη θηριωδία του Ολοκαυτώματος που στιγμάτισε τον ανθρώπινο πολιτισμό. Η Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, όπως καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου, έχει ορόσημο εκείνη την ημέρα του Ιανουαρίου 1945 όπου ο σοβιετικός στρατός απελευθέρωσε το μεγαλύτερο στρατόπεδο εξόντωσης των ναζί, το  Άουσβιτς – Μπίρκεναου στην Πολωνία.
Ο ιστορικός και δημοσιογράφος Κώστας Παπακοσμάς εξιστορεί την ζωή του Ευάγγελου Σμαγκάκη και της οικογένειας του από όταν ήρθαν στην Καβάλα όπως τους διηγήθηκαν τα συγγενικά τους πρόσωπα :
Σήμερα 27η Ιανουαρίου, τιμούμε την Διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Την Ημέρα αυτή ενωνόμαστε για να θυμηθούμε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της εποχής μας: τη συστηματική δολοφονία στο Ολοκαύτωμα έξι εκατομμυρίων Εβραίων ανδρών, γυναικών και παιδιών και εκατομμύρια άλλων από τους Ναζί και τους συνεργάτες τους, ανάμεσα τους και εκατοντάδες Καβαλιώτες της Εβραϊκής κοινότητας .
Δέσμευση ότι δε θα ξεχάσουμε ποτέ. Υπόσχεση να λέμε τις ιστορίες τους και να τους τιμούμε, υπερασπίζοντας πάντα το δικαίωμα όλων των ανθρώπων να ζουν με αξιοπρέπεια σε έναν δίκαιο και ειρηνικό κόσμο.
Με προτροπή του αειμνήστου Δημάρχου Καβάλας Λευτέρη Αθανασιάδη βρέθηκα πριν αρκετά χρόνια σε ένα προσφυγικό σπίτι στον Βύρωνα . Στην κατοικία της Αγγελικής και του Φώτη Σκαμάγκη , αείμνηστοι σήμερα, μου άνοιξαν την καρδιά τους και μου μίλησαν για την ζωή τους . Ο Φώτης και η .. Σαρίτα (Αγγελική στη συνέχεια) , Εβραία στην καταγωγή .Ευάγγελος Σκαμάγκης αρτοποιός στο επάγγελμα , στα χρόνια τα παλιά, άνθρωπος με προσφορά στα κοινά αφού στη δεκαετία του 1950 διετέλεσε Δημοτικός Σύμβουλος Καβάλας επί Δημαρχίας Αθανασίου Βαβαλέσκου . Οι παλιοί Καβαλιώτες θυμούνται τον φούρνο του «Σκαμάγκη» στη περιοχή του Βύρωνα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε στη συνοικία του Βύρωνα μαζί με την γυναίκα του , από τις ελάχιστες εβραιοπούλες που σώθηκαν τον Μάρτιο του 1943 από τα Βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής.
Ο ίδιος, η γυναίκα του και η κόρη του , που μένει μόνιμα στο Ισραήλ, μου διηγήθηκαν την οικογενειακή τους ιστορία
Καταγόμενος από το Αίγιο της Πελοποννήσου, οι γονείς του, ήρθαν στην Καβάλα το 1922. Οι προγονοί του κατάγονταν από την Σμύρνη της Μικρά Ασίας.
Ο πατέρας του, ο Φώτης, ήταν αρτοποιός και στέλεχος του Βενιζελικού κόμματος, τα πάθη της εποχής, οδήγησαν την οικογένεια του Σκαμάγκη να μεταναστεύσει στην Μακεδονία για να σωθεί από τους αντιπάλους του που υποστήριζαν το λαϊκό κόμμα.
Στην Καβάλα ξεκίνησε μια νέα ζωή μεγαλώνοντας τα τέσσερα παιδιά του , μεταξύ αυτών και τον Ευάγγελο.
Δημιούργησε αρτοποιείο στην οδό Θεσσαλονίκης κοντά στο τότε Ορφανοτροφείο Θηλέων, μαζί με τον αδελφό του που βρίσκονταν ήδη στην Καβάλα. Ο πατέρας Σκαμάγκης ασχολήθηκε και αυτός με τα κοινά στην Καβάλα εκλέχθηκε σύμβουλος με Δήμαρχο τον Ευγένιο Ιορδάνου και σύμβουλος στο Επιμελητήριο.
Με την δημιουργία του συνοικισμού Γκιρτζή άνοιξαν φούρνο στη νέα περιοχή στην οδό Κονίτσης.
Ο νεαρός τότε Ε. Σκαμάγκης (γεννημένος το 1914) στρατεύθηκε τρεις φορές και πολέμησε στις μάχες των Οχυρών την Άνοιξη του 1941) .
Με γλαφυρότητα μας είχε περιγράψει τις μάχες των Οχυρών και την ηρωική προσπάθεια των Ελληνικών δυνάμεων να αντισταθούν στους Γερμανούς.
Η Βουλγαρική κατοχή τον βρίσκει στην Καβάλα , ένα επεισόδιο με Βούλγαρο , που προσπάθησε να τον πάρει τα ψωμιά από τον φούρνο , τον ανάγκασε να φύγει από την Θεσσαλονίκη για να γλιτώσει από το κυνηγητό των Βουλγάρων .
Ο πατέρας του, Φώτης , φυγάδευσε τον γιο του αρχικά στο Αμάτοβο του Κιλκίς όπου είχε συγγενείς, και στη συνέχεια στην Θεσσαλονίκη. Με το τέλος του πολέμου επέστρεψε στην Καβάλα.
Η γυναίκα του , Αγγελική, παιδί ορφανό από οικογένεια καπνεργατών μεγάλωνε στη συνοικία του Αγίου Γεωργίου (Σαρίτα το Εβραϊκό της όνομα), δεν μεταφέρθηκε στα κρεματόρια της Γερμανίας αφού τις μέρες που οι Βούλγαροι συγκέντρωσαν τους Εβραίους της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ήταν συμπτωματικά σε ένα χωριό της επαρχίας Παγγαίου με μια Ελληνίδα που στη συνέχεια , με την επιστροφή τους στην Καβάλα την έκρυψε για σαράντα και πλέον μέρες.
Όμως προδόθηκε από μια οικογένεια Αρμενίων και συνελήφθη από τους Βουλγάρους που την έκλεισαν στην Οχράνα στην συνοικία της Παναγίας. Σε ηλικία 19 ετών μεταφέρθηκε στην Βουλγαρία σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Σόμοβίτς όπου ήταν εκεί φυλακισμένοι οι Εβραίοι της Βουλγαρίας.
Το 1945 επέστρεψε στην Ελλάδα αφού οι Σοβιετικοί άνοιξαν τα στρατόπεδα , ενώ για ένα χρόνο οι Ραβίνοι της Βουλγαρίας περιέθαλψαν την Ελληνίδα και τους άλλους Εβραίους της Βουλγαρίας.
Στην Καβάλα είχε ήδη γνωρίσει, στη διάρκεια των πρώτων χρόνων της κατοχής και πριν φύγει στη Θεσσαλονίκη τον Ευάγγελο Σκαμάγκη.
Στην Καβάλα μάταια περίμενε να γυρίσουν οι συγγενείς της από τα στρατόπεδα της Γερμανίας, έτσι έφυγε στην Θεσσαλονίκη για να μείνει στην Εβραϊκή κοινότητα .
Τα χρόνια δύσκολα, έτσι γύρισε στην Καβάλα. Βαπτίσθηκε Ορθόδοξη χριστιανή και παντρεύτηκε τον Σκαμάγκη κάνοντας δυο παιδιά.
Αρκετά χρόνια αργότερα γνώρισε μέλη της οικογένειας της που βρίσκονταν στο Ισραήλ, εκεί η μία της η κόρη έκανε οικογένεια και μένει σε ένα προάστιο του Τελ Αβίδ.
Ο Ευάγγελος Σκαμάγκης ασχολήθηκε και αυτός με τα κοινά τόσο στον επαγγελματικό του χώρο, όσο και στην Αυτοδιοίκηση . Εκλέχθηκε σύμβουλος με τον συνδυασμό του Αθανάσιου Βαβαλέσκου στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Χρόνια δύσκολα για την Αυτοδιοίκηση προσπαθούσαν για το καλύτερο των συνδημοτών τους.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Καβαλιώτικης γης που σκεπάζει τον Ευάγγελο και την Αγγελική Σκαμάγκη.
Φωτογραφίες του Φώτη και Αγγελικής Σκαμάγκη αλλά και από το οικογενειακό τους αρχείο , τις οποίες με εμπιστευτήκαν) .

Continue Reading

Κατοικία

newsletter



Καιρος

Πρωτοσέλιδα

Χρήσιμα

Δρομολόγια Πλοίων από και προς Καβάλα

Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ

Αρέσει σε %d bloggers: