Κάθε μεγάλη γεωπολιτική κρίση έχει δύο όψεις. Από τη μία βρίσκονται οι κοινωνίες που πληρώνουν το κόστος της ανασφάλειας, της ακρίβειας και της οικονομικής αβεβαιότητας. Από την άλλη, υπάρχουν εκείνοι που, μέσα από τις ανατροπές στις αγορές, βλέπουν τα έσοδα και τα κέρδη τους να αυξάνονται εντυπωσιακά.

Η σημερινή κρίση στον Περσικό Κόλπο δεν αποτελεί εξαίρεση.

Στην καρδιά της βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία του παγκόσμιου εμπορίου: τα Στενά του Ορμούζ. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας, περίπου το ένα τέταρτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου περνούσε από εκεί το 2025, ενώ μέσω του Ορμούζ διακινείται και σχεδόν το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορίου LNG. (IEA)

Αυτό σημαίνει ότι κάθε πύραυλος, κάθε επίθεση σε δεξαμενόπλοιο και κάθε απειλή περιορισμού της ναυσιπλοΐας μετατρέπεται σχεδόν αυτομάτως σε χρηματιστηριακό γεγονός.

Στις 14 Αυγούστου, το Brent κινήθηκε περίπου στα 88,5 δολάρια το βαρέλι, καταγράφοντας εβδομαδιαία άνοδο περίπου 6%, καθώς οι νέες επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια και η αβεβαιότητα γύρω από το Ορμούζ αύξησαν ξανά το γεωπολιτικό premium στην τιμή του πετρελαίου. (Reuters)

Οι πρώτοι κερδισμένοι: οι παραγωγοί πετρελαίου

Οι πιο προφανείς ωφελημένοι είναι οι παραγωγοί που συνεχίζουν να εξάγουν κανονικά και μπορούν να πουλήσουν το προϊόν τους σε υψηλότερες τιμές.

Η αριθμητική είναι αμείλικτη

Μια εταιρεία ή ένα κράτος που εξάγει ένα εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως και βλέπει την τιμή να αυξάνεται κατά 10 δολάρια ανά βαρέλι, μπορεί θεωρητικά να αποκτήσει έως και 10 εκατομμύρια δολάρια περισσότερα έσοδα την ημέρα, εφόσον οι ποσότητες παραμένουν ίδιες και δεν υπάρχουν αντισταθμίσεις τιμών.

Σε ετήσια βάση μιλάμε για δισεκατομμύρια

Γι’ αυτό και χώρες ή εταιρείες παραγωγής εκτός της άμεσης ζώνης κινδύνου μπορούν να βρεθούν σε εξαιρετικά ευνοϊκή θέση. Όσο δυσκολότερο γίνεται να φτάσει στην αγορά το πετρέλαιο του Κόλπου, τόσο μεγαλύτερη αξία αποκτά κάθε διαθέσιμο βαρέλι από άλλες περιοχές.

Οι εφοπλιστές των δεξαμενόπλοιων

Υπάρχει όμως ένας ακόμη μεγάλος κερδισμένος που συχνά περνά απαρατήρητος από το ευρύ κοινό: η ναυτιλία των δεξαμενόπλοιων.

Όταν αυξάνεται ο κίνδυνος, λιγότερα πλοία είναι διαθέσιμα να πραγματοποιήσουν συγκεκριμένα ταξίδια. Οι ασφαλιστικές απαιτήσεις γίνονται αυστηρότερες, οι διαδρομές ενδέχεται να μεγαλώνουν και οι ναύλοι μπορεί να αυξάνονται κατακόρυφα.

Η κίνηση εμπορικών πλοίων μέσω του Ορμούζ βρίσκεται σήμερα σημαντικά κάτω από τους προηγούμενους μέσους όρους, ενώ οι νέες επιθέσεις σε πλοία ενισχύουν ακόμη περισσότερο το αίσθημα κινδύνου. (Reuters)

Για έναν ιδιοκτήτη VLCC – ενός πολύ μεγάλου δεξαμενόπλοιου μεταφοράς αργού – μια μεγάλη αύξηση του ημερήσιου ναύλου μπορεί να σημαίνει εκατομμύρια επιπλέον έσοδα μέσα σε λίγους μήνες.

Η γεωπολιτική ένταση, με άλλα λόγια, μπορεί να μετατρέπεται άμεσα σε αυξημένο ημερήσιο ναύλο.

Οι μεγάλοι traders του πετρελαίου

Ίσως όμως οι λιγότερο ορατοί κερδισμένοι να βρίσκονται στα dealing rooms του Λονδίνου, της Γενεύης, της Σιγκαπούρης και της Νέας Υόρκης.

Οι μεγάλες εταιρείες εμπορίας ενέργειας κερδίζουν όχι μόνο όταν ανεβαίνει το πετρέλαιο, αλλά κυρίως όταν υπάρχουν μεγάλες διαφορές τιμών, ελλείψεις, προβλήματα μεταφοράς και έντονη μεταβλητότητα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της σημερινής αγοράς είναι ότι ιρακινό αργό που προσφέρθηκε για φόρτωση εκτός του Ορμούζ εμφανίστηκε με premium σχεδόν 10 δολαρίων ανά βαρέλι έναντι των σχετικών τιμών αναφοράς, καθώς οι αγοραστές προσπαθούν να αποφύγουν το ρίσκο της περιοχής. (Reuters)

Αυτές οι στρεβλώσεις είναι ακριβώς το περιβάλλον μέσα στο οποίο ένας έμπειρος trader μπορεί να πραγματοποιήσει τεράστια κέρδη.

LNG: ο δεύτερος μεγάλος ενεργειακός κίνδυνος

Η συζήτηση επικεντρώνεται συνήθως στο πετρέλαιο. Ίσως όμως υποτιμούμε το φυσικό αέριο.

Περισσότερα από 110 δισ. κυβικά μέτρα LNG πέρασαν μέσω του Ορμούζ το 2025. Περίπου το 93% των εξαγωγών LNG του Κατάρ και το 96% εκείνων των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων διέρχονταν από το συγκεκριμένο θαλάσσιο πέρασμα. Και, σε αντίθεση με το πετρέλαιο, για μεγάλο μέρος αυτών των ποσοτήτων δεν υπάρχουν ουσιαστικές εναλλακτικές διαδρομές. (IEA)

Εάν η κρίση παραταθεί, η αναστάτωση μπορεί επομένως να περάσει από το πετρέλαιο στο φυσικό αέριο και τελικά στην ηλεκτρική ενέργεια.

Και εκεί μπορεί να δημιουργηθεί ένα δεύτερο κύμα κερδισμένων: παραγωγοί LNG εκτός Περσικού Κόλπου, εταιρείες μεταφοράς LNG και traders φυσικού αερίου.

Και φυσικά, η αμυντική βιομηχανία

Υπάρχει τέλος ένας κλάδος που ιστορικά ενισχύεται όταν η γεωπολιτική αστάθεια γίνεται μακροχρόνια: η αμυντική βιομηχανία.

Κάθε παρατεταμένη στρατιωτική κρίση αυξάνει την ανάγκη για πυραύλους, συστήματα αεράμυνας, drones, anti-drone τεχνολογία, ηλεκτρονικό πόλεμο, ραντάρ, πυρομαχικά και προστασία στρατηγικών εγκαταστάσεων.

Δεν σημαίνει ότι κάθε αμυντική εταιρεία θα κερδίσει ούτε ότι κάθε άνοδος της μετοχής της δικαιολογείται. Είναι όμως εύλογο ότι μια πολυετής αύξηση των αμυντικών δαπανών δημιουργεί έναν τεράστιο νέο κύκλο παραγγελιών.

Η μεγάλη αντίφαση

Εδώ βρίσκεται ίσως και η πιο σκληρή πλευρά της οικονομίας του πολέμου.

Αυτό που για τον Ευρωπαίο καταναλωτή σημαίνει ακριβότερη βενζίνη, μεγαλύτερο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας και υψηλότερες τιμές προϊόντων, για κάποιον άλλο μπορεί να σημαίνει υψηλότερο περιθώριο κέρδους.

Αυτό που για μια αεροπορική εταιρεία αποτελεί τεράστιο πρόσθετο κόστος καυσίμων μπορεί να αποτελεί απροσδόκητο κέρδος για έναν παραγωγό πετρελαίου.

Αυτό που για μια βιομηχανία αποτελεί ενεργειακή κρίση μπορεί για έναν trader να είναι μια ιστορική ευκαιρία.

Και αυτό που για ένα κράτος αποτελεί δαπάνη δισεκατομμυρίων για εξοπλισμούς, αποτελεί αντίστοιχα συμβόλαια δισεκατομμυρίων για τις εταιρείες που τους κατασκευάζουν.

Ποιος πληρώνει τελικά τον λογαριασμό;

Το σημαντικότερο ερώτημα λοιπόν ίσως δεν είναι μόνο «ποιος κερδίζει από την κρίση στον Περσικό Κόλπο;»

Είναι ποιος πληρώνει αυτά τα κέρδη.

Και στο τέλος της αλυσίδας βρίσκεται σχεδόν πάντα ο πολίτης.

Τα αυξημένα ναύλα περνούν στο κόστος μεταφοράς.
Το ακριβότερο πετρέλαιο περνά στα καύσιμα.
Τα ακριβότερα καύσιμα περνούν στις μεταφορές.
Οι μεταφορές περνούν στις τιμές των προϊόντων.
Και η ενεργειακή αβεβαιότητα περνά στον πληθωρισμό και τελικά στην πραγματική οικονομία.

Γι’ αυτό πίσω από τους γεωπολιτικούς χάρτες και τις στρατιωτικές ανακοινώσεις υπάρχει παράλληλα ένας τεράστιος παγκόσμιος ανακαταμερισμός πλούτου.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, δισεκατομμύρια δολάρια μπορούν να αλλάξουν χέρια.

Κάποιοι θα χάσουν τεράστια ποσά. Κάποιοι άλλοι θα κερδίσουν περιουσίες.

Και όσο παραμένει αβέβαιη η κατάσταση στον Περσικό Κόλπο, το μόνο σχεδόν βέβαιο είναι ότι γύρω από κάθε γεωπολιτική κρίση δημιουργείται και μια οικονομία της κρίσης.

Μια οικονομία στην οποία ο φόβος, η έλλειψη και η αβεβαιότητα αποκτούν τιμή.

Και κάποιοι γνωρίζουν πολύ καλά πώς να την εισπράττουν.

Σύνταξη Άρθρου : Λευτέρης Κουκουτίνης 

Καταβλήθηκαν 6.617.425 ευρώ για ζημιές σε φυτική παραγωγή και ζωικό κεφάλαιο.

Ολοκληρώθηκαν οι πληρωμές των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ για ζημιές του 2025, με περισσότερα από 6,6 εκατ. ευρώ να καταβάλλονται σε χιλιάδες παραγωγούς.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Οργανισμού, η πληρωμή πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026 και αφορά 5.201 ασφαλισμένους παραγωγούς, οι οποίοι είχαν υποστεί ζημιές σε καλλιέργειες φυτικής παραγωγής και σε εκτροφές ζωικού κεφαλαίου.

Με τη συγκεκριμένη καταβολή ολοκληρώνονται, σύμφωνα με τον ΕΛΓΑ, στο σύνολό τους οι οφειλόμενες αποζημιώσεις για το έτος 2025.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του ΕΛΓΑ:

«Ο ΕΛ.Γ.Α. κατέβαλε την Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026, αποζημιώσεις ύψους 6.617.425 € σε 5.201 ασφαλιζόμενους παραγωγούς στον Οργανισμό, για ζημίες του έτους 2025, σε καλλιέργειες φυτικής παραγωγής και εκτροφής ζωικού κεφαλαίου.

Η πληρωμή πραγματοποιήθηκε μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος.

Με τη συγκεκριμένη πληρωμή ολοκληρώνονται στο σύνολό τους οι πληρωμές των οφειλόμενων αποζημιώσεων έτους 2025».

Ο Ανεξάρτητος Βουλευτής Ξάνθης επικρίνει την απάντηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για τις ζημιές στην παραγωγή

Νέα παρέμβαση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σιτοπαραγωγοί της Ξάνθης πραγματοποιεί ο Ανεξάρτητος Βουλευτής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, με αφορμή την απάντηση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σε κοινοβουλευτική Ερώτηση που είχε καταθέσει.

Ο κ. Ζεϊμπέκ κάνει λόγο για «κυβερνητική αδιαφορία και άγνοια», υποστηρίζοντας ότι, παρά τις αναφορές παραγωγών και της ΔΑΟΚ Ξάνθης για μείωση των αποδόσεων του σιταριού που ξεπερνά το 50%, το Υπουργείο δεν διαθέτει, όπως αναφέρει, επαρκή στοιχεία για την πραγματική έκταση της ζημιάς.

Παράλληλα, ασκεί κριτική για την απουσία συγκεκριμένης δέσμευσης σε ό,τι αφορά την οικονομική στήριξη των παραγωγών και την αξιοποίηση εθνικών ή ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων.

Ακολουθεί η παρέμβαση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ:

Αποκαλυπτική για την κυβερνητική αδιαφορία απέναντι στους αγρότες της Ξάνθης και συνολικά της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης είναι η απάντηση του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην κοινοβουλευτική Ερώτηση που κατέθεσα για τη δραματική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι σιτοπαραγωγοί της Ξάνθης.

Την ώρα που οι ίδιοι οι παραγωγοί, αλλά και η ΔΑΟΚ Ξάνθης, κάνουν λόγο για μείωση των αποδόσεων του σιταριού που ξεπερνά το 50%, λόγω των παρατεταμένων βροχοπτώσεων, των ασθενειών και των προβλημάτων στην καλλιέργεια, το Υπουργείο δηλώνει ότι δεν διαθέτει καν στοιχεία.

Ακόμη και μετά την ανάδειξη του προβλήματος μέσω της κοινοβουλευτικής Ερώτησης, το Υπουργείο εξακολουθεί να δηλώνει άγνοια για την πραγματική έκταση της ζημιάς, επιβεβαιώνοντας ότι δεν έκανε ούτε καν την στοιχειώδη προσπάθεια να καταγράψει το πρόβλημα και τις απώλειες των σιτοπαραγωγών της Ξάνθης.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι το Υπουργείο δεν δεσμεύεται για κανένα συγκεκριμένο μέτρο οικονομικής στήριξης των σιτοπαραγωγών, ούτε απαντά ουσιαστικά στο αίτημα για αξιοποίηση ευρωπαϊκών ή εθνικών χρηματοδοτικών εργαλείων.

Για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται ότι οι αγρότες δεν έχουν τίποτα ουσιαστικό να περιμένουν από τη σημερινή κυβέρνηση.

Οι αγρότες χρειάζονται μια διαφορετική πολιτική και μια διαφορετική κυβέρνηση, που θα στηρίζει έμπρακτα τον αγροτικό κόσμο και θα εγγυάται το μέλλον της υπαίθρου.