ΚΑΒΑΛΑ
«ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017» | Μεγάλη Συναυλία Συμφωνικής Μουσικής – Φρούριο Καβάλας
Tο «ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017» που συνδιοργανώνουν ο Δήμος και το Δημοτικό Ωδείο Καβάλας ολοκληρώνεται απόψε, Τετάρτη 30 Αυγούστου, με μία μεγάλη Συναυλία Συμφωνικής Μουσικής που θα διεξαχθεί στις 9 το βράδυ στο Φρούριο Καβάλας.
Εκεί θα απολαύσουμε τη νεοϊδρυθείσα Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του κορυφαίου Έλληνα αρχιμουσικού Βύρωνα Φιδετζή, με σολίστ τον βραβευμένο βιολονίστα Γιάννη Κορμπέτη, πρώην μαθητή του ΔΩΚ και επισκέπτη καθηγητή του ωδείου μας από τη Γερμανία, όπου ζει. Ο βιρτουόζος βιολονίστας θα ερμηνεύσει το περίφημο Κοντσέρτο αρ. 3 του Γάλλου συνθέτη του Ρομαντισμού Camille Saint-Saëns. Επιπλέον, το κοινό της Βόρειας Ελλάδας θα έχει τη μοναδική ευκαιρία να ακούσει ένα σπουδαίο έργο του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, τον Συμφωνικό Θρύλο Βασίλης ο Αρβανίτης. Η σύνθεση αυτή – εμπνευσμένη από την ομώνυμη νουβέλα του Στρατή Μυριβήλη για το πρωτοπαλίκαρο και ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα – «αφηγείται» με μουσικούς όρους τη θρυλική του ιστορία και κορυφώνεται με έναν λεβέντικο ζεϊμπέκικο. Τη μελωδία του χορού, μάλιστα, τραγούδησε ο ίδιος ο Μυριβήλης στον Παπαϊωάννου κι εκείνος την ενσωμάτωσε στο έργο του. Έχοντας προωθήσει την ελληνική λόγια μουσική δημιουργία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όσο κανείς άλλος, ο πρώην αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών Βύρων Φιδετζής πρότεινε να συμπεριλάβει τιμητικά αυτό το κομμάτι στο πρόγραμμα. Η πρότασή του έγινε αμέσως αποδεκτή, καθώς πιστεύουμε ότι με αυτόν τον τρόπο διατηρούμε μία νοητή γέφυρα με το Φεστιβάλ «Παπαϊωάννου» ως την επόμενη διοργάνωσή του, παραμένοντας συνεπείς στην καταστατική δέσμευση των ιδρυτών του για την προβολή της μουσικής του καβαλιώτη μουσουργού. Η βραδιά θα κλείσει με την επική 2η Ουγγρική Ραψωδία για πιάνο του Franz Liszt, σε μεταγραφή για συμφωνική ορχήστρα.
O βιολονίστας Γιάννης Κορμπέτης ξεκίνησε τις σπουδές του στο Δημοτικό Ωδείο Καβάλας. Σε ηλικία 14 ετών πήρε το πρώτο του Πτυχίο στο βιολί με Άριστα παμψηφεί και σε ηλικία 16 ετών πήρε το Δίπλωμα, επίσης με Άριστα παμψηφεί. Από το 1998 ως το 2006 υπήρξε μαθητής του Ulf Hoelscher στην Ανώτατη Κρατική Μουσική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καρσλρούης, από το οποίο έλαβε τα εξής διπλώματα: Δίπλωμα Ορχηστρικής Μουσικής (Orchester Musik, 2003, με βαθμό 1*), Δίπλωμα Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (Diplom “Künstlerische Ausbildung”, με βαθμό 1*) και Δίπλωμα Σολίστα (Konzertexamen, 2006, με βαθμό 1*).
Έχει εμφανιστεί σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Γερμανία, Ρωσία, Ελβετία, Αυστρία, Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία) με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως Ulf Hoelscher, Jean Sulem, Christian Euler, Martin Ostertag και David Geringas, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές από τον Τύπο. Επίσης, έχει ηχογραφήσει έργα για την ελληνική και τη γερμανική ραδιοφωνία (SWR) και έχει κέρδίσει πολλά βραβεία σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Ως σολίστ έχει συμπράξει με πολλές ορχήστρες: Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα της Κριμαίας, Oρχήστρα Neue Philharmonia Hungarica στο Festival Ruhr, Sinfonietta της Σόφιας στη Σόφια (Festival Salon des Arts NDK), Κρατική Ορχήστρα του Bacau της Ρουμανίας, Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα της Κριμαίας, Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης, Baden Baden Jugendorchester, Ensemble Korrespondenzen Baden-Baden, Festival Orchester Euroclassic, Nürnberger Jugendorchester στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, Ορχήστρα του Φεστιβάλ στο 1ο Φεστιβάλ “Γιάννη. Α. Παπαϊωάννου”. Έχει κερδίσει το χρηματικό βραβείο του Ιδρύματος “Προποντίς”, την υποτροφία “Γ. Α. Παπαϊωάννου”, την υποτροφία του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αλέξανδρος Ωνάσης” και την υποτροφία “Αλεξάνδρα Τριάντη” του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Έχει παρακολουθήσει masterclasses με τους Wolfgang Jahn, Sebastian Schmidt, Sergej Kravchenko, Λεωνίδα Καβάκο, Charles Avsharian, Stephen B. Shipps, Taras Gabora, Sergej Stadler και το Κουαρτέτο Faure. Από το 1998 μέχρι το 2003 υπήρξε μαθητής του Στέλιου Καφαντάρη. Τον Ιούνιο του 2010 υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Βοηθός Καθηγητή του Ulf Hoelscher στην ΘΕΡΙΝΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ που διοργανώθηκε στην Ασπροβάλτα. Ο Γιάννης Κορμπέτης παίζει με ένα βιολί τού “Antonio Maria Lavazza”, κατασκευής 1703.
Ο αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής γεννήθηκε και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Από τη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης πήρε το δίπλωμα του σολίστ βιολοντσέλου (1975) και της διεύθυνσης ορχήστρας (1977). Εμφανίστηκε ως σολίστ και ως διευθυντής ορχήστρας με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες και με ξένα συγκροτήματα στην Ελλάδα, στις σημαντικότερες αίθουσες και σε φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Αθηνών, «Δημήτρια» Θεσσαλονίκης, καθώς και στο εξωτερικό (Ευρώπη, Ασία, Άπω Ανατολή, Αμερική, Βόρεια Αφρική), προβάλλοντας πάντα τη νεοελληνική δημιουργία. Υπήρξε μόνιμος αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1985-1992), επικεφαλής αρχιμουσικός της Κρατικής Φιλαρμονικής του Εκατερίνμπουργκ της Ρωσίας (1990-1992), το 1992 προσκεκλημένος αρχιμουσικός της «Καπέλα Ρωσία» στη Μόσχα (πρώην Ορχήστρας του Υπουργείου Πολιτισμού της ΕΣΣΔ), προσκεκλημένος αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Πάζαρτζικ της Βουλγαρίας (1990-1999) και καλλιτεχνικός διευθυντής της (1999-2001). Καλλιτεχνικός υπεύθυνος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης (2000-2005). Μόνιμος αρχιμουσικός της ΚΟΑ από το 1987, χρημάτισε και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της την περίοδο 2004-2011.
Δίδαξε στα Τμήματα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθώς και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής των Μουσικών Σχολείων της χώρας (1994-2005), καθώς και επί σειρά ετών μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τον Οκτώβριο του 2012 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Η διεθνής κριτική έχει εκθειάσει τις ερμηνείες του και ιδίως την προσπάθειά του για την προβολή της ελληνικής μουσικής. Για την καλλιτεχνική του δράση η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε με το βραβείο Σπύρου Μοντσενίγου (1975). Τιμήθηκε επίσης από την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης καθώς και από άλλους φορείς. Για την προσφορά του στην ελληνική μουσική εξελέγη ομοφώνως επίτιμο μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών, ενώ για το δισκογραφικό του έργο τού απονεμήθηκε τιμητική διάκριση και, το 2016, το Μέγα Βραβείο Μουσικής για τη συνολική προσφορά του από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής. Το 2010 αναγορεύτηκε για την πολυετή και ουσιαστική προσφορά του στη μουσική επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Νοέμβριο του 2016 ανέλαβε την Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Φιλαρμόνιας Ορχήστρας Αθηνών.
Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών είναι μια νέα συμφωνική ορχήστρα που ξεκίνησε τη διαδρομή της τον Νοέμβριο του 2016. Η ορχήστρα έθεσε ως καταστατικό στόχο της να ασχοληθεί συστηματικά με τον καλλιτεχνικό και πνευματικό θησαυρό που αποτελεί η νεοελληνική έντεχνη μουσική δημιουργία. Ιδρύθηκε με στόχο να εκτελεί, να ηχογραφεί και εν γένει να προβάλλει την πιο αδικημένη ίσως από τις τέχνες, την έντεχνη μουσική που δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε κατά τον 19ο τον 20ό και 21ο αιώνα εντός ή εκτός των ελληνικών συνόρων από Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής συνθέτες. Πρόκειται για ένα σημαντικότατο κλάδο του Νεοελληνικού Πολιτισμού που μέχρι σήμερα δεν έχει προβληθεί όσο του αξίζει. Σημαντικό μέρος των έργων που εκτελούνται από την ορχήστρα έχει ανακαλυφθεί και αποκατασταθεί από την μουσικολογική έρευνα που υλοποιείται με διάφορες μορφές και σε διάφορα επίπεδα στα ελληνικά πανεπιστήμια.
Πρόεδρος της ορχήστρας είναι ο Καθηγητής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Εργαστηρίου Μελέτης της Νεοελληνικής Μουσικής, κ. Νίκος Μαλιάρας. Την Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Ορχήστρας ανέλαβε ο διεθνώς καταξιωμένος μαέστρος, και πολύ γνωστός για την έρευνά του στο πεδίο της Νεοελληνικής Μουσικής, πρώην Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών κ. Βύρων Φιδετζής. Στις συναυλίες περιλαμβάνεται πάντοτε τουλάχιστον ένα ελληνικό έργο, όπως και έργα του διεθνούς ρεπερτορίου που, παρόλη την αξία τους είναι ελάχιστα γνωστά στο Ελληνικό κοινό.
Στη διαδρομή της, η Φιλαρμόνια έχει ερμηνεύσει σπάνια έργα έργα των Νικόλαου Χαλικιόπουλου-Μάντζαρου, Παύλου Καρρέρ, Ιωσήφ-Μιχαήλ Στρατίκου, Δημητρίου Λιάλιου, Μανώλη Καλομοίρη, Βασίλη Καλαφάτη, Νίκου Σκαλκώτα, Δημήτρη Μητρόπουλου, Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, Θεόδωρου Καρυωτάκη, Δημήτρη Θέμελη, Περικλή Κούκου και άλλων Ελλήνων συνθετών της σύγχρονης περιόδου, αλλά και έργα Mozart, Haydn, Beethoven, Schubert, Mendelssohn, Tchaikovsky, Arensky, Kalinnikov κ.ά., αποσπώντας θετικότατες κριτικές του Τύπου. Έχει επίσης ηχογραφήσει την Συμφωνία σε λα ελάσσονα του Βασίλη Καλαφάτη με τον διεθνούς φήμης Tonmeister Hans Kipfer. Στις 9 Απριλίου 2017 ερμήνευσε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, το Requiem του Δημητρίου Λιάλιου έργο του 1889, το οποίο παρέμενε ανεκτέλεστο επί 130 περίπου χρόνια.
Η Ορχήστρα έχει ήδη συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες σολίστ και μαέστρους. Στο πρόγραμμα της καλλιτεχνικής περιόδου 2017-18 περιλαμβάνονται αρκετές πρώτες παγκόσμιες εκτελέσεις ελληνικών έργων, καθώς και ηχογραφήσεις δύο εμβληματικών συμφωνικών έργων του Νίκου Σκαλκώτα και του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου. Έδρα της ορχήστρας είναι ο Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού «Άρτεμις», στον Άλιμο. Περισσότερες πληροφορίες: www.apho.gr
Είσοδος: 10 ευρώ – Μαθητές: Δωρεάν.
Ο Πρόεδρος του Δ.Ω.Κ. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Δ.Ω.Κ.
Περικλής Τελίδης Γεώργιος-Ιούλιος Παπαδόπουλος
ΘΑΣΟΣ
Θάσος: Με δημιουργία και όμορφες αναμνήσεις ολοκληρώθηκε το 14ο Θερινό Σχολείο Τέχνης
Με όμορφες εικόνες, δημιουργικές εμπειρίες και έντονα συναισθήματα ολοκληρώθηκε το 14ο Θερινό Σχολείο Τέχνης του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμεναρίων «Το Κάστρο».
Για ακόμη μία χρονιά, οι χώροι των Αποθηκών, τα μουσεία, το εργαστήρι του Κώστα Λόβουλου και η γύρω περιοχή γέμισαν με τις φωνές και τα χαμόγελα των παιδιών, τα οποία συμμετείχαν σε ένα πλούσιο πρόγραμμα καλλιτεχνικών, εκπαιδευτικών και δημιουργικών δραστηριοτήτων.
Σύμφωνα με τον Πολιτιστικό Σύλλογο, σε μια εποχή κατά την οποία τα παιδιά έχουν αυξημένη ανάγκη από ουσιαστικά ερεθίσματα, δημιουργική απασχόληση και επαφή με τον πολιτισμό, δράσεις όπως το Θερινό Σχολείο Τέχνης δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά πραγματική ανάγκη και επένδυση στο μέλλον του τόπου.
Το Θερινό Σχολείο Τέχνης προσφέρεται εδώ και 14 χρόνια εντελώς δωρεάν από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λιμεναρίων «Το Κάστρο», ο οποίος καλύπτει το σύνολο των εξόδων, ώστε κανένα παιδί να μη στερείται τη χαρά της συμμετοχής.
Καθοριστική είναι η συμβολή του συνεργάτη και συντονιστή του Θερινού Σχολείου Τέχνης, Κώστα Βλαστάρη, καθώς και των εκπαιδευτικών και συνεργατών που προσφέρουν εθελοντικά τον χρόνο, τις γνώσεις και την αγάπη τους.
Το φετινό πρόγραμμα περιλάμβανε μουσική, γλυπτική, ζωγραφική, κουκλοθέατρο, σκάκι, εργαστήρι πειραμάτων, εργαστήρι ώχρας, παρασκευή σαπουνιού και αστροπαρατήρηση.
Ο Σύλλογος ευχαριστεί θερμά τους συνεργάτες Κώστα Καμαργιάνη, Χρήστο Πατουργιά, Άλεξ Παρασίδη, Σταύρο Σαραντίδη, Νατάσα Βιολιστή, Ελένη Σταματίου, Χρήστο Χριστίδη, Παναγιώτη Παζούλη και το ΕΚΦΕ Δράμας.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται και στους ανθρώπους που αποτέλεσαν τους βασικούς πυλώνες του Θερινού Σχολείου Τέχνης όλα αυτά τα χρόνια: τον Κώστα Λόβουλο, τον Άγγελο Ζαγοριανό, τον Ιορδάνη Καλαϊτζίδη και τον Κώστα Βλαστάρη.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιμεναρίων «Το Κάστρο» ανανεώνει το ραντεβού του με τα παιδιά για το 15ο Θερινό Σχολείο Τέχνης.
Φωτογραφικό υλικό:
ΚΑΒΑΛΑ
Καβάλα: Ο «Ζέφυρος» επιστρέφει με θερινές προβολές στην αυλή του 5ου Γυμνασίου
Ο θερινός κινηματογράφος «Ζέφυρος» του Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας επιστρέφει και φέτος, φιλοξενώντας τις προβολές του στην αυλή του 5ου Γυμνασίου Καβάλας, καθώς συνεχίζονται οι εργασίες ανακαίνισης της ιστορικής του έδρας.
Χάρη στη συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας και τη φιλοξενία του 5ου Γυμνασίου, οι κινηματογραφόφιλοι θα έχουν και φέτος την ευκαιρία να απολαύσουν ταινίες κάτω από τον έναστρο ουρανό, σε έναν χώρο που μετατρέπεται για ακόμη μία χρονιά σε θερινό σινεμά.
Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει ταινίες πρώτης προβολής, δημιουργίες του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά και κλασικά αριστουργήματα, με δύο βασικούς θεματικούς άξονες: την πυρηνική οικογένεια μέσα από τη σύγχρονη κινηματογραφική ματιά και την αλληλεγγύη ως μοχλό στήριξης σε δύσκολες καταστάσεις.
Οι προβολές ξεκινούν στις 15 Ιουλίου και θα πραγματοποιούνται καθημερινά, εκτός Δευτέρας, στην αυλή του 5ου Γυμνασίου (Θ. Πουλίδου 14-16). Η ώρα έναρξης είναι 21:30 έως τις 16 Αυγούστου και 21:00 από τις 18 Αυγούστου, ενώ το εισιτήριο παραμένει στα 5 ευρώ.
Πρόγραμμα προβολών
- 15-19 Ιουλίου: Οδός Μάλαγα (Calle Málaga) – Μαρόκο/Ισπανία (2025)
- 21-23 Ιουλίου: Η Έμπιστη (Kuangye shidai) – Τουρκία (2025)
- 24-26 Ιουλίου: Η Αγάπη που Απομένει (Ástin sem eftir er) – Ισλανδία (2025)
- 28-30 Ιουλίου: Φράουλα και Σοκολάτα (Fresa y Chocolate) – Κούβα (1993)
- 31 Ιουλίου – 2 Αυγούστου: Δυστυχώς Βρίζω (I Swear) – Μεγάλη Βρετανία (2025)
- 4-6 Αυγούστου: Το Δείπνο του Φράνκο (La Cena) – Ισπανία (2025)
- 7-9 Αυγούστου: Παγιδευμένοι (Shorta) – Δανία (2020)
- 11-13 Αυγούστου: Ο Αντικαταστάτης (El Sustituto) – Ισπανία (2021)
- 14-16 Αυγούστου: Το Πατρικό (La Casa) – Ισπανία (2024)
- 18-20 Αυγούστου: Primavera – Ιταλία (2025)
- 21-23 Αυγούστου: Το Παρίσι του Σουλεϋμάν (L’Histoire de Souleymane) – Γαλλία (2024)
- 25-27 Αυγούστου: Μητέρα, Πατρίδα (Matria) – Ισπανία (2023)
- 28-30 Αυγούστου: Η Μυστική Λέσχη (El Club) – Χιλή (2015)
- 1-3 Σεπτεμβρίου: Lady Macbeth – Ηνωμένο Βασίλειο (2016)
- 4 Σεπτεμβρίου: Σπασμένη Φλέβα (Ελλάδα, 2025), με παρουσία του σκηνοθέτη, ηθοποιών και συντελεστών της ταινίας.
- 5 Σεπτεμβρίου: Εκδήλωση με θέμα «Από το καπνεμπόριο στον πολιτισμό: Η ζωντανή ιστορία του Σουηδικού Σπιτιού Καβάλας», με ελεύθερη είσοδο.
ΚΑΒΑΛΑ
Καβάλα: Ο Ξενοφών Κροκίδης αποχαιρετά την Περσεφόνη Παπαδοπούλου
Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό κείμενο, ο Διευθυντής του Παθολογικού Τομέα του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας, Ξενοφών Κ. Κροκίδης, αποχαιρετά τη Συντονίστρια Διευθύντρια του Α’ Παθολογικού Τμήματος, Περσεφόνη (Φόνη) Παπαδοπούλου, με αφορμή τη συνταξιοδότησή της.
Ο κ. Κροκίδης περιγράφει τη συνεργασία τους που διήρκεσε περισσότερο από δύο δεκαετίες, σκιαγραφώντας άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας της γιατρού και αναδεικνύοντας την προσφορά της τόσο στην Παθολογική Κλινική όσο και στην ανάπτυξη της σύγχρονης Ογκολογίας στο Νοσοκομείο Καβάλας.
Στο κείμενο κάνει λόγο για μια κλινική που λειτουργούσε ως «οικογένεια», με στενούς δεσμούς μεταξύ γιατρών, νοσηλευτών και προσωπικού, ενώ επισημαίνει ότι η Περσεφόνη Παπαδοπούλου ενθάρρυνε διαρκώς την επιστημονική κατάρτιση των συνεργατών της, μέσα από συμμετοχές σε συνέδρια, μετεκπαιδευτικά μαθήματα και ερευνητικές εργασίες.
Παράλληλα, αναφέρεται στις αρχές που τη χαρακτήριζαν, όπως η ειλικρίνεια, η εργατικότητα και η αποστροφή της απέναντι στο ψέμα και την τεμπελιά, υπογραμμίζοντας ότι αποτελούσε πρότυπο για τους νεότερους γιατρούς.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη συμβολή της στην ογκολογική φροντίδα των ασθενών της περιοχής, μετά τη μετεκπαίδευσή της στο Θεαγένειο, καθώς και στο σημαντικό αποτύπωμα που αφήνει πίσω της, έχοντας εκπαιδεύσει εκατοντάδες νέους γιατρούς και προσφέρει τις υπηρεσίες της σε χιλιάδες ασθενείς.
Ο Ξενοφών Κροκίδης κλείνει το αφιέρωμά του με μια προσωπική εξομολόγηση, ευχαριστώντας την Περσεφόνη Παπαδοπούλου για τη στήριξη που του παρείχε όλα αυτά τα χρόνια, τόσο στην επαγγελματική του πορεία όσο και στη δράση του στον Ιατρικό Σύλλογο Καβάλας.
Αυτούσιο το κείμενο του Ξενοφώντα Κ. Κροκίδη
Η δικιά μου Φόνη …
του Ξενοφώντα Κ. Κροκίδη
Παθολόγου
Διευθυντή Παθολογικού Τομέα
Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας
Πρόσφατα, η κοινή γνώμη της πόλης και της περιοχής μας ενημερώθηκε για την συνταξιοδότηση της Συντονίστριας Διευθύντριας του Α΄ Παθολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου μας κυρίας Περσεφόνης Παπαδοπούλου, από ένα άκρως συγκινητικό δημοσίευμα της ΠΡΩΙΝΗΣ, το οποίο διακατέχονταν από απεριόριστο σεβασμό στο πρόσωπό της αλλά παράλληλα έκανε αναφορά στη συμβολή της στη θεμελίωση της σύγχρονης Ογκολογίας στη Καβάλα. Στις επόμενες γραμμές, θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω κάποιες άγνωστες – για το ευρύ κοινό – πτυχές της προσωπικότητάς της που βασίζεται στη συμπόρευσή μας για δύο και πλέον δεκαετίες στην Α΄ Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου μας.
Αν υπάρχει μια λέξη που συμπυκνώνει τη λειτουργία της Α΄ Παθολογικής Κλινικής, επί των ημερών της Φόνης Παπαδοπούλου, αυτή είναι η λέξη ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Είμασταν όλοι μαζί, γιατροί (ειδικοί και ειδικευόμενοι), νοσηλευτές/τριες, προσωπικό καθαριότητας και άλλοι, τόσο στις χαρές (γεννήσεις, βαπτίσεις, γάμοι), όσο και στις λύπες (κηδείες) συναδέλφων, συγγενών ή προσφιλών μας προσώπων. Η ονομαστική γιορτή και τα γενέθλια του κάθε μέλους της οικογένειάς μας, είχε μια ξεχωριστή αντιμετώπιση. Η επιστροφή μας από κάποιο ολιγοήμερο η πολυήμερο ταξίδι συνοδευόταν πάντα από κάποιο αναμνηστικό η συμβολικής σημασίας δώρο, όπως ακριβώς κάνουμε και με τα μέλη των οικογενειών μας. Δε θα ξεχάσω βέβαια τα «τρικούβερτα γλέντια» που κάναμε κάθε αρχή του χρόνου, κατά τη διάρκεια της κοπής της πίτας της Κλινικής, όπου δινόταν σε όλους μας η δυνατότητα να ξεδιπλώσουμε και άλλα ταλέντα μας.
Επίσης, αν υπήρχε ένας και μόνος επιθετικός προσδιορισμός με τον οποίο θα χαρακτήριζα την καθημερινότητα της Α΄ Παθολογικής Κλινικής, αυτός θα ήταν η λέξη «ΖΩΝΤΑΝΗ» Κλινική. Σαν «μάνα του λόχου» ρύθμιζε έγκαιρα τη συμμετοχή, όχι μόνο των γιατρών (ειδικών και ειδικευόμενων) αλλά και νοσηλευτριών, σε Συνέδρια, Συμπόσια, Ημερίδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τόσο για την επιμόρφωσή μας, όσο και για την παρουσίαση εργασιών που είχαν εκπονηθεί από την Κλινική μας. Ο ενθουσιασμός και η δίψα για μάθηση των γιατρών της Κλινικής, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι τα Μετεκπαιδευτικά Μαθήματα πραγματοποιούνταν εκτός ωραρίου, τις απογευματινές ώρες, προκειμένου να μην παρεμποδίζεται η πρωινή λειτουργία της Κλινικής. Μάλιστα, ο εισηγητής του κάθε μαθήματος φρόντιζε εκτός από τις διαφάνειες, να προετοιμάσει και έντυπες σημειώσεις για τους συμμετέχοντες στο μάθημα.
Δύο πράγματα που διαχρονικά απεχθάνεται η Φόνη, τόσο ως γιατρός, όσο και ως άνθρωπος είναι το ΨΕΜΑ και η ΤΕΜΠΕΛΙΑ. Εξοργιζόταν όταν – σπάνια – διαπίστωνε ότι ένας συνεργάτης της την απέκρυπτε την αλήθεια, ενώ ήταν «αλλεργική» με την οκνηρία κάποιων ελάχιστων συνεργατών της, όλα αυτά τα χρόνια που ασκούσε χρέη Διευθύντριας της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου μας. Φρόντιζε βέβαια η ίδια να δίνει το παράδειγμα, με την εργατικότητα, την ευθύτητά της και τη ζωντάνια της.
Αναφέρθηκα ήδη στην εισαγωγή μου, στη σημαντική συμβολή της Φόνης Παπαδοπούλου στη θεμελίωση της σύγχρονης Ογκολογίας στο Νοσοκομείο Καβάλας. Υπήρξαν βέβαια και Συνάδελφοι που δειλά – δειλά είχαν ξεκινήσει Χημειοθεραπείες πριν από αυτήν, αλλά η Φόνη μετά την Μετεκπαίδευσή της στο Θεαγένειο αφοσιώθηκε και στους ογκολογικούς ασθενείς της περιοχής μας, προσφέροντάς τους σύγχρονες θεραπείες σε έναν ομολογουμένως αξιοπρεπή χώρο που είχε διαμορφωθεί στον πρώτο όροφο του Σανατορίου.
Η πολυετής θητεία της Φόνης Παπαδοπούλου στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα με τις αμέτρητες χιλιάδες παθολογικών και ογκολογικών ασθενών που νοσήλευσε και αντιμετώπισε, καθώς επίσης και με τις εκατοντάδες νέων Γιατρών που εκπαιδεύτηκαν δίπλα της και τους οποίους υπεραγαπούσε σαν «πνευματικά» της παιδιά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι … «η υστεροφημία είναι το αποτύπωμα που αφήνουμε όταν φύγουμε. Δεν χτίζεται με λόγια αλλά με έργα, με τη στάση μας, με τον τρόπο που αγγίξαμε τις ζωές των άλλων. Δεν έχει να κάνει με φήμη προσωρινή ούτε με τίτλους που χάνονται, είναι η μνήμη που μένει» (Χάρης Πολίτης, Καθρέπτης – Η αλήθεια χωρίς φίλτρα, Εκδόσεις Διόπτρα 2026).
Και πριν καταλήξω με λίγα λόγια επιλόγου, μια πολύ προσωπική εξομολόγηση. Η πορεία μου και η δράση μου στον Ιατρικό Σύλλογο Καβάλας δε θα ήταν αυτή που είναι γνωστή στους Συναδέλφους μου και στους συμπολίτες μου, χωρίς την στήριξη, θα τολμούσα να πω και την ανοχή της Φόνης Παπαδοπούλου και φυσικά του αείμνηστου Θέμη Ζεκερίδη.
Σε λίγες μέρες η Φόνη Παπαδοπούλου έχει τα γενέθλιά της. Την ευχόμαστε ολόψυχα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ, να χαίρεται τις κόρες της που μεγαλουργούν στα ξένα ( Αμερική, Ελβετία) και προπαντός να απολαμβάνει τις μοναδικές στιγμές με τις δύο εγγονές της, την Κλειώ και την Περσεφόνη.
![Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ](https://www.enanews.gr/uploads/2018/11/giatroi-eopyy.png")
ΚΑΒΑΛΑ
«ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017» | Μεγάλη Συναυλία Συμφωνικής Μουσικής – Φρούριο Καβάλας, Τετάρτη 30/8, ώρα 21:00
Μετά την μαγευτική συναυλία της 12ης Αυγούστου στο ΙΜΑΡΕΤ, το «ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2017» που συνδιοργανώνουν ο Δήμος και το Δημοτικό Ωδείο Καβάλας θα κορυφωθεί με τη μεγάλη Συναυλία Συμφωνικής Μουσικής, που θα διεξαχθεί στις 30 Αυγούστου στις 9 το βράδυ στο Φρούριο Καβάλας.
Εκεί θα απολαύσουμε τη νεοϊδρυθείσα Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών υπό τη διεύθυνση του κορυφαίου Έλληνα αρχιμουσικού Βύρωνα Φιδετζή, με σολίστ τον βραβευμένο βιολονίστα Γιάννη Κορμπέτη, πρώην μαθητή του ΔΩΚ και επισκέπτη καθηγητή του ωδείου μας από τη Γερμανία, όπου ζει. Ο σολίστ θα ερμηνεύσει το περίφημο Κοντσέρτο αρ. 3 σε σι ελάσσονα, έργο 61, του Γάλλου συνθέτη του Ρομαντισμού Camille Saint-Saëns. Το ιδιαίτερο στοιχείο αυτής της συναυλίας, βεβαίως, είναι ότι το κοινό της Βόρειας Ελλάδας θα έχει τη μοναδική ευκαιρία να ακούσει ένα υπέροχο έργο του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, τον Συμφωνικό Θρύλο Βασίλης ο Αρβανίτης. Εμπνευσμένη από την ομώνυμη νουβέλα του Στρατή Μυριβήλη για το πρωτοπαλίκαρο και ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα, η μνημειώδης σύνθεση «αφηγείται» με μουσικούς όρους τη θρυλική του ιστορία και κορυφώνεται με έναν λεβέντικο ζεϊμπέκικο – του οποίου τη μελωδία ο ίδιος ο Μυριβήλης είχε τραγουδήσει στον Παπαϊωάννου! Έχοντας προωθήσει την ελληνική λόγια μουσική δημιουργία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό όσο κανείς άλλος, ο πρώην αρχιμουσικός της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών Βύρων Φιδετζής πρότεινε να συμπεριλάβει τιμητικά αυτό το κομμάτι στο πρόγραμμα. Φυσικά η πρότασή του έγινε αμέσως αποδεκτή, καθώς πιστεύουμε ότι με αυτόν τον τρόπο διατηρούμε τουλάχιστον μία νοητή γέφυρα με το Φεστιβάλ «Παπαϊωάννου» ως την επόμενη διοργάνωσή του, παραμένοντας συνεπείς στην καταστατική δέσμευση των ιδρυτών του για την προβολή της μουσικής του καβαλιώτη μουσουργού. Η συναυλία θα ολοκληρωθεί με την επική 2η Ουγγρική Ραψωδία για πιάνο του Franz Liszt, σε μία υπέροχη μεταγραφή για συμφωνική ορχήστρα.
O βιολονίστας Γιάννης Κορμπέτης ξεκίνησε τις σπουδές του στο Δημοτικό Ωδείο Καβάλας. Σε ηλικία 14 ετών πήρε το πρώτο του Πτυχίο στο βιολί με Άριστα παμψηφεί και σε ηλικία 16 ετών πήρε το Δίπλωμα, επίσης με Άριστα παμψηφεί. Από το 1998 ως το 2006 υπήρξε μαθητής του Ulf Hoelscher στην Ανώτατη Κρατική Μουσική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καρσλρούης, από το οποίο έλαβε τα εξής διπλώματα: Δίπλωμα Ορχηστρικής Μουσικής (Orchester Musik, 2003, με βαθμό 1*), Δίπλωμα Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης (Diplom “Künstlerische Ausbildung”, με βαθμό 1*) και Δίπλωμα Σολίστα (Konzertexamen, 2006, με βαθμό 1*).
Έχει εμφανιστεί σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Γερμανία, Ρωσία, Ελβετία, Αυστρία, Ιταλία, Ισπανία και Γαλλία) με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως Ulf Hoelscher, Jean Sulem, Christian Euler, Martin Ostertag και David Geringas, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές από τον Τύπο. Επίσης, έχει ηχογραφήσει έργα για την ελληνική και τη γερμανική ραδιοφωνία (SWR) και έχει κέρδίσει πολλά βραβεία σε εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς. Ως σολίστ έχει συμπράξει με πολλές ορχήστρες: Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα της Κριμαίας, Oρχήστρα Neue Philharmonia Hungarica στο Festival Ruhr, Sinfonietta της Σόφιας στη Σόφια (Festival Salon des Arts NDK), Κρατική Ορχήστρα του Bacau της Ρουμανίας, Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα της Κριμαίας, Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης, Baden Baden Jugendorchester, Ensemble Korrespondenzen Baden-Baden, Festival Orchester Euroclassic, Nürnberger Jugendorchester στο Αρχαίο Θέατρο των Φιλίππων, Ορχήστρα του Φεστιβάλ στο 1ο Φεστιβάλ “Γιάννη. Α. Παπαϊωάννου”. Έχει κερδίσει το χρηματικό βραβείο του Ιδρύματος “Προποντίς”, την υποτροφία “Γ. Α. Παπαϊωάννου”, την υποτροφία του Κοινωφελούς Ιδρύματος “Αλέξανδρος Ωνάσης” και την υποτροφία “Αλεξάνδρα Τριάντη” του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Έχει παρακολουθήσει masterclasses με τους Wolfgang Jahn, Sebastian Schmidt, Sergej Kravchenko, Λεωνίδα Καβάκο, Charles Avsharian, Stephen B. Shipps, Taras Gabora, Sergej Stadler και το Κουαρτέτο Faure. Από το 1998 μέχρι το 2003 υπήρξε μαθητής του Στέλιου Καφαντάρη. Τον Ιούνιο του 2010 υπήρξε Καλλιτεχνικός Διευθυντής και Βοηθός Καθηγητή του Ulf Hoelscher στην ΘΕΡΙΝΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ που διοργανώθηκε στην Ασπροβάλτα. Ο Γιάννης Κορμπέτης παίζει με ένα βιολί τού “Antonio Maria Lavazza”, κατασκευής 1703.
Ο αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής γεννήθηκε και σπούδασε στη Θεσσαλονίκη. Από τη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης πήρε το δίπλωμα του σολίστ βιολοντσέλου (1975) και της διεύθυνσης ορχήστρας (1977). Εμφανίστηκε ως σολίστ και ως διευθυντής ορχήστρας με όλες τις ελληνικές συμφωνικές ορχήστρες και με ξένα συγκροτήματα στην Ελλάδα, στις σημαντικότερες αίθουσες και σε φεστιβάλ όπως το Φεστιβάλ Αθηνών, «Δημήτρια» Θεσσαλονίκης, καθώς και στο εξωτερικό (Ευρώπη, Ασία, Άπω Ανατολή, Αμερική, Βόρεια Αφρική), προβάλλοντας πάντα τη νεοελληνική δημιουργία. Υπήρξε μόνιμος αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1985-1992), επικεφαλής αρχιμουσικός της Κρατικής Φιλαρμονικής του Εκατερίνμπουργκ της Ρωσίας (1990-1992), το 1992 προσκεκλημένος αρχιμουσικός της «Καπέλα Ρωσία» στη Μόσχα (πρώην Ορχήστρας του Υπουργείου Πολιτισμού της ΕΣΣΔ), προσκεκλημένος αρχιμουσικός της Συμφωνικής Ορχήστρας του Πάζαρτζικ της Βουλγαρίας (1990-1999) και καλλιτεχνικός διευθυντής της (1999-2001). Καλλιτεχνικός υπεύθυνος της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης (2000-2005). Μόνιμος αρχιμουσικός της ΚΟΑ από το 1987, χρημάτισε και Καλλιτεχνικός Διευθυντής της την περίοδο 2004-2011.
Δίδαξε στα Τμήματα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθώς και στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής των Μουσικών Σχολείων της χώρας (1994-2005), καθώς και επί σειρά ετών μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τον Οκτώβριο του 2012 εξελέγη μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Η διεθνής κριτική έχει εκθειάσει τις ερμηνείες του και ιδίως την προσπάθειά του για την προβολή της ελληνικής μουσικής. Για την καλλιτεχνική του δράση η Ακαδημία Αθηνών τον τίμησε με το βραβείο Σπύρου Μοντσενίγου (1975). Τιμήθηκε επίσης από την Εθνική Λυρική Σκηνή, τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης καθώς και από άλλους φορείς. Για την προσφορά του στην ελληνική μουσική εξελέγη ομοφώνως επίτιμο μέλος της Ενώσεως Ελλήνων Μουσουργών, ενώ για το δισκογραφικό του έργο τού απονεμήθηκε τιμητική διάκριση και, το 2016, το Μέγα Βραβείο Μουσικής για τη συνολική προσφορά του από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής. Το 2010 αναγορεύτηκε για την πολυετή και ουσιαστική προσφορά του στη μουσική επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον Νοέμβριο του 2016 ανέλαβε την Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Φιλαρμόνιας Ορχήστρας Αθηνών.
Η Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών είναι μια νέα συμφωνική ορχήστρα που ξεκίνησε τη διαδρομή της τον Νοέμβριο του 2016. Η ορχήστρα έθεσε ως καταστατικό στόχο της να ασχοληθεί συστηματικά με τον καλλιτεχνικό και πνευματικό θησαυρό που αποτελεί την νεοελληνική έντεχνη μουσική δημιουργία. Ιδρύθηκε με στόχο να εκτελεί, να ηχογραφεί και εν γένει να προβάλλει την πιο αδικημένη ίσως από τις τέχνες, την έντεχνη μουσική που δημιουργήθηκε και καλλιεργήθηκε κατά τον 19ο τον 20ό και 21ο αιώνα εντός ή εκτός των ελληνικών συνόρων από Έλληνες ή ελληνικής καταγωγής συνθέτες. Πρόκειται για ένα σημαντικότατο κλάδο του Νεοελληνικού Πολιτισμού που μέχρι σήμερα δεν έχει προβληθεί όσο του αξίζει. Σημαντικό μέρος των έργων που εκτελούνται από την ορχήστρα έχει ανακαλυφθεί και αποκατασταθεί από την μουσικολογική έρευνα που υλοποιείται με διάφορες μορφές και σε διάφορα επίπεδα στα ελληνικά πανεπιστήμια.
Πρόεδρος της ορχήστρας είναι ο Καθηγητής Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντής του Εργαστηρίου Μελέτης της Νεοελληνικής Μουσικής, κ. Νίκος Μαλιάρας. Την Καλλιτεχνική Διεύθυνση της Ορχήστρας ανέλαβε ο διεθνώς καταξιωμένος μαέστρος, και πολύ γνωστός για την έρευνά του στο πεδίο της Νεοελληνικής Μουσικής, πρώην Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών κ. Βύρων Φιδετζής. Στις συναυλίες περιλαμβάνεται πάντοτε τουλάχιστον ένα ελληνικό έργο, όπως και έργα του διεθνούς ρεπερτορίου που, παρόλη την αξία τους είναι ελάχιστα γνωστά στο Ελληνικό κοινό.
Στη διαδρομή της, η Φιλαρμόνια έχει ερμηνεύσει σπάνια έργα έργα των Νικόλαου Χαλικιόπουλου-Μάντζαρου, Παύλου Καρρέρ, Ιωσήφ-Μιχαήλ Στρατίκου, Δημητρίου Λιάλιου, Μανώλη Καλομοίρη, Βασίλη Καλαφάτη, Νίκου Σκαλκώτα, Δημήτρη Μητρόπουλου, Γιάννη Α. Παπαϊωάννου, Θεόδωρου Καρυωτάκη, Δημήτρη Θέμελη, Περικλή Κούκου και άλλων Ελλήνων συνθετών της σύγχρονης περιόδου, αλλά και έργα Mozart, Haydn, Beethoven, Schubert, Mendelssohn, Tchaikovsky, Arensky, Kalinnikov κ.ά., αποσπώντας θετικότατες κριτικές του Τύπου. Έχει επίσης ηχογραφήσει την Συμφωνία σε λα ελάσσονα του Βασίλη Καλαφάτη με τον διεθνούς φήμης Tonmeister Hans Kipfer. Στις 9 Απριλίου 2017 ερμήνευσε σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, το Requiem του Δημητρίου Λιάλιου έργο του 1889, το οποίο παρέμενε ανεκτέλεστο επί 130 περίπου χρόνια.
Η Ορχήστρα έχει ήδη συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες σολίστ και μαέστρους. Στο πρόγραμμα της καλλιτεχνικής περιόδου 2017-18 περιλαμβάνονται αρκετές πρώτες παγκόσμιες εκτελέσεις ελληνικών έργων, καθώς και ηχογραφήσεις δύο εμβληματικών συμφωνικών έργων του Νίκου Σκαλκώτα και του Γιάννη Α. Παπαϊωάννου. Έδρα της ορχήστρας είναι ο Χώρος Τέχνης και Πολιτισμού «Άρτεμις», στον Άλιμο. Περισσότερες πληροφορίες: www.apho.gr
Είσοδος: 10 ευρώ – Μαθητές: Δωρεάν.
ΘΑΣΟΣ
Θάσος: Με δημιουργία και όμορφες αναμνήσεις ολοκληρώθηκε το 14ο Θερινό Σχολείο Τέχνης
Με όμορφες εικόνες, δημιουργικές εμπειρίες και έντονα συναισθήματα ολοκληρώθηκε το 14ο Θερινό Σχολείο Τέχνης του Πολιτιστικού Συλλόγου Λιμεναρίων «Το Κάστρο».
Για ακόμη μία χρονιά, οι χώροι των Αποθηκών, τα μουσεία, το εργαστήρι του Κώστα Λόβουλου και η γύρω περιοχή γέμισαν με τις φωνές και τα χαμόγελα των παιδιών, τα οποία συμμετείχαν σε ένα πλούσιο πρόγραμμα καλλιτεχνικών, εκπαιδευτικών και δημιουργικών δραστηριοτήτων.
Σύμφωνα με τον Πολιτιστικό Σύλλογο, σε μια εποχή κατά την οποία τα παιδιά έχουν αυξημένη ανάγκη από ουσιαστικά ερεθίσματα, δημιουργική απασχόληση και επαφή με τον πολιτισμό, δράσεις όπως το Θερινό Σχολείο Τέχνης δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά πραγματική ανάγκη και επένδυση στο μέλλον του τόπου.
Το Θερινό Σχολείο Τέχνης προσφέρεται εδώ και 14 χρόνια εντελώς δωρεάν από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Λιμεναρίων «Το Κάστρο», ο οποίος καλύπτει το σύνολο των εξόδων, ώστε κανένα παιδί να μη στερείται τη χαρά της συμμετοχής.
Καθοριστική είναι η συμβολή του συνεργάτη και συντονιστή του Θερινού Σχολείου Τέχνης, Κώστα Βλαστάρη, καθώς και των εκπαιδευτικών και συνεργατών που προσφέρουν εθελοντικά τον χρόνο, τις γνώσεις και την αγάπη τους.
Το φετινό πρόγραμμα περιλάμβανε μουσική, γλυπτική, ζωγραφική, κουκλοθέατρο, σκάκι, εργαστήρι πειραμάτων, εργαστήρι ώχρας, παρασκευή σαπουνιού και αστροπαρατήρηση.
Ο Σύλλογος ευχαριστεί θερμά τους συνεργάτες Κώστα Καμαργιάνη, Χρήστο Πατουργιά, Άλεξ Παρασίδη, Σταύρο Σαραντίδη, Νατάσα Βιολιστή, Ελένη Σταματίου, Χρήστο Χριστίδη, Παναγιώτη Παζούλη και το ΕΚΦΕ Δράμας.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται και στους ανθρώπους που αποτέλεσαν τους βασικούς πυλώνες του Θερινού Σχολείου Τέχνης όλα αυτά τα χρόνια: τον Κώστα Λόβουλο, τον Άγγελο Ζαγοριανό, τον Ιορδάνη Καλαϊτζίδη και τον Κώστα Βλαστάρη.
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιμεναρίων «Το Κάστρο» ανανεώνει το ραντεβού του με τα παιδιά για το 15ο Θερινό Σχολείο Τέχνης.
Φωτογραφικό υλικό:
ΚΑΒΑΛΑ
Καβάλα: Ο «Ζέφυρος» επιστρέφει με θερινές προβολές στην αυλή του 5ου Γυμνασίου
Ο θερινός κινηματογράφος «Ζέφυρος» του Συλλόγου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας επιστρέφει και φέτος, φιλοξενώντας τις προβολές του στην αυλή του 5ου Γυμνασίου Καβάλας, καθώς συνεχίζονται οι εργασίες ανακαίνισης της ιστορικής του έδρας.
Χάρη στη συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας και τη φιλοξενία του 5ου Γυμνασίου, οι κινηματογραφόφιλοι θα έχουν και φέτος την ευκαιρία να απολαύσουν ταινίες κάτω από τον έναστρο ουρανό, σε έναν χώρο που μετατρέπεται για ακόμη μία χρονιά σε θερινό σινεμά.
Το φετινό πρόγραμμα περιλαμβάνει ταινίες πρώτης προβολής, δημιουργίες του παγκόσμιου κινηματογράφου αλλά και κλασικά αριστουργήματα, με δύο βασικούς θεματικούς άξονες: την πυρηνική οικογένεια μέσα από τη σύγχρονη κινηματογραφική ματιά και την αλληλεγγύη ως μοχλό στήριξης σε δύσκολες καταστάσεις.
Οι προβολές ξεκινούν στις 15 Ιουλίου και θα πραγματοποιούνται καθημερινά, εκτός Δευτέρας, στην αυλή του 5ου Γυμνασίου (Θ. Πουλίδου 14-16). Η ώρα έναρξης είναι 21:30 έως τις 16 Αυγούστου και 21:00 από τις 18 Αυγούστου, ενώ το εισιτήριο παραμένει στα 5 ευρώ.
Πρόγραμμα προβολών
- 15-19 Ιουλίου: Οδός Μάλαγα (Calle Málaga) – Μαρόκο/Ισπανία (2025)
- 21-23 Ιουλίου: Η Έμπιστη (Kuangye shidai) – Τουρκία (2025)
- 24-26 Ιουλίου: Η Αγάπη που Απομένει (Ástin sem eftir er) – Ισλανδία (2025)
- 28-30 Ιουλίου: Φράουλα και Σοκολάτα (Fresa y Chocolate) – Κούβα (1993)
- 31 Ιουλίου – 2 Αυγούστου: Δυστυχώς Βρίζω (I Swear) – Μεγάλη Βρετανία (2025)
- 4-6 Αυγούστου: Το Δείπνο του Φράνκο (La Cena) – Ισπανία (2025)
- 7-9 Αυγούστου: Παγιδευμένοι (Shorta) – Δανία (2020)
- 11-13 Αυγούστου: Ο Αντικαταστάτης (El Sustituto) – Ισπανία (2021)
- 14-16 Αυγούστου: Το Πατρικό (La Casa) – Ισπανία (2024)
- 18-20 Αυγούστου: Primavera – Ιταλία (2025)
- 21-23 Αυγούστου: Το Παρίσι του Σουλεϋμάν (L’Histoire de Souleymane) – Γαλλία (2024)
- 25-27 Αυγούστου: Μητέρα, Πατρίδα (Matria) – Ισπανία (2023)
- 28-30 Αυγούστου: Η Μυστική Λέσχη (El Club) – Χιλή (2015)
- 1-3 Σεπτεμβρίου: Lady Macbeth – Ηνωμένο Βασίλειο (2016)
- 4 Σεπτεμβρίου: Σπασμένη Φλέβα (Ελλάδα, 2025), με παρουσία του σκηνοθέτη, ηθοποιών και συντελεστών της ταινίας.
- 5 Σεπτεμβρίου: Εκδήλωση με θέμα «Από το καπνεμπόριο στον πολιτισμό: Η ζωντανή ιστορία του Σουηδικού Σπιτιού Καβάλας», με ελεύθερη είσοδο.
ΚΑΒΑΛΑ
Καβάλα: Ο Ξενοφών Κροκίδης αποχαιρετά την Περσεφόνη Παπαδοπούλου
Με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό κείμενο, ο Διευθυντής του Παθολογικού Τομέα του Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας, Ξενοφών Κ. Κροκίδης, αποχαιρετά τη Συντονίστρια Διευθύντρια του Α’ Παθολογικού Τμήματος, Περσεφόνη (Φόνη) Παπαδοπούλου, με αφορμή τη συνταξιοδότησή της.
Ο κ. Κροκίδης περιγράφει τη συνεργασία τους που διήρκεσε περισσότερο από δύο δεκαετίες, σκιαγραφώντας άγνωστες πτυχές της προσωπικότητας της γιατρού και αναδεικνύοντας την προσφορά της τόσο στην Παθολογική Κλινική όσο και στην ανάπτυξη της σύγχρονης Ογκολογίας στο Νοσοκομείο Καβάλας.
Στο κείμενο κάνει λόγο για μια κλινική που λειτουργούσε ως «οικογένεια», με στενούς δεσμούς μεταξύ γιατρών, νοσηλευτών και προσωπικού, ενώ επισημαίνει ότι η Περσεφόνη Παπαδοπούλου ενθάρρυνε διαρκώς την επιστημονική κατάρτιση των συνεργατών της, μέσα από συμμετοχές σε συνέδρια, μετεκπαιδευτικά μαθήματα και ερευνητικές εργασίες.
Παράλληλα, αναφέρεται στις αρχές που τη χαρακτήριζαν, όπως η ειλικρίνεια, η εργατικότητα και η αποστροφή της απέναντι στο ψέμα και την τεμπελιά, υπογραμμίζοντας ότι αποτελούσε πρότυπο για τους νεότερους γιατρούς.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη συμβολή της στην ογκολογική φροντίδα των ασθενών της περιοχής, μετά τη μετεκπαίδευσή της στο Θεαγένειο, καθώς και στο σημαντικό αποτύπωμα που αφήνει πίσω της, έχοντας εκπαιδεύσει εκατοντάδες νέους γιατρούς και προσφέρει τις υπηρεσίες της σε χιλιάδες ασθενείς.
Ο Ξενοφών Κροκίδης κλείνει το αφιέρωμά του με μια προσωπική εξομολόγηση, ευχαριστώντας την Περσεφόνη Παπαδοπούλου για τη στήριξη που του παρείχε όλα αυτά τα χρόνια, τόσο στην επαγγελματική του πορεία όσο και στη δράση του στον Ιατρικό Σύλλογο Καβάλας.
Αυτούσιο το κείμενο του Ξενοφώντα Κ. Κροκίδη
Η δικιά μου Φόνη …
του Ξενοφώντα Κ. Κροκίδη
Παθολόγου
Διευθυντή Παθολογικού Τομέα
Γενικού Νοσοκομείου Καβάλας
Πρόσφατα, η κοινή γνώμη της πόλης και της περιοχής μας ενημερώθηκε για την συνταξιοδότηση της Συντονίστριας Διευθύντριας του Α΄ Παθολογικού Τμήματος του Νοσοκομείου μας κυρίας Περσεφόνης Παπαδοπούλου, από ένα άκρως συγκινητικό δημοσίευμα της ΠΡΩΙΝΗΣ, το οποίο διακατέχονταν από απεριόριστο σεβασμό στο πρόσωπό της αλλά παράλληλα έκανε αναφορά στη συμβολή της στη θεμελίωση της σύγχρονης Ογκολογίας στη Καβάλα. Στις επόμενες γραμμές, θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω κάποιες άγνωστες – για το ευρύ κοινό – πτυχές της προσωπικότητάς της που βασίζεται στη συμπόρευσή μας για δύο και πλέον δεκαετίες στην Α΄ Παθολογική Κλινική του Νοσοκομείου μας.
Αν υπάρχει μια λέξη που συμπυκνώνει τη λειτουργία της Α΄ Παθολογικής Κλινικής, επί των ημερών της Φόνης Παπαδοπούλου, αυτή είναι η λέξη ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Είμασταν όλοι μαζί, γιατροί (ειδικοί και ειδικευόμενοι), νοσηλευτές/τριες, προσωπικό καθαριότητας και άλλοι, τόσο στις χαρές (γεννήσεις, βαπτίσεις, γάμοι), όσο και στις λύπες (κηδείες) συναδέλφων, συγγενών ή προσφιλών μας προσώπων. Η ονομαστική γιορτή και τα γενέθλια του κάθε μέλους της οικογένειάς μας, είχε μια ξεχωριστή αντιμετώπιση. Η επιστροφή μας από κάποιο ολιγοήμερο η πολυήμερο ταξίδι συνοδευόταν πάντα από κάποιο αναμνηστικό η συμβολικής σημασίας δώρο, όπως ακριβώς κάνουμε και με τα μέλη των οικογενειών μας. Δε θα ξεχάσω βέβαια τα «τρικούβερτα γλέντια» που κάναμε κάθε αρχή του χρόνου, κατά τη διάρκεια της κοπής της πίτας της Κλινικής, όπου δινόταν σε όλους μας η δυνατότητα να ξεδιπλώσουμε και άλλα ταλέντα μας.
Επίσης, αν υπήρχε ένας και μόνος επιθετικός προσδιορισμός με τον οποίο θα χαρακτήριζα την καθημερινότητα της Α΄ Παθολογικής Κλινικής, αυτός θα ήταν η λέξη «ΖΩΝΤΑΝΗ» Κλινική. Σαν «μάνα του λόχου» ρύθμιζε έγκαιρα τη συμμετοχή, όχι μόνο των γιατρών (ειδικών και ειδικευόμενων) αλλά και νοσηλευτριών, σε Συνέδρια, Συμπόσια, Ημερίδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, τόσο για την επιμόρφωσή μας, όσο και για την παρουσίαση εργασιών που είχαν εκπονηθεί από την Κλινική μας. Ο ενθουσιασμός και η δίψα για μάθηση των γιατρών της Κλινικής, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι τα Μετεκπαιδευτικά Μαθήματα πραγματοποιούνταν εκτός ωραρίου, τις απογευματινές ώρες, προκειμένου να μην παρεμποδίζεται η πρωινή λειτουργία της Κλινικής. Μάλιστα, ο εισηγητής του κάθε μαθήματος φρόντιζε εκτός από τις διαφάνειες, να προετοιμάσει και έντυπες σημειώσεις για τους συμμετέχοντες στο μάθημα.
Δύο πράγματα που διαχρονικά απεχθάνεται η Φόνη, τόσο ως γιατρός, όσο και ως άνθρωπος είναι το ΨΕΜΑ και η ΤΕΜΠΕΛΙΑ. Εξοργιζόταν όταν – σπάνια – διαπίστωνε ότι ένας συνεργάτης της την απέκρυπτε την αλήθεια, ενώ ήταν «αλλεργική» με την οκνηρία κάποιων ελάχιστων συνεργατών της, όλα αυτά τα χρόνια που ασκούσε χρέη Διευθύντριας της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου μας. Φρόντιζε βέβαια η ίδια να δίνει το παράδειγμα, με την εργατικότητα, την ευθύτητά της και τη ζωντάνια της.
Αναφέρθηκα ήδη στην εισαγωγή μου, στη σημαντική συμβολή της Φόνης Παπαδοπούλου στη θεμελίωση της σύγχρονης Ογκολογίας στο Νοσοκομείο Καβάλας. Υπήρξαν βέβαια και Συνάδελφοι που δειλά – δειλά είχαν ξεκινήσει Χημειοθεραπείες πριν από αυτήν, αλλά η Φόνη μετά την Μετεκπαίδευσή της στο Θεαγένειο αφοσιώθηκε και στους ογκολογικούς ασθενείς της περιοχής μας, προσφέροντάς τους σύγχρονες θεραπείες σε έναν ομολογουμένως αξιοπρεπή χώρο που είχε διαμορφωθεί στον πρώτο όροφο του Σανατορίου.
Η πολυετής θητεία της Φόνης Παπαδοπούλου στο Γενικό Νοσοκομείο Καβάλας άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα με τις αμέτρητες χιλιάδες παθολογικών και ογκολογικών ασθενών που νοσήλευσε και αντιμετώπισε, καθώς επίσης και με τις εκατοντάδες νέων Γιατρών που εκπαιδεύτηκαν δίπλα της και τους οποίους υπεραγαπούσε σαν «πνευματικά» της παιδιά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι … «η υστεροφημία είναι το αποτύπωμα που αφήνουμε όταν φύγουμε. Δεν χτίζεται με λόγια αλλά με έργα, με τη στάση μας, με τον τρόπο που αγγίξαμε τις ζωές των άλλων. Δεν έχει να κάνει με φήμη προσωρινή ούτε με τίτλους που χάνονται, είναι η μνήμη που μένει» (Χάρης Πολίτης, Καθρέπτης – Η αλήθεια χωρίς φίλτρα, Εκδόσεις Διόπτρα 2026).
Και πριν καταλήξω με λίγα λόγια επιλόγου, μια πολύ προσωπική εξομολόγηση. Η πορεία μου και η δράση μου στον Ιατρικό Σύλλογο Καβάλας δε θα ήταν αυτή που είναι γνωστή στους Συναδέλφους μου και στους συμπολίτες μου, χωρίς την στήριξη, θα τολμούσα να πω και την ανοχή της Φόνης Παπαδοπούλου και φυσικά του αείμνηστου Θέμη Ζεκερίδη.
Σε λίγες μέρες η Φόνη Παπαδοπούλου έχει τα γενέθλιά της. Την ευχόμαστε ολόψυχα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ, να χαίρεται τις κόρες της που μεγαλουργούν στα ξένα ( Αμερική, Ελβετία) και προπαντός να απολαμβάνει τις μοναδικές στιγμές με τις δύο εγγονές της, την Κλειώ και την Περσεφόνη.
Απάντηση