Οταν ο Ζέλικο συνάντησε τον Δημήτρη, λοιπόν… Μια παλιά αγαπησιάρικη ιστορία κορυφώνεται απόψε σε ένα γήπεδο στο οποίο πριν από επτά χρόνια οι δυο τους ρουφούσαν το νέκταρ του τέταρτου από τους πέντε ευρωπαϊκούς θριάμβους τους οποίους πέτυχαν οι «πράσινοι» επί των ημερών τους!

Στα δεκατρία χρόνια που πέρασαν μαζί στον πάγκο του Παναθηναϊκού δημιούργησαν και άφησαν ως κληροδότημα μια ανεκτίμητη περιουσία που περιλαμβάνει έντεκα πρωταθλήματα, επτά Κύπελλα και πέντε χρυσοποίκιλτα τρόπαια της Ευρωλίγκας!

Οι δρόμοι τους συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο Ακερσλοτ της Ολλανδίας το καλοκαίρι του 1993, όταν ο τριαντατριάχρονος (και ήδη πρωταθλητής Ευρώπης, το 1992 στην Κωνσταντινούπολη, με την Παρτιζάν Βελιγραδίου) Ομπράντοβιτς βρισκόταν στον πάγκο της Τζουβεντούτ Μπανταλόνα, ενώ ο κατά μία δεκαετία νεότερος Ιτούδης μαθήτευε στο πλευρό του Μπόσκο Μπόζιτς στην ΚΚ Ζάγκρεμπ.

Η γνωριμία τους ήταν τυχαία και έμελλε να αποδειχθεί μοιραία! Οι δύο ομάδες συμμετείχαν σε ένα τουρνουά προετοιμασίας, στο οποίο παρεμπιπτόντως αγωνιζόταν και ο Ηρακλής με προπονητή τον Ντράγκαν Σάκοτα, ασίσταντ τον Λευτέρη Σούμποτιτς και παίκτη τον (νυν κόουτς) της ΑΕΚ Γιούρι Ζντοβτς. Με το που έφτασαν οι αποστολές στο Ακερσλοτ ο Ιτούδης αναζήτησε τον Ομπράντοβιτς όχι μονάχα για να γνωριστούν, αλλά και για να του δώσει έναν φάκελο εκ μέρους του Ντούσαν Ιβκοβιτς.

Μετά από κάθε επιτυχία τους, οι δύο κουμπάροι συνήθιζαν να πανηγυρίζουν στα μπουζούκια.

«Γάμος» δεκατριών ετών
Εστω και σε ρόλο γραμματοκομιστή, λοιπόν, ο νυν προπονητής της ΤΣΣΚΑ Μόσχας συστήθηκε επισήμως στον Ομπράντοβιτς και αυτός ο έρωτας με την πρώτη ματιά έμελλε να εξελιχθεί σε έναν γάμο που κράτησε δεκατρία χρόνια, σε μια παντοτινή σχέση ζωής, σε μια διπλή κουμπαριά και κατόπιν όλων αυτών, φτάνει απόψε σε έναν τελικό… Στον τελικό της ζωής τους!

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο Ομπράντοβιτς κόντεψε να παίξει με προπονητή τον Ιτούδη! Προτού αποφασίσει εν μία νυκτί (και ενώ η σύζυγός του τον αποκάλεσε «θεότρελο» γι’ αυτή την επιλογή του) να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, προτού αφήσει σύξυλο τον Ιβκοβιτς ο οποίος τον περίμενε το πρωί στο αεροδρόμιο για να ταξιδέψουν με την Εθνική ομάδα στο Ντόρτμουντ και προτού αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Παρτιζάν είχε δεχθεί πρόταση από τον Μπόζιτς για να μεταγραφεί στην ΚΚ Ζάγκρεμπ, αλλά την αρνήθηκε. Στα χρόνια που πέρασαν μετά τη γνωριμία τους στο Ακερσλοτ, ο Δημήτρης και ο Ζέλικο συνέχισαν τις επαφές τους και πλησίασαν πολύ ο ένας τον άλλον. Το αποτέλεσμα;

Οταν το 1999 ο Ομπράντοβιτς άφησε το Τρεβίζο για να μετακομίσει στην Αθήνα και να αναλάβει τον Παναθηναϊκό ήξερε καλά σε ποιον θα απευθυνόταν για να βρίσκεται στο πλευρό του ως συνεργάτης προπονητής, ως άνθρωπος της εμπιστοσύνης του, ως αφοσιωμένος φίλος, ακόμη και ως διερμηνέας!

Απλώς όταν τσατιζόταν πολύ, έπαιρνε το μελιτζανί χρώμα και έσφιγγε το μπρελόκ με το τριφύλλι στα χέρια του, άφηνε τον Δημήτρη να κάθεται σιωπηλός δίπλα του και μιλούσε στα αγγλικά για να καταλαβαίνουν όλοι από πρώτο χέρι τον θυμό του!

Αριστερά, ο Ομπράντοβιτς κρατά στην αγκαλιά τη βαφτισιμιά του και κόρη
του Ιτούδη, Αλεξάνδρα. Δεξιά, πανηγυρίζοντας ένα από τα πολλά τρόπαια που κατέκτησαν ως δίδυμο.

Πριν από τον γάμο τους στον Παναθηναϊκό, ο Ομπράντοβιτς και ο Ιτούδης λίγο έλειψε να περάσουν βέρες με τον Αρη, ωστόσο αυτό το φλερτ δεν ευοδώθηκε. Στις αρχές Ιουνίου του 1999 συναντήθηκαν στο Πανόραμα της Θεσσαλονίκης και εκεί έδωσαν τα χέρια για να κατηφορίσουν μαζί στην Αθήνα και να θεμελιώσουν την πράσινη δυναστεία, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Σούμποτιτς, ο οποίος είχε οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στο repeat (1998, 1999) μετά από δεκατέσσερα «πέτρινα χρόνια».

Για τον Ομπράντοβιτς ο Παναθηναϊκός υπήρξε ο τέταρτος σταθμός της καριέρας του, μετά την Παρτιζάν Βελιγραδίου, την Τζουβεντούτ Μπανταλόνα και τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ παράλληλα βρισκόταν στον πάγκο της εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας.

Ο Ιτούδης μετά την παλιννόστησή του από το Ζάγκρεμπ είχε εργαστεί ως ασίσταντ, αλλά και ως πρώτος προπονητής στον ΠΑΟΚ, στον Πανιώνιο, στον Φίλιππο Θεσσαλονίκης και στη ΜΕΝΤ, από την οποία παραιτήθηκε για να ακολουθήσει τον Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό.

Στις 5 Μαΐου του 2002 ο Παναθηναϊκός στέφθηκε για τρίτη φορά στην ιστορία του πρωταθλητής Ευρώπης, γράφοντας το περιλάλητο έπος της Μπολόνια. Το ίδιο βράδυ, υπό μορφήν προσωπικού πριμ, ο Ιτούδης ζήτησε από τον Ομπράντοβιτς να σφραγίσουν τη συνεργασία και τη φιλία τους με μια κουμπαριά: στις 23 Ιουνίου του 2002 ο Ζέλικο πάντρεψε στη Θεσσαλονίκη τον Δημήτρη με τη Μαρία, παρόντων μεταξύ άλλων του Ντούσαν Ιβκοβιτς και του κοινού φίλου τους Αντώνη Ρέμου, ενώ μετά από τέσσερα χρόνια βάφτισε και την κόρη τους, την Αλεξάνδρα, που γεννήθηκε στις 16 Μαΐου του 2005.

Φενερμπαχτσέ και ΤΣΣΚΑ συγκρούονται απόψε στον τελικό του Φάιναλ Φορ, με έπαθλο την κούπα της Ευρωλίγκας.

Το πανηγύρι της πρόκρισης
Εντεκα χρόνια αργότερα η Αλεξάνδρα δεν χορταίνει από τις μεγάλες αγκαλιές. Την Τετάρτη το βράδυ έπεσε σε αυτήν του νονού της όταν τον είδε στο εστιατόριο Augustiner του Βερολίνου, όπου έτυχε να τρώνε ο Ιτούδης με την οικογένεια και τους συνεργάτες του και ο Ομπράντοβιτς με τους δύο βοηθούς του και προχθές το βράδυ, μετά τη λήξη του ημιτελικού ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Λοκομοτίβ Κουμπάν, όρμησε κλαίγοντας σε εκείνη του μπαμπά της για να πανηγυρίσουν μαζί την πρόκριση στον τελικό…

Στους παράλληλους βίους τους με τον Παναθηναϊκό ο Ζέλικο και ο Δημήτρης βρέθηκαν οκτώ φορές σε Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας και κατέκτησαν μαζί πέντε τίτλους. Στη σόλο καριέρα του ο Ιτούδης πήρε το βάπτισμα του πυρός πέρυσι στη Μαδρίτη, όπου του έφραξε τον δρόμο προς τον τελικό ο Γιάννης Σφαιρόπουλος με τον Ολυμπιακό και έναν χρόνο αργότερα στο Βερολίνο επέστρεψε δριμύτερος κόντρα στον (προπονητή της Λοκομοτίβ Κουμπάν) Γιώργο Μπαρτζώκα.

Λένε πως οι παλιές αγάπες πάνε στον Παράδεισο, έστω κι αν κάποια στιγμή παρασπονδούν! Οι σχέσεις του Ομπράντοβιτς με τον Ιτούδη πέρασαν μια κρίσιμη φάση μετά την αποχώρησή τους από τον Παναθηναϊκό, αλλά, ως γνωστόν, ο πανδαμάτωρ χρόνος επουλώνει τις πληγές, εκτός κι αν ξανανοίξουν στον σημερινό τελικό!

Απόψε θα αγκαλιαστούν, θα φιληθούν τρεις φορές και ύστερα ο καθένας θα τραβήξει προς τον πάγκο του και θα επιδοθούν σε μια μάχη εκ του συστάδην, που κανείς δεν ξέρει πώς θα καταλήξει. Σε κάθε περίπτωση αυτός ο τελικός μοιάζει βγαλμένος από τα όνειρά τους και σηματοδοτεί μια πολύ ξεχωριστή και μοναδική στιγμή στο χρονικό του ευρωπαϊκού μπάσκετ…

Οταν ο Δημήτρης αποχώρησε από την τουρκική Μπάνβιτ Μπαντίρμα για να αναλάβει την ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήξερε ότι αργά ή γρήγορα θα συναντούσε σε έναν τελικό της Ευρωλίγκας τον μέντορά του, ο οποίος στο μεταξύ μετά από έναν χρόνο αγρανάπαυσης διέβη τον Βόσπορο για να καθίσει στον πάγκο της Φενερμπαχτσέ Ούλκερ.

Πριν από αυτόν τον μνημειώδη τελικό πρόλαβαν να βρεθούν ενώπιος ενωπίω πέντε φορές, με το σκορ να είναι 4-1 υπέρ του Ιτούδη: τη σεζόν 2013-14 στο τουρκικό πρωτάθλημα η Μπάνβιτ νίκησε τη Φενερμπαχτσέ με 79-78 και 91-76, ενώ στους τρεις αγώνες της περσινής Ευρωλίγκας η ΤΣΣΚΑ σημείωσε δύο νίκες (84-81, 86-80) και μία ήττα (75-81).