Το λέγαμε και τότε. Τις εκλογές του Ιούλη του ’19 δεν τις κέρδισε ο Μητσοτάκης. Τις εκλογές τις κέρδισε το σύστημα. Σύστημα που για όλη τη μεταπολεμική περίοδο αλλά και παλιότερα έλεγχε και ελέγχει όλους τους αρμούς της εξουσίας. Ο Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός έχει αποδεχτεί τον άχαρο ρόλο του αυτοφωράκια του συστήματος.

Η πρόσφατη δημόσια αφόδευση του εφοπλιστή, δωρητή των παγουρίνο Λασκαρίδη στο πρόσωπό του –δυστυχώς για τον τόπο– αποκαλύπτει την πλήρη αδυναμία του πρωθυπουργού. Ο εν λόγω κύριος δεν τον θεωρεί άξιο ούτε να τον εξομοιώσει με το άτομο που βρίσκεται στον προθάλαμο των δημόσιων ουρητηρίων, καθισμένο δίπλα στο τραπεζάκι του, με την προσμονή να αποθέσουν οι «ανακουφισμένοι» τον οβολό τους.

Λόγος βορβορώδης, εκστομισμένος από τον αυθεντικό εκφραστή του Συστήματος. Λόγος που απηχεί την έσχατη ανυποληψία του πολιτικού προσωπικού της κυβέρνησης των «αρίστων».

Σοκαριστικό το ξεγύμνωμα που υπέστη ο «συναχωμένος» Υπουργός Ναυτιλίας Πλακιωτάκης, όταν δεν άκουσε, δε μύρισε και δεν αντέδρασε στην όζουσα αφόδευση του εφοπλιστή.

Δυστυχώς το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, δίκην λοιμώδους δυσεντερίας, προσβάλλει όλο και περισσότερα κομματικά στελέχη της ΝΔ.

– Πριν λίγες μέρες ο σύμβουλος επί των οικονομικών του Μητσοτάκη, Πατέλης σε μια κρίση δυσεντερίας εξέμεσε τη φράση ότι οι κάτοχοι διδακτορικών και άλλων ακαδημαϊκών τίτλων προφανώς κατατρύχονται από το σύνδρομο κοινωνικής οκνηρίας. Για τούτο και η κυβέρνηση των «αρίστων» -ορθώς πράττουσα- τους εκβράζει ως παρείσακτους στην Εσπερία. Πόσους άραγε βιασμούς μπορεί να αντέξει ο κοινός νους;

– Μήπως όμως και η περιώνυμη επί του Πολιτισμού Υπουργός κ. Μενδώνη δεν είναι στοιχισμένη στην ίδια γραμμή Πατέλη;

Ακυρώνοντας συλλήβδην μια στρατιά αρχαιολόγων παγκόσμιας ακτινοβολίας, φορτωμένων με διδακτορικούς τίτλους και επιστημονικές περγαμηνές, υλοποιεί ως σύγχρονος Ηρόστρατος τους μεγαλόπνοους σχεδιασμούς της -καθ’υπαγόρευση του συστήματος-, είτε πρόκειται για την απόσπαση και μεταφορά των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, είτε πρόκειται για την ολοκλήρωση της τσιμεντόστρωσης του Ιερού Βράχου, υπακούοντας στο κέλευσμα «Τσιμέντο να γίνει».

Είναι πλέον πρόδηλο πως η Κυβέρνηση Μητσοτάκη από την πρώτη στιγμή επέλεξε να εκχωρήσει τη διακυβέρνηση της χώρας στον φυσικό της προστάτη. Στο σύστημα.

Αναγνωρίζοντας πως η εκλογική νίκη της, ήταν αποτέλεσμα της στήριξής της από το σύστημα, έκρινε πως πάραυτα θα έπρεπε να ανταποδώσει σ’ αυτό τα οφειλόμενα.

– Η αρχή έγινε με τα συστημικά ΜΜΕ. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε τέτοια και τόση παραποίηση της πραγματικότητας από την πλευρά των ΜΜΕ. Τα Πέτσινα χρήματα, οι αναστολές των οφειλομένων από την πλευρά τους για τη χρήση δημόσιου αγαθού, των συχνοτήτων, έφεραν ως αποτέλεσμα τις Πέτσινες ειδήσεις που έχουν καταγραφεί πλέον στη συλλογική μνήμη ως μνημείο επαίσχυντης προπαγάνδας.

– Τη σκυτάλη παίρνει ο ΣΕΒ, καθώς τα νομοθετήματα που αφορούν την «ανάπτυξη» όπως το εργασιακό, από το πληκτρολόγιο του ΣΕΒ έχουν πληκτρολογηθεί. Το πόρισμα Πισσαρίδη άλλωστε αποκαλύπτει τον πραγματικό συντάκτη του. Το «για την αντιγραφή» των νομοσχεδίων απ’ την κυβέρνηση είναι πλέον κοινό μυστικό.

– Ο απόηχος από τη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη ως αρχηγού τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη βήμα της Ολομέλειας ηχεί στα αφτιά όλων μας, όταν αποκαλούσε τους μαθητές-πελάτες. Την ώρα εκείνη προφανώς μιλούσε ως εκπρόσωπος των κολεγιαρχών.

Μιλούσε με τη φωνή των κυρίων του. Συνεπής άλλωστε μ’ αυτήν του τη δήλωση και η απόφαση της Κεραμέως για μείωση του αριθμού των εισακτέων για φέτος κατά 25 χιλιάδες. Μείωση που θα αποφέρει αυγάτισμα των «πελατών» στα κολλέγια και στα ιδιωτικά τους ΙΕΚ.

– Στην ίδια γραμμή εξυπηρέτησης του συστήματος στο χώρο της Υγείας οι ανήκουστες δηλώσεις του alter ego του πρωθυπουργού, Γεραπετρίτη σχετικά με την άρνηση ίδρυσης των απαραίτητων ΜΕΘ μεσούσης της πανδημίας. Στην ίδια γραμμή και οι δηλώσεις του μονίμως πάσχοντος από το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, Αδώνιδος.

– Πώς θα μπορούσε να μη δηλώσει την ιερή του προσήλωση στους πάτρονες του συστήματος ο Υπουργός Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης, το εξαπτέρυγο του νεοφιλελευθερισμού και ο λάτρης των fast track ιδιωτικοποιήσεων. Άλλωστε τα διαπιστευτήριά του τα κατέθεσε πολύ πριν, με την περίφημη ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής. Προφητικό για την περίπτωση το σλόγκαν που διακήρυττε. «Η ΕΛΛΑΔΑ ΨΗΛΑ» Προφητικό και προκλητικό συνάμα, καθόσον ο εκ των μεγαλύτερων μετόχων της Aegean, εφοπλιστής Λασκαρίδης το μετέτρεψε σε πράξη με την πρόσφατη δήλωση του στο «…..…ΨΗΛΑ ΚΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ».

– Θα ήταν παράλειψη καθήκοντος να απόσχει από την οφειλόμενη ευγνωμοσύνη προς το σύστημα η εξπέρ των αμαρτωλών αναθέσεων σε γνωστούς και κολλητούς της Γ.Γ. Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφία Νικολάου.

– Η πλήρης υποταγή ωστόσο στο σύστημα εξυφαίνεται με τον επιχειρούμενο σχεδιασμό της «κυβέρνησης» -κατ’ευφημισμό- στη διάθεση των πόρων που θα εισρεύσουν από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Πακτωλός 20 δις που θα τα ενθυλακώσουν οι του συστήματος, κατά την πρακτική του σχεδίου Μάρσαλ, στη λογική «αυτούς ξέρετε, αυτούς εμπιστεύεστε», αντί να υπάρξει ένας στρατηγικός σχεδιασμός για την αειφόρο ανάπτυξη της χώρας και της κοινωνίας.

Αλλά ας επανέλθουμε στα της αφόδευσης του εθνικού μας ευεργέτη.

Θα μπορούσε κάποιος να επισημάνει ότι ο Λασκαρίδης με τη δήλωσή του συλλήβδην απαξιώνει διαχρονικά όλο το πολιτικό σύστημα. Άλλωστε δεν είναι ο πρώτος διδάξας αυτή την απαξίωση. Και παλαιότερα υπήρξαν εκφραστές του συστήματος που επέδειξαν ανάλογες, εξίσου απαξιωτικές για το πολιτικό προσωπικό συμπεριφορές. Δηλώσεις του καπτάν Γιάννη του Λάτση, του Μποντόση Μποδοσάκη είναι συντονισμένες στην ίδια συχνότητα.

Όμως κανείς θα πρέπει να εστιάσει την προσοχή του και να επιστρατεύσει την αντικειμενική του διάθεση, ώστε να οδηγηθεί σε ασφαλή ιστορικά συμπεράσματα.

Από τον Γενάρη του ’15 μέχρι τον Ιούλη του ’19 η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεχόταν μια ανηλεή ομοβροντία επιθέσεων από τα νεοδημοκρατικά κοινοβουλευτικά έδρανα.

Η επίθεση αυτή εκπορευόμενη από το σύστημα, που διαισθάνονταν την υποβάθμιση του κυρίαρχου ρόλου του στα πολιτικά πράγματα του τόπου, απέληγε σε μια μόνιμη επωδό. «Είστε επικίνδυνοι» ήταν το μότο της αντιπολιτευτικής της γραμμής

Και πράγματι ήταν επικίνδυνη για την επιχειρούμενη παλινόρθωση ενός συστήματος που έριξε τη χώρα στα βράχια και το λαό στον κοινωνικό καιάδα. Ήταν επικίνδυνη, γιατί μια κυβέρνηση με διαφορετικές κοινωνικές καταβολές και στοχεύσεις προέταξε τη σωτηρία του τόπου πάνω από τα συμφέροντα ενός συστήματος που για δεκαετίες κυβερνούσε τη χώρα με σημαδεμένη την τράπουλα σε βάρος της κοινωνίας.

Γιατί στο τέλος-τέλος δεν άφηνε τον κάθε Λασκαρίδη να καυχιέται ότι μετατρέπει τη χώρα σ’ έναν απέραντο απόπατο…

Ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης είναι τ. βουλευτής Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ