Η τελευταία ανακοίνωση της ΔΕΗ, η οποία προχωρά στην υπογραφή μνημονίου συνεργασίας με την κινεζική CMEC για την κατασκευή νέας μονάδας λιγνίτη στη Φλώρινα, κατέδειξε για πολλοστή φορά τις διαφορετικές στρατηγικές που έχουν χαράξει για τη ΔΕΗ εντός της κυβέρνησης τρία διαφορετικά κέντρα εξουσίας.

Αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή  να είναι ασαφές ποιο θα είναι το μέλλον της μεγαλύτερης εταιρείας ηλεκτρισμού της χώρας και να υπάρχουν αντικρουόμενες έως αντιφατικές δηλώσεις και σχεδιασμοί. 

Πως έχει διαμορφωθεί μέχρι σήμερα το σκηνικό; Ο υπουργός ενέργειας Π. Σκουρλέτης, ο οποίος έχει ταχθεί εναντίον της πώλησης ενεργειακών εταιρειών – μπλοκάροντας κατά τα φαινόμενα 2 έτοιμες πωλήσεις του ΑΔΜΗΕ και όπως όλα δείχνουν του ΔΕΣΦΑ – θεωρεί ότι η αγορά θα ανοίξει και θα ικανοποιηθούν οι δεσμεύσεις του μνημονίου με τις δημοπρασίες ηλεκτρικής ενέργειας ΝΟΜΕ. Επίσης με τους δανειστές έχει συζητήσει το ενδεχόμενο συμπράξεων της ΔΕΗ με ιδιώτες, ωστόσο σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες ο υπουργός συζητά ευρύτερα σχήματα, στα οποία η ΔΕΗ θα εισφέρει δικά της πάγια και πιθανόν θα εισπράξει κάποιο τίμημα. Πάντως για τις συμπράξεις ο κ. Σκουρλέτης δεν έχει ανοίξει πλήρως τα χαρτιά του. 

Η διοίκηση της ΔΕΗ από την πλευρά της παρουσιάζει μια διαφορετική προσέγγιση και μιλά για νέα σχήματα που θα αφορούν στην κατασκευή νέων μονάδων ή σε εκτεταμένες επενδύσεις σε παλιές μονάδες που κλείνουν ώστε να αναβαθμιστούν και να συνεχιστεί η λειτουργία τους. Ο επικεφαλής της εταιρείας Μ. Παναγιωτάκης έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο να μπουν στα σχήματα αυτά υδροηλεκτρικές μονάδες, ενώ η ΔΕΗ σε αυτό το σενάριο δεν θα εισπράξει κάποιο έσοδο.

Ο τρίτος πόλος αφορά στις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί για τη ΔΕΗ στο πλαίσιο του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων, με το ΤΑΙΠΕΔ να είναι υπεύθυνο για την εκπλήρωσή τους. Εδώ έχουμε την περίφημη πώληση του 17%, στην οποία έχει αντιταχθεί ο αρμόδιος υπουργός, καταφερόμενος μάλιστα εναντίον της διοίκησης του ταμείου, παρότι και ο ίδιος έχει υπογράψει την επικαιροποίηση του master plan. Εδώ πάντως θα έχουμε εξελίξεις εντός του μήνα, με δεδομένο ότι το στρατηγικό πλάνο του Ταμείου προβλέπει για την πώληση του 17%, ως επόμενα βήματα, την πρόσληψη συμβούλων μέχρι το 3ο τρίμηνο του 2016 και τη χάραξη στρατηγικής από το ΔΣ του Ταμείου. 

Το βασικότερο ζήτημα λοιπόν είναι εάν η διχογνωμία μεταξύ Ταμείου και υπουργείου θα μπλοκάρει τις εξελίξεις για την πώληση ποσοστού της ΔΕΗ ή εάν τελικά θα προχωρήσουν οι διαδικασίες όπως προβλέπονται στο master plan.

Στη δεύτερη περίπτωση, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν και ορισμένα κεντρικά ζητήματα της αξιοποίησης του ποσοστού της ΔΕΗ που έχει περάσει στο ΤΑΙΠΕΔ και συγκεκριμένα εάν το 17% θα περιλαμβάνει και option για μεγαλύτερο ποσοστό μαζί με τα δικαιώματα στο μάνατζμεντ της εταιρείας. Επίσης θα πρέπει να ληφθούν αποφάσεις σε σχέση με το fund Silchester που κατέχει ήδη το 14% της ΔΕΗ : θα έχει δικαίωμα το βρετανικό fund στην πώληση (αγοράζοντας το 14% ή πουλώντας μαζί με το 17%); Σε μια τέτοια περίπτωση ο νέος μέτοχος θα μπορεί να αποκτήσει έως 31% της ΔΕΗ, μερίδιο που αυτόματα αλλάζει τις ισορροπίες (το Δημόσιο με την πώληση του 17% θα έχει μερίδιο 34%). Επί της ουσίας ένα τέτοιο σενάριο οδηγεί σε μοντέλο ΕΛΠΕ για τη ΔΕΗ όπου θυμίζουμε ότι τα αρχικά μερίδια του ομίλου Λάτση και του Δημοσίου βρίσκονταν σε ανάλογα επίπεδα. 

Σε κάθε περίπτωση οι εξελίξεις για τη ΔΕΗ εμφανίζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και η εικόνα αναμένεται να γίνει πιο καθαρή εντός του Σεπτεμβρίου. Ήδη η διοίκηση της ΔΕΗ έκανε την πρώτη κίνηση ενώ σύντομα αναμένεται να ξεδιπλωθούν οι προθέσεις και των άλλων δύο πλευρών…