Στη σκιά της υλοποίησης των σκληρών προαπαιτούμενων μέτρων από την κυβέρνηση που ήδη μετρά τις πρώτες απώλειες ρίχνονται σήμερα οι τέσσερις υποψήφιοι στην αρένα της διαδοχής στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, ευελπιστώντας να δρέψουν το μάξιμουμ από τον δίμηνο προεκλογικό αγώνα και με το βλέμμα στη δεύτερη Κυριακή.

Οι 1.290 κάλπες στα 883 εκλογικά κέντρα ανά την επικράτεια θα είναι ανοιχτές από τις 07:00 το πρωί μέχρι και τις 19:00 το απόγευμα της Κυριακής. Οι πολίτες θα μπορούν να προσέλθουν στην κάλπη με την ταυτότητα ή το διαβατήριό τους, συμπληρώνοντας αίτηση με την οποία θα εγγράφονται μέλη της Ν.Δ. με τρία ευρώ, θα καταγράφονται βάσει της λίστας εκλογέων του ΥΠΕΣ προκειμένου να μην μπορούν να ψηφίσουν ξανά σε άλλο εκλογικό κέντρο, ενώ θα καταγράφονται και στην κατάσταση ψηφισάντων του συγκεκριμένου τμήματος, στο οποίο και μόνον θα μπορούν να ξαναψηφίσουν σε περίπτωση δεύτερου γύρου.

Οι τόνοι στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ανέβηκαν επικίνδυνα, δοκιμάζοντας σε οριακό σημείο την ενότητα και τη συνοχή του κόμματος.

Μοναδική συγκολλητική ουσία των τεσσάρων υποψηφίων ήταν η κατά μόνας σκληρή αντικυβερνητική ρητορική, η οποία ωστόσο δεν κατάφερε να επισκιάσει τα εσωκομματικά «μαχαιρώματα».

Οι άνευ προηγούμενου μετωπικές συγκρούσεις ξεκίνησαν από τα διαδικαστικά της εκλογικής διαδικασίας και έφτασαν μέχρι τη γκρίζα διαφήμιση και «πολεμικά» βίντεο. Ενδεικτικό είναι ότι παρά την λογική πόλωση στο εσωτερικό του κόμματος, ποτέ στη διάρκεια μίας εσωκομματικής μάχης στην Κεντροδεξιά δεν έχει αμφισβητηθεί τόσο πολύ η δυνατότητα του κόμματος να συνεχίσει ενωμένο αποφεύγοντας τη διάσπαση.

Ασχέτως αποτελέσματος, το μείζον διακύβευμα για την επόμενη μέρα της κάλπης και τον νέο αρχηγό της ΝΔ θα είναι η επούλωση των βαθιών τραυμάτων στο εσωτερικό της παράταξης από μία εκλογική αναμέτρηση που έφτασε σε ορισμένες περιπτώσεις να παραπέμπει σε γαλάζιο εμφύλιο.

Τα σενάρια για απόσυρση υποψηφίων από την κούρσα διαδοχής διαψεύσθηκαν με τους τέσσερις «μονομάχους» να φτάνουν μέχρι τη γραμμή του τερματισμού, επιχειρώντας να αυξήσουν τα ερείσματά τους αφενός στο κομματικό ακροατήριο μέσα από μηχανισμούς και συμμαχίες και αφετέρου στην κοινωνική βάση της παράταξης, η ενεργοποίηση της οποίας αποτελεί και το μεγάλο στοίχημα που εν πολλοίς θα κρίνει και το αποτέλεσμα της κάλπης. Ενδεικτικές του μεγάλου ερωτήματος για τη συμμετοχή των πολιτών στην εκλογική διαδικασία είναι οι μεγάλες αποκλίσεις στις εκτιμήσεις των επιτελείων των τεσσάρων υποψηφίων, οι οποίες κυμαίνονται από τις 100.000 μέχρι και τις 300.000.

Βαγγέλης Μεϊμαράκης

Από την αρχή της προεκλογικής περιόδου η υποψηφιότητα Μεϊμαράκη συσπείρωσε γύρω της τις παραδοσιακές δυνάμεις της Νέας Δημοκρατίας και τους προσωπικούς κομματικούς μηχανισμούς των περισσότερων «στρατηγών» αλλά και έτερων δελφίνων της γαλάζιας παράταξης που υποχώρησαν και προτίμησαν να συστρατευθούν στο πλευρό ενός υποψηφίου. Ο κ. Μεϊμαράκης τυγχάνει της υποστήριξης της καραμανλικής πτέρυγας, βουλευτών αλλά και στελεχών που εκλέγονται στις μεγάλες περιφέρειες και επισήμως εμφανίζονται να μην έχουν λάβει θέση (αλλά ατύπως δίνουν γραμμή στήριξής του).

Με σαφείς αναφορές στην παραδοσιακή κεντροδεξιά σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής μάχης ο κ. Μεϊμαράκης επιχείρησε να προσελκύσει το κοινό της Νέας Δημοκρατίας, προβάλλοντας την «προστασία της παράταξης από τους περαστικούς», την προσήλωσή του στο ιδεολογικό στίγμα και τις καραμανλικές ρίζες της ΝΔ και τέλος το ενωτικό προφίλ του για τη διασφάλιση της συνοχής του κόμματος.

Βασικός πυλώνας της προεκλογικής ρητορικής του ήταν η ανάγκη της ΝΔ για έναν αρχηγό που θα δίνει τις μάχες εντός του Κοινοβουλίου, «πατώντας» πάνω στο ασυμβίβαστο του Απόστολου Τζιτζικώστα μέχρι το 2019 λόγω της προέλευσής του από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό το επιχείρημα επιχείρησε να χαλυβδώσει μέσα από το βασικό όπλο που είχε στη φαρέτρα του που δεν ήταν άλλο από την κοινοβουλευτική παρουσία του ως επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εξαπολύοντας επιθέσεις στην κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα, υιοθετώντας σε πολλές περιπτώσεις αντιμνημονιακή ρητορική.

Στο αποτύπωμα των δημοσκοπήσεων καταγράφεται να έχει σαφές προβάδισμα στο σκληρό κομματικό ακροατήριο.

Απόστολος Τζιτζικώστας

Από την πλευρά του ο Απόστολος Τζιτζικώστας κατέστησε σαφή τη δυναμική της υποψηφιότητάς του από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσής της, μέσα από τους διαύλους επικοινωνίας με τον κομματικό μηχανισμό του γραμματέα της ΝΔ και επικεφαλής της ΚΕΦΕ, Ανδρέα Παπαμιμίκο, γεγονός που πυροδότησε και την πρώτη μεγάλη εσωκομματική έκρηξη.

Προέβαλε την ανάγκη ανάκτησης των χαμένων δεσμών της Νέας Δημοκρατίας με την κοινωνία, αποδίδοντας στην κομματική περιχαράκωση της παράταξης την εκλογική συρρίκνωσή της. Για αυτό το λόγο και το επιτελείο του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας εκτιμά ότι όσο περισσότερο ανοίξει η διαδικασία και αυξηθεί η προσέλευση του κόσμου στις γαλάζιες κάλπες, τόσο «κερδίζει» πόντους η υποψηφιότητα Τζιτζικώστα.

Αν και ο ίδιος έχει απορρίψει τον όρο «αντι-Τσίπρας», βάσισε την προεκλογική του καμπάνια στη «φρεσκάδα» των 37 ετών του και την «αμόλυντη» από την κεντρική πολιτική σκηνή πολιτική του παρουσία.

Αν και καθυστέρησε να ξεκινήσει σε σχέση με τους συνυποψηφίους του την προεκλογική κούρσα, μένοντας στην αρχή στην αφάνεια και επικοινωνώντας μέσω διαρροών, στη συνέχεια επιχείρησε ένα δυναμικό ντεμαράζ με καθημερινές εμφανίσεις και συνεντεύξεις σε όλα τα Μέσα.

Εκτός από την έκπληξη της υποψηφιότητας Βορίδη, που με πολιτικό διαζύγιο από τον Άδωνι Γεωργιάδη συμπαρατάχθηκε στο πλευρό του Απόστολου Τζιτζικώστα στην τελική ευθεία της προεκλογικής κούρσας, εξασφαλίζοντας σύμφωνα με πληροφορίες άτυπα είτε το ρόλο του επικεφαλής της γαλάζιας ΚΟ σε περίπτωση νίκης του εξωκοινοβουλευτικού Τζιτζικώστα, είτε του επικεφαλής της εσωκομματικής αντιπολίτευσης σε περίπτωση ήττας, δίπλα του έχει πολλά στελέχη από το περιβάλλον Σαμαρά. Ενδεικτικά, στο πλευρό του κ. Τζιτζικώστα βρίσκονται οι Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου και ο Ανδρέας Κατσανιώτης.

Σε αντίθεση με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο Απόστολος Τζιτζικώστας εμφανίζεται να προσελκύει τους περισσότερους από τους υποστηρικτές του σε αυτούς που τον Σεπτέμβριο ψήφισαν Ανεξάρτητους Έλληνες, Χρυσή Αυγή και ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δηλώνουν ότι θα προσέλθουν στα «γαλάζια» εκλογικά τμήματα την επόμενη εβδομάδα, καθώς και στα ερείσματά του στη βόρεια Ελλάδα. Στόχος του είναι σύμφωνα με τα τελευταία δημοσκοπικά στοιχεία να οδηγήσει την εκλογή σε δεύτερη Κυριακή, κάτι το οποίο ωστόσο συνεπάγεται ότι το ποσοστό του πρώτου δεν θα πρέπει να προσεγγίζει το 50%.

Κυριάκος Μητσοτάκης

Με αναφορές στο πιο φιλελεύθερο κοινό στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να συσπειρώσει γύρω του τις παραγωγικές δυνάμεις της παράταξης και της κοινωνίας.

Παρατηρητές της μάχης της δεξιάς παράταξης σημειώνουν ότι ένα εμπόδιο που επιχείρησε να υπερκεράσει κατά την προεκλογική περίοδο είναι το επώνυμό του, ώστε να αποδομήσει το επιχείρημα των συνυποψηφίων του για «τζάκια» και «βαρονίες».

Με πολύ μεγάλη παρουσία στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιχείρησε να απέχει στο μέτρο του δυνατού από την εσωκομματική αντιπαράθεση και τον γαλάζιο «εμφύλιο», προβάλλοντας το πλεονέκτημα του συγκεκριμένου και πληρέστερου προγράμματος και των θέσεων τις οποίες έχει επεξεργαστεί για τη Νέα Δημοκρατία και τη χώρα.

Στο πλευρό του βρίσκονται οι εκσυγχρονιστικές δυνάμεις της ΝΔ αλλά και δυνάμεις εκτός των στενών κομματικών ορίων. Κεντρικό ρόλο στην προεκλογική μάχη έχει η ισχυρή στήριξη του κ. Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, σε αντίθεση με τη διακριτική στήριξη της αδερφής του Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία αμφιταλαντεύεται μεταξύ του Κυριάκου και του Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Άδωνις Γεωργιάδης

Σύμφωνα και με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι το αουσάιντερ της γαλάζιας μάχης. Από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης της υποψηφιότητάς του, που παραλίγο να κριθεί εκπρόθεσμη, επιχείρησε να εμφανίσει ως προτέρημα τις «καθαρόαιμες» δεξιές καταβολές του, την ώρα που πολλά στελέχη προερχόμενα από την παραδοσιακή κεντροδεξιά την προέβαλαν ως μειονέκτημα, κάνοντας λόγο για αλλοίωση του ιδεολογικού στίγματος της Νέας Δημοκρατίας.

Στόχος του Άδωνι Γεωργιάδη είναι το «σαμαρικό» και αμιγώς δεξιό κοινό της Νέας Δημοκρατίας, με το διαζύγιο ωστόσο με τον Μάκη Βορίδη που συμπαρατάχθηκε με τον Απόστολο Τζιτζικώστα, καθώς και τη στήριξη του Τάκη Μπαλτάκου στον τελευταίο να επιφέρουν σημαντικά πλήγματα στις προεκλογικές του στοχεύσεις, καθώς απομακρύνθηκε μέρος του δεξιού κοινού που αποτελούσε δεξαμενή του.

Επιχείρησε να παρουσιάσει ένα ενωτικό προφίλ και τήρησε αποστάσεις από τις μετωπικές συγκρούσεις στη γαλάζια παράταξη, επικεντρώνοντας τα βέλη του στον Αλέξη Τσίπρα, σε μία προσπάθεια να «γρατζουνίσει» τα δεξιά αντανακλαστικά το μέσου κεντροδεξιού ψηφοφόρου και παρουσιάζοντας εαυτόν ως το αντίπαλο δέος που μπορεί να νικήσει τον πρωθυπουργό και να ανοίξει νέους ορίζοντες για την παράταξη χωρίς τα «βάρη» του παρελθόντος.

Παράλληλα, θέλησε να εκμεταλλευθεί το γεγονός ότι δεν προέρχεται από κανένα πολιτικό «τζάκι», επιχειρώντας να ταυτιστεί με την απλή εκλογική βάση.