ΠΑΣΕΒΕ | Συνεδρίαση για την Κυριακάτικη αργία
Η διοίκηση του ΕΣΚαβάλας έφερε προς συζήτηση, στη τελευταία συνεδρίαση του ΔΣ, το θέμα της κυριακάτικης αργίας για να μην ανοίξουν τα μέλη του Συλλόγου τα καταστήματά τους στις 20/7 όπως ο σχετικός νόμος προβλέπει. Προσκάλεσε μάλιστα και τον αντιπρόεδρο της ΕΣΕΕ και μέλος του Συλλόγου Χ. Ηλιάδη.
Κατά τη συζήτηση του θέματος η «Αγωνιστική Συσπείρωση Εμπορικού Συλλόγου» δήλωσε ότι έχει σταθερή και αμετάκλητη θέση που δεν την αλλάζει, δεν τη διαπραγματεύεται, αποτελεί άλλωστε θέση της αντιμονοπωλιακής συσπείρωσης (ΠΑΣΕΒΕ) και μέτωπο πάλης σε συμμαχία με τους εργαζόμενους: νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. Με αυτή τη δήλωση αποχώρησε από μια συζήτηση υποκριτική, ανώφελη και αποπροσανατολιστική.
Οι δηλώσεις της διοίκησης που επιτίθεται ενάντια στη ΠΑΣΕΒΕ και την ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ δείχνουν ποιο δρόμο αποφάσισαν να τραβήξουν.
Δεν δικαιούνται να μιλούν για υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας αυτοί που έκαναν τα αδύνατα δυνατά να ανατρέψουν απόφαση μαζικής ΓΣ που την προστάτευε.
Δεν νομιμοποιούνται στη συνείδηση των συναδέλφων οι όψιμοι υπερασπιστές της Κυριακής αργίας που μέχρι σήμερα μιλούν για «παραγωγικές Κυριακές» και <λευκές νύχτες> βάζοντας πλάτη στη κατάργησή της. Πολύ περισσότερο που τους διαψεύδουν και τα στοιχεία της ΕΣΕΕ που αποδεικνύουν ότι παρά τα κυριακάτικα ανοίγματα οι συνολικοί τζίροι συνεχίζουν να πέφτουν.
Δεν έχουν ηθική υπόσταση τα κηρύγματα όσων ζήτησαν (και δυστυχώς πήραν) λευκή επιταγή για να διαχειριστούν τις Κυριακές. Σήμερα, ( για ποιές άραγε σκοπιμότητες; ) κηρύσσουν ανένδοτο αγώνα για την υπεράσπισή της, ακολουθώντας τους ελιγμούς του κυβερνητικού στελέχους και προέδρου της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδη που συμμετείχε σε όλες τους κοινωνικούς διαλόγους νομιμοποιώντας τις διαδικασίες σταδιακής απελευθέρωσης του ωραρίου και κατάργησης της αργίας της Κυριακής.
Δεν μπορούν να υπερασπιστούν τα συμφέροντα των αυτοαπασχολούμενων γιατί υπηρετούν τη στρατηγική της απελευθέρωσης, μέρος της οποίας είναι και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Υπηρετούν τη στρατηγική που έχει ανάγκη το κεφάλαιο μαζί με τις κυβερνήσεις και την ΕΕ.
Ο αγώνας για τα δίκια των αυτοαπασχολούμενων θα κριθεί στους δρόμους και τα πεζοδρόμια, εκεί που πάντα γράφεται η ιστορία και εκεί όπου έλειψαν και θα λείπουν συνδικαλιστές σαν κι αυτούς που έχουν ακόμα τη πλειοψηφία στην ΕΣΕΕ και τον ΕΣΚ, χαμένοι κάπου στα υπουργεία και στους «νομικούς αγώνες» σκάβοντας το λάκκο των επαγγελματιών. Η κρίσιμη πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων σύντομα θα δώσει την απάντησή της στο κεντρικό δίλλημα: με τα μονοπώλια και τα συμφέροντά τους ή με το λαό και τις ανάγκες του;