Απάντηση στις αιτιάσεις περί στοχοποίησης των μειονοτικών σχολείων της Θράκης δίνει η αναπληρώτρια Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης, Μαρίγουλα Κοσμίδου.

Στην τοποθέτησή της παραθέτει συγκριτικά στοιχεία για τις αναστολές λειτουργίας μειονοτικών και δημόσιων σχολείων σε Έβρο, Ροδόπη και Ξάνθη, αποδίδοντας τη μείωση του αριθμού των σχολικών μονάδων στο δημογραφικό πρόβλημα και στις επιλογές φοίτησης των οικογενειών.

Παράλληλα, αναφέρεται στα όρια μαθητών που προβλέπονται για τη λειτουργία των σχολείων, στις δαπάνες που καλύπτει το ελληνικό κράτος, στη Συνθήκη της Λωζάνης, καθώς και στις περιπτώσεις εγγραφών μαθητών στο 1ο Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης, στο Μειονοτικό Σχολείο Κέχρου και στο σχολείο του Παλαιού Ζυγού.

Οι αναφορές για παράνομα ή ψευδή δικαιολογητικά, καθώς και οι κρίσεις για τις θέσεις του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, αποτελούν ισχυρισμούς της υπογράφουσας την ανακοίνωση.

Ακολουθεί η τοποθέτηση της αναπληρώτριας Περιφερειακής Διευθύντριας Εκπαίδευσης, Μαρίγουλας Κοσμίδου:

Τα μειονοτικά σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους είναι υποπολλαπλάσια των αντίστοιχων δημοσίων και συγκεκριμένα:

Στο νομό Έβρου 1 Μειονοτικό έναντι 10 Δημοσίων.

Στο νομό Ροδόπης 5 Μειονοτικά έναντι 11 Δημοσίων.

Στο νομό Ξάνθης 2 Μειονοτικά έναντι 10 Δημοσίων.

Σε επίπεδο Περιφερειακής Διεύθυνσης 8 Μειονοτικά έναντι 39 Δημοσίων.

Από την ανωτέρω παράθεση των αριθμητικών στοιχείων είναι φανερό, αφενός, ότι καμία στοχοποίηση των Μειονοτικών σχολείων δεν υπάρχει αλλά ακολουθούν και αυτά τη συρρίκνωση που παρατηρείται σε όλη τη χώρα ως συνέπεια του δημογραφικού προβλήματος που ταλανίζει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή ήπειρο με μεγαλύτερη ένταση τα τελευταία χρόνια. Aφ’ ετέρου υπάρχει και στους γονείς των μειονοτικών μαθητών η ελεύθερη επιλογή της σχολικής κοινότητας στην οποία θα φοιτήσουν τα παιδιά τους. Ως εκ τούτου είναι δεδομένο ότι ο σχολικός χάρτης αλλάζει ακολουθώντας την νέα τάση για φοίτηση σε πολυθεσία πολυδύναμα σχολεία όπου οι μαθητές έχουν την ευκαιρία της πλήρους αξιοποίησης των νέων προγραμμάτων σπουδών, μεγαλύτερης κοινωνικοποίησης, ομαδοσυνεργατικής μάθησης, εγγύτητας σε εξειδικευμένους φορείς εκπαίδευσης, φοίτησης σε ιδιαίτερες εκπαιδευτικές μονάδες όπως ειδικά και διαπολιτισμικά δημοτικά και εν γένει φοίτησης σε περιοχές όπου παρέχονται περισσότερες ευκαιρίες για εκπαίδευση και τελικά σφαιρική μόρφωση.

Πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι υφίσταται πράγματι ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των μειονοτικών σχολείων καθώς το όριο αριθμού μαθητών για την αναστολή λειτουργίας ενός μειονοτικού δημοτικού σχολείου είναι πολύ χαμηλότερο από το αντίστοιχο όριο για τα δημόσια δημοτικά σχολεία. Συγκεκριμένα για τα δημόσια δημοτικά είναι 15 μαθητές ενώ για τα μειονοτικά δημοτικά είναι 9. Επιπλέον να σημειωθεί ότι στα μειονοτικά δημοτικά αντιστοιχούν δύο (2) εκπαιδευτικοί για εννέα (9) μαθητές ενώ στα δημόσια δημοτικά σχολεία ένας (1) για δεκαπέντε (15) μαθητές. Άλλωστε, όλα τα μειονοτικά σχολεία που ανέστειλαν τη λειτουργία τους φέτος ήταν διθέσια και με αριθμό φοιτούντων κάτω του ελάχιστου νομίμου αριθμού 9 μαθητών.

Ταυτόχρονα, υπογραμμίζεται ότι η μείωση του αριθμού σχολείων και του αριθμού μαθητών των μειονοτικών σχολείων στην Θράκη οφείλεται στο κοινό ευρωπαϊκό δημογραφικό πρόβλημα. Αντιθέτως η σχεδόν πλήρης εξαφάνιση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης οφείλεται, όχι σε δημογραφικές τάσεις, αλλά στις μεθοδευμένες κρατικές πολιτικές εκδιώξεων των περασμένων δεκαετιών και στον τομέα αυτό η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη. Η χώρα μας τηρεί απαρέγκλιτα και με συνέπεια τις δεσμεύσεις της, όπως αυτές απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάνης, στον τομέα της εκπαίδευσης, ο οποίος ουδόλως αποτελεί πεδίο πολιτικής εργαλειοποίησης από όψιμα ενδιαφερόμενους τρίτους. Σε κάθε περίπτωση το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν διαθέτει ούτε τυπικά ούτε ουσιαστικά τη νομιμοποίηση να τοποθετείται ως προς τη λειτουργία των μειονοτικών σχολείων στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης η μειονότητα είναι θρησκευτική και όχι εθνική. 

Η Ελλάδα όχι μόνο τήρησε και τηρεί τις παραπάνω αναφερόμενες πρόνοιες αλλά κάνει και πολύ περισσότερα από όσα προβλέπονται για τα μειονοτικά σχολεία. Πληρώνει τη μισθοδοσία των εκπαιδευτικών τόσο του ελληνόγλωσσου όσο και του μειονοτικού προγράμματος, καλύπτει όλα τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, γραφική ύλη, συντήρηση εξοπλισμού κ.λ.π.) πληρώνει εξολοκλήρου τη δαπάνη μεταφοράς των μαθητών και τις αμοιβές των καθαριστών/τριών, μεριμνά για τον εξοπλισμό ηλεκτρονικό και εποπτικό καθώς και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων. Αντίθετα το Τουρκικό κράτος δίνει στα μειονοτικά σχολεία της Κωνσταντινούπολης και Ίμβρου «μπάλες και αθλητικό υλικό» όπως δήλωσε ο Τούρκος υφυπουργός Παιδείας σε επίσκεψη του στην Ξάνθη ενώ όλες τις δαπάνες τις καλύπτει η ίδια η ολιγάριθμη μειονότητα. 

Αναφορικά με τις εγγραφές μαθητών που δεν εγκρίθηκαν στο 1ο Μειονοτικό Σχολείο Ξάνθης πρέπει να επισημάνουμε ότι η ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν ανέφερε ότι τα υποβληθέντα στο σχολείο δικαιολογητικά πρώτης εγγραφής ήταν παράνομα (όπως διαπιστώθηκε από έλεγχο που έγινε από τα αρμόδια όργανα κάτι που αναγνώρισαν και οι γονείς που τα κατέθεσαν). 

Πάντως στην ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών δεν υπάρχει καμία αναφορά στην επαναλειτουργία του Μειονοτικού Σχολείου Κέχρου όταν συμπληρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός μαθητών καθώς υποβλήθηκαν αιτήματα εγγραφής (νόμιμα όπως προέκυψε από το σχετικό έλεγχο). Θυμίζουμε τις σχετικές ανακοινώσεις (και επερώτηση στη Βουλή από τον βουλευτή Ξάνθης κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ) την προηγούμενη χρονιά για το Μειονοτικό Σχολείο Παλαιού Ζυγού το οποίο δεν επαναλειτούργησε επειδή μετά τον έλεγχο των υποβληθέντων  δικαιολογητικών εγγραφής διαπιστώθηκε ότι ήταν παράνομα. Είναι απολύτως καταδικαστέα οποιαδήποτε μεθόδευση για την επαναλειτουργία μειονοτικών σχολείων μέσω της υποβολής αιτήσεων με ψευδή δικαιολογητικά ή -πολύ χειρότερα- η εργαλειοποίηση μικρών παιδιών ως πιόνια που μετακινούνται αναλόγως των αποφάσεων εξωθεσμικών κέντρων.

Για το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού το πρώτο και μόνο κριτήριο είναι το συμφέρον των μαθητών και τίποτα άλλο.

Την κατασκευή νέου γηπέδου ποδοσφαίρου 8×8 στο Τυχερό Έβρου ανακοίνωσε ο αναπληρωτής υπουργός Αθλητισμού Γιάννης Βρούτσης, κατά την επίσκεψή του στην περιοχή μαζί με τον υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης και βουλευτή Έβρου Χρήστο Δερμεντζόπουλο.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το έργο αποσκοπεί στη δημιουργία ενός σύγχρονου και ασφαλούς χώρου άθλησης για τα παιδιά και τους νέους της περιοχής, καλύπτοντας μια ανάγκη της τοπικής κοινωνίας.

Όπως αναφέρεται, η κατασκευή του γηπέδου προχωρά έπειτα από πρόταση του κ. Δερμεντζόπουλου προς τον αναπληρωτή υπουργό Αθλητισμού, η οποία παρουσιάστηκε κατά την προηγούμενη επίσκεψη του κ. Βρούτση στο Τυχερό και στη συνέχεια ωρίμασε, οδηγώντας στη σημερινή ανακοίνωση.

Στο πλαίσιο της περιοδείας τους στον Έβρο, ο κ. Βρούτσης και ο κ. Δερμεντζόπουλος επισκέφθηκαν επίσης αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αλεξανδρούπολη, την Ορεστιάδα και το Διδυμότειχο, όπου ενημερώθηκαν για τις ανάγκες των υποδομών και συζήτησαν με εκπροσώπους αθλητικών σωματείων και της ΕΠΣ Έβρου.

Σε δήλωσή του, ο κ. Δερμεντζόπουλος χαρακτήρισε την ανακοίνωση για το νέο γήπεδο ιδιαίτερα σημαντική για το Τυχερό, ευχαρίστησε τον κ. Βρούτση για τη συνεργασία και υποστήριξε ότι το έργο θα συμβάλει στη βελτίωση των αθλητικών υποδομών και στη δημιουργία περισσότερων ευκαιριών για τη νέα γενιά του Έβρου.