Ντράγκι προς Ελλάδα | Δεν σας πουλάω σχοινί να κρεμαστείτε

Στρατηγική που μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ’ αυτά που θα λύσει ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση προσπαθώντας να βρει λύση στο χρηματοδοτικό κενό τόσο του Μαρτίου όσο και ολόκληρου του τετραμήνου της παράτασης, θέλοντας να καταστήσει σαφές ότι η χρεοκοπία –οπουδήποτε τύπου- δεν είναι στη λίστα των επιλογών και πως υπάρχει πολιτική βούληση για αποναρκοθέτηση της περιόδου μέχρι τον Ιούνιο. Στο οικονομικό επιτελείο εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο θα πειστούν οι εταίροι για την ειλικρινή στάση της κυβέρνησης και θα δώσουν τον απαραίτητο χώρο και χρόνο για την υλοποίηση των κυβερνητικών πολιτικών.

Του Χρήστου Φράγκου

Ο τρόπος όμως που διατυπώνονται τα αιτήματα από το υπουργείο Οικονομικών προς την ΕΚΤ τόσο σε επίσημο όσο και σε επικοινωνιακό επίπεδο αφενός προδίδει πανικό και αφετέρου δημιουργεί μια άλλη δυναμική, αντίστοιχη με αυτή του 2010. Στην πραγματικότητα οι αποφάσεις της ΕΚΤ, τις οποίες ζητά να αντιστρέψει η κυβέρνηση, προστατεύουν την Ελλάδα και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα από την επανεισαγωγή ενός προβλήματος.

Η απαγόρευση της ΕΚΤ στις ελληνικές τράπεζες να αγοράσουν έντοκα γραμμάτια του ελληνικού Δημοσίου, αυτά δηλαδή που λήγουν και τα έχουν στα χέρια τους ξένοι επενδυτές –πέραν της ανανέωσης των δικών τους- καθώς και η συνεπακόλουθη απρόσκοπτη χρήση του ELA και του Ευρωσυστήματος για την αναχρηματδότηση των τραπεζών που ζητά μετ επιτάσεως η κυβέρνηση δημιουργεί οπλίζει δυο νέες νάρκες.

Η πρώτη είναι η μετατόπιση του χρηματοδοτικού κενού τον Αύγουστο και η διόγκωση των υποχρεώσεων της χώρας τη συγκεκριμένη περίοδο, η οποία εφάπτεται της διαπραγμάτευσης για το νέο πρόγραμμα. Αυτό συνεπάγεται ότι η Ελλάδα θα διαπραγματεύεται κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο, ενώ πλέον ο κίνδυνος θα έχει μετακυλιστεί πλήρως στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Παράλληλα όμως η κυβέρνηση καίει το χαρτί της ΕΚΤ, ζητώντας από τον Μάριο Ντράγκι να συναινέσει σε αποφάσεις που πλήττουν τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος και δίνουν περισσότερο χρόνο στους Ευρωπαίους ώστε να εντείνουν την πίεση προς την Αθήνα.

Εκτός αυτού η Αθήνα ζητά από τον Μάριο Ντράγκι να συναινέσει και στην εκταμίευση των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα ώστε να βοηθήσει στην κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας, χωρίς αξιολόγηση.

Αν όμως η ΕΚΤ δεχθεί τα ελληνικά αιτήματα και χρηματοδοτήσει τόσο το Δημόσιο –που απαγορεύεται- όσο και τις τράπεζες παραβλέποντας το πρόβλημα και αγοράζοντας πολιτικό χρόνο για τις διαπραγματεύσεις θα θέσει υπό αμφισβήτηση της δική της αξιοπιστία απέναντι στις αγορές και το πολιτικό σύστημα.

Γι αυτό ο επικεφαλής της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης κ. Χουλιαράκης θα έπρεπε ενδεχομένως να επαναξιολογήσει τις τοποθετήσεις του και το φάσμα των εναλλακτικών λύσεων που διαθέτει, αντί να ζητά από τον Μάριο Ντράγκι να πουλήσει στην Ελλάδα το σχοινί που θα κρεμαστεί η χώρα.