Λιπάσματα Νέας Καρβάλης | Δικαιώθηκε η προσφυγή από το ΣτΕ

Σχολιασμός κ.  Γιώργου Θεοφυλακτίδη σχετικά με τις εξελίξεις

ΥΣΧΡΙ Του Κώστα Χατζηγεωργίου

Εγκρίθηκε η προσφυγή της  “Λιπάσματα Νέας Καρβάλης” από  το Συμβούλιο της Επικρατείας, στο οποίο είχε προσφύγει η εταιρεία προκειμένου να ακυρωθεί η απόφαση που έλαβε η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας-Θράκης για αναστολή της άδειας λειτουργίας (την οποίο είχε εγκρίνει, υπό την μορφή τροποποίηση της παλαιάς άδειας, η διεύθυνση ανάπτυξης της ΠΕ Καβάλας).

Μετά την εξέταση των υπομνημάτων τόσο της επιχείρησης όσο και της αντίθετης πλευράς,  το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε να αναστείλει  την απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και να παραπέμψει την όλη υπόθεση στην εκδίκαση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων που έχει καταθέσει η “Λιπάσματα Νέας Καρβάλης” και η οποία έχει προγραμματιστεί να διεξαχθεί τον προσεχή Δεκέμβριο του ’17. Αυτό έχει κι ως αποτέλεσμα να σταματήσει και το ψυχολογικό μπούλιγκ  που δέχθηκε το σύνολο των εργαζομένων σήμερα στην βιομηχανία, αφού το ΣτΕ σε κάθε περίπτωση γνωμοδότησε και απεφάνθη. Και το αναφέρουμε αυτό, διότι ενώ πληροφορίες μιλούν για παραγγελίες της τάξεως των 130.000 τόνων από αγορές της Ελλάδας και του εξωτερικού, φήμες έθεταν υπό αμφισβήτηση την λειτουργία του εργοστασίου. Σε επικοινωνία που είχαμε με τον Πρόεδρο των εργαζομένων της εταιρίας « Λιπάσματα Ν. Καρβάλης» κ. Γιώργο Θεοφυλακτίδη, μας είπε ότι, τελικά έπρεπε να φθάσει η όλη υπόθεση στο ΣτΕ για να επιβεβαιωθεί το αυτονόητο. Και συνέχισε λέγοντας ότι, σε κάθε περίπτωση εργαζόμενοι και διοίκηση, προσπαθούν να υπάρχει  κανονικότητα στην λειτουργία του εργοστασίου και βέβαια να καλυφθούν οι ανάγκες των μεγάλων παραγγελιών που δέχεται από τις αγορές. Εδώ σημείωσε ότι, τίποτα δεν είναι τυχαίο, αφού ως γνωστόν η ποιότητα του λιπάσματος που παράγεται και πριν και σήμερα, θεωρείτε από τις καλύτερες παγκοσμίως γι αυτό και υπάρχει τόσο αυξημένο ενδιαφέρον. Και έκλεισε λέγοντας:

Γιώργος Θεοφυλακτίδης

« Το να πηγαίνεις καθημερινά στην δουλειά σου και να σου λένε κάποιοι ότι, σήμερα ίσως είναι και η τελευταία μέρα που δουλεύεις, εμένα στο χωριό μου το λένε εκβιασμό ή αν προτιμάτε, ψυχολογική βία. Αυτό δεχθήκαμε και πάλι το τελευταίο διάστημα από τους λίγους πλέον που έμειναν για να παραπληροφορούν τον κόσμο, έχοντας και ως υποστηρικτή μόνο  μια συγκεκριμένη επιχείρηση ΜΜΕ που λόγω  ίδιων συμφερόντων έλεγε και έγραφε κάθε μέρα ότι ήθελε. Εν πάση  περιπτώσει, εμάς ως εργαζόμενους μας ενδιαφέρει η παραγωγή να πηγαίνει, όπως και πάει , καλά και από κει και πέρα, να μην παραπληροφορούν τους εργαζόμενους και τον κόσμο γενικότερα . Αυτή η πόλη που λέγεται Καβάλα, χρειάζεται τα μεροκάματα και την απασχόληση, ιδίως τώρα στα χρόνια της γενικευμένης ανεργίας. Όλα τα άλλα, είναι να χαμε να λέγαμε».