ΚΟΣΜΟΣ
Καζάνι που βράζει η Σαουδική Αραβία μετά τη δολοφονία του Νιμρ Αλ Νιμρ
Διπλή έκρηξη στη Σαουδική Αραβία από την εκτέλεση του σιίτη σεΐχη Νιμρ Αλ Νιμρ βλέπει ο Ρέντσο Γκουόλο, ιταλός κοινωνιολόγος και ειδικός για το Ισλάμ.
Διαβάστε ολόκληρη την ανάλυση του στην εφημερίδα La Republicca:
Η εκτέλεση του σιίτη σεΐχη Νιμρ Αλ Νιμρ, ενός από τους πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες του κινήματος διαμαρτυρίας που ξέσπασε το 2011 στην πλούσια ανατολική επαρχία της Σαουδικής Αραβίας, υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει μια διπλή έκρηξη στην περιοχή. Μια έκρηξη θρησκευτική, ανάμεσα στους Σουνίτες και τους Σιίτες. Και μια έκρηξη πολιτική, ανάμεσα στη Σαουδική Αραβία και το Ιράν, που έχουν αυτοανακηρυχθεί προστάτες αυτών των κοινοτήτων.
Η αντιπαράθεση μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν έχει μια μακρά ιστορία. Στη ρίζα της βρίσκεται η θρησκευτική απέχθεια που τρέφουν οι Ουαχαμπίτες της Σαουδικής Αραβίας απέναντι στους σιίτες, τους οποίους θεωρούν όχι αληθινούς μουσουλμάνους, αλλά αποστάτες. Όταν πέθανε ο ιδρυτής του Ισλάμ, ο Προφήτης Μωάμεθ, το 632, οι Άραβες που τον ακολουθούσαν διχάστηκαν για το ποιος έπρεπε να τον διαδεχθεί. Οι περισσότεροι, που αργότερα θα γίνονταν γνωστοί ως Σουνίτες, υποστήριξαν τον Αμπού Μπακρ, έναν φίλο τού Προφήτη και πατέρα της συζύγου του, Αΐσα. Άλλοι επισήμαναν ότι ο Προφήτης είχε ορίσει διάδοχό του τον Άλι, εξάδελφο και γαμπρό του, και έγιναν γνωστοί ως Σιίτες. Οι υποστηρικτές του Αμπού Μπακρ επικράτησαν, παρόλο που ο Άλι κυβέρνησε για λίγο με τον τίτλο του τέταρτου χαλίφη. Ο διχασμός αυτός οξύνθηκε ακόμη περισσότερο όταν ο γιος τού Άλι, ο Χουσέιν, σκοτώθηκε το 680 στην Καρμπάλα από σουνίτες στρατιώτες. Οι Σουνίτες εξακολούθησαν να μονοπωλούν την πολιτική ισχύ, ενώ οι Σιίτες ζούσαν στο περιθώριο και συμβουλεύονταν τους ιμάμηδες, οι πρώτοι δώδεκα των οποίων ήταν απόγονοι του Άλι.
Για να ξεπεράσουν τη θεολογική καταστροφή που συνέδεσαν με τον θάνατο του δωδέκατου ιμάμη, οι Σιίτες επεξεργάστηκαν ένα ιδιαίτερο δόγμα: Τη θεολογία του Αποκρυφισμού. Και δημιούργησαν, αντίθετα με τον σουνισμό, έναν πραγματικό και ιεραρχημένο κλήρο. Μια τάξη ειδικών που, ανάμεσα στ’ άλλα, πρέπει να ερμηνεύουν το κρυμμένο νόημα του Κορανίου.
Οι Ουαχαμπίτες, οπαδοί ενός αδιάλλακτου μονοθεϊσμού και αντίθετοι με τη σύνδεση των δώδεκα Ιμάμηδων με οποιαδήποτε μορφή λατρείας, θεωρούσαν πάντα τους Σιίτες ειδωλολάτρες που πρέπει να ζουν στο περιθώριο. Η αντιπαράθεση αυτή δεν μειώθηκε ποτέ. Και οξύνθηκε εκ νέου το 1979, όταν ο σιισμός του αγιατολάχ Χομεϊνί ανέλαβε την εξουσία στο Ιράν. Ο επαναστατικός σιισμός συνιστά απειλή για τους Σαουδάραβες επειδή αμφισβητεί τόσο τον ρόλο τους ως «θεματοφυλάκων των ιερών τόπων» όσο και το δόγμα του ουαχαμπισμού, που στηρίζεται στην αδικία και την καταστολή. Το σύστημα των διεθνών συμμαχιών επιδείνωσε την κατάσταση. Η Σαουδική Αραβία είναι από το 1945 σύμμαχος μιας Αμερικής που οι Ιρανοί θεωρούσαν πάντα τον «Μεγάλο Σατανά». Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, οι Σαουδάραβες και οι Ιρανοί βρίσκονται σε έναν διαρκή «πόλεμο δι’ αντιπροσώπων», που διεξάγεται στον Λίβανο, στο Ιράκ, στη Συρία, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν.
Εκτελώντας τον Αλ Νιμρ, οι Σαουδάραβες στέλνουν τώρα ένα μήνυμα: Γι’ αυτούς, εχθροί δεν είναι μόνο οι Σουνίτες που συμπαθούν την αλ-Κάιντα, αλλά και οι Σιίτες που διαφωνούν με το καθεστώς του Ριάντ. Το μήνυμα αυτό έχει παραλήπτη κυρίως το Ιράν, ώστε να καταλάβει ότι δεν θα γίνει ανεκτή οποιαδήποτε παρέμβαση, κρατική ή θρησκευτική, στον κήπο του σαουδαραβικού οίκου. Πρόκειται για ένα μήνυμα που, σύμφωνα με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, θα κοστίσει ακριβά στη σαουδαραβική δυναστεία και που, σύμφωνα με τον ίδιο τον ηγέτη της ισλαμικής δημοκρατίας Χαμενεΐ, δεν θα εμποδίσει την «αφύπνιση» των Σιιτών.
Όσο ο διπλός διχασμός, πολιτικός και θρησκευτικός, τροφοδοτεί τη σύγκρουση ανάμεσα στους δύο γίγαντες της Μέσης Ανατολής, η περιοχή δεν θα μπορεί να σταθεροποιηθεί. Το δείχνει η σουνιτική στρατιωτική συμμαχία που συγκροτήθηκε, με πρωτοβουλία της Σαουδικής Αραβίας, για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Το πρόβλημα είναι ότι στον όρο αυτό, το Ριάντ δεν περιλαμβάνει μόνο την αλ-Κάιντα, αλλά και όλα τα σιιτικά κινήματα που δραστηριοποιούνται στον Λίβανο, στην Υεμένη, στο Μπαχρέιν και στην ανατολική Σαουδική Αραβία.
ΚΟΣΜΟΣ
Μεγάλες καθυστερήσεις στο Τελωνείο Κήπων Έβρου – Αντιδράσεις για τις πολύωρες ουρές στα σύνορα
Σημαντικές καθυστερήσεις καταγράφηκαν το Σαββατοκύριακο 18 και 19 Ιουλίου στο Τελωνείο Κήπων, στον Έβρο, όπου η αυξημένη κίνηση προκάλεσε πολύωρη ταλαιπωρία για ταξιδιώτες και επαγγελματίες οδηγούς.
Σύμφωνα με το Delta TV, οι αναμονές για τον έλεγχο διαβατηρίων έφτασαν έως και τις επτά ώρες για τα επιβατικά οχήματα, ενώ οδηγοί φορτηγών παρέμειναν στα σύνορα ακόμη και για 16 ώρες, εν μέσω ιδιαίτερα υψηλών θερμοκρασιών.
Η εικόνα στην τουρκική πλευρά
Την ίδια περίοδο, στην απέναντι πλευρά των συνόρων, στο τελωνείο Kapıkule, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων στο πλαίσιο δράσεων υποδοχής ταξιδιωτών.
Σύμφωνα με τουρκικές ανακοινώσεις, παρουσιάστηκαν παρεμβάσεις εκσυγχρονισμού των διαδικασιών διέλευσης, όπως ψηφιακά συστήματα διαχείρισης, ενώ προβλήθηκαν και υποδομές εξυπηρέτησης, όπως κλιματιζόμενοι χώροι αναμονής. Οι ίδιες ανακοινώσεις υποστήριξαν ότι ο χρόνος διέλευσης μπορεί να περιοριστεί σημαντικά υπό συγκεκριμένες συνθήκες.
Προβληματισμός για τη λειτουργία του συνοριακού σταθμού
Η εικόνα των πολύωρων ουρών στο ελληνικό τελωνείο έχει προκαλέσει προβληματισμό, ιδιαίτερα κατά την περίοδο αυξημένης θερινής κίνησης, καθώς το πέρασμα των Κήπων αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πύλες εισόδου και εξόδου της χώρας.
Οι καθυστερήσεις επηρεάζουν τόσο τους τουρίστες όσο και τις εμπορευματικές μεταφορές, με τους επαγγελματίες του κλάδου να επισημαίνουν τις επιπτώσεις που έχουν οι πολύωρες αναμονές στην ομαλή διακίνηση προϊόντων.
Αυξημένη πίεση λόγω θερινής περιόδου
Η αυξημένη ταξιδιωτική κίνηση των τελευταίων ημερών έχει εντείνει την πίεση στις συνοριακές υποδομές του Έβρου. Οι αρμόδιες υπηρεσίες καλούνται να διαχειριστούν μεγάλο όγκο διελεύσεων, ενώ αναμένεται ότι η κίνηση θα παραμείνει αυξημένη και τις επόμενες εβδομάδες, καθώς κορυφώνεται η καλοκαιρινή έξοδος.
Η αποτελεσματική λειτουργία των συνοριακών σταθμών αποτελεί κρίσιμο παράγοντα τόσο για την εξυπηρέτηση των ταξιδιωτών όσο και για τη διευκόλυνση των διεθνών μεταφορών.
ΚΟΣΜΟΣ
Πέθανε η Μαίρη Λίντα – Η σπουδαία φωνή του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο προκαλεί η είδηση του θανάτου της Μαίρης Λίντα, μιας από τις σπουδαιότερες και πιο αναγνωρίσιμες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Σύμφωνα με τις πρώτες δημοσιογραφικές πληροφορίες, η αγαπημένη ερμηνεύτρια έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, έχοντας περάσει τα τελευταία χρόνια στο Γηροκομείο Αθηνών.
Η Μαίρη Λίντα είχε γεννηθεί στις 9 Νοεμβρίου 1935, γεγονός που σημαίνει ότι κατά τον χρόνο του θανάτου της ήταν 90 ετών και διένυε το 91ο έτος της ηλικίας της
.
Από τον Πύργο στα μεγάλα μουσικά κέντρα
Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Δημητροπούλου και γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας. Μεγάλωσε σε μια πολυμελή και φτωχή οικογένεια, ενώ από πολύ μικρή ηλικία βρήκε στο τραγούδι έναν τρόπο έκφρασης και διεξόδου.
Η πρώτη της επαφή με τη σκηνή έγινε όταν ήταν ακόμη παιδί, συμμετέχοντας σε θεάματα του Ορέστη Λάσκου στο Αλκαζάρ. Η χαρακτηριστική φωνή, η σκηνική παρουσία και η ερμηνευτική της ευελιξία την οδήγησαν γρήγορα στα μεγάλα λαϊκά κέντρα της εποχής.
Η ιστορική συνάντηση με τον Μανώλη Χιώτη
Καθοριστικό κεφάλαιο στη ζωή και την καριέρα της υπήρξε η γνωριμία και η συνεργασία της με τον Μανώλη Χιώτη.
Το τετράχορδο μπουζούκι, οι λάτιν επιρροές και οι πρωτοποριακές ενορχηστρώσεις του Χιώτη συνδυάστηκαν με τη φωτεινή και ευέλικτη φωνή της Μαίρης Λίντα, δημιουργώντας έναν νέο, κοσμοπολίτικο ήχο στο ελληνικό τραγούδι.
Οι δυο τους δεν αποτέλεσαν μόνο ένα από τα πιο δημοφιλή καλλιτεχνικά ζευγάρια της εποχής, αλλά συνέβαλαν ουσιαστικά στην εξέλιξη της λαϊκής μουσικής.
Τα τραγούδια που έμειναν διαχρονικά
Η Μαίρη Λίντα ερμήνευσε δεκάδες τραγούδια που πέρασαν στη συλλογική μνήμη και συνεχίζουν να ακούγονται μέχρι σήμερα.
Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της περιλαμβάνονται τα τραγούδια «Περασμένες μου αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω», «Το τελευταίο ποτηράκι», «Πάρε το δάκρυ μου», «Απόψε φίλα με» και «Λαός και Κολωνάκι».
Η συνεργασία της με τον Χιώτη άφησε ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στη δισκογραφία, συνδέοντας το παραδοσιακό λαϊκό στοιχείο με νέους ρυθμούς και μουσικές επιρροές.
Συνεργασίες με κορυφαίους δημιουργούς
Η καλλιτεχνική πορεία της Μαίρης Λίντα δεν περιορίστηκε αποκλειστικά στο λαϊκό τραγούδι. Συνεργάστηκε και ερμήνευσε έργα σημαντικών Ελλήνων συνθετών, μεταξύ των οποίων ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.
Το 1961 απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με την «Απαγωγή», επιβεβαιώνοντας τη δυνατότητά της να κινείται με άνεση ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά είδη.
Παράλληλα, εμφανίστηκε σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, μέσα από τις οποίες τα τραγούδια και η παρουσία της έγιναν γνωστά σε ακόμη μεγαλύτερο κοινό.
Η διεθνής αναγνώριση και η εμφάνιση στις ΗΠΑ
Μία από τις πιο πολυσυζητημένες στιγμές της κοινής πορείας της με τον Μανώλη Χιώτη ήταν η εμφάνισή τους στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Λευκό Οίκο, κατά την περίοδο της προεδρίας του Λίντον Τζόνσον.
Η διεθνής τους παρουσία επιβεβαίωσε ότι το ελληνικό λαϊκό τραγούδι μπορούσε να ξεπεράσει τα σύνορα και να αποκτήσει απήχηση σε ένα ευρύτερο ακροατήριο.
Η παρακαταθήκη της Μαίρης Λίντα
Η Μαίρη Λίντα υπήρξε κάτι περισσότερο από μία επιτυχημένη τραγουδίστρια. Η φωνή της συνδέθηκε με την καθημερινότητα, τις χαρές, τους έρωτες και τις δυσκολίες της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Με τις ερμηνείες της συνέβαλε στη διαμόρφωση της σύγχρονης λαϊκής μουσικής και ενέπνευσε πολλές νεότερες τραγουδίστριες.
Η μεγάλη ερμηνεύτρια αφήνει πίσω της μια πλούσια δισκογραφική κληρονομιά και τραγούδια που εξακολουθούν να συγκινούν, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.
ΚΟΣΜΟΣ
Ο άνθρωπος που περπατά 27 χρόνια για να γυρίσει σπίτι – Η απίστευτη ιστορία του Καρλ Μπούσμπι
Αυτό που ξεκίνησε ως μια αυθόρμητη κουβέντα μεταξύ φίλων εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά εγχειρήματα σύγχρονης εξερεύνησης. Ο Καρλ Μπούσμπι, πρώην αλεξιπτωτιστής του βρετανικού στρατού, διασχίζει τον κόσμο αποκλειστικά με τα πόδια εδώ και 27 χρόνια, επιχειρώντας να επιστρέψει στη γενέτειρά του στο Χαλ της Αγγλίας από το νοτιότερο άκρο της Νότιας Αμερικής.
Η αποστολή, γνωστή ως «Goliath Expedition», ξεκίνησε το 1998 από την Πούντα Αρένας της Χιλής και καλύπτει συνολικά περίπου 50.000 χιλιόμετρα.
Δύο κανόνες που δεν παραβίασε ποτέ
Από την πρώτη ημέρα του ταξιδιού, ο Μπούσμπι έθεσε δύο αδιαπραγμάτευτους όρους: να μη χρησιμοποιήσει κανένα μηχανικό μέσο μεταφοράς για να προχωρήσει στη διαδρομή του και να μην επιστρέψει στο σπίτι του πριν ολοκληρώσει την αποστολή.
Αν και αρχικά υπολόγιζε ότι θα χρειαστεί περίπου 12 χρόνια, το ταξίδι αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολο, με καθυστερήσεις λόγω γραφειοκρατικών εμποδίων, τραυματισμών, γεωπολιτικών εξελίξεων και της πανδημίας Covid-19.
Από τις ζούγκλες μέχρι τους πάγους
Μέσα σε σχεδόν τρεις δεκαετίες, ο 57χρονος σήμερα εξερευνητής έχει διασχίσει ερήμους, ζούγκλες, βουνά και αρκτικές περιοχές.
Η πορεία του περιλαμβάνει ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, το αφιλόξενο Στενό του Νταριέν ανάμεσα στον Παναμά και την Κολομβία, τον παγωμένο Βερίγγειο Πορθμό, τη Ρωσία και μεγάλο μέρος της Ευρώπης.
Σε μεγάλο τμήμα της διαδρομής έσπρωχνε το ειδικά κατασκευασμένο καρότσι του, γνωστό ως «The Beast», στο οποίο μετέφερε τρόφιμα, εξοπλισμό και όλα τα απαραίτητα εφόδια
. 
Οι δυσκολίες και η δύναμη της επιμονής
Κατά τη διάρκεια της αποστολής αντιμετώπισε σοβαρούς τραυματισμούς, ακραίες καιρικές συνθήκες και παρατεταμένες περιόδους μοναξιάς. Όπως έχει παραδεχθεί, το εγχείρημα επηρέασε σημαντικά και την προσωπική του ζωή, καθώς δεν κατάφερε να διατηρήσει μακροχρόνιες σχέσεις, ενώ για χρόνια έμεινε μακριά από την οικογένειά του.
Παρά τις δυσκολίες, ο ίδιος έχει δηλώσει ότι το ταξίδι του αποκάλυψε την αξία της ανθρώπινης αλληλεγγύης, αφού αμέτρητοι άγνωστοι τον βοήθησαν στη διαδρομή του.
Το τελευταίο εμπόδιο πριν από τον τερματισμό
Λίγους μήνες πριν ολοκληρώσει την αποστολή, ο Μπούσμπι βρίσκεται αντιμέτωπος με μία ακόμη πρόκληση.
Η διαχειρίστρια εταιρεία της Σήραγγας της Μάγχης δεν ενέκρινε το αίτημά του να τη διασχίσει πεζός επικαλούμενη λόγους ασφαλείας, ενώ η ισχύουσα νομοθεσία δεν επιτρέπει την εναλλακτική λύση που εξετάζει.
Ο ίδιος βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με τις αρμόδιες γαλλικές αρχές, αναζητώντας τρόπο να ολοκληρώσει το τελευταίο τμήμα του ταξιδιού χωρίς να παραβιάσει τους κανόνες που έθεσε στον εαυτό του πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες.
Η επιστροφή που περιμένει μια ολόκληρη ζωή
Εφόσον ξεπεραστεί και αυτό το τελευταίο εμπόδιο, ο Καρλ Μπούσμπι αναμένεται να επιστρέψει στο Χαλ της Αγγλίας μέσα στους επόμενους μήνες, ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι που ξεκίνησε από ένα απλό στοίχημα και εξελίχθηκε σε μια ιστορία επιμονής, αντοχής και ανθρώπινης θέλησης, η οποία έχει εμπνεύσει ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο.
![Γιατροί ΕΟΠΥΥ ΚΑΒΑΛΑΣ](https://www.enanews.gr/uploads/2018/11/giatroi-eopyy.png")
