H Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου επισκέπτεται την Καβάλα, όπου την υποδέχθηκαν ο Αντιπεριφερειάρχης Καβάλας Κωνσταντίνος Αντωνιάδης, και ο Δήμαρχος Θεόδωρος Μουριάδης.

Σε ειδική εκδήλωση, στον προαύλιο χώρο της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας, η κυρία Σακελλαροπούλου έκανε τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ιλαρίωνα Καρατζόγλου και μετά την ακόλουθη δήλωση: «Τον πυρπολούσε ο πόθος της ελευθερίας, φλεγόταν από την ανάγκη να προσφέρει στον αγώνα. Ο Ιλαρίων Καρατζόγλου πολέμησε το 1821 στη διάρκεια της εξέγερσης της Μακεδονίας, πέρασε στην Ύδρα ως πρωτοπαλίκαρο του οπλαρχηγού Καρατάσου, ξαναγύρισε στη Μακεδονία κι έγινε αρματωλός στο Άγιο Όρος και στα Μαδεμοχώρια, καταδιώχθηκε, φυλακίστηκε, δολοφονήθηκε.

«Χάσαμε ένα γενναίον άντρα», έγραψε ο Μακρυγιάννης στα Απομνημονεύματά του. Τιμάμε τη μνήμη του Καβαλιώτη ήρωα που πολέμησε σε όλα τα μέτωπα της επαναστατημένης Ελλάδας, του ανδρείου που έδωσε πρόσωπο στη δίψα των συμπατριωτών του για ανεξαρτησία».

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας συναντήθηκε, επίσης, με τον Πρόεδρο του Σωματείου των εργαζομένων στη Βιομηχανία Λιπασμάτων Καβάλας, ο οποίος της επέδωσε ψήφισμα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Αμέσως μετά μετέβη στη Μεγάλη Λέσχη της πόλης, όπου ανακηρύχθηκε Επίτιμη Δημότης Καβάλας. Απαντώντας στην προσφώνηση του Δημάρχου Θεόδωρου Μουριάδη είπε:

«Κύριε Δήμαρχε,

Νεάπολη στην αρχαιότητα, Χριστούπολις στη βυζαντινή, Καβάλα στη νεότερη ιστορική περίοδο, η πόλη σας κρατά γερά το νήμα της ιστορίας. Ριζωμένη στον κεκλιμένο γρανίτινο βράχο, σε σχήμα κεφαλής αλόγου, μια «πολιτεία/ πέταλο καρφωμένο στο μέτωπο της θάλασσας», όπως την ονόμασε ο Καβαλιώτης λογοτέχνης Πρόδρομος Μάρκογλου, είδε να περνούν από τα χώματά της Φράγκοι, Λομβαρδοί, Ενετοί και κουρσάροι από τη Δύση και τη Μεσόγειο, Σέρβοι και Βούλγαροι από τον Βορρά, Τούρκοι από την Ανατολή. Έζησε στο μεταίχμιο πολυεθνικότητας και εντοπιότητας, κοσμοπολιτισμού και εσωστρέφειας, βίωσε τις πυκνές μετακινήσεις ανθρώπων, κεφαλαίων και ιδεών. Υπήρξε ένα από τα μεγάλα εθνικά κέντρα του υπόδουλου ελληνισμού στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας, κέντρο παιδείας στη βορειοανατολική Μακεδονία, τροφοδότρια του αγώνα της ανεξαρτησίας με ηρωικές προσωπικότητες, όπως ο Θεόδωρος Καβαλιώτης και ο Ιλαρίων Καρατζόγλου. Κι όταν ήρθε ο χρόνος να δικαιωθεί η εθνική υπόθεση μέσα από τον μακεδονικό αγώνα, η Καβάλα έπαιξε κρίσιμο και ανεκτίμητο ρόλο, με επίκεντρο το ελληνικό Υποπροξενείο της πόλης και ακαταπόνητο εργάτη της εθνικής ιδέας τον Στυλιανό Μαυρομιχάλη, τον «φίλεργο και ενθουσιώδη αξιωματικό», όπως τον περιγράφει το 1908 στην έκθεσή του προς το Υπουργείο Εξωτερικών ο υποπρόξενος Άννινος Καβαλιεράτος. Χάρη στην εθνική δράση του Μαυρομιχάλη, ο οποίος συνέστησε εθνικές επιτροπές σε όλα τα χωριά που υπάγονταν στη δικαιοδοσία του Υποπροξενείου, μετατρέποντάς τα σε εθνικά φυτώρια, «οι χωρικοί ανέκτησαν θάρρος και τόλμην τοιαύτην ώστε τα πάντα εισίν έτοιμοι να θυσιάσωσιν υπέρ της πατρίδος», όπως γράφει ο Καβαλιεράτος.

Όταν το πρωί της 26ης Ιουνίου 1913 προσορμίστηκε το αντιτορπιλικό «Δόξα» με κυβερνήτη τον πλωτάρχη Αντώνη Κριεζή στο λιμάνι της Καβάλας προκαλώντας τον ξέφρενο ενθουσιασμό του πλήθους, όταν υψώθηκε στο παλαιό Πρωτοδικείο της πόλης σας η ελληνική σημαία και ο τηλέγραφος μετέδωσε στο πανελλήνιο το χαρμόσυνο μήνυμα του Ναυάρχου Κουντουριώτη «Καβάλα κατελήφθη εν ονόματι Βασιλέως. Εν λιμένι ορμούσι “Πάνθηρ”, “Ιέραξ” και “Δόξα”. Λαός πανηγυρίζει», είχε σημάνει η δικαίωση πολύχρονων αγώνων. Ένα ακόμη πολύτιμο μέλος είχε προστεθεί στον εθνικό κορμό. Τιμώντας, πριν από λίγες μέρες, την επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης, γιορτάσαμε την ενσωμάτωση στην ελληνική επικράτεια μιας από τις πλέον ιστορικές και ωραίες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας, «μισοκρυμμένη και μισοφανερωμένη σήμερα σε ό,τι μνημείωσε ή αγλάισε ο χρόνος», όπως έγραψε ένας Καβαλιώτης πεζογράφος. Γιορτάσαμε την πολυπολιτισμική πόλη που στερέωσε το γηγενές ελληνικό στοιχείο μετά την απελευθέρωσή της και αργότερα υποδέχτηκε τους πρόσφυγες από την Μικρά Ασία προσφέροντάς τους μια νέα, φιλόξενη πατρίδα. Τη Μέκκα του καπνού, όπως ονομάστηκε, αφού όλη η οικονομία και η ζωή της Καβάλας, από το 1840 και έπειτα, βασίστηκε στην καλλιέργεια, την επεξεργασία και το εμπόριο του «μπασμά», της ευγενέστερης καπνικής ποικιλίας, την πόλη που ακόμα αναδίδει το άρωμα με το οποίο είναι ποτισμένοι οι τοίχοι των παλιών καπναποθηκών. Την πόλη των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων.

Σήμερα η Καβάλα, πύλη διαπεριφερειακής εμβέλειας με διεθνή ρόλο χάρη στο αεροδρόμιό της, την Εγνατία Οδό και τον κάθετο άξονα από τη Βουλγαρία μέσω του συνοριακού σταθμού Εξοχής, καθώς και τα λιμάνια της, είναι σε θέση να αντιμετωπίσει με δυναμισμό τις προκλήσεις του μέλλοντος. Παράλληλα, βασισμένη στη μακραίωνη πολιτιστική κληρονομιά της που αποτυπώνεται στον υποβλητικό αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων αλλά και στα σωζόμενα ίχνη της άλλοτε πολυπολιτισμικής κοινωνίας της, έχει τη δυνατότητα να αναδείξει αυτό το παρελθόν και να το μεταβολίσει σε σύγχρονο πολιτιστικό προϊόν. Με γεμίζει αισιοδοξία η ανάπλαση και επέκταση του δικτύου των πεζοδρόμων στην περιοχή της Πλατείας Καπνεργάτη, που θα επιφέρει την αστική αναζωογόνηση της πόλης. Όπως επίσης οι παρεμβάσεις στα κτίρια του Χερσαίου Τείχους, που θα συμβάλλουν στην αξιοποίηση του πλούσιου πολιτιστικού αποθέματος της περιοχής· η αποκατάσταση του κτιρίου της Μεγάλης Λέσχης Καβάλας και η απόδοσή του σε πολιτιστικές και μορφωτικές δραστηριότητες· η διαμόρφωση του εσωτερικού του κτιρίου της Δημοτικής Καπναποθήκης, ώστε να φιλοξενηθεί εκεί το ιστορικό αρχείο του Δήμου Καβάλας, εικαστικές και λαογραφικές εκθέσεις, ημερίδες, συνέδρια, ποικίλες εκδηλώσεις. Καθώς και όλα τα προγραμματισμένα έργα του Δήμου, που αποσκοπούν στην προστασία του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος, στην αισθητική και λειτουργική αναβάθμιση της πόλης, στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό και την καινοτομία, στην εξοικονόμηση ενέργειας.

Αγαπητοί μου συμπολίτες,

Ευχαριστώ θερμά για τη μεγάλη τιμή που μου επιφυλάξατε με το να με ανακηρύξετε επίτιμη δημότη του Δήμου Καβάλας. Η όμορφη πόλη σας, όπου διασταυρώθηκαν τόσοι λαοί και πολιτισμοί μέσα στους αιώνες, σήμερα πληροί όλες τις προϋποθέσεις ώστε να γίνει μια «πόλη του αύριο», ένας τόπος κοινωνικής προόδου, πολιτισμικού διαλόγου και περιβαλλοντικής αναγέννησης. Ο μόχθος, η εργατικότητα, η αστείρευτη θέληση των ανθρώπων που μας κληροδότησαν την πλούσια καπνοπαραγωγική παράδοση της Καβάλας, δεν έχουν σβήσει. Διοχετεύονται σε άλλες δραστηριότητες, παίρνουν νέες μορφές. Εκφράζοντας τον σεβασμό μου για το παρελθόν της πόλης και την βαθύτατη πίστη μου στο μέλλον της, σας ευχαριστώ και πάλι από καρδιάς».