Θέμα: Τοποθέτηση του Δημήτρη Εμμανουηλίδη για το νομοσχέδιο καταπολέμησης της αθλητικής βίας και τις διατάξεις για την Παιδεία

Με τοποθέτηση του στην Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, ο βουλευτής Καβάλας Δημήτρης Εμμανουηλίδης παρενέβη στην συζήτηση για το νομοσχέδιο καταπολέμησης της αθλητικής βίας, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για την Παιδεία, η συζήτηση του οποίου ξεκινά σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής. Ο βουλευτής συμπεραίνει ότι το νομοσχέδιο εκφράζει τα προτάγματα της κοινωνίας και την συσσωρευμένη εμπειρία, ενώ η διαδικασία διαλόγου έφερε αποτελέσματα τα οποία προάγουν τον Κοινοβουλευτισμό.

Το Γραφείο Τύπου

Μητροπόλεως 1, Αθήνα

Γραφ. 503

210 3249552

Ολόκληρη η δήλωση έχει ως εξής:

«Εκείνο που βγάζω ως εξαγόμενο συμπέρασμα, τόσο σχετικά με τις διατάξεις για την καταπολέμηση της βίας, όσο και γι’ αυτές που αφορούν την παιδεία, είναι ότι όταν ένα νομοσχέδιο έχει στοιχηθεί με τις αρχές της γενικής βούλησης, εκφράζει δηλαδή αυτό που προτάσσει η ίδια η κοινωνία μέσα από την συσσωρευμένη της εμπειρία, και όταν η διαδικασία γίνεται με ανοιχτή διάθεση διαλόγου, τα αποτελέσματα πράγματι προάγουν τον Κοινοβουλευτισμό. Αυτά διαπίστωσα όλες αυτές τις ημέρες που κατατέθηκε το υπό συζήτηση και προς ψήφιση νομοσχέδιο.

Τι εννοώ; Η βία είναι ένα από τα πιο σκληρά κομμάτια της Κοινωνίας και επί αυτού κληθήκαμε να απαντήσουμε. Όλα τα άρθρα πραγματικά στοχεύουν προς αυτήν την κατεύθυνση, δηλαδή, στο να θεραπεύσουν μια παθογένεια της κοινωνίας που η εκδήλωση της τραυματίζει ολόκληρο τον κοινωνικό κορμό, την οποία όμως προκαλούν άλλα αίτια. Στοχευμένα επιλέχθηκαν στο νομοσχέδιο κάποιοι θύλακες που αναπαράγουν και ανατροφοδοτούν την βία: είναι η έκρυθμη – τολμώ να πω – λειτουργία της διοργανώτριας αρχής, που εν πολλές αμαρτίες περιπεσούσα, προσπάθησε, ευτυχώς αποτυχημένα, να κρατήσει και το τελευταίο φύλλο συκής μπροστά στην αξιοπιστία της. Μάλιστα, το ολίσθημα που έγινε από πλευράς της ήταν να αναζητήσει στηρίγματα έξω-συνταγματικά – επιμένω στο έξω-συνταγματικά – σε «υπέρτερες» δυνάμεις.

Ο διάλογος μπορεί να διατρήσει τις όποιες αδυναμίες και τις όποιες υποβολιμαίες στοχεύσεις. Κατερρίφθη αυτή η περί του αυτοδιοίκητου υπεράσπιση και αποδείχθηκε ότι δεν έχουμε διάθεση να τρωθεί αυτό το αυτοδιοίκητο. Έχουμε όμως απόλυτη διάθεση να επανέλθουμε και να επαναφέρουμε τη νομιμότητα. Και αυτήν θεραπεύουμε.

Θα σταθώ όμως και στα θέματα της παιδείας τα οποία εμπεριέχονται σε αυτό το νομοσχέδιο. Νομίζω ότι δεν αντέχει κανένα επιχείρημα σχετικά με την αναγκαιότητα της Τράπεζας των Θεμάτων. Είναι μια θέση που απέχει εντελώς από την ουσία της εκπαιδευτικής πράξης. Όπως έχω πει ξανά, είναι αδιανόητο να ζητούμε νοερά από τους μαθητές πράγματα που ενδεχομένως δεν έχουν κατατεθεί στη διαδικασία της διδασκαλίας. Είναι μια σύμβαση εντελώς απαράδεκτη και ας προσέξουμε το γεγονός ότι υπονομεύει την ουσία του εκπαιδευτικού. Γιατί η σχέση εκπαιδευτικού με μαθητές δεν είναι μια σχέση μεταφόρτωσης γνωστικών στοιχείων. Είναι κάτι πολύ περισσότερο, κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και δυστυχώς, αυτό η Τράπεζα Θεμάτων δεν το υπηρετεί. Απεναντίας, σε μια υποτιθέμενη διασφάλιση των ίσων ευκαιριών, η Τράπεζα ισοπεδώνει την εκπαιδευτική διαδικασία.

Τέλος, στέκομαι σε αυτή την έκπτωση από το 10 στο 9,5 για την οποία διατείνονται κάποιες πλευρές ότι εξυπηρετεί τον νόμο της βαρύτητας. Όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το να αφουγκραζόμαστε μια πραγματικότητα και το να υπηρετούμε τον ουσιαστικό σκοπό της παιδείας, δεν είναι εκπτωτική δυναμική. Απεναντίας, είναι ένα βάθρο λογικής, που πάνω σε αυτό μπορούμε να στήσουμε μια παιδεία περισσότερο αποτελεσματική. Σας είχα καταθέσει την οδυνηρή εμπειρία, ενός τραγέλαφου στην ουσία, όταν τέσσερις φορές αναγκαζόμασταν σιωπηλά να ζυμώνουμε τα αποτελέσματα στην προσπάθεια μας να μη δημιουργηθούν κενά τμήματα, κενές τάξεις. Σε ένα σύνολο 25 παιδιών περνούσαν 5 – 6 παιδιά. Αυτά είναι κατατεθειμένα από την εμπειρία. Αυτό δεν μπορεί όμως να είναι σχολείο.

Πιστεύω λοιπόν ότι η συλλειτουργία όλων των πλευρών ήταν αυτή που, με βάθρο την λογική, έδωσε αυτά τα εξαιρετικά αποτελέσματα στο εν λόγω νομοσχέδιο»

*************